485 resultaten.
Nobody up there
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.110 Vier maal hartgrondig vloeken
en één letter dwarrelt uit het boek.
Voortaan heet in de veertiende zang
van David een dwaas hij die zegt:
daar is een God.
Eén letter minder - een wereld van verschil.
Nobodaddy up there, dat moet toch
een hele opluchting zijn, maar is het niet.
Daarvoor is het gat te groot.…
Tropenpoldermodel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
874 De tropenlucht lijkt zoetjesaan te wennen
een geurig zwemen trillend als een riet
het krieken vult zich met kanariepiet
een orang-oetang leert je vloeken kennen
wanneer muskieten zonder stoppen jennen
en jij doorlopend uit je sloffen schiet
gelukkig heb je altijd nederwiet
dat kruid groeit welig tussen palm en dennen
ja dat is goed je hebt…
toen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.092 ik bewijs de mensheid een dienst door voor altijd binnen
te blijven en nooit meer praat
Alleen haat en vloek, het lezen van een zogenaamd
goed boek dat mij alles doet vergeten en
het verleden doen missen en mij in twijfel doet brengen
zoals het elke dag gaat gebeuren
ik ben niet langer op te beuren
Het leven is een grap(je)…
meteen een vier
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.736 Na veel vijven en zessen
schijnbaar zonder zin
komt het moment - hij
stuurt het de wereld in
Een ander leest het en
geeft meteen een vier,
al na het eerste couplet - de
dichter vindt hij een klier
In het labyrint waar
de geesten wonen
slaat Poëtica met een deur
Zij roept met rode konen:
‘dit is vloeken in de kerk,…
afscheidzee
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.017 vogelvrij
meisje uit ruwe bast geboren
leeg zijn je jammerschuren daar
je land is dor en de oceaan
verandert telkens weer van kleur
en de vele gaten tussen ons
scheuren verder open dan ik dacht
was het niet in deze jaren
dat men jullie redding had voorzien
zwart nu, kleurt de afscheidzee
waarop witte zeilen schimmen zijn
laatste vloeken…
1985. Oostende.
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
640 Op de muur, waar geen enkel woord meer
crepeerde
of terug kroop
naar de leugen
en mijn buik, het spreken verwaarloosd
na het vloeken.
Misschien bracht rouw jou naar deze kamer.
Alleen.…
Daarmee goed te leven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
568 Het gebruik van riten en symbolen
oneindige creaties van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid,
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen mijn uiterste polen, in
de draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
komt de spiegel van vergankelijkheid
voorbij, even lijkt ik te zijn verlost
van mijzelf…
van groeiende naar bloeiende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 lang, tot ik kom tot bedaren
wie verlost mij van de pijn
om nog van de wrijvingen te zwijgen
zit ik in bepaalde verwikkelingen
wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn
weg met de wanen, weg met de tranen
weg met 't diepe verdriet dat ik draag
ik wil me weer vrij en gelukkig voelen
ik wil verlost zijn van deze plaag
het lijkt wel een vloek…
met aangepunt venijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
561 om me heen
wil snijden
als een mes een zwaard
gewet op scherp gekarteld
in tweezijdig zijn
met aangepunt venijn
wil branden
om de zon te verzengen
met hete passie van kracht
tomeloze hitte
van vurige macht
wil huilen
met golven verdriet
zeeën van tranen
beukend op
rots en graniet
ik wil één keer
nog razen
vechten en vloeken…
Verzorging in grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 genoegzaamheid
te vaak onderbroken
ziet worden
door allerhande
irritante toestanden
die de uiterste
houdbaarheid
en garanties al lang
voorbij blijken te zijn
en ook na dure
reparaties niet meer
in deze tijd passen
dan de renovatie
keuzes maken
zonder contrasten
meegaan in het
nieuwe gewaagde
vorm en kleuren
patroon zonder vloek…
Gooi het eruit!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
341 Je mag klagen en voor mijn part vloeken...…
Setengah belanda
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
344 Struikelend schuifelend
aan de vloedlijn der
hondsbossche zeewering
waart setengah belanda
als de tolk van java
in warrige deemstering
door Indische duinen
ongenood gaat de gast
pa triot uit de tropen
zonder vaderland - een vloek
die hier niet wordt geprezen -
doch niet afkerig van eigen wezen
zijnsweegs tot de schemer
in het duister…
Brave Hendrik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 de vrouwen
me betoveren, hoor ik erbij
Maar verder word ik gedoogd
Mijn klasgenoten vinden me vreemd
Ik loop raar, alsof ik voorover val
En als ik gelijk heb, wil ik het ook krijgen
Dan ben ik de prof of de Brave Hendrik
Ik praat te veel, weet te veel
en weet het veel te vaak beter
ook als het erom gaat
wat je niet hoort te doen:
vloeken…
Zwart/wit
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.218 Ik ben weleens een typetje "zwart/wit"
zie niet altijd alles even rooskleurig
hou niet van vloeken en schelden
maar hou het wel altijd netjes en keurig.
Ik hou ook van een geintje,dat is waar
kan met de meeste mensen wel overweg
begrijp soms alle gedichten niet, maar
ik vraag dan wel gewoon om uitleg.…
Irak
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.795 ze doen verdomd hen eigenwijze zin
hun oor leent zich slechts aan oliemagnaten
de mening van het volk is hen te min
een nieuw Vietnam is niet meer te ontkomen
zo’n tragedie, rijp voor het witte doek,
waar, onder napalm, hele wouden stomen
en mens’lijkheid ten prooi is aan hun vloek
ach laat mijnheer de president maar dromen
zijn schande…
Gekuist woordenboek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
675 Religieuzen vroegen aan Van Dale
een keurig woordenboek voor hen te maken,
waarin de vloek en 't slechte woord ontbraken,
om witte voetjes bij de Heer te halen.
Ze zouden Hem zo beter kunnen eren.
Het scheelde weinig, of het was gebeurd.
Bij nader inzien werd het afgekeurd.
De twee partijen gingen debatteren.…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 ergens slaap ik wakend in een nest
verlangens, eenzaamheid en stille vloeken
mijn lijf voelt bijna onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt…
Eino Viljama Panula
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
881 in de sloep zonder haar
voltallig gezin; ik verplaats me in
een drama waarin de dood bevrijder is
ik voel dat angsten hersens malen
ruk me los uit ‘n opkomende waanzin
Troostende gedachte dat de dood
geen geheugen heeft en ‘t gezin ook
zonder ramp nu gestorven zou zijn
klinkt als: eind goed al goed, maar
met de nare klank van een vloek…
uit de boekjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
552 Ik begon te schrijven
over dikke wijven
ergens in het schieten
van een onheuglijk jaar
Ik was uit de lucht gevallen
met mijn gat in witte nevelen
mijn hoofd in bruine sferen
Het luchtruim mocht bliksems vloeken
niets was van obscuur allooi
het viel allemaal uit te proberen
samenhang was een burgerlijk cliché
Ik had het allemaal uit…
Sluiten maar ...
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
561 wat heeft de jeugd in godsnaam daar te zoeken
van al dat lezen word je lui en week
ach, zie zo’n kind nou zitten, stil en bleek
bevangen door de weeë geur van boeken
ik zou zo’n wijsneus graag naar buiten vloeken
ga naar een hangplek of een discotheek
of maak je oude oma flink van streek
het is nu tijd de leeszaal op te doeken
van letters…
Mijn verdriet van België
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.177 druivenranken doet verstokken,
tijdens het neerlaten van de ophaalbrug
met kettingen en ijzeren pinnen verbonden
klonk tromgeroffel tot aan de poort
lieflijk alleen voor dovemansoren,
de ketenen reikten wel tot aan het geluk
van de hoogste gewelven en schreden
trap na trap en keer op keer heb ik ze betreden
nooit een hartstochtelijke vloek…
Aan de gracht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Ik vloek, ik roep nog "eikel", maar te laat,
Hij is al ver weg in de mist vertrokken.
Mijn foto’s vallen op de natte straat.
Mijn hartelieve kan de stront in zakken.
Ik ga de kroeg in, lekker biertje pakken.…
Ontmoeting
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
562 Na enkele hier niet opgenomen vloeken
sprak zij: 'Jij smeerlap, hou je tengels thuis,'
en dreef, conform de zelfbeschermingsboeken,
een elegante naaldhak in mijn kruis.
(uit: Goed voor hart en bloedvaten)…
Humeur-weersbepalend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Die regen- deken, moet niet te lang blijven
want regen doet wat met de mens
dus zonder te vloeken en te kijven
heb ik NU voor morgen de intense wens:
Laat die regen-deken vertrokken zijn,
zodat het klaar is met het chagrijn!…
nieuw en spannend mooi
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
752 ik wil hem open
hij doet het niet
de deur naar buiten klemt
duwen vloeken
dreunend schoppen
grof geweld dan maar
hij dwingt en springt
buiten is het anders
nieuw en spannend mooi
ik weet niet
of ik hier mag lopen
misschien verdwaal ik wel
dan slaap ik toch
in zomers hooi
jouw hand
wees niet naar hier
je stem was uitgepraat
ik…
Doeslief
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
500 Spugen naar mensen, is asociaal
schoppen en vloeken eveneens
middelvinger opsteken, niet normaal
dan weet ik de rest van de ellende niet eens!
Doeslief, een prima actie
die de priem op de neus zou kunnen zetten
‘k ben benieuwd hoeveel reactie
dit oproept zodat we kunnen zeggen:
Dit heeft zin gehad!…
vallende regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 vallende regen
is als een zomerse douche
die ons het licht steelt
om het in bloemen te verbergen
die als tijdelijke zijrivieren
groen uit de grond stromen
vallende regen
is tegelijk zegen en vloek
voor wie het land bewerken
omdat het precies nooit genoeg
dan wel altijd teveel is
als zij zich ter aarde stort
vallende regen
is in kleurrijke…
in ruil voor een aalmoes
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
808 een aalmoes
lach om erkenning
die ik nooit zag
ik koester het kind
in mijn diepste geheim
zij mag er niet zijn
in ons creatief spelen
het kan niemand iets
schelen dat zij er is
laten we dansen
in dreigende buien
spelen met regen
die hoost tegen puien
schichten verlichten
het zwart nooit te veel
weg van twisten
ruzie en vloeken…
Kampvuur
netgedicht
3.4 met 70 stemmen
37.862 Anderen praten heel timide
laten terloops de waarheid vallen
over hun helden serieus, of
grappig over corpsballen
Jij staat midden in het vuur, je schreeuwt
"Ik lach alleen als jij lacht"
Een vloek rust op mijn tong, maar zeg:
"Ik beweeg alleen als jij beweegt"
Je staat daar nu nog steeds, verkoold
Ik heb niet eens geglimlacht
Draaide…
bouwvakker
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.239 Slauerhoff
de mooie regels willen maar niet vlotten
wat letters dansen doelloos op m'n scherm
de eerst timide vloeken worden ferm
vergeet het toch, wat kan het je verrotten
maar ik behoor nu eenmaal tot de zotten
die ondanks zuchten, zwoegen en gekerm
vertwijfeld wachten op die ene term
de fraaie villa tussen al de krotten
'alleen in…