Alle inzendingen over vocht

738 resultaten.

Sorteren op:

gestrikt

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
september, er is kou en vocht met zorg de draden uitgezocht ik weef ze tot een stevig web waarin ik je gevangen zet geen nood, de kou zal jou niet deren geen reden om het hoofd te keren ik knoop en vlecht en span het touw in kleurig jacquard rondom jou vermeng wat haren en wat zweet met stukjes weefsel van mijn kleed ik zorg…
rietvr7 oktober 2009Lees meer >

Rock of the raingod

gedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 9.844
- Arizona, vroeger Indiaans gebied - uit de regenrots komen woorden in een zinderende taal vragen om het waterdruppen vragen om de wind die vocht waait vragen om de koele handen van de hemel naar de aarde vragen om het lied van beken vragen dat de rots weer zwart van kleur wordt zwart en nat en haast doorschijnend als een spiegel…

De boom

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 688
de boom staat, verlaat zich op wortels naargelang zijn aard verspreidt zijn armen om zich hoger en hoger seizoenen lang met licht te voeden en vocht te laven of in de koude sterrengaard zich aan het ijzige te schaven zijn ruggengraat groeit haast onzichtbaar tussen legers mieren en genestelde hoven waarin hij soms verstijfd…

RAMSBECK

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
de verzen las Versvoeten vol versplinterd glas Spoorden het dier aan dat hij reed De schrijftaal die hij openreet Vormde een incompleet karkas Het vakwerk dat het stadje sierde Kenmerkte hem nu niet bepaald Tot hij een kleine kerk bezocht Waarin een stilte open kierde Die maakte dat een man, verdwaald, Niet meer tegen zijn tranen vocht…

Hittegolf.

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.044
wat plakt mijn klamme hemd aan rug en schouders vast wie laat mijn zilte vocht uit poriën verjagen wat slaat mijn lichaam loom tot rusteloos verkeren wie wekt mijn ontembare dorst met volle teugen niet te lessen het is de zomerse golf van zwoele verzengende hitte die beweging bevriest in warmte en het leven als koorts bedwelmt…

Alles komt in beweging

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 827
Mistig, stil en uitgestrekt leunt de stad tegen de duinen Duwend tegen het natte, groene achterland ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht. Slechts een bleke zon komt op Het mag nog geen dag heten Gedempt licht verdringt de grijze schemer en doet de nacht vergeten.…

Als de dagen lengen

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 708
langzaam trekt het zwart zo lang bevlekt geweest met uitgedroogd vocht weg uit de verdichte nacht; woud van een wederkerend en wezenloos gedrocht traag slinkt in eigen taal het vlies dat de dood bedekt terwijl vanuit de herinnering schuchter over het licht van morgen wordt verteld de geest is wederom met leegte opgerekt in…

Poëtica

gedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.673
Op het behang is altijd een plek die wacht op het vocht. Een vuile bek zoekt in de laden naar onzegbaarheden. Alles wat toonbaar is moet overschreven, ieder gedicht gewassen in inkt die blind van de moerassen zingt, waarvan men ziende niets kan weten.…
Charles Ducal21 september 2026Lees meer >

Droogstaande sloot

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Die in de winter Drager is van ' t Dikste ijs dat Maar te bedenken is, In voor- en najaar Vol water staat En leven geeft aan Zo veel nieuw leven En nu droog staat, Geen druppel vocht Meer te bekennen, Alleen spinnen nog En mieren wonen er En vormen samen De plek waar de Chauffeur een Zachte landing Maakt nadat hij…

De traan

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 868
ik voel een traan in mijn ooghoek een beetje vocht gevuld met verdriet een emotie die de vrijheid zoekt en die daardoor de bron verliet die traan bezit een stukje van mijn leven een moment dat ik heb meegemaakt een pijnlijk bericht dat werd gegeven waardoor ik even uit balans was geraakt de emotie neemt afscheid van mijn gelaat een vrije…
Ron Blok26 december 2013Lees meer >

Vader wacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Al het vleselijk tastbare van hem die eens mijn vader was, bevindt zich nu te midden van andere geruimde doden, in het tochtig duister en koude vocht van een knekelput, een stinkend krocht bedekt met houten planken. Hoop had hij weer op te staan, om samen met zijn Heer de overwinning op de dood te vieren.…

In de catacomben

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 743
altijd stenen rapen verboden maar in rome kon ik het niet laten ik colloséumde zo graag de bouwval is geschoond tragiek gedijt in religieuze zinnen want brood en spelen konden hier beginnen ik vocht met wilde dieren gladiatorde hart en nieren mende paarden in ultiem gevecht de duim omhoog ik was de best maar in de catacomben voel…
wil melker18 augustus 2007Lees meer >

Geloken pauwenogen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
zag de onrust in je slag je wiekte traag op warme winden fladdert om de nieuwe stroming te hervinden die je lift vleugelt zacht geloken pauwenogen op een witte ondergrond de poten zwart al uitgestoken voordat je op de kroon van bloemen landt nectart gulzig lentes eerste vocht vouwt je vleugels als de wind weer aan je sjort en…

het Kader

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 689
We timmerden jaren aan het kader waarin we elkaar te lijf zouden gaan en zoals het hitsige katers past werd de de arena netjes afgeplast Was jij de Grote oorlog en strooide je kwistig met Yperiet dan was ik minstens Zuid-Vietnam en schuwde de napalm niet Zo vochten we als dolle honden reeuws en destructief Hoe vreemd, want op de…

voor altijd tijdelijk vandaag

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
Wat haar betreft als ze ‘t me vraagt vandaag [zie je me nog graag] ik leef in mijn vrouw ’s ogen azuurblauw rivieren van geestdrift lavend in het zilte vocht mocht ik ooit de aandrift voelen te laveren het hart op de tocht te zetten vertoef ik in kolkend centrum van haar iris inktzwart immer doordrenkt van de duistere nacht als je ’t mij vraagt…

verlicht de opgesloten pijn

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 896
je tast mijn huid heel langzaam af in willoos reageren voelt hoe het bezeerde hunkert naar contact je raakt en leidt de energie in banen om te helen streelt de plaatsen die ik het minst kan delen je krast de wonden open laat het vocht naar buiten lopen en verlicht de opgesloten pijn ik zal nooit meer gesloten zijn jij brak…
wil melker11 augustus 2004Lees meer >

Subterranean blues

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
De vraag die onderligt voor archeologen: Wie heeft die explosieven daar gelegd Die uit de modder werden opgedregd Was het dat ene neefje van Mancini  Die tegen Hitler vocht en Mussolini Wie heeft z'n hele leven lang gelogen?…

Geestverruimend gesprek over vocht, houding en sculptuur

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 565
'Ha twee eau,' zei de monnik, 'is water.' 'positie is stand,' zei de pater, die kwam na de mis. '- En een waterstand is een getij,' zei de non nog wat later. 'Een sculptuur is een beeld,' zei d' abdis. '- Of een standbeeld, als 'k mij niet vergis,' '- En een waterstandbeeld,' werd nog medegedeeld, 'staat in Brussel: 't heet Manneken Pis.'…
Aubrey10 september 2011Lees meer >

Zij

netgedicht
2.4 met 512 stemmen aantal keer bekeken 53.288
Mijn bruid slurpt blauwe lucht als wijn fladdert eenzaam boven wolken uit Een schaduw gemengd met eeuwige zonneschijn door nevels vliegt een zwaluw In ’t blauw druipen druppels glanzend vocht versmelten in de dauw De wind neemt mee in laatste ademtocht m’n liefste teerbemind De zee fluistert in de schemering een zilte barenswee…

Oase

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Doolde jarenlang Over dorre wegen Verkoolde gronden Verschroeide aarde Met de drang Naar een zegen Die boeide Warmte baarde Zonder te verzengen Die groeide Als goede wijn Zonder die met water Aan te hoeven lengen Les mijn dorst Druk me aan je borst Deze tocht Door de woestijn Met te weinig vocht Deed pijn Ben mijn oase Der dwaze…

Kleine drama's

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 834
de caleidoscoop gaf kleine drama’s van de afgrond waarin jij dook totaal euforisch verkende jij de hemel brandde in een stervenskoude hel baadde goddelijk in ezelinnenmelk na een aangegaan duel ontweek de scherpe messen die zij naar jou gooiden vastgeprikt op het draaiend rad vocht met tijgerinnen wie het eerste recht op paren…

Is geen schriftteken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
dansten Verdriet schuurde door jouw mooie stem Een lange grens voorbij hun grote vleugels zorgt ervoor dat vogels net vertrokken, vol verbijstering daardoor noodgedwongen alle lekkers uit de lucht in geen adem, zo plotseling scoren Hand van de Meester benadrukt het gelijk van een meerderheid Huilend op jouw begeerlijke heuvel traant vocht…

Thuis

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
ik ben onder aan de berg thuisgekomen na jaren van omzwerven in belichte duis ternis, helder zie ik de blauwe lucht, nog verder dan tranen die verdampen aan wimpers; de rietvelden van de ziel in het gevoel vastgeprikt als spelden die glinsteren in het aangezicht van mijn volle maan nog eenmaal demp ik het vocht en tel in mijn hart de som…

TEER MAAR DAPPER

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
Papaver bloeit op ruw terrein Langs spoorbanen en duinen Ook vind je haar in tuinen Breekbaar als porselein Haar rode vlaggetjes, ragfijn Willen steeds rondbazuinen De oorlog kost fortuinen Kleurt velden karmozijn Hier spreekt een pronte pionier Staand op verstoorde gronden Schenkt ze aan honingbijen vocht Pluk je die kleine krijgsbanier…

Dingen hebben hun geheim

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Tussen de morgen en de avond dwingt het rietland mij naar vurige oorden daar geraak ik op bospleinen waar op binnenplaatsen van dakloze vertrekken kleurig bluswater zich schuilhoudt daar wacht ik op de oordelen die vonnissen met zich meeslepen en als bliksemschichten inslaan daarbij de vlammenzee verder mijn land opsturend ik wenk het vocht…

Laat het regenen (dizaine)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Dan glinstert vocht van de levende band die telkens weer aanzet tot ander spel, golft er van diep uit de buik heel fel de moed en kracht van een samen bestaan Dan laaf ik mij aan het wonderlijk wel dat mij bereikt met een enkele traan.…
Ludy Bührs26 februari 2017Lees meer >

deelt leven met de dood

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
ook de lucht is nu gereinigd woorden zijn steriel zusters knippen scheren en joderen een groene man die lacht het mes dat wacht en zonder spreken snijdt de huid tot helften splijt vrouwen zuigen het verboden vocht stromen dat niet mocht vaten worden afgeklemd stilte is al overstemd door het ruisen van de pompen bloed wordt…

uit een open raam verwaait de jazz

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 750
een flard gesprek uit een open raam verwaait de jazz een trompet geeft weemoed aan de bas dreunt huizen verder weg en uitgelopen teer verhindert het verkeer te razen de lucht is zwaar van zomer en geel stof de bomen stuiven luizen lekken vocht dat plakt op autoruiten ik voel de hitte zinderen er spelen nu geen kinderen…

LAIS CCXI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 378
Zure vochten kolken het om tot brij. Zo gaat de zon ook dier en mens voorbij. Maar handen maken weer begin van haar: LAIS verrijst, het buigt diep en ’t staart maar, het wordt aan riemen in’t galei geketend. O maan: op nachtzee deint het git van haar. ’t Wil verdrinken in haar die zich ontkent.…

bloemen die we bloeiden

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.322
zeg me wie je bent je ogen sluimerden verlangen ik bleef er jaren hangen maar heb je nooit gekend je vocht om eindelijk jezelf weer te vinden was drempelloos in openen en zult je nooit meer binden je hebt mijn tuin gezien de bloemen die we bloeiden er zijn er meer misschien waar jij ook in zou kunnen groeien Kom zeg me wie je bent…
wil melker13 november 2004Lees meer >