541 resultaten.
MEMENT-O-MELET
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 't spinnetje dat stilletjes
't moordend web herspint
een spinnetje klost heen en weer,
verstelt zijn web tussen chrysanten :
hoe dun de dode draad,
hoe breekbaar de herinnering.…
SPNSLS
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
569 het zilverglanzende web fluistert
met een teer ruisen in de wind,
tooit zich met parelende druppels
als heldere diamantjes en lokt
en verleidt elk onervaren vliegje,
de kruisspin glanst en flonkert,
als een robijn, in briljant gezet,
haar fijne zilverdraden verkleven
de zwarte lijfjes, vleugels, pootjes,
met afgrijzen moet ik toezien hoe…
What am I doing in Panama?
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.012 Eindeloze verhalen,
eens gebruikt als web van waarheid,
nu alleen nog geldelijke klaarheid.
Weg met mitose!
eens een pad gelopen,
helemaal zelf teruggekropen.
In een druiperige omgeving,
zien we enkel vlekken,
om niet op te hoeven letten.
Ach 't is maar een eenmalige beleving.…
Winter 04.01
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.016 Er is een probleem dat we diep of betrekkelijk delen
wintertraag spelen en spinnen
vlassige nekharen een web
van rusteloosheid, onvoorspelbaarheid
geen winterslaap
bevroren zee in het schilderij
mijn jas wappert
mijn compagnon heeft het koud en ik ben ziek
blind en doof trekken we voort
de winter door
waarvan het begin
net zo vaag…
Uit steelse hoeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 waar draden
herfst spannen
dood en vergankelijkheid
loert uit steelse hoeken
schijnt een lage zon
kleur in de druppels
op het web in een verlate
oogst die ik altijd heb
gespannen tussen
dromen en verlangen
wandel ik langs je gezicht
in weer een laatst aanraken
de ogen nog gericht
in zwart en grijs de blik
op wit van winter maar…
geen antwoord
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
769 koeien stil
bijen gedeisd
vegetatie snakt naar adem
het is de tijd van machines
het is altijd
de tijd van machines
ook is het
de tijd voor oproer
maar
het blijft stil
grommende constructies
draadloos gewauwel
sissende popdrinks
versterkt op maximum output
piepende treinen
razend verkeer
ontbrekend
in een web van overconsumptie…
Zacht geweven zilver
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Fiets die met
Haar stuur naar
Toenadering neigt,
Tegen het lage
Hekje geparkeerd,
En bezoek krijgt
Van een spin die
Beide tuinen door
Haar zacht geweven
Zilv'ren web met
Elkaar verbindt -
Ik kom hier net
Wonen, maar jij
Hebt voor mij al vast
Contact gemaakt met
Hen die mijn niewe
Buren zijn -
Hoopvol schouwspel
In…
muis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
723 dat in roze of blauw
de geboorte kondigt
van het nieuwe leven
dat harten stromen doet
later boezemt hij
in schuur of kelder
zich warm nestelend
tot angst en afkeer
als hij honger stillend
ons de stuipen jaagt
nu trippelt hij
driftig heen en weer
muis aan muis gevangen
in knuis en kolenschop
met aan het staartje
wereld wijd het web…
Bewustzijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.015 Als een web
omspannen we als het ware
onze gedachten rond de globe
Op sommige knooppunten,
bivakkeren, beklijven we langer
om dan het volgende punt
steeds verder een draad
uit lijven te lossen, bereiken,
om nog meer, intenser
te voelen, beleven.…
Blinde Vlucht
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.077 Blind, onbesuisd
raakt hij juist
in een dartele vlucht
door zwoele avondlucht
dodelijk verstrikt in
het web van de spin.
De eindbestemming van de vlinder
wordt het vertrekpunt van een verslinder.…
gevangen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.030 Ik voel me gevangen
als een vlieg in een web.
Het leven door toevalligheden laten afhangen,
ambities die ik niet heb.
Keuzes die ik niet wil maken.
Op niemands tenen wil ik staan.
Niets dat mij nog kan raken.
In de menigte opgegaan.
Het borrelt bij mij van binnen
als een vulkaan die op uitbarsten staat.…
TRANEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.993 Je geweten knaagt
soms diepe sporen
zonder mededogen
voor je kleine ziel
ik kon je vangen
voor je verder viel
en je behoeden
voor wat is verloren
Ik twijfel niet
om wat ik heb gewonnen
een moederhart
is sterker dan ik dacht
het vormde zich het web
dat jij bedacht
en sloot de draden
die ik had gesponnen
Nu krult je hand…
merg en bloed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.098 in wervel en rib en bekken
schuilt een draderige spons
een web van aders en vet
hier wortelt elk orgaan
nog amorf in de knop
een witte waakhond
gebald in een cel
weert de gore kiem
een ronde bark
gedeukt in de flanken
voert een geurloos gas
naar de tippen van mijn lijf
van long naar vezel
draderige klonters stremmen mijn bloed…
Nog aanwezig ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
789 Mijn adem wappert na, als
spinrag in de kamerhoeken,
het web waarin de glinstering
van tranen zich edelstenen
waanden, alhoewel ik in het
heden al voorgoed vertrokken
ben, in dat bed hoeft de tijd mij
niet te zoeken, op de spiegels
van het verleden hangen nog de
druppels wasem van mijn stem,
één goede schoonmaakbeurt en
de ruimte…
Danse macabre
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 de mens zwoegt hangend aan
de touwen van de tijd
in hulpeloos verwarren
zijn vruchteloze strijd
gevangen in het taaie web
wordt hemel slechts tot aarde
geboeid het diep verlangen
verkwanseld dat van waarde
als in een danse macabre
in het theater van de dood
jaagt hij die eens een god was
dat na wat god verbood
vol droefheid slaat…
schaduwpijn
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.124 zoals een spin een vlieg
verkleeft in haar web
en langzaam maar zeker
vermorzelt
met haar kaken
zoals de schaduw
het lichaam achtervolgt
en in tegenlicht
uitvergroot
zo kruipt pijn
onder huid en leden
onvoorspelbaar
hardnekkig
geen pil noch spuit
sterk genoeg
om haar te verdrijven
alleen meegaan
niet tegenspartelen
als drijvend…
Levenslang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Buiten zinnen plagend
drong hij zonder vragen
in haar wereld binnen
wat zij zou verdragen
daar de zwijgplicht
vanzelfsprekend was
Als een vlieg
in 't web gevangen
liet zij hem gevoelloos toe
Liet zich strelen
zonder schreeuwen
hield zich stil
en krijste niet
In zijn macht
die liefde leek bevangen
overschreed hij grenzen
zonder…
Rook op het water
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
628 gevangen, in een web geweven...
het lied gezongen door een zwaluw.
ja, ochtendstond verlangt een wonder
want toch moet eens die gele bol verschijnen.
ze priemt en straalt en duwt vanonder
laat zo het dikke rookgordijn verdwijnen.
zo krijgt het plekje langs de waterkant
terug zijn kleuren en zijn schoonheid.…
vóór de stilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 hoelang nog
spartelt de vlieg
in de draden
van het web
de dag is nog
niet definitief
verloren
alles wacht
hoelang nog
hangt een prooi
aan vloeibare
gestolde zijde
de vogel
vindt een tak
de gans zoekt
het water
hoelang nog
klampt hij zich
vast aan het
brekend licht
de zon zakt
in de kruinen
van de bomen…
Confronterend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 van de liefdesdaad
overrompeld naakt bevonden
of dat in stilte gebogen
je handen gevouwen
met je kniën
op een
mediterend matje de transistor radio wordt aangezet
zo ongeveer voelde ik me
toen ik je tegenkwam deze week, nog
steeds met de zelfde vragen van toen,
nu niet meer alleen in eigen kring
maar gedeeld
met het World Wide Web…
Zo ver weg, maar toch zo dichtbij
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
3.492 Weten vast wat ik bedoel
Je kan surfen op het internet
Van zijde naar zijde naar zijde
Met alle letters van het alfabet
In elk jaargetijde
Op deze grote wereldplek
Ben je als een vogeltje zo vrij
En je gaat van land naar land
En komt steeds dichterbij
Als je het doel gevonden hebt
Je bent over de brug
Dan denk je wat een gigantisch web…
Transparant?
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
849 De transparante inkt uiteengespat
de druppels gevangen in een autonoom
web en tot vrijstaat gesponnen
een baken in een opgedroogde bron
maar toch sterker dan beton.
Ideeën, als makke schapen afgedwaald
van kuddes, in een eindig verlangen
geschapen te worden in het oneindig
prisma van een transparante druppel.…
oesterzwam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 op de bast van de beuk
groeit de vrucht van de vlok
een web van schimmeldraden
ik zie een tros van schelpen
met een ingerolde rand
van blauwgrijs tot grijsgeel
ze rusten op een witte steel
op een viltig behaarde voet
gele lamellen dragen lila sporen
als het vlies scheurt glippen ze weg
wind draagt hen naar een toevallige plek
naar…
Oktoberbos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.217 jij , juist jij
vertelde het geheim
van de spin en haar web
van het espenblad
dat wachtte tot het langzaam
ochtend zou worden
of van de herfstwilg
kronkelend door zijn
verloren geboorterecht
jij, juist jij
die een warme golf opende
in mijn verward geloof
laat mijn ogen weer
verzanden in tranen
van vluchtende bomen
in ijzige…
en ons
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.428 verstrikt
in een web
gestrikt in jouw bed
jouw leugens
de woorden
uit je mond
verstoorde
mijn denken
de woorden
zijn waarheid
doorboorden
mijn waarheid
onwaarschijnlijk
pijnlijk
om de seconde
ruzie
een nieuwe wonde
gezonde pijn
een lijn
tussen ons
bedriegt ons
laat ons weten
wat we proberen
te vergeten
weg te stoppen
laten…
Herfstsuite
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
739 Boven het etgroen
dartelen nog twee witjes
de zomer uit
In het oog springend
dat omkrullen afvallen -
onontkoombaar
Je betaalt je scheel
voor zicht op zee en de zit
op stroef steigerhout
Schokkende koersen:
jaren ondermaatse vis
en noedelsoep
De armpjes omhoog
hangt de grote kruisspin
in het eigen web
Een babyslakje
slijmt…
op het randje van evenwicht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
569 dichters pureren bestaansredenen
tot vingerwonden
en
daar de wereld in
zien
het knopen van gedachten
zij zenden een web
van substraat
en synchroniteiten
op de kleinste voorschoot
ligt een diepe
wereldhaven
nucleaire onderzeeërs
gedijen er in wulpse weelde
Ik leef in een frigozakje
het licht van buiten voorbij
stralen naar…
Zomerbloemen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 haar liefde gesponnen
in een web
van tranen
kleine parels
aan zijdezachte draden
verweven
haar zinnen
de vrouw als uit porselein
gehouwen
staart naar de maan,
ze heeft zomerbloemen
in haar haren
gevlochten
in een krans
haar dromen gebroken
maar ze koestert geen haat
in haar ogen
ligt de hoop van de
toekomst
die ze toevertrouwt…
gestrikt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 september, er is kou en vocht
met zorg de draden uitgezocht
ik weef ze tot een stevig web
waarin ik je gevangen zet
geen nood, de kou zal jou niet deren
geen reden om het hoofd te keren
ik knoop en vlecht en span het touw
in kleurig jacquard rondom jou
vermeng wat haren en wat zweet
met stukjes weefsel van mijn kleed
ik zorg…
Kousenvoeten
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
572 Je bent een vlinder,
je liet je niet vangen
in een web van woorden
die ik hoorde en vergat
terwijl je sprak, verbond
de weerstand van de wereld
met de morgenstond, zag de
ringen om de sterren zingen
in het mededogen van het
innerlijke kind, las de
regenbogen in de bedroefde
ogen van nooit geproefde
kleuren, schoonheid herneemt…