580 resultaten.
Bye bye bye!
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
455 verrast,
ja echt
Dat men zich stoort aan al die loze kreten
Dat men van schone schijn niks meer wil weten
En liever luistert naar de groene specht
Ik ben het grotendeels
wel met hen eens
Dat zal u denk ik misschien ook verbazen
Ook ik heb weinig op met holle frasen
In Papiamento, Koeterwaals of Deens
Ik ben, kortom, voor grutto's
in de wei…
Binnenwaard
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
608 de vaart vliet aan mijn oog voorbij
met aan de overzij het vee
uitgelaten in een bonte wei
en tussen hier en daar d’oude stee
hoge bomen schuiven in een rij
langs het dravend boerenpaard
dat ’t voorjaar ruikt in natte klei
en merries van de binnenwaard
waar reigers scharrelen in ’t riet
houden kieviten de wacht
zingt de karekiet zijn…
Pure dwang
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 ik ben het zat
om te zien hoe leven
wordt afgevlakt en ingepakt
door codes van de media
het is geen sturen meer
maar pure dwang
de hoeveelheid apps
en hypes maken mij bang
nog kan ik kiezen
maar dat duurt niet lang
het is een moeten met
sociale uitsluiting als boete
ik wil weer terug
op mijn rug in de wei
tussen hommels en bloemen…
Voie verte, boucle 4
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 Nu fiets je op een groene weg
langs wijngaarden en wei en heg,
door rivierdal en lichte bossen,
langs muurtjes met bruinzwarte mossen.
Witte kalveren liggen loom
geschaard onder een schaduwboom.
Zo’n runderkring dring je niet binnen.
Daar moet een mens niet aan beginnen.…
Ik schrijf over alles
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.084 Ik schrijf over liefde, ik schrijf over haat,
ik schrijf over bloemen die in de wei staan,
ik schrijf over dieren, en over geweld,
ook af en toe over de euro, dat irritante geld,
waar je nooit genoeg van hebt.…
Luisteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 De winden zingen ook
en zelfs de avondlucht;
Wat plots in ’t water dook
en wat onhoorbaar zucht,
de vogels in hun spel,
de bloemen in de wei,
zij allen weten wel
als ’t purper van de hei
dat alles zingt zijn zang,
heel dankbaar om ’t bestaan.
Mocht ook mijn leven lang
De Heer mijn lied verstaan.
Naar Guido Gezelle...…
blies een duizendjarenkind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 speel ik met jou
of jij met mij
de wei bloeit rood
van de papavers
het geel is uitgeplozen
door de wind, hij blies
een duizendjarenkind
in vogelvlucht
laat zon de lange
halmen warmen
geen schaduw koelt
tot hitte trilt en
jij je liefde lacht
liggend in mijn armen
we hebben van
de maan geproefd
de sterren laten bleken
met…
het verstolen witte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 ik rook de zomer
en de hemel was dichtbij
wij samen op een plaid
nog groener dan de wei
de foto van het pad met
rust en stilte van een bosrand
liet zien hoe ik je toen aanbad
het bloot was rood verbrand
een sprietje gras, een madelief
met nonchalanche op de lippen
ik was macho
en een hartendief jij hoefde
maar te kikken ik…
het verstolen witte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
676 ik rook de zomer
en de hemel was dichtbij
wij samen op een plaid
nog groener dan de wei
de foto van het pad met
rust en stilte van een bosrand
liet zien hoe ik je toen aanbad
het bloot was rood verbrand
een sprietje gras, een madelief
met nonchalanche op de lippen
ik was macho
en een hartendief jij hoefde
maar te kikken ik…
Nachtasiel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 Dus kan ik nu mijn ogen sluiten;
ik leid mijn schapen naar hun wei.
De maan schijnt schuchter door de ruiten,
jij vlijt je zachtjes tegen mij.
Zo tuigen we onze dag af,
we likken onze wonden.
Zo samen liggen is geen straf,
’t is knus in onze sponde.…
SLAGER IN DE LENTE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
494 lammetjes huppelend in de wei
kalfjes slechts even een blik
opvangend van hun moe
kuikens worden gemest net uit het ei
biggetjes nog niet op gewicht
weten het niet maar
ze worden opgelicht
allen lachen het leven toe
de slager slijpt
z’n bijlen en messen
en na z’n werk te hebben gedaan
kan hij ze in het
hakblok te rusten slaan
hem wacht…
hij blies een duizendjarenkind
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.368 speel ik met jou
of jij met mij
de wei bloeit rood
van de papavers
het geel is uitgeplozen
door de wind, hij blies
een duizendjarenkind
in vogelvlucht
laat zon de lange
halmen warmen
geen schaduw koelt
tot hitte trilt en
jij je liefde lacht
liggend in mijn armen
we hebben van
de maan geproefd
de sterren laten bleken
met onze…
Klei
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
394 ook hier bij mij
de nuchtere Fries zegt niet
zomaar laat
je mag wel gaan,
nooit zonder
gewicht dit blijft staan
want was mijn land
eerst
niet doorgeploegd
doorleefd en door
de tijd getoetst
dan trok men nog een paard
aan zijn staart
en zei dan pas dag,
zo eenvoudig, en bedaard
maar men speelt niet
met lammetjes in de wei…
Najaarstochtje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
197 Geen koeien in de wei, alleen vogeltjes
laten zich horen, zien doe je ze niet.
Als ook de vogeltjes zich niet meer roeren,
resteert de stilte en zacht bandengeruis.
Wolken trekken zich over ons tesaam,
het zonnetje laat ook nog verstek gaan.
De wind krijgt nu een guur karakter,
De lol van 't fietstochtje is ons vergaan.…
Kauwende koeien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
191 In een stille wagon
Is het druk
Mijn aanwezigheid is aanwezig
Zonder oordeel
Met muziek in mijn oor
Weet ik dat ik de rest afsluit
Maar is dat aangeleerd of wetende afwezigheid
Tonen in mijn oor zijn soms druk soms rustig
Zijn we nog sociaal of sluiten we daar juist vooraf
Misschien zijn we net al als koeien
Kauwend in de wei
Niet weten…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
3.8 met 16 stemmen
8.120 IJl ligt de wilgenschaduw op de wei;
Het slootje-in plonst, lichtgroene boog, een kikker;
Over het riet beweegt zich blauw geflikker,
Wanneer de wind zijn wimpels schuift op zij.…
bloemen om je hals
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.212 net voorbij het struikgewas
de vijver en de oude eik
daar groei ik in mijn bomenrijk
ik ben de bloemen in het gras
en elke dag kom jij voorbij
een sluier vlinders in je spoor
als ik je zie of ruik of hoor
dan is het lente in mijn wei
en elke keer dat ik je zag
er kwamen steeds meer vlinders bij
O schoonheid, wanneer pluk je mij…
Verdienmodel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
379 helemaal
niets meer aan schort
zij hebben hun zielen
beknot het speelse is
verdwenen omdat het
oude als verdienmodel
veel te lang is blijven
domineren in het heden
het baasje spelen
van de mensen is de
bloemen gaan vervelen
zij verloren de creativiteit
van de beste te zijn in
het onderling vergelijk
ze staan met
duizenden in de wei…
Kennisland
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.222 Zeven pinken en vaarzen
bolderen door de wei
Vrolijk springend en
dollend als kinderen
tijdens het speelkwartier
Hun zwart-wit gelaarsde
achterbenen hoog in de lucht!
Vrij! Wat zijn ze vrij!…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Wat zijn dat voor dingen
In wei en riet -?
Kind, de krekels zingen
Een minnelied.
Wat dragen de winden
Voor geur zo laat -?
Kind, de bloesem van linden
Die opengaat.
Wat schijnen jouw ogen
Zo groot, zo goud -?
Kind, dat doet dat hoge
Vergulde woud.
Wat is - zeg - dat verre
Zoete verdriet -?…
De lente is bijzonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
545 jij bent de mooiste bloem in de lente wei.
Je hebt mij vreugde laten schenken.
Voor jou sta ik op voor dag en dauw.
Geen seconde kan ik niet aan jou denken.
Omdat ik zoveel van je hou.
Je bent het mooiste wat me is overkomen.
De echte schoonheid ben jij.
Jij bent vanaf de lente in mijn
leven gekomen.…
LEEGLOOP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.018 In november
loopt het land leeg
leeg loopt het land
akkers en weiden
De oogsten,zie ik
rijden af en aan
aan en af
ze laten het land
De diepe bandensporen
waarin laatste blad valt
bij een beetje wind
en regen rivieren
Maakt op kleinst formaat
koebeesten worden dieren
met de hun eigen kuddegeest
verruilen wei voor stal
Het landschap…
De wederkomst der koeien
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.464 't Is de koe die huiswaart gaat,
Uit de groene wei gekomen,
Van het malse kruid verzaad.
Onze buurman wacht zijn koeien,
Zingend, af; de lekkre melk
Zal weldra in d'emmer vloeien,
Tot verzadiging van elk.
Hoe kan 't weigras, dat ze scheren
En dat haar zo weeldig voedt,
In die stromen melks verkeren?…
Huis en tuin
gedicht
3.0 met 12 stemmen
11.569 Hoe dromerig denk ik de wei
zo'n eerste zomer zonder mij.
Het huis is leeg, de tuin in vol.
De paardenbloemen pluizen bol.
De vogels maken geen geluid.
Het gras groeit boven de rozen uit.
Heel voorzichtig gaan de bomen
liggen om in slaap te komen.
Uit hun rompen rijst een woud.
En het huis wordt niet herbouwd.…
paardenbloem
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 De paardenbloem
Prachtig en magnifiek tegelijkertijd
De laaghangende zon scheen een oranje gloed op de grond
De paarden galoppeerden als wilde zwijnen door de wei
Een blaadje van de paardenbloem brak af en vloog weg
Weg van zijn vrienden die nog aan de paardenbloem zaten
Weg van de stengel
Hij vloog en vloog alsmaar door
Tot hij op een bepaald…
Eén zwaluw kan me raken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
737 weten ze wel
dat ik in de lentenacht
naar ze op de uitkijk zal staan…
zien ze mijn vreugdetraan
wanneer ik hun vleugels hoor
de zachte slagen ruisend
door het morgenblauw…
mijn verlangen zo groot
reikt naar het leven
naar de kleine verenpracht
waar jij ook ooit zo van genoot
één zwaluw kan me raken
weet op een draadje
boven de wei…
Ik mis je meer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.009 opnieuw zullen er bladeren groeien
de bomen vol groen en statig staan
bloemen kleurrijker weer bloeien
jonge lammeren de wei ingaan
een lucht zo wolkeloos en blauw
de zon die laat haar stralen schijnen
en ik denk enkel maar aan jou
geen warmte laat de kou verdwijnen
dit prille geluk drukt mij op de feiten
dat jouw sterven niet te keren…
Cardamine pratensis (ode aan de Pinksterbloem)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
604 klankrijke naam
maar treffender nog spreekt jouw lila
waar je groeit, geeft die strofe jou faam
O Pasen-en-Pinksteren-plantje
wat bloei je toch vredig en vroom
in de wei…
de koeien en de paardenbloem
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
584 in een afgesloten groene vlakte
met maar één paardenbloem in de wei
zag ik vele bonte koeien grazen
maar de paardenbloem… wandelden ze voorbij.
de bloem groette gerust de stoere koeien
mede door haar vriend de… wind
want die liet haar hoofdje buigen en
dat werd door de koeien sterk bemind.…
Domweg legen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
770 Zijn koeien douchen in de wei.
De bui begiet het slappe groen
van sla, spirea en pioen.
Alleen zijn gasten zijn niet blij.
Gemopper klinkt er op zijn land
vanuit het boerententenkamp.
Dat natte is voor hen een ramp
zij willen bakken op het strand.
De boer denkt, zijn het domweg legen
die zeiken over zomerregen?…