1006 resultaten.
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 Een echte oudduitse taveerne,
zingende Burschen ter lindebank,
op de drempel een blonde deerne,
om ‘t houten geveltje wingerdrank;
van binnen gerookte balken,
een krachtig bruine schemertint,
en een zonnestraal, de schalke,
die dartelt over kroes en pint.
De tabakswolken blauwen.
Poes spint er bij de koele haard;
en van de wanden schouwen…
een stille Haagse straat
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.066 er heerst totale stilte in de straat
de stoepen blinken door 't veelvuldig vegen
hier zijn fatsoen en welvaart neergezegen
de huizen staan erbij in vol ornaat
een straatje weltevree en welgelegen
bewoners ogen netjes en kordaat
oneffenheden worden wijs verzwegen
het perk is in een aangeharkte staat
wat struikjes dragen fleurig bloem en blad…
Bij de zoute gong
gedicht
3.8 met 19 stemmen
9.615 Dof, inwisselbaar, bedaard, kil, onverkwikkelijk,
vilein, twistziek, gekromd, mistig, grofbesnaard,
sleepte geklauwd, berekenend, boosaardig, listig,
eeuwenlang leven zich voort naast de zoute gong
Ingekeerd, uitgeworpen stoomden ijzer- en brons-
tijd zeer op hun hoede, rauw en somber, ongezouten
wetten in de ruwwandige kookpotten aan de zee…
weg weg
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.050 uit deze
natte benauwde stad
de geulen van straten vol
modderen huizen de lucht
van afwas erboven de bomen
geen bomen maar verdwaalde houten
klazen het geraas van stinkdieren de verspijkerde
broeken van ontuig dat vloekend&brommend voorbij daast
het pils dat geel de gore kroegen uit stinkt….
ik moet gaan ik moet gaan
ik moet rivieren…
IS, NEERLAND! DIT UW BEELD?
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.249 [Uit de Tweede Zang van: De Hollandsche Natie]
Op de eeuwige Alpen, dik met sneeuw en ijs omschorst,
Ontwringt de schone Rijn zich aan der bergen korst.
Eerst sluipt hij nietig voort, met ongewisse gangen,
Als een versmade beek, nauw waard een naam te ontvangen.
Allengskens aangegroeid, schiet hij langs breder boord
Met jonglings vuur en kracht…
'Vuur'
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
766 ....,zeiden wij en
wij snoeiden de struiken
wij kapten de takken
en rooiden de stronk
wij sleepten het snoeihout
en bouwden een stapel
wij vormden een houtberg
bevonden hem goed
de vuurtoorts ontstoken
daar stijgt al een rookpluim
hoor toch hoe het knettert
de laai voert omhoog
Het vuur onderhouden
vraagt brandstof en zuurstof
zo…
IK KAN U NIET VERGETEN
poëzie
2.8 met 12 stemmen
2.651 Ik kan u niet vergeten,
Mijn simpel landekijn,
Bij mensen die veel weten,
Veel hebben en veel zijn.
Ik heb u nooit verloren
Uit de ogen van mijn ziel,
Mijn dorpke en mijn toren
En vaders zingend wiel.
Dat zingend wiel van vader,
Het bracht, met staag geruis,
De rijke avond nader
En 't bruine brood in huis.
Draait door mijn zang bij…
aankomst
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.104 Na lange dagen door storm geteisterd
En somtijds uit de kooi gesmakt te zijn,
Door ’t leven van ’t zacht Lisboa nog verbijsterd,
Vind ik mij zitten op het zonnig plein.
Geleund in de uithoek van een balustrade,
zie ik als over hemelsbreed kozijn
’t Beproefd schip dat klein stilligt aan de kade,
De gele stroom, de kleurge oeverlijn.
Beneden…
writers block
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.158 Writers Block, het bejaardentehuis
voor te laat overleden schrijvers,
landerig gelegen aan eendenloze vijvers,
niet alleen bewegen, ook de penvoering steeds stroever,
zelfs geen zwam, siert de zompige oever.…
Emmanuelle
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
674 'Caisse EMMANUELLE'
staat er bovenaan de kassabon
van Casino in Monflanquin
hoe prozaïsch komen de
12 eieren
6 liter water
heel brood en stok-
erachteraan
gelukkig ook nog
2 x 12 escargots
anders had het
net zo goed
de vrijdagse bon van
de Aldi in Leiden kunnen zijn…
In de tuin
gedicht
2.7 met 23 stemmen
9.308 Wij in dit grote gras, klaver, paardebloem
en wat er wriemelt, wat ingewikkeld
wordt: de rups, de wingerd. Waaronder wij,
weer overhoop, weer door elkaar. Wij lijken
wel. Volkomen. Verwarder dan de mieren, in
dit bijzijn van de tuin, waarin begrepen:
deze wildernis. Wat er aarzelt, water valt
erover, stort en wordt van kracht.
----…
WATERLOOP
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 Het water
loopt en loopt
Aldoor naar
het laagste punt
Soms stroopt het op
heeft dan weer haast
Krijgt geen vrij spel
van vuilnis,blik en plastic
Achteloos in
de stroom geworpen
Het water
stroomt en stroomt
langs steden en
dorpen
En niemand...
die zich erover verbaast.…
Balans
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
894 Een huis dat honderden jaren staat
Stille ramen waar verkeer langs gaat
Vensters maken buiten en binnen
Als zwart het wit verstaat
Twee geliefden verhouden zich tot elkaar
Als het glas waardoor je kijkt
Hetzelfde lijkt
Als ze beminnen
Een huis dat honderden jaren staat
Stille ramen waar verkeer langs gaat
Een kind dat er opgroeit en…
Aan mijne landgenoten
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.386 in februari 1861
Dankt allen God en weest verblijd,
Omdat gij Nederlanders zijt!
Die naam, die Eer, die Zegen
Hebt gij van Hem verkregen.
Die Naam, bekend van Noord tot Zuid,
Schiet als een star zijn stralen uit,
En licht, wat wende of kere,
U voor op 't pad der ere.
Die Eer, het erfdeel van uw bloed,
Verheft uw hoofd, verhoogt…
Mijn Cultuurstad
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.146 In Eeklo willen wij graag leven
Hart van cultuur aan allen geven
Helden in het Park
Tot Kersthappening
Leuke stad, hier willen wij bewegen…
Gaandeweg
gedicht
4.3 met 123 stemmen
10.288 Zo’n verveloze deur
met afgesleten klink
de drempel
uitgehold door
eindeloze stappen
die kwamen en
weer gingen
en verdwenen
in het voetspoor
van de tijd –
gaande weg.…
Granada: droomstad
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.449 De straten van Granada waar in 't donker
Gitaren gonzen en van 't lang gefluister
Van minnaars aan de traliën de duister
Nacht warm wordt, - gaan met graden naar 't geflonker
Van 't sterrenbeeld. En op de top wat wonk er
Rode lantaarn van het Alhambra? ruiste er
Wening uit rode muren? of wel, huisde er
Morenkoning nog eens en wat zo klonk…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.237 Haast dekt geen sluier meer de aardbol met zijn duister;
De nacht vlugt voor de dag; ras schiet ge uw licht, uw luister,
ô Wetenschappen! uit, tot aan des aardrijks end,
Zo verr’ de Zonnegod zijn gouden rossen ment.
ô Ja! ’t is mij vergund de toekomst in te dringen,
Aan d’ongeboren tijd zijn diep geheim te ontwringen.
Europa was te lang der…
VRIJT, WAAR JE ZIJT
poëzie
3.7 met 18 stemmen
8.989 Daar is een vis van ouds bekend,
Die blijft niet in zijn element;
Want als een visser, of zijn maat,
Op deze vis uit vissen gaat,
Zo neemt hij nooit een listig net,
Hij neemt geen loze fuiken met,
Maar zet een fakkel op de snuit
Van zijn bedriegelijke schuit,
En komt zo vletten op de stroom.
Daar krijgt de vis een minne-droom;
Want als hij…
de ooievaar
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.180 het dier zit wat armoedig in de veren
een rafelig en slordig ogend pak
z’n financiële toestand – droevig zwak-
verhindert aanschaf van gepaste kleren
hij schrijdt hautain, als opgeblazen heren
van adel met een lege plunjezak
een overdaad aan schijn en kouwe kak
z’n snavel echter blijft hij kranig weren
hij staat bekend als brenger van geluk…
Veemarkt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.228 Divers van lijn kleuren gevels
oud naast minder oud
scheef naast schever
gescheiden door stegen
waarin het ruikt
geen vee te zien prijkt veemarkt
de heilige koe spiegelt
een parkeerautomaat
handel die stilligt
een kille dag
maandagmorgen
waar het licht brandt
wordt koffie ‘geschonken’
éénvijftig de kop…
Venetië 9
gedicht
3.3 met 18 stemmen
8.362 De natte watten van de stad
hebben we verlaten.
Nu wendt de van koper spattende steven
zich naar het smeltwerk van zon en zee,
net voorbij de Punta della D.
Rechts deint een kleiner eiland met een abdij,
waar Unesco tijdelijk haar kwartieren heeft,
en Fontana een retrospectieve. Oorlog
wisselt met vrede zoals verkrachting met gebeden.
- -…
Stadslucht 1
gedicht
2.8 met 21 stemmen
7.962 Op een bankje
in het park, de zon al laag
met honger die het denken verslapt:
een blik, opgeschrikt maar traag zich opwaarts richtend
van het gras tot
boven de bomen,
ziet het hart van de stad - zonder huizen, met amper wegen - niet
van mensen zijn, maar overvliegend, in tientallen,
als honderdtal – wat brieft daar over,
100 procent…
Eigen huis
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.514 Zij ontmantelen met geestdrift
en dromen hun paleis glorieus tot in de hemel
Hoe en wat en waar en wanneer zal alles klaar
Het groot geworden kind dat nimmer terugkeert
beukt in tomeloze razernij met beitel, hamer
en houweel al te oude ballast in elkaar
Dit is van ons, van mij,
Sneeuwklokjes en krokussen in de tuin
staan er weerloos bij…
Santa Margherita
gedicht
3.2 met 28 stemmen
9.365 Het terras van onze villa
is opgenomen in het lila
van de baai. Rapallo en Sestri
liggen aan de voet der bergen
te trillen in de zon. Palmen
wuiven er in de wind en ver op zee
deinen de vissers met de blauwte mee
Dit is de parel van Ligurië
wij gaan de trappen naar beneden
om inkopen te doen: olijven, vijgen, ansjovis
en wijn, die hier bijna…
Op ghen Hei
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.276 Opa en Oma van vaderskant,
hadden ’n café, daar kwam menige klant.
’n Tapvergunning was toen nog verplicht,
muntjes gingen in de meter voor gas en licht.
De biljart tafel stond midden in de kroeg
en meestal ’n witte schort die ze droeg.
Op de Rennemig stond het café,
met in de binnenhof ’n houten plé.
’n Hartje uitgesneden in de groene deur,…
haarlem
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.156 Daar ben je dan,
Precies in het midden
van stad en kust.
Precies in het midden
van drukte en rust.
Daar ligt de markt met z'n stofjes,
hoor je kinderstemmen in de Hout,
ontdek je het knusse van de hofjes
en de kalmte van Elswout.
Ik zie de trots van de Bavo
en over het Spaarne - jawel -
gaat een ontspannen kano
op weg naar de…
poëtische stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.259 de scheve huisjes aan het Hoge Zand
die voor geen slopershamer wilden wijken
de parken met de eeuwenoude eiken
een schone slaapster op het stille strand
de lommerrijke lanen voor de rijken
de krijtstreep van een dienaar van het land
het meisje met een ijsje in haar hand
dat in Madurodam loopt rond te kijken
Couperus die in brons te wachten…
Heugenis van Renswoude
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.464 Wanneer de zomerzonne daalt,
Geen streek in't ganse Sticht, die haalt,
Bij 't liefelijk Renswoude.
Ter weerzij van de brede weg,
In lage hof, op hoge heg,
Langs gevels nieuwe en oude,
Zo dichtebij als in 't verschiet,
Hoe ge er een rozenbeemd geniet;
Een wieglen, geuren, blozen,
Van rode en witte rozen!
Wanneer de scheemring 't loofgesuis…
schylge
hartenkreet
4.9 met 45 stemmen
1.741 juichend bevrijdt de zilte wind het water van z'n zware last
strijdbaar gras omarmt het nieuwe land, beschermt en houdt het vast
verdreven uit de hoge rotsen, verrezen uit de getijdenstroom
groeit de parel in het ondiepe duister waar de zon de strandglans doet ontwaken uit z'n droom
zo hervindt het woelig zand 'n nieuwe bergplaats, 'n haven…