1174 resultaten.
Om jou
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.123 Nors zwijgend sta ik aan je graf,
ik heb een roos op je steen gelegd.
Ik ben stil, stiller dan ik ooit was,
want feitelijk is alles al gezegd.
Je dood kwam te vroeg en was laf,
maar misschien zie ik het verkeerd.
Ik zwijg maar ... ik pas,
ik word door onzekerheid verteerd.…
geef het liever nog geen naam
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.034 terwijl mijn gedachten
gaandeweg verweren
besluipt een vage angst
mijn lijf en geest
ik geef het liever nog
geen naam, verstop van
dag tot dag mijn ongemak
in zwijgend verder leven
voel de tijd reeds
vluchtig verwaaien
zoek mijn houvast
in wie ik was
verweesd en verward
koester ik mijn schrale
zegeningen…
Zonneklaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 Alle angsten voorbij bij de waterkant
in een vreemde stad
waar narcissen groeien
zonlicht de dag breekt
eeuwig zwijgend in het universum
van verlangen
liefde heeft nieuwe woorden nodig
waar wolken in gekte zweven
zonneklaar
nieuwe gedachten
het leven samen zingen.…
stem wijzer
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
2.245 trippende ego
vergrijzende onmacht
loze beloften
verpakt in een leus
te veel van hetzelfde
te weinig herkenbaar
schreeuwt om de aandacht
neemt bij de neus
levend in leegte
en zwijgende massa
respectloos loslippig
in roddelcircuit
vertrouwen beschamend
de hand in de kassa
geeuwt zich verkiesbaar
mijn stem krijgt hij niet…
november
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.852 En nergens is stilte
Zo breed als hier
Nergens is dood
Zo levend
Een graf tussen graven
Zwijgend van achter glas
Kijk jij me aan
Alsof je nooit
Bent weggegaan
Alsof je zeggen wil
Met schalkse ogen
Blijf niet te lang
Blijf niet zo staan
In deze kou
Straks zal je er nog dood van gaan.…
De grote reis
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.726 Hij schetste het reisplan en zij keerde
zich zwijgend naar de wand en werd gewaar
hoe schaduwen verspringen kunnen.
-----------------------------------------------------
Zonneleen 76 14 februari 2002…
Oneindigheid
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
941 In de tempel van het woud
tussen beuken
bruine kathedralen
doodstil mijmerend
fluistert het lover onhoorbaar
het geheime verhaal
van regendruppels
de dromen van de wind
En over de wijde heuvels
verborgen valleien
lome rivieren
zeilen zwijgend
de wolkenschepen
met boven hen
het verre niets
het lied van oneindigheid…
Instemming
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.045 luidkeels doet de zelfzucht
kond van zijn behoeften
maar o wee als het om delen gaat
dan laat de stem het af
hoofden draaien weg
van nijpende gebreken
lijden het
zonder protest
ikke eerst en dan de rest
zwijgend wordt er ingestemd
met andermans ellende
armoe blijft gemeden
als de pest…
Bijna
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.057 Want ik ben een schim die zwijgend
niets meer
bezitten kan
en steeds volgt wat hij
verliest aan de dood en
de liefde
die alleen
nog in vreemde voetstappen
bestaat.…
niets menselijks vreemd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.032 het gevoel heb eerbied
buig opzij voor mij
wil me maar niet bekruipen
bij glazen paleizen stenen kastelen
zoek ik bang steeds achteringangen
om onbemerkt binnen te sluipen
uit schaduwen in nissen op priëlen
zwijgend langs promenades en stoepen
behalve als ik hoog nodig moet
zuigen en stangen
pissen en poepen…
Ziels onmachtig
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
517 Om haar hart een muur gebouwd
zo kwetsbaar
dansend van donker naar licht
in haar een wild verlangen
maar zo voelbaar de angst
door gaan of leven in een cocon
van zelf opgeworpen tralies en stenen
als ze eens kon zeggen kon uiten
schreien zou ze willen
maar om haar hals
hangt zwijgend zwaar als lood
een parelketting vol van tranen
wurgend…
Roman uit Pavlodar
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.055 Nu als aspiratie in de nacht
in diep zwijgend verlangen
naar jouw stoere schoonheid
zoek ik de vitale betekenis
van onze prille vriendschap
onbeschreven
zodat we samen
verder kunnen
schrijven over liefde
het leven en de oorlog
een ruwe diamant nog ongeslepen
is jouw spiegelbeeld in de rivier Irtysj.…
Nadia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 soms moet iets
naamloos zijn
omdat het niet kan
omdat het te erg
is te gruwelijk
voor de taal
zacht gebaart de
vrouw naar het boek:
haar stem waarmee zij
het zwijgende kind
bestrijdt op het
pijnlijk witte papier…
Gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Lang vergeten zwijgende gedachten,
in regen en in wind.…
luisteren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
127 ze zijn de onthutsende, hebben
vrees voor ‘ t onbekende, voelen
zich een wolkenkrabber tegen
de schaduw van een puinhuisje
lachen tegen scalpel en stethoscoop
wassen hun handen na het pissen
wijl neus en oorhaar zich elkaar vinden
in de kruimels van de ochtend
spreken doen ze, luisteren naar
wat zich zwijgend opdient
geleerd tot in de…
Uit de bodem van de diepte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
980 Helderblauw verdronken water
mag ik met je mee
in het diepste van mijn zinnen
over de zwoele zwijgende zee
stromen wij samen door
kolken verborgen geheimen
die ons meenemen in gedachten
stromen uit donkere nachten
de weg die wij banen,
weg uit droomloze paden
uit de bodem van de diepte
de spiegeling voorbij…
Thuisreis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.067 Het zijn niet alleen dromen
die het gebrokene helen
in je gedachten gestrand:
vlucht weg uit die nevels
en reik me je hand
Er is een binnenkomen
in dit teder strelen
een fluisterende wind:
je bent weer thuis
herinner een spelend kind
Er is nog aarde
in dit zwijgend dal
dus luister nog even
binnen is het warm
hier huist nog leven…
Pianomann
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.010 gaat met zwarte en
met witte toetsen:
er is niets tussenin dan
een luchtledig universum
van Waldmünchen tot een
kustweg op een eiland
aan Zuid- Engelse kust
en weer terug naar af
herkend maar niet erkend
'Pianomann' geworden
wij, zijn publiek, kunnen
de voorstelling bekijken
maken of breken want hij
is sprekend wie hij was
en zwijgend…
DE MUZIEK
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.031 Toen de vraag-krullen der cello's trager
bewogen en het hoofd van de violist
afstierf - laag en lager -
op het gevoelig lichaam der viool,
toen kwam er rust, -
en in dat zwijgend ogenblik
waart Gij, o God,
noch vrede, noch geluk,
maar verruk-
kelijke pijn,
verschrikkelijke lust.…
weet je ...
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.053 beetje bij beetje
vervalen de dagen
verkleuren mijn woorden
verbleekt het gezicht
verlies ik geheugen
door veelvuldig schrapen
vervliegt de herkenning
in schemerend licht
verzwak ik mijn geest
door langdurig dwalen
in wit zwarte dromen
en beelden van toen
herinner ik zinnen
uit zwijgende talen
weet ik te zeggen
vergeet ik te doen…
Eindelijk?
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.098 Toen de lippen zwegen
In zwijgende gemoedsrust
Was het alsof zinnen aaneenregen
In dovend vuur geblust
Toen de mond stil sprak
Was het van vroeger en weleer
En het hart brak
In oud en vervlogen zeer
Je stond op en keek
Om je heen, alleen
Doorgegaan, strak en bleek
Liep je de deur uit, de zon scheen…
De avond zijgt als zegen
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.048 De hemel heeft zich rustig
Om de aarde heengespreid
En zoent haar nu wellustig
In zwijgende eenzaamheid.…
krachten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
631 Krioelend zoeken wij connecties
geinspireerd door imperfecties
voortgedreven in ons leven
door een onbepaald soort streven
verwonderd zwerven soms gedachten
zonder richting, onbestemd
vrijgekomen krachten werken vormend, ongeremd
ingeklemd of vrijgevochten
stoeiend met een ideaal
torenhoge aspiraties
zwijgend maak ik toch kabaal.…
Toegang tot de polder bij avond
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.742 Langs een wilg met dode toppen,
een geschoren hoge
in zijn blaren onverminkte haag,
een door waaiend hout beschaduwd
raamloos muurvlak, blinde boerderij,
buiten bomen, hellende, de holle wei,
lichten aan de einder,
vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard dichtbij.
----------------------------------------------------
uit: verzamelde gedichten…
standvastig (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 Een albatros landt zwijgend
op je hoofd.
Niets en alles beroert je.…
Als alles je voorbij groeit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Eén lief, één leven
verbaasde mij toen, nu
het scheen alles volledig te geraken
in diep stil zwijgend wezen.…
Woordflarden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 poëzie fluistert in de nacht
buldert op hoge golven
zwiert en zwaait met zwaluwen
is in mysterieuze mist
kaalgevreten viskoppen
ziet het eerste babylachje
zwijgende mensen in een lift
de spin, die zijn prooi leegzuigt
een schreeuwende marktkoopman
lichtstraal op een herfstblad
opgejaagde vluchtelingen
oneindig wentelt poëzie…
aanvang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 voordat het regent
terwijl donkergrijs naar blauw neigt
zodra het later is dan daarnet
de kinderhand geen stenen meer raapt
het huis zich in eendere straten herhaalt
vogels al zwijgend hun koorzang weerleggen
een rivier verwatert tot woordenstroom
en dat onherroepelijk ook blijvend is
het moment waarop, de stip van het tijdstip
- inpakken…
Aan jou
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
639 Een paukenslag
En ogen die in elkaar
verdronken
We spraken in een taal
Die enkel wij verstonden
We deelden snel een blik
In een zwijgend gebaar
We braken muren af
En bouwden in vertrouwen
En toen ik in je armen lag
Werden we verbonden
In ziel en geest
Voor altijd
Voor verder dan de eeuwigheid…
Vooraleer...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
137 Vooraleer de heren der redaxy
alsmede hun aanminnelijk vrouwelijk kroost
dat zich in alle stilte hier verpoost
in anonieme zwijgende gezichten
die 't vak nog moeten leren van Gedichten
zich eindelijk verheffen tot ik
straks zie
dat ik de eerste ben met een
reactie
Ligt dat aan jullie laksheid of
aan hen?…