4214 resultaten.
mijn schaduw deelde zich
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.257 mijn schaduw deelde
zich en stapte uit het
donker van de nacht
echo's van onhandelbaar
klonken bedreigend zacht
de eerste schrik
verlamde en nagelde
de voeten in het zwart
de splitsing was volkomen
ieder deel stond nu apart
zolen op de grond
de rest gewoon illusie
mijn geest verdroeg
niet deze werkelijkheid
maakte schreeuwend…
de orde blijkt nog blonder dan...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
988 geboeid, die bloeien
slechts hun eigen wijze kleur
desinteresse kauwt heel cool
de schone schijn van zekerheid
ze rappen urenlang de tijd
onrust is nu aan het woord
een nieuwe heeft de groep verstoord
alle plaatsen zijn weer ter beschikking
de orde lijkt nog blonder dan
het was met ogen blauw, een navel
in de kou en haren tot de grond…
Leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.691 stormen bestand
Zul je ooit kunnen denken
Dat deze eens niet meer
Tegen deze hevigheid opgewassen is
Dat deze op een tijd al zijn krachten
Flexibiliteit moet overgeven
Aan de heerszucht van het weer
Mensen kijken in een opwelling
Wel eens naar een boom
Zien de schoonheid ervan
Na de storm is de boom omver
Ook zijn schoonheid is
Uit de grond…
Hij
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.035 Hij kijkt paniekerig om zich heen,
zijn zakdoek ligt namelijk op de grond.
Wild slaat hij om zich heen,
hij kan niet goed tegen paniek.
Dan gaat hij schoppen en slaan,
hij is namelijk geestelijk ziek.
Veel gevoelens heeft hij niet,
hij kent alleen paniek en rust.
Gelukkig is daar de zuster,
die zijn paniek zachtjes sust.…
Bewogenheid
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.078 Chaos binnen stelsels de grond zonder voeten
dezelfden gezweefd en opladend in rookpluimen
ondersteunen zij de illusie en
brengen ergens ver vandaan
als in macabere dimensies overgeleverd brandt het steunpunt
rijp de boodschappen zij van doden opslaan
en zij het lang te hebbende gevoeld innemen:
aan hun blanke zolen opgelopen natuur
en de…
Waar het Friese land .....
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
808 onvervuld verlangen
heldere lucht heeft mij weerloos gevangen
ademloos worden mijn grenzen omzoomd
pure kleurenpracht heeft mij totaal verblind
blote voeten in het gras voelen leven
de natuur omarmt mij als haar kind, even
word ik door hartstochtelijke stilte bemind
in dit stukje land wortelt verlangen
naar het een zijn met de vochtige grond…
't Was maar een inbraak...
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.371 Ze woont niet meer in haar eigen flat
Ze is zoals dat mooi heet: opgenomen
Verdwaasd vonden ze haar op het parket
Haar begrip was haar even ontnomen
Sporen van inbraak alom zichtbaar
Alles lag overhoop op de grond
En zij lag daartussen, zo breekbaar
Verwarde klanken uit haar mond
Zelfstandig wonen zal niet meer gaan
Haar trauma is daarvoor…
De vlucht van een engel
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.124 met de duistere dood in ogen
vliegt een engel om zuivere ziel
geheel rustig en onbewogen
voldoet het lichaam aan het profiel
een toereikende hand durven pakken
waardoor het hart op aarde wordt gestild
het lijf in de grond weg laten zakken
je geest op zoek naar het hemelse schild
langs sterren die schijnen
kan het land der liefde worden…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 Maakt grond en sneeuw en harten hard
en al de bomen zwart
De hutten staan zo kil en stil
alsof haar elk gesloten wil
daarbinnen dringt de koude maar,
daar uit de dodenbaar
Gebogen hoofds, vereenzaamd droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor
en glimlacht of zij hoop nog hiet
dat…
in wissels van de tijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 je wereld mee
van zwijgend handenreiken
de korte liefdeblijken
in het weten van elkaar
we golfden en pasten
wisten van tweeduizend jaar
geschapen als een paar
in wissels van de tijd
ontspoord en anderen bekoord
in levens die zijn uitgewist
toch zo herkenbaar in de
trekken van ons andere gezicht
ik zag je staan ontdaan tot
in de grond…
Anti-vaderfiguur
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.433 je bent vele dingen geweest
de keren dat je mijn ogen passeerde
maar een vaderfiguur zat daar niet bij
eigenlijk was je meer het omgekeerde
zoveel heb ik van jou geleerd
hoe ik mijn bloedeigen gezin
harteloos in de steek kan laten
wat was jij daar goed in
hoe ik mijn eigen kinderen
de grond in kan slaan
van zo’n soort monster
daar kom…
Kleurrijk seizoen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.022 de herfstbladeren liggen smoezend
op de grond tussen de eikenbomen
sommige hangen lusteloos rond of
liggen besmeurd in de goot komen
nauwelijks meer tot leven beroerd
door de wind een groot esdoornblad
houdt tientallen eikenblaadjes in zijn
ban andere vrijen achter een bierkrat
op een stiller plekje is gezang hoorbaar
het dubbelbeukenbladkwartet…
Weggaan
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
7.066 Op weg naar nieuwe grond voor onze dromen,
hoe zullen wij, daar eenmaal aangekomen,
weer wortel schieten in het sociobos.…
paarse vijver
gedicht
3.8 met 116 stemmen
13.914 hij spiegelt zich in het stille water
vanuit z’n torenraam blikt hij omlaag
en zoekt de diepste gronden van Den Haag
de bodem van de politieke krater
de kalme vijver dampt of is het rook
die opstijgt van een smeulend vagevuur
plots borrelt hij sinister en obscuur
vanaf het eiland lacht het rode spook
achter buigend groen zo goed verborgen…
Maken of breken
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.715 Mensen kunnen je maken of breken
zo is het altijd al geweest
lieve woorden influisteren
of je de grond inboren
en dat laatste nog wel het meest
Nu sta ik meestal daar wel boven
er zijn al zoveel dingen over mij gezegd
maar als ik dan eens opheldering vraag
ben ik het die het verkeerd heb uitgelegd
Mij maakt het al jaren niet meer uit
jaloezie…
De trein
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.187 2 tassen in haar hand
de trein staat klaar
ze draait zich om
zegt ik moet gaan
een traan op haar wang
ze verstopt zich in haar kraag
ze loopt van me weg
een leeg gevoel in mijn maag
haar trein vertrekt
want hij moet gaan
ik kijk hem na
blijf te lang staan
Kijk naar de grond
weg van het perron
ik pak mijn fiets
draai nog…
Eén brok liefde
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.805 Als één brok liefde
Ik geloof mijn ogen niet
maar zij kijkt dwars door me heen
valt mijn hart binnen en
verklaart het tot haar gebied
Ze verandert de dorre bodem
in vruchtbare grond en
laat haar oevers er landen
Ik stroom mee op haar liefde
en draag haar op handen
Als één brok liefde
Ze verkent m'n innerlijke vertrekken
loopt langs…
mijn tuinman
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
1.171 dekt het onkruid naar de aarde toe
met versgeurende, bruine
laagjes zand
graaft waar nodig
dode vogels omhoog en legt ze
zorgvuldig tussen de stilte
hij laat zelfs regen dansen
op onwillig, gesnoeide
struiken
en zwiepende bloemen
dwingt hij tot vroege slaap
zonder woorden en met regelmaat
bouwt hij schoonheid
uit de grond…
Opgelopen
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.610 Geschopt tegen schenen
Gescoord met voetballen
Ze hebben overal gelopen
Nooit een plek vermeden
Stap voor stap zoekende
Ook vaak zat uitgegleden
Ze hebben mij ondersteund
Geklauterd en geklommen
In trein en vliegtuig gezeten
De marathon overwonnen
Ze hebben de weg gewezen
De Tom Tom van mijn voeten
Samen met mijn persoontje
Elke grond…
Stille getuige
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
1.716 met voorbedachte rade
heeft de dood
het schaduwnaakt
van uitgebraakt bloed
op de grond geworpen
longen spuwen gal
en gif op haar lijf
haar minnaar breekt
haar tong, ze is
de schaamte voorbij
hij snijdt het spreken
uit haar mond
martelt de woorden
in haar schoot waar ze
zwijgt in de kelder
ontkleed en beroofd
ik schreeuw barsten…
INDISCHE NACHTEN (3)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.159 nacht viel over je gebronsde huid
die naast me uitgespreid lag op het laken
al tastend trachtte ik je aan te raken
de duisternis stond bol van het geluid
we ademden als blaasbalg in en uit
ik sperde bij je rode mond mijn kaken
en proefde van je lippen, onder 't slaken
van zoete zuchten, sap van oosters fruit
de spanning bouwde op, de grond…
Een ploeger
poëzie
2.9 met 15 stemmen
3.235 Ik zag een ploeger in het morgenrood
met vaste stappen gaand achter zijn paard
over het braakland, volgend heel bedaard
maar moeizaam sturend en een vogel floot
en 't was als vreugde over die stille daad,
die ploeger, wijkend naar verten heen
en kerend weêr, op 't wijde land alleen,
de grond bewerkend voor het nieuwe zaad.…
Nacht rust
gedicht
4.2 met 125 stemmen
13.002 Vertrouwd, mijn krachteloze
weigering die zij niet willen horen,
komen ze, dreigend, mij de grond in boren
en haast onhoorbaar klinkt nog net
een angstkreet bij het eindelijk
ontwaken in mijn eigen bed.…
Stemmig Landschap
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
587 Ik wil de grond niet waterpas
maar wel met hellingen en dalen
waarin mijn stemmingen weerschijnen.
(tweede prijs in de wedstrijd "Dichter bij de Vlaamse Ardennen", georganiseerd door het samenwerkingsverband van de bibliotheken uit de Vlaamse Ardennen)…
een zomer bij huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.120 de rail ligt er nog
de spijkers die we zochten
onder bomen met vleermuizen
echte angst
als de trilling voelbaar was
de lucht vol hing van zomer
de smaak van de rivier op de lippen
zeggen konden we het niet
niet met woorden onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in…
Achter de dijk
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
856 De Witte Wieven van de Uiterwaarden
zweven omlaag
als wolkensluiers langs de grond
Alsof de koeien los zijn van de aarde
waden ze traag
gehuld in nevel, rond.…
uitgelicht door de duivel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
679 de lantaarn op straat staart
met zijn blinde enig oog naar
de kille stilte aan zijn voet
verankerd in betonnen grond
op zijn verroeste ijzerhoofd
huist een vergeten rare vogel
die dag door nacht al danst
met de duivel van het feest
nooit gezien en nog niet gehoord
de eenzame passant iedere dag
van ontucht onderweg naar huis
hoort slechts…
Wachten op de dood
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.680 blad waait van de oude eik
valt neer in koude grond
als ik zo naar mijn opa kijk
de trekken om zijn mond
groeven in doorleefde huid
zijn blik op mij gericht
pijnlijk straalt hij weemoed uit
soms vallen ogen dicht
rustig wiegt de schommelstoel
een leven vol verhalen
met de dood als hoogste doel
waarnaar gedachten dwalen
even trilt zijn…
Dokter, help me
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 Te luid lach ik
mijn witte indiaan zal het proberen
Briefopener van het bureau op mijn wang
rustig wacht hij tot ik helemaal ontkleed
roze lappen op de grond
‘Hier’ om te beginnen en ik wrijf
Overal
Ach, dat is zo verholpen
geurt hij vertrouwd
maar dit hier is flink ontstoken
ontblote borstkas, hij rommelt wat er in
pakt met duim en…
Wezen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
635 wereld morgen open gaat
vouw ik grauwe wolkenluchten
zachtjes samen en fluister vlug
wat woordjes richting jou
Als de wereld morgen open gaat
breng ik kleine kiezelsteentjes
naar het laatste kruisjespad
waar armen wijd grenzen vervagen
Als de wereld morgen open gaat
verschuif ik het laatste restje zand
en plant een rode roos in zwarte grond…