3533 resultaten.
'Mighty Victory'
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.092 Slaat klam en zuchtend warme dromen
Beelden zwijgend haar adem in mist
Groot getekend, sterk met kracht
Verzuimt een verlangen grof en wreed
Schokt fel, vervaagt aan een horizon
Stotterend zilt die droeve tocht
Trots vlucht langs de einder voort
Stervende dauw en laf het lijden
Verloren fluistert een straffe tijd
Diep gebaand haar dwaze paden…
De hoge zon
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.180 En diep in 't bos, waar fijne doodverblonde
Blâren bevloeren 't wildomstamde pad,
Ruisen in dans hun lichtverliefde ronden,
Zijn goudnaakt gloriënd om haar lijfs bleekmat.…
Sneller, meer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
551 Veel idealen zijn gestorven,
niet altijd ‘t goede inzicht verworven,
en kwam er ook op mijn pad,
veel waar ik niet op te wachten zat.
Van dat alles heb ik wel geleerd,
‘t hoort bij het leven, soms bezeerd,
dit leren duurde een leven lang,
soms zelfs maakte het me bang.…
De val
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
1.858 het pad dat we volgden leidde ons langzaam,
maar zeker omhoog
steeds steiler en mooier leek het
en ik genoot
de berg was hoog
ik wist dat we de top konden bereiken
met moed en de wil om door te gaan
en ik geloofde
Je bleef staan en keek omhoog
naar de top en ik zag onzekerheid
in je houding, in je ogen
jij twijfelde en ik hoopte…
DOEL!
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
3.549 Zo laf, om jouw leven niet te durfen leven,
uit gemakkelijkheid jezelf niet op het pad van jouw wensen en dromen te begeven!
Alleen jezelf hebt de kracht om te gaan,
om zelf voor te zorgen om in ieder situatie sterk voor te staan!
Dus wacht niet langer, sta op en doe,
ook al voel je je soms wat moe!…
Het beste cadeau
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
2.115 .'
Sommige dingen komen nu eenmaal op je pad,
Dingen die je lief had, maar soms ook liever vergat.
Jij liet mij nadenken over het leven,
Dit was het beste cadeau dat iemand mij ooit had kunnen geven.
Jij hebt me het gevoel gegeven dat ik leef!
Heb je nou nog niet door dat ik om je geef?…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 De straten zijn rivieren
gevuld met dronken batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen…
COTTAGE ROSE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Genietend zwemt ze rondjes
In haar Wedgwoodkopje
Nu en dan
Leunt ze met beide armen
Op de rand en kijkt verliefd
Naar de reep tuin tussen de
Schelfzeevitrage
Pas in de avond
Zal het glazen pad
In golvend kant verdwijnen
Geniet ze van het tikken
Van haar Engelse staande
Deelt gul de decanteerkaraf
Met de doden op het bijzettafeltje…
EEN ETS
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.742 Gelijk de droom eens kinds is, dat een dag
Van wandelen en spelen buiten stad
In zwoele zomer-hette heeft gehad:
Een uchtend, dat het landschap zonnig zag;
Een middag, dat de lucht gestapeld lag
Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat
En drensend voort moest over 't zandig pad
Met in zijn oogjes stof en spinne-rag;
En in de spoortrein…
delen van gedachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
716 Het pad naar acceptatie..
dat ook wanneer je wel de enige bent.
zegt,
welkom hier......
waar mensen gedachten delen.…
Normandische boer
gedicht
2.1 met 131 stemmen
20.883 appels liggen in de schuur te drogen
Rook komt van brandend kreupelhout
bramen zijn geplukt, de zolder is gesloten
de kat heeft voor ’t laatst geworpen en
in de avondkrant staan nieuwe doden
Lang had hij reden naar zijn land te lopen
zijn kar te laden met wat hooi, maar
na de winter komen ze de koeien halen
heeft het geen zin meer om dit pad…
De volgzame mens
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
618 mijn denken zich verschuilt
achter een vertraagde dauw
heb jij ooit gekropen door een buis
waar voortgang je gevoel bevuilt
en het einde vol besneeuwd lijkt met rouw
het was een droom, ooit
een wonder boven wonder
maar naarmate de tijd vervliet
gaat het onzegbare ten onder;
allengs van genadevolle fleur berooid
ik zeg maar zo
het pad…
Zomaar een dag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
673 een vroege vogel op pad
anderen vliegen hoog in de lucht
stap voor stap
zweetdruppels parelen
waterhoentjes kissebissen in de sloot
een verdwaalde hommel
zoemt voorbij
ergens bloeit en lokt lavendel
in de tuin van mij
af en toe een voorbij razende auto
men heeft haast
ik niet
dit is genieten tussen hoge bomen
bij het tuinhekje zie ik…
DE DRAAIDEUR
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.593 Door de draaideur van het leven
wordt menig mensenkind
gemangeld en verwrongen
van jongs af aan zijn regels opgelegd
hij moet, hij zal en wordt gedwongen
op paden, die hij niet betreden wil
aan vluchten valt niet vaak te denken
de draaideur draait en mangelt voort
na jaren is zijn strijd gestreden
de spiegel van de dood verschijnt
geschrokken…
Zondaars op een terras
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
568 De mensheid is zijn eigen paden,
met het zicht op snelweg, autoweg,
breed, diep, lang en onvermijdelijk
uit het hoofd verloren.
En de grijsaard spreekt,
tot de ruggen van de zondaars
van vuur,
en hoe zij die zich rijk hebben geprijsd
hun schatten tot kaf zullen zien vergaan.…
VRIENDEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.700 hij hier
het bos, de bomen en het gras
de hele wereld zwijgt ineens
geen vogel en geen ander dier
wordt nog gezien of zelfs gehoord
het ruisen van de wind is opgelost
toch is het dag, het zonnelicht verwarmt
hij gaat liggen op het verend mos
zijn uitgeputte lichaam schokt
de slaap neemt nu bezit
hij glijdt nu vredig onbewust
naar het pad…
tot leven, meer
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
616 middernacht
de wereld zou donker moeten zijn
onder een lantaarnpaal staat een man
alleen
hij rookt een sigaret
laat zich vollopen met duisternis
zonder angst
glimlacht en wandelt tot de stenen
op hetzelfde pad
waar ook seizoenen veranderen
ik draal nog even, keer dan
terug naar vertwijfeling
verdwijn…
Im Abendrot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
566 De zang het wenken van de wieder
die langs het lange pad wil gaan.
En samen met het rustend land
stolt stem en sterft het laatste lied,
op ‘t scherp van d’ijle einderrand,
in ‘t zwichten van het laatst verschiet.…
Fantaserend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
497 Ik heb gewandeld, in gedachten, in het bos
door de uitgestrekte paden tussen bomen
machtige eik of beuk en dichte hoge dennen
genoten van de vogelzang als schone koren
het fluisteren van de wind in hoge kruinen
ontmoeting met een ree op de rand van de hei.…
Enkel nog puurheid
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
977 Mijn pad is verdwenen.
Mijn emoties zijn verdwenen.
Mijn gedachtes zijn verdwenen.
Niets wordt er nagelaten,
Maar het is er nog wel.
Er is enkel
nog puurheid:
een heldere hemel
gevuld met kalmte en rust.…
Veerkracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
634 We blijken tijdelijke versierselen
op het pad van de tijden
elke streling van ijle luchten
iedere zucht, zelfs van verlichting
beroert en beweegt ons
Het verblijf tegen de steeds
wazige achtergrond
is een sobere ankerplaats
een lichte trilling slaat ons op drift
elke dag een gevaarvolle kust
zonder markering
Voor even een sieraad…
Omweg en ik viel stil,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
460 Het pad in de heemtuin liep dood,
heb het zelf zo willen kiezen,
om uit alle omwegen niets te
verliezen, er is geen voldoende
tijd meer om te belopen, we
komen elkaar wel ergens tegen,
een kringloop niet van willekeurige
gevaar ontbloot, ik tors het kruid
van marmeren zerken, deemoedig
mors ik de verweerde letters waar
de levens bewijzering…
ZIJ KOMT
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.642 Gij, zwaatlende olmen, nijg u naar het pad,
En kus de dauw van sidderende mossen!
En, snelgewiekte liederen der bossen,
Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat
De slanke, diepbeminde beuk omvat,
Druk hechter aan de twijgen u, de rossen!…
-De keuze-
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
641 Kies nu, zegt zij tenslotte
Ga verder op het pad der onzekeren
of neem de weg naar de toekomst
Kan ik die weg ook beïnvloeden?
Dat is dan je volgende keuze…
Bosrand
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
758 V-vorm van een vogel zweeft
hoog, draaiend, gelijk Icarus naar de zon
M’n ademdamp drijft zachtjes omhoog
langs de boomstam in mijn leunende rug
tussen de kalende goudbebladerde takken
door, langs een vervallen eksternest…
Ook hier is het de witte condens die
de herfstige sfeer benadrukt en druppels
vormt op de aan de boom geklampte padden…
Sterrelicht...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
3.151 (mensen komen steeds op 'n juist moment van je ziel, op je pad..)…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…
Mijn profiel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 Stroomafwaarts in de groene delta’s
dromend van de ontdekkingen
in het zelf te baden in de omhulsels
van onzekerheid, langs de paden
van allang vergeten sagen, waarbij ik
uitkom bij de daden van mijzelf.…
Een oceaan van levende gezichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 Hoe het onzichtbare pad
zich openbaart aan de lichtende ogen
van de sprekende pop, de zinnen zich
herschikken naar het cadans van geluk.
De zwerver zwaait met zijn dirigentstokje
beroert de melodieën van morgen
luistert naar de nachtegaal
die klaprozen uit vingers tovert
en zeesterren over de horizon laat vliegen.…
nok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
728 niet
leven
het is om
het echie
zonder enige
reden
zoveel moord
zoveel kerst
zoveel gestoort
vol van gerst
zonder
sonde
mea culpa
jij die
wordt waar
zeven
orkaan
naast
orkaan
zoveel moord
zoveel crisis
zowel zuid
zoveel noord
als alles uitvalt
haal je water
uit de sloot
bessen komen later
in zuid
waar het pad…