Alle inzendingen over pad

3533 resultaten.

Sorteren op:

'Mighty Victory'

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Slaat klam en zuchtend warme dromen Beelden zwijgend haar adem in mist Groot getekend, sterk met kracht Verzuimt een verlangen grof en wreed Schokt fel, vervaagt aan een horizon Stotterend zilt die droeve tocht Trots vlucht langs de einder voort Stervende dauw en laf het lijden Verloren fluistert een straffe tijd Diep gebaand haar dwaze paden…
Solange29 augustus 2006Lees meer >

De hoge zon

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.180
En diep in 't bos, waar fijne doodverblonde Blâren bevloeren 't wildomstamde pad, Ruisen in dans hun lichtverliefde ronden, Zijn goudnaakt gloriënd om haar lijfs bleekmat.…

Sneller, meer

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 551
Veel idealen zijn gestorven, niet altijd ‘t goede inzicht verworven, en kwam er ook op mijn pad, veel waar ik niet op te wachten zat. Van dat alles heb ik wel geleerd, ‘t hoort bij het leven, soms bezeerd, dit leren duurde een leven lang, soms zelfs maakte het me bang.…
Jan A. Jansen26 februari 2009Lees meer >

De val

hartenkreet
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.858
het pad dat we volgden leidde ons langzaam, maar zeker omhoog steeds steiler en mooier leek het en ik genoot de berg was hoog ik wist dat we de top konden bereiken met moed en de wil om door te gaan en ik geloofde Je bleef staan en keek omhoog naar de top en ik zag onzekerheid in je houding, in je ogen jij twijfelde en ik hoopte…
Joke15 maart 2009Lees meer >

DOEL!

hartenkreet
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.549
Zo laf, om jouw leven niet te durfen leven, uit gemakkelijkheid jezelf niet op het pad van jouw wensen en dromen te begeven! Alleen jezelf hebt de kracht om te gaan, om zelf voor te zorgen om in ieder situatie sterk voor te staan! Dus wacht niet langer, sta op en doe, ook al voel je je soms wat moe!…

Het beste cadeau

hartenkreet
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.115
.' Sommige dingen komen nu eenmaal op je pad, Dingen die je lief had, maar soms ook liever vergat. Jij liet mij nadenken over het leven, Dit was het beste cadeau dat iemand mij ooit had kunnen geven. Jij hebt me het gevoel gegeven dat ik leef! Heb je nou nog niet door dat ik om je geef?…

Los bol

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
De straten zijn rivieren gevuld met dronken batavieren alles en iedereen helemaal los mens ga lekker wandelen in 't bos Geuren en kleuren vertellen iets moois paden en rustige verhalen trekt iets meer de geest omhoog Zachtjes aan haar rode hartje beloven dat de tijd inderdaad ooit uit zal doven Net als lichtjes ooit eens verdwijnen…

COTTAGE ROSE

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Genietend zwemt ze rondjes In haar Wedgwoodkopje Nu en dan Leunt ze met beide armen Op de rand en kijkt verliefd Naar de reep tuin tussen de Schelfzeevitrage Pas in de avond Zal het glazen pad In golvend kant verdwijnen Geniet ze van het tikken Van haar Engelse staande Deelt gul de decanteerkaraf Met de doden op het bijzettafeltje…

EEN ETS

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.742
Gelijk de droom eens kinds is, dat een dag Van wandelen en spelen buiten stad In zwoele zomer-hette heeft gehad: Een uchtend, dat het landschap zonnig zag; Een middag, dat de lucht gestapeld lag Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat En drensend voort moest over 't zandig pad Met in zijn oogjes stof en spinne-rag; En in de spoortrein…

delen van gedachten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 716
Het pad naar acceptatie.. dat ook wanneer je wel de enige bent. zegt, welkom hier...... waar mensen gedachten delen.…

Normandische boer

gedicht
2.1 met 131 stemmen aantal keer bekeken 20.883
appels liggen in de schuur te drogen Rook komt van brandend kreupelhout bramen zijn geplukt, de zolder is gesloten de kat heeft voor ’t laatst geworpen en in de avondkrant staan nieuwe doden Lang had hij reden naar zijn land te lopen zijn kar te laden met wat hooi, maar na de winter komen ze de koeien halen heeft het geen zin meer om dit pad…
Lidy Peters20 januari 2020Lees meer >

De volgzame mens

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 618
mijn denken zich verschuilt achter een vertraagde dauw heb jij ooit gekropen door een buis waar voortgang je gevoel bevuilt en het einde vol besneeuwd lijkt met rouw het was een droom, ooit een wonder boven wonder maar naarmate de tijd vervliet gaat het onzegbare ten onder; allengs van genadevolle fleur berooid ik zeg maar zo het pad…

Zomaar een dag

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 673
een vroege vogel op pad anderen vliegen hoog in de lucht stap voor stap zweetdruppels parelen waterhoentjes kissebissen in de sloot een verdwaalde hommel zoemt voorbij ergens bloeit en lokt lavendel in de tuin van mij af en toe een voorbij razende auto men heeft haast ik niet dit is genieten tussen hoge bomen bij het tuinhekje zie ik…

DE DRAAIDEUR

hartenkreet
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.593
Door de draaideur van het leven wordt menig mensenkind gemangeld en verwrongen van jongs af aan zijn regels opgelegd hij moet, hij zal en wordt gedwongen op paden, die hij niet betreden wil aan vluchten valt niet vaak te denken de draaideur draait en mangelt voort na jaren is zijn strijd gestreden de spiegel van de dood verschijnt geschrokken…

Zondaars op een terras

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 568
De mensheid is zijn eigen paden, met het zicht op snelweg, autoweg, breed, diep, lang en onvermijdelijk uit het hoofd verloren. En de grijsaard spreekt, tot de ruggen van de zondaars van vuur, en hoe zij die zich rijk hebben geprijsd hun schatten tot kaf zullen zien vergaan.…

VRIENDEN

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.700
hij hier het bos, de bomen en het gras de hele wereld zwijgt ineens geen vogel en geen ander dier wordt nog gezien of zelfs gehoord het ruisen van de wind is opgelost toch is het dag, het zonnelicht verwarmt hij gaat liggen op het verend mos zijn uitgeputte lichaam schokt de slaap neemt nu bezit hij glijdt nu vredig onbewust naar het pad…
Hans Uding31 augustus 2010Lees meer >

tot leven, meer

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 616
middernacht de wereld zou donker moeten zijn onder een lantaarnpaal staat een man alleen hij rookt een sigaret laat zich vollopen met duisternis zonder angst glimlacht en wandelt tot de stenen op hetzelfde pad waar ook seizoenen veranderen ik draal nog even, keer dan terug naar vertwijfeling verdwijn…

Im Abendrot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
De zang het wenken van de wieder die langs het lange pad wil gaan. En samen met het rustend land stolt stem en sterft het laatste lied, op ‘t scherp van d’ijle einderrand, in ‘t zwichten van het laatst verschiet.…

Fantaserend

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 497
Ik heb gewandeld, in gedachten, in het bos door de uitgestrekte paden tussen bomen machtige eik of beuk en dichte hoge dennen genoten van de vogelzang als schone koren het fluisteren van de wind in hoge kruinen ontmoeting met een ree op de rand van de hei.…

Enkel nog puurheid

hartenkreet
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 977
Mijn pad is verdwenen. Mijn emoties zijn verdwenen. Mijn gedachtes zijn verdwenen. Niets wordt er nagelaten, Maar het is er nog wel. Er is enkel nog puurheid: een heldere hemel gevuld met kalmte en rust.…

Veerkracht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
We blijken tijdelijke versierselen op het pad van de tijden elke streling van ijle luchten iedere zucht, zelfs van verlichting beroert en beweegt ons Het verblijf tegen de steeds wazige achtergrond is een sobere ankerplaats een lichte trilling slaat ons op drift elke dag een gevaarvolle kust zonder markering Voor even een sieraad…

Omweg en ik viel stil,

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 460
Het pad in de heemtuin liep dood, heb het zelf zo willen kiezen, om uit alle omwegen niets te verliezen, er is geen voldoende tijd meer om te belopen, we komen elkaar wel ergens tegen, een kringloop niet van willekeurige gevaar ontbloot, ik tors het kruid van marmeren zerken, deemoedig mors ik de verweerde letters waar de levens bewijzering…
pama25 april 2011Lees meer >

ZIJ KOMT

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.642
Gij, zwaatlende olmen, nijg u naar het pad, En kus de dauw van sidderende mossen! En, snelgewiekte liederen der bossen, Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat De slanke, diepbeminde beuk omvat, Druk hechter aan de twijgen u, de rossen!…

-De keuze-

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 641
Kies nu, zegt zij tenslotte Ga verder op het pad der onzekeren of neem de weg naar de toekomst Kan ik die weg ook beïnvloeden? Dat is dan je volgende keuze…

Bosrand

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 758
V-vorm van een vogel zweeft hoog, draaiend, gelijk Icarus naar de zon M’n ademdamp drijft zachtjes omhoog langs de boomstam in mijn leunende rug tussen de kalende goudbebladerde takken door, langs een vervallen eksternest… Ook hier is het de witte condens die de herfstige sfeer benadrukt en druppels vormt op de aan de boom geklampte padden…

Sterrelicht...

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.151
(mensen komen steeds op 'n juist moment van je ziel, op je pad..)…
Vos Andrea4 november 2011Lees meer >

Reservaat

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
Met de eenvoudigen woon ik als een schamel struikje aan de boorden van het verstand de oude bomen hier overheersen het bospaneel ze broeden op slangeneieren langs het lome pad zijn de dagen verlaten stranden verschroeid zand vol littekens soms, heel even, tilt een milde regen van herkenning mij in het ritme van de vergezichten veegt…
Kees Keizer25 november 2011Lees meer >

Mijn profiel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Stroomafwaarts in de groene delta’s dromend van de ontdekkingen in het zelf te baden in de omhulsels van onzekerheid, langs de paden van allang vergeten sagen, waarbij ik uitkom bij de daden van mijzelf.…
pama15 februari 2012Lees meer >

Een oceaan van levende gezichten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
Hoe het onzichtbare pad zich openbaart aan de lichtende ogen van de sprekende pop, de zinnen zich herschikken naar het cadans van geluk. De zwerver zwaait met zijn dirigentstokje beroert de melodieën van morgen luistert naar de nachtegaal die klaprozen uit vingers tovert en zeesterren over de horizon laat vliegen.…

nok

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 728
niet leven het is om het echie zonder enige reden zoveel moord zoveel kerst zoveel gestoort vol van gerst zonder sonde mea culpa jij die wordt waar zeven orkaan naast orkaan zoveel moord zoveel crisis zowel zuid zoveel noord als alles uitvalt haal je water uit de sloot bessen komen later in zuid waar het pad…