5922 resultaten.
- Schemering sterft weifelend -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
858 horizon verdwijnt
vanzelfsprekend de vanzelfsprekendheid
en in mijn hoofd, als duizend lichtpuntjes
verdeeld.. het zonlicht gereflecteerd
verkruld en lang overleden
druisen 1000 ongestelde vragen
dag vraagt vannacht terug
wat blijkbaar onomkeerbaar verloren is
schemering sterft weifelend,
ver beneden hemelse lichtbakens
ten afscheid…
Ongeloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Verstild lag je daar,
Omgeven door veel bloemen.
Vol ongeloof heb ik je aangestaard,
Het was alsof je lachte.
Sereen straalde je de rust uit,
Die ik onmogelijk kon voelen...
Mijn bloemen heb ik bij je neergelegd;
Het was alsof je sliep,
Ik kon het niet bevatten.
Ik wilde je zo graag nog....
Aanraken.....
Maar...jij was het niet,
Die daar…
reizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 het tomeloze water
tilt de jongen op
maakt hem los
van de grond
in de verte ziet hij
zijn slaapkamerraam
in miniatuur
de man kijkt uit
over het rusteloze water
dat hem eens bevrijdde
hij ziet door zijn enige
raam naar de wereld
een zeilboot zo klein
zo ver weg…
onbewogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 de tuin lag bezaaid
met afgevallen bladeren
toen je wegging
je glimlach leek
op een ver landschap
het waaide hard
de takken bewogen niet
ik wist niet wat ik zag…
Verloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.263 voelde je verlangen
zelfs als je er niet was
hartstochtelijk
Ik las tussen de regels door
als de woorden uit bleven
hoopvol
Ik zag het niet
maar voelde het glazen plafond
keihard
Ik fluisterde tegen de wind in
toen de bladeren vielen
ongrijpbaar
Ik voelde je warmte
en negeerde de aankomende kou
zaligmakend
Ik vermeed het afscheid…
Mijn zusje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
956 En toch, mijn twee goede zorgende zussen
blijft mij het afscheid zwaar
en smeek uw verdriet te blussen.
In de luwte van uw hart, gelukkig vertoef ik daar.
Tuinen van het heden geuren naar oneindige chorussen
één ontmoeten in eeuwige verjaardag met elkaar.…
Waken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
825 Ik wacht op het kaarsje
het kaarsje dat brandt
bescherm het met al ik ben
Even fragiel als het lijntje
waar langs wij wandelen
koester ik de herinneringen
Ik wacht op het kaarsje
tot het niet meer flikkeren zal
en langzaam overgaat in de nacht…
Bevrijding
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.110 Het dorp de rug gekeerd,
niet meer omgekeken
Lots lot voor ogen
Nimmer komt een wending
opgeslorpt in groter gebeuren
waarbij dode bladeren
verzeilen in riolen
Het wordt stil
in de herfst van leven
alleen het hart
heeft nog te lijden
van dit verlaten
stille dorp…
last post
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
3.428 Wanneer ik op de late avond
haar nog eens innig in de armen sluit
fluistert ze hees langs mijn wang:
doen we het nog even, voor je gaat?
Uiteraard blijft dergelijke wens
niet onvervuld. Ze leidt me
naar de sofa, waar ze liggen gaat.
De heupen geheven
schort ze haar rok op
om me de kans te geven
haar kleine slipje uit te doen.
Waarbij ik…
mijn liefste jij bent ...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.324 hoe kan ik nu blijven dichten
wanneer jouw hart bevroren
mijn stem ontneemt van woorden,
woorden die jou liefhebben
liefste ik spreek niet in het verleden want
onze liefde knarst door tijd en onraad, jij
mijn deelgenoot mijn rots die nu wankel
in zwijgen is gehuld
hoe kan het toch dat de tijdsspanne doordraaft
nu ik als een verdwaalde…
Ook Ik heb Mijn gebruiksaanwijzing
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.157 Elke dag bij het verlaten van thuis een ochtendkus
Elke dag voor het slapen gaan een welterustenkus
Veel liefde en genegenheid als extra ingrediënten
Toevoegen naar smaak; karakter en pittigheid
Doch; slechts een keer een afscheidskus tot besluit…
Edoch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
585 Vandaag is niets anders
dan morgen, of gisteren
edoch toen ademde je nog,...
ik mis je…
het eikenpad
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
738 en wanneer de mensen denken dat het een andere dag is
morgen
in blauwgroene wateren
volgt deze stem
die alleen bij de bomen
is
zo zie je een vrouw
waar het zout uit je keel stroomt
en jij niet mag lopen
met een walvis onder haar buik
en in zijn maag
de rest
van de wereld
een kei verwijderd
roept een meeuw dan wilgentakje aan…
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren,
verlangend naar het einde van hun vlucht.
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.
De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.
En onverwacht ben ik…
De knipoog
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
914 Nog even hou ik je hand vast
het voelt zo klein, zo breekbaar
waar het eerst zo grof, zo krachtig was
is het leven weggegleden
ik zie je ogen niet
je houdt ze dichtgeknepen
zit daar achter nog macht
de controle over het leven
je hebt het nog niet helemaal opgegeven
dan plots een kleine knipoog
een laatste ademstoot
ik zie nog even…
blijf
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.031 m'n hoofd is
ja wat is het
wat is m'n hoofd
vergeet steeds meer
dichtregels die
je nog wel wist
november altijd
is het nu oktober
best lekker weer
op het terras terwijl
de zon zo laag staat
en recht in je ogen schijnt
als een soort waarheid
die je nog even wilt zien
zon blijf ga niet weg
omarm mij met je stralen…
Bloemen voor Fairouz
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.078 Zij die zoveel leven bracht op Internet
is heengegaan zonder ons te verlaten
want wat zij achterlaat is blijvend
gedachten, emoties, verbondenheid
in de hemelse tuin
van mijn onderbewustzijn
bloeien de mooiste bloemen
eeuwig voor Fairouz.…
Winterwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
748 De wind, de wind, de rozenwind
brengt me alle geuren, m’n kind
terwijl ik staar naar een verre lucht
denkt heel mijn lijf aan jou en zucht
De wind, de wind, de tegenwind
maakt dat ik je niet meer vind
omdat ik steeds meer wegdrijf
van je onmisbare warme lijf
De wind, de wind, de winterwind
als fenomeen niet erg bemind
schuurt de warmte…
Zuivergraf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
993 In jouw sterven ligt het ontwaken van de ochtend
in winterbrons en zomergoud, een dageraad
van eeuwigheid en peinzend denken
aan een land met bergen bij de oceaan
in een bibliotheek vol met gedichten
klinkt jouw naam in waakzaam zwijgen
en niemand die het rijmwoord vindt
in een droom van diep verleden
bij de rivier ver naar beneden
in…
IK ZAL ER ZIJN
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.152 Voel je niet
eenzaam of verlaten
weet dat het mij
altijd zal raken
uit zal maken
waar je ook gaat
weet
voel en herinner je
ik zal er zijn
liefste mijn
je laten lachen
om en naar
de wolken
die de hemel bevolken
ik zal er zijn
liefste mijn
wat je ook doet wanhopen
weet dat alles voorbij gaat
en morgen misschien
een nieuwe…
De bezem door je leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
980 De bezem door je leven
Dat is nodig af en toe
Een nieuw en hoopvol streven
Zonder ingewikkeld oud gedoe
Het grijpen van een nieuwe kans
Een onbekende weg in slaan
Het meedoen aan een verse dans
Een ander doel om voor te gaan
De bezem door je leven
Waarin ruimte wordt gecreëerd
Een nieuw en hoopvol streven
Van wat weg mag is geleerd…
In de steile tuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
646 Halverwege
de trappen,
over het water,
een Hema rookworst
spreekt de stem
op je stuur
een omweg uit,
naar de lege plek
in het park
voor jou
Van Kopland
voor Cees Kant.…
wachtend tot het niet meer kan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
643 in het angstaanjagende nu
staat de radeloze moeder
aan gesloten poorten
in haar wanhopig wachten
omhelst ze verbeten het ongewisse
rekt ze de tijd verder en verder uit
schuift ze het noodlot voor zich uit
tot het kantelende ogenblik
waarop niets meer hetzelfde is
zwijgend torst ze de droefheid
van het leven met zich mee
trekt ze zich…
ontsluiten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 in het schrale landschap
van vergeten
keer ik terug naar waar
ik je zoek raakte
hoe klonk je stem?
ik duw de rots
keer op keer
de berg op om
jou te ontsluiten
hoe beminde je?
verloren in verlies
wek ik je tot leven
zoek ik naar sporen
resten van je bestaan
hoe lachte je?
ik val in de lacunes
van ongepolijst verdriet
de ene…
bewogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 leg je neer, liefste
op het marmeren bed
laten we de bewogen
tijd bezweren
laten we reizen
reizen op papier
we verlaten de aarde
planten bomen
in tuinen van
traag tikkende stilte
het tijdperk van het woord
is voorbij
leg je neer, liefste
we bedekken je bed
met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de grijze regen
de aarde…
Gevolg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
636 als in 'n glazen doolhof
ren ik als geen ander
opzoek naar antwoorden
die door middel van
een immense stilte
uitblijven
almaar kleiner wordend
lijkt de zin des
levens te vervagen
ondanks de transparantie
krabbel ik overeind
en vervolg de weg
die ik gaan moet…
The last post
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Wanneer westenwind duisternis brengt
en hoop krimpen doet
broze klaprozen van rozenschijn ontdoet
verwachting fnuikt en verzengt,
schalmt de ode aan de dode
verborgen slagveld zonder morgen,
aan hen die worden geborgen
aan zhen niet weergevonden.
Geen baken, geen vuurtoren
alles gedoofd met ergens een moeder
bij wie eeuwig gemis wordt…
Rust
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
597 zoals
je daar ligt met
je ogen dicht
‘n zweem van een
glimlach rond
je lippen. heeft
de dood je mond
in angst en pijn
verwrongen? of
is ‘t je zelfgekozen
rust die ons treuren
sust…
Umbra Nihili
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
955 wanneer mijn laatste ademtocht
ontsnapt op 't onverwachte uur
in mijn gesloten huis
en ik geen kind noch kraai
geen lief om leed te delen
niet mond op mond
niet hand in hand
niet samen sterk
niemand en niets……….
helemaal niets
dan het sterven en ik
hoe zou dat zijn….
hoe zou het zijn
zo vlak voor het nacht wordt
onomkeerbaar…
Adieu
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
987 Lieve viervoeter, onze Babs, lieve hond
Een jaar geleden werd je ziek en zwak
We hebben alles geprobeerd, maar je was nier meer op je gemak
Een vreselijke beslissing, die voor de deur stond
Je laatste maanden waren zwaar
We veegden en poetsten heel wat bij mekaar
Helaas hebben we de strijd verloren
En ben jij in de hondenhemel opnieuw geboren…