3836 resultaten.
Hun monden verstomd
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
723 Ik voelde door 't geknars mijn pijnen
wist niet waar noord noch zuiden was
totdat ik eindelijk tot het besef kwam
dat mijn voeten bloedden door het glas.
Het kreunen van mijn pijn was ver te horen
en 't zand werd rood als van het ochtendgloren
mijn schreeuwen werd door niemand gehoord
het voelde alsof ik moederloos was geboren.…
Vrijheid
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.363 armen
mijn favoriete tijdverdrijf
werd ik bevangen door je charme
voelde ik de warmte van je lijf
jij was de man van mijn dromen
liet steeds mijn hart sneller slaan
wist niet dat er een dag zou komen
dat je weer bij me weg zou gaan
ik had dan ook niet kunnen vermoeden
dat je zou kiezen voor die andere vrouw
jij laat mijn hart stevig bloeden…
House of Horror
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.062 Hij gaf een kreet, doet ie wel meer
Ik keek niet meteen, wel bij de 2e keer
Vanzelf
De schrik was compleet, bij ’t zien
Van zoveel bloed, ’t was zo’n klein machien
Echt waar
Stoppen met stromen, handdoeken erop
Drukken maar
De broeders kwamen, zagen en overwonnen
In een klap
Hij moest mee, slagaderlijke bloeding en
Dat was dat.…
De steen bloeit
gedicht
2.6 met 61 stemmen
29.309 Hij geurt naar de wind die het gehuil uiteenslaat,
Hij geurt naar het vanzelfsprekende,
Naar bloed,
Gepofte kastanjes,
Drukte in de straten.
Hij geurt naar een vrijheid van zien en voelen
En betovert veelkleurige vlinders.
Zo bloeit de steen,
De steen die niet kan bloeien.…
Carpe diem
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.023 dag in dag uit
worden we geconfronteerd met negatief gefluit
bloed, tranen, het zoveelste kunstbeen
het geschreeuw gaat dwars door ons heen
elke dag opnieuw
een forel met een dichtgenaaide kieuw
de wereld vergaat
niemand weet wat hem te wachten staat.…
Omwegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 verliezen, ik denk, we komen
elkaar toch wel ergens tegen, een
willekeurige kringloop niet van
gevaar ontbloot, ik tors het kruid
van blanco zerken, deemoedig
in het mos waar de bewijzering
staat, in het voorspelde rood der rozen,
wat knelde in het plichtmatig minnekozen,
vervloek de dreiging van de overdaad
waarvoor we ons lieten bloeden…
Voorbij
hartenkreet
4.5 met 57 stemmen
3.768 Scherven onder jouw voeten
echo van mijn ziel
vreemdeling die mijn emoties bevroor
als ik toch kon ontwaren jouw gezicht
jouw gedachten kon voelen
misschien, heel misschien zou daardoor
mijn verstard hart nog kunnen bloeden
Geen woede geen verdriet geen pijn
geen besef van plaats en tijd
Fragiel als glas,
ligt aan jouw voeten
alles wat…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 Zijn witte bloed
stroomde ongezien de aarde in, een verschrikte
duif draaide zijn nek als vanzelf te ver door,
viel als een rijpe appel op zijn aangehaalde
hartstilstand.…
Torero
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
850 Het wrede publiek waant zichzelf kunstkenner bij uitstek,
terwijl het in feite toeziet hoe een dier misleid wordt
door een gelikte macho in een cryptisch ballet,
waar het bloed hen rond de oren vliegt
en wie overwint wie in die bak van waanzin,
wanneer de joelers hun vermaak opzwepen tot een hoogtepunt,
als het sierlijke spektakel hen lang genoeg…
- Tegenlicht -
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
1.090 's avonds begon het te regenen
en te stormen in het grijze avondlicht
storm, regen en hagel als omheining,
geen ijziger woord dan tegenwind
de eigenwijze zoektocht naar een kind
moeilijkheden van elementen trotserend
om het tegenlicht te vinden
in het juiste evenwicht
ingewikkelt het juiste kind te vinden,
familie is van adellijke bloede…
Jezus wil meer tijd
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
682 ieder die een lichaam heeft
kan precies hetzelfde zeggen
Iedereen op deze wereld
is voor iemand wel het pad
die hem leidt tot overgave
dat ie nog niet heeft gehad
die hem brengt tot zo iets nieuws
dat z'n eigen wereld scheurt
en een prachtig ander mens
heel z'n leven overkleurt
Juist in deze dans van mensen
van het echte vlees en bloed…
Gruis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
919 Iemand is vervangen door
de geurende Dood, die
twee ogen heeft
twee ogen, twee oren
Verwoven in een lichtweb
in een vorm,
in een toestand van geloven
Een vriend van ijzer met
namen die nog klinken
in mijn bloed, die verdrinken in
een toevloed van vriendelijkheid
en nog nakolken…
Hoe voelt het als de vriend,
de namen, pijn doen?…
Sterrenlicht in water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Ondergoed van bloemenpracht
en verlangen naar
inwendig vandalisme in
vermoeid bloed
De draaiende beweging
komt nu tot uiting in
verloren pirouetten
In ogen die
kolken van verliefdheid
Een opeenhoping van
verlichtingsleed
zwevend door de dood
naar vernieuwing…
Ik ken de ware liefde niet.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
552 Brengt zij mijn jeugd terug in mijn bloed ?
Heb ik haar gedaante al gezien,
In mijn puberale schootsveld, in andere tijden ?
Of in het zwerk van adolescente fantasie,
Waar wij dromeriek elkaar verblijdden ?
Is zij als Desdemonde, met bloedend hart,
Met list en dolk als droev’ dodelijke reden ?…
"Bel je zo terug..."
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 en toen werd het stil
binnen in mij kwam alles tot stilstand
buiten werd het ijzig kil
enkel nog het kloppen van mijn hart,
het stromen van mijn bloed
alleen nog de lucht van mijn adem
haperend in mijn keel
dat buiten niet bereikt
schreeuwen en geen geluid
tussen besef en verdringen.
"Bel je zo terug...."…
Trajectum ?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
739 Ongeëvenaard in aard,
stuwen oceanen bloed
door beddingen, gedenktekens
zonder bestemming, merkstenen
van tijd, geërodeerd tot stof,
gedragen tekens vloeien
door de argeloze dagen.…
Zuurstofrijk
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
567 , klampt zich aan
het tempo van elke hartenklop
waarin we mochten hopen,
wat in elke seconde start en
eindigen kan, in de avond ligt de
overvloed met ivoren plaveisels
ingelegd en in de kristallen nesten
waarin we rouwden, in de avond
weer geslecht, resten de morgens
waarin we lachten en steeds hoger
bouwden in het zuurstofvolle bloed…
Zonder voorbehoud,
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
632 Gisteren zag ik haar werkelijke
gelaat, waarachter appels rijpten,
haar contour sneed door mijn blik,
gloeide na in een ondergaande snik
van zonnen glanzend in de ogen, passie
gehouwen uit geaderd marmer, polijst
verlangen in een tijdloos ogenblik, het
bloed als onstuitbare beek die haar
bedding kweekt, onverzadigd als een
ster die…
IK LIG ZO STIL
poëzie
2.8 met 8 stemmen
1.221 Ik lig zo stil aan u als kind aan moeder,
mijn dode levend lief, en hoor hoe zacht
het kloppen tikkert van uw zachte hart
en 't bloed hoor 'k ruisen als water zoetkens doet er.…
Groot slaaplied
gedicht
2.5 met 11 stemmen
5.482 catelijne
mijn lieve kleine
mijn ik in het reine
kom bij me
gaan we terug
naar het ongeboren zijn
wees niet bang voor de slaap
ik blijf bij je
wees niet bang voor de nacht
want ik heb je nacht
wees niet bang voor het water
ik maakte het water
het water is goed
en het draagt je
het wordt weer als vroeger
ik voed je met mijn bloed…
Zijderups
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
667 (Sterrennacht)
Jouw lippen voelen als
Satijn; fluweelzacht
Bloed giert door mijn a'dren
Blij als ik jou zie
Lente, zomer, herfst en winter
Jouw liefde warm
Sterrennacht
Jouw lijf voelt als zijde
rups. Natuurgetrouw
en zacht als eeuwige
Voor altijd balans
Voorjaar, najaar en hoogseizoen
Laat mij van jouw
(Kom bij mij!)…
Omarming
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
472 Geef toe
heb getracht te leven
nog warm van angst koud en stil
huis als mantel voor mijn vrees
ogen vol dwang
lees vragen uit je mond
kom en hoor mijn poezie
spuug woorden in volgorde
en schrijf teksten op gebouwen
vlecht gedachten samen
gevuld met zuiver bloed
zodat de schubben op mijn lijf
weer tranen
het woord geen pijn meer doet
kom…
Verteer de tijd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
528 Toch leef ik dicht bij het geheim, elke zet
die ik maak is een ontdekking in het
kleine die ik raak, in ieder woord leeft het
beginsel om zich uit te willen drukken in
een dubbelslachtigheid als leegte en gewelf,
Heel de wil en gedachten zijn ervan doortrokken, het
bloed ijlt door de longen om de laatste vezel zelf te
bevruchten van…
LEVEN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
889 Verdriet, pijn ervaar ik als bloed, zweet en tranen.
Vrijheid, blijheid proeven dan weer zoeter dan de rijkste champagne.…
Westers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Hoofdweg met strak gevelaanzicht als ader met bloed.
Portieken met tegels in glazuur maken het zoet.
Stempel van de Amsterdamse School is de maat.
Houtbewerkte deuren herbergen eigentijdse buren.
Wereldlijke straatnamen van zeevaarders geven kracht,
Marco Polo, Jan Evertsen en je kunt dromen voor uren.…
EEN SCHOUDERKLOP
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
823 maak je vrij van alles om je heen
nu ben je nooit meer echt alleen
in ons gezin vond jij je plaats
ons schip gaat met jou buitengaats
we zien de wereld als een druppel bloed
nu de echte narigheid is overleefd
dat is achter de rug, de toekomst tegemoet
niemand, die ons nu nog tegenstreeft
het ging zoals wij het hebben gewild
de honger naar…
De Poortwachter van het Dodenrijk
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
675 “ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden”
Op de drempel van zijn laatste adem
verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel
en spelen sterren met de oneindige nacht
Het leven wordt een onbuigzaam spel
voor haar en drukt zijn stempel
intens op de blauwdruk van haar wezen
Zij reikt eindeloos naar hem
en bidt voor hem naar niemandsland
als…
Boodschap uit glas?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
849 Zuivere lucht wil hij vreten
zich te nestelen in de
zonnecellen - zonder de ogen
te kwellen - die branden op
het etiket van het netvlies,
helder bloed te stuwen
uit de illusie van het lot, de
wijzers van het leven gelijk
te zetten in elk kwartier, in
ontdekking van de polsslag,
verwekking van de tranen in
een sluimerend verlies,…
Zo is het
gedicht
3.2 met 4 stemmen
9.278 Stoot hier je tenen
tot bloed aan die badkuip vol jeugdschuim.
De beeldhouwer, lefgozer, tovert uit leven
een kist vol gedenkgoed, laat hem lomp neer
naast een pad. Hij liet beweging stollen
in staal, beet op zijn kiezen, ramde
met kracht avontuur in een mal.
Andersom gaat het niet.…
Het
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.635 Zijn afkomst om bloed vergoten
De wind waait in het gezicht
De bomen die waaien
Vogels die kraaien
Nu wacht het angstig af in het gras
omdat zijn achtervolger er was,
De seconde van herkenning
Het verraad op het gezicht
Zo intens verdrietig
Voor alles wat hij heeft gemist.
Nu ligt het hier.…