12649 resultaten.
Cosmica Sidera
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
686 deze cycloop onder de ontdekkers
schittert ook nu nog
als ik in een heldere nacht
het firmament bewonder
turend door mijn kijker
nieuwsgierig ontdekkend
komen ze weer in beeld…
Liefdedroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
814 Jij
verbetenheid breekt open
je levensvocht spat uit je
gapende wond
rode vlek
Dank
scherpe randen van de wereld
samen met
Liefde
diep weg opborrelend
velt je
je stroomt weer
Jij oude bekende
grimmigheid
glimlachend
Liefde
zo krachtig breekijzer
samen met wereldse scherpte
schept helderheid
verbreekt knellende liefdesband…
Aardevaartsdag?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Onder die doorbroken lucht
kleurt bruinig rood
een waterstrook
langs okergeel
rondom oranjebruin
dat zich weerspiegelt
in het heldere water
boven rode daken
van wie uitzien over strand
zie je in die spiegeling
dat wit opmerkelijk licht
het lijkt alsof de aardevaart
op handen is.…
Je wispelturigheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 de zon schijnt
toch regen je
in dikke druppels tranen
zwaar hangen ze
aan zomerbloemen
vol kleurige verhalen
vullen snel
de kleine breuken
in de droge herfstgrond
ik kus de
donkere wolken
van je natte mond
laat jouw lach
niet meer verstikken
door je wispelturigheid
zie de lage zon
weer lichten
in je ogen
zij helderen…
Geduld, geduld......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar eerst moeten we de winter door.…
wijnglas
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
685 in een helder patroon
liggen barrels glas
uitgebreid verspreid
het veger en blik onaangeraakt
in de hoek gelaten
een klein kind
loopt gewiekst in
een vrolijke dans
langs de brokken,
naast het gruis
een rammelkast passeert
een schelle brom dendert door
bedeesd kijkt het meisje achterom
en lacht haar moeder toe
later pakt ze een…
Diep van binnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 de wereld glijdt voorbij
in mistig stille schimmen
zij raken met hun nat en kil
mij diep van binnen
kan ze niet ontwijken
er zijn geen heldere plaatsen
waar ik kom en wil verblijven
houdt iedereen mij in de gaten
heb mezelf al opgegeven
wil er niet meer zijn
weg gaan uit een wereld waar
geen plaats is voor mijn leven
ik glijd af
ga…
er is niets anders (voor J.W.)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
426 toen de zon
op zijn gezicht viel
keek hij omhoog
en zong een lied
dat zacht door het stof
zweefde en wegstierf
in de hitte van de dag
in het donker leek hij
in de aarde op te gaan
lichtflitsen zigzagden door de
duisternis van zijn gesloten ogen
zijn hoofd duizelde van de
sterren aan de heldere hemel
het verstrijken van de tijd
liet…
Máxima's tiara
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Uit glas-
helder ijs gehouwen
zijn eveneens de
drie prinsesjes op
het groot bordes
Beeldhouwkunst van de
allerbovenste plank
Zeer terecht uit ijs
gehouwen, koning
W.A. van Buren
Gehakt in en uit
ijs; geslepen* finish
-----------------
*gepolijste…
Mijn beeld van jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Jij bent de vrouw
die ik het langste ken
vroeger altijd voor mij in touw
er was nooit een rem
Nu op dit moment
wat was je gisteren helder
uitbundig goed gemutst
vandaag weer meer geklutst
De slaap die je overmant
na deze enerverende week
het is alsof ik van mijn kant
in de rem fase van jouw leven keek
dank je wel lieve…
In vlammend samenzijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
486 nog laait poëtisch vuur
en tatoeëert succes
in helder rood je ziel
jij geeft jezelf
kwetsbaar bloot
in vlammend samenzijn
maar wie voelt dadelijk
weer de pijn als stilte smeekt
om rust en even eenzaam zijn
omdat jij je sporen weer
moet vinden in het wad weg van
hectiek en bulderend gelach
niets is vergaan
want onder grijze as…
Een visioen maar dan anders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 het is geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
nu de wind de takken weer buigt
een tint er tussenin
noch het zwart in gesloten ogen
noch de nevel als gedempt wolkenlicht
een vorm van helder, die van geleende tijd
voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp
tussen brongras dat eertijds ons voedde
een voeg tussen nu, heden, wij, ons
hoe…
In winteravondkou
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.575 Rondom vochtig staan
de zwarte sparren, lorken gril verwezen,
verzameld onderhout, somber en nors,
maar onder de donkerte der schors
is helder al het jonge sap gerezen.
Onder de nevels in de vert'
het bronzen roepen van een hert.…
De Klokkenmaker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
819 Hij zorgt ervoor,
de klokkenmaker,
dat een dode klok,
weer helder slaat.
Hij wil erg graag,
de ideoloog,
dat een gestorven idee,
weer volop leven gaat.
Hij zorgt ervoor,
de moedige soldaat,
dat een levend mens,
straks sterven gaat.
Alleen de moeders,
van de klokkenmakers,
van de ideologen en
van de soldaten weten.…
Brandende echo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Zo stil dat ik zijn lieve stem
ook nu nog helder hoor
hij dwarrelt lustig door het huis
omhoog, naar rechts, omlaag
ik kijk en lach
ik luister
stel af en toe een vraag.
Maar dan lijkt hij te vluchten
- het raam staat op een kier -
ik vang hem net op tijd
in allebei mijn handen
totdat zijn woorden branden
en ik wel los moet laten.…
Leven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.626 - Een mensch in de zonneschijn -
Te wete' en te streven,
Met een wil toegerust,
Helder en welbewust -
Dat, dát same' is leven!
-------------------------------------
uit: Eenzame liedjes (1906)…
Kleuterkind.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
696 Ze draagt in haar hart
een lampion , met duizend
mooie kleuren
met kralen, geel en helder rood
versiert zij steeds haar dag
op blote voeten door het huis
en steeds een gulle lach
als ze in de knoppen knijpt
die uit de planten komen
verschijnen er onmiddellijk bloemen aan
en gaan er vlinders dromen
als ze koekjes eet verandert het huis
in…
Scheuren worden schuren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 voorbij
Een droom waarbij
Het licht bij bakken
Naar binnen komt
En de rotswand van het
Donkerste donker van de nacht
In stukken splijt -
Openingen ontstaan,
Grotten, holen,
Scheuren worden schuren
Waar het licht
In schijnt, waar
De zon warmte brengt
Voor mensen op drift,
En onderdak voor de nacht -
Deze beelden, helder…
Een vrije vogel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 sereen waren
je eerste passen
op de levenslijn
zonder hooghartig
te zijn eigende
jij je de wereld
zon scheen
een gouden schijn
in de blauw heldere lucht
jij een vrije vogel
op een gracieuze
zonder grenzen vlucht
hebt altijd
alle winden meer
dan mee gehad
nooit opgehokt
gezeten of gekooid
met veel te weinig eten
armoede…
Lange trage rollers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 koel rollen
de golven om
hun kuiven vallen
voor een heldere zon
ooit hebben zij
met vliedende vloed
in een noordwesterstorm
verwoestend toegeslagen
toen joegen afvalhout
en losgeraakte stukken
puin langs het steeds
verder afkalvend duin
wie nauw luistert
hoort berouw in het
zacht gefluister over
dit extreem geweld
hun schoonheid…
tot de wereld ophoudt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 zijn er lichte dagen van
heldere geurende honing
vogels die de hemel in trage
vleugelslag beschrijven
optilbare woorden in stille
uren van onbetreden sneeuw
trillende crescendo's van
diep verborgen nachtegalen
roffelende hagelstenen op het dak
vuurwerken voor leven en dood
in tijden van blijven en weggaan
de oogwenken van zijn en niet…
glazen bed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
594 ze graaft door
lagen behang
verf en gips
uit het plafond
snijdt ze een
halve maan een
kijkdoos voor de
heldere hemel
sterren manen en
planeten scheren
langs elkaar heen in
het grote universum waar
kleurlawines uiteen
spatten terwijl zij de
oversteek maakt in
een gammel linnen
bootje naar het
kleine universum waar
niets…
Lisa's Linde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Hoefgetrappel, bloesem alom
Bijen zoemen in het rond
Een kwispelende hond
Kinderen spelen met hun fietsjes
Vogels zingen hun hoogste lied
Een boom wordt aangeplant vandaag
Een mooie linde samen met haar as
Zo licht, zo helder grijs
Iedereen wordt stil
Crêpe bloemen worden gehangen
Aan de reikende armen van deze
‘Tilia Cordata’
Een…
Brieven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
571 In een vlaag van helderheid
hebben een vriendin en ik ooit brieven
die we van elkaar hadden gekregen,
gefotokopieerd en de kopieën
aan de auteur geretourneerd.
De vriendin is al vele jaren dood,
onze soms aandoenlijke correspondentie
is blijvend herenigd.
Ik doorblader die weleens.
Het is de balsem op een tere plek in mijn hart.…
non-verbaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 stel dat sprake is van vogels
die geen brood lusten
op verlaten terrein
als zeewier in waterzucht
krijg het op de heupen
hang aan lippen
verdwijn in borsten
een heldere kaaklijn
met vertanding langs
hemeldeuren in beweging
staar naar gewelven
klassikaal, zonder omhaal
spreek in zeven talen
zwijg over de gedachte alleen…
In windstille woorden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
534 we wolkten
in eigen gedachten
vulden de hemel met leven
dachten elkaar
op een bijzondere manier
liefde en zorg te geven
zeilden in wit
langzaam verwaaiend
een voorzichtige koers
maar het blauw
werd niet helder
de zon bleef omfloerst
daar spookten in
donkere randjes de scherpe
tandjes van onverwerkt verdriet
in windstille woorden…
Onzekerheden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
492 Iets van een helderheid aan
een nieuwe geest. Waaraan
men een onbevreesdheid voor
de toekomst afleest. Een mens
die in zijn goede voornemens
niet verstrikt behoeft te raken.
Laat de onzekerheid iets van
de sterren zijn. Als een slecht
gesternte dat over ons waakt
in onze slechte dagen.…
Lichtpuntjes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 altijd wél iets
maar wat is het doel ervan
wijst het mij op wat ik kan,
of juist meer op wat te bereiken
dat ik sommige dingen niet mag ontwijken
maar serieus nemen moet
Om te leren wat is goed
en welke keuzes niet te maken
deze enkel te bewaken
Waarom op deze ongewone manier
blijft dat 'lichtpuntje' altijd hier
of is het slechts een helder…
Iets te diep
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
589 Wat is de zin van
diepzinnigheid in gedichten
als je je eigen diepzinnigheid
niet overziet
De diepte niet meer kunt peilen
en men vol bewondering
maar zegt
o wat is me dat toch diep
En men zwijgt en durft
niets te zeggen
want men wil niet de
onbegrijpende lijken
niet gaan uitleggen
dat de inhoud naar
grote onzin riekt
wees helder…
Groet van een vlinder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Wanneer ik een vlinder aanschouw
Die heel zachtjes neerstrijkt
Uit een hemel van helder blauw
Het mooiste van Gods schepping lijkt
De wind teder door zijn voelsprieten aait
Als een waardevolle liefkozing
Terwijl de zon om Moeder Aarde draait
Volgende haar vaste kring
Stil kan ik daarnaar staren
Naar het o zo fragiele diertje
Herinnerend…