Alle inzendingen over koud

5005 resultaten.

Sorteren op:

het nieuwe jaar

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 675
terwijl we vierend op het plein staan of vuurpijlen afsteken in een vergeten Achterhoek weten we dat we zelf al vergeten zijn en eigenlijk zelf ook een vuurpijl en dan maar hopen op 'oh' en 'ah' mischien is er ook wel echt iemand die iets roept over ons meest natuurlijke toestand eigenlijk van de zeehond die zwijgend duikt in koud…

Je pluisde nog even

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 469
ik zag het grijs van de zee boven land vlokkig ontladen in dwarrelend wit dat stilte danste op een onzichtbare wind ik zwaaide en ving jou op de mouw van mijn jas je pluisde nog even toen je huisde in de holte van mijn hand schitterde kristal tot je structuren kraakten en een voor een braken jij als druppel de koude grond…
wil melker28 december 2014Lees meer >

Verstopt

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
En als de herfstbladeren de koude grond versieren,dek ik je toe met zachte mos. Ik zwaai nog even voordat ik wegfiets. En wacht geduldig.... Op de volgende zomer.…
Betty Veerman24 februari 2015Lees meer >

Dodenmars

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
Een nieuwe moeheid maakt zich meester van mijn leeggevochten hart het eind van mijn latijn heb ik dan toch gevonden Gebarsten maar niet gebroken leg ik mijn hoofd neer kijk naar binnen met berusting naar buiten zonder te zien Achter gesloten luiken marcheren overledenen de dodenmars koude voeten laten zompige afdrukken achter op mijn…

Een dwarse streek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
donker afgesteld want somberheid was troef maar uit de bak trekken toch al snel hoge tonen aan een speelse bel een dwarse streek over slaperige snaren brengt het pril geluid niet tot bedaren zij lijken nog ontstemd maar als de zon gaat schijnen zullen dissonanten zo verdwijnen dan gaat het lentelied echt bruisen laten violen koude…

Aan het eind van hun latijn...

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.786
Dit is een koud gedicht. Het is beïnvloed door het valavondsgrauw boven de daken. Het zegt dat ieder alleen is. Het zegt Vlieg dan het raam uit, vogel. Baan je schietend, snijdend of spuitend een weg. Ga dan zoals je gekomen bent naakt de zee in, de nacht in, het niks in, waad door het water, schreeuw, ween en loop heen.…

Muze

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
met melancholie aangelengd het is niet enkel de schepping van een vreugd vertaald in een sensuele zucht het heeft ook de dood in zich, verlies van de tanende jeugd het omvat beiden in een levenslange glijvlucht het pure is ontegenzeggelijk de dag èn de nacht maar maakt ook van nature van de nood een deugd doorheen de ijzige koude…

Overspannen.

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Het is schemerig stil en koud op de heide waar een eenzame berk buigt in de straffe noordenwind bladeren dalen neer op de grond richt mijn hoofd op en zie in de verte een vrouw lopen met een kind flitsen voor mijn ogen licht en donker spookt weer in mijn hoofd dat nu wat zwaar weegt gedachten slierten en vreemde beelden…
Leonardo30 september 2015Lees meer >

Natuur, zo zacht

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 965
gij dekt mij in de koude warm. O! lei mij door 't oneffen land gelijk een kind aan 's moeders hand?…

Zachtjes klingelen de ijspegels

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
Koud schuurt de wind voorbij een ijsbreker die door het pakijs snijdt. Ver onder de min vecht de mens een ongelijke strijd. Ver van huis in een rechte lijn door het krakende ijs; fluit een ijzige wind een ontheemde wijs. Omhullen de ijspegels in zachte klanken, de gebeden van de ijsbrekers die voor hun behouden doortocht danken.…

Een hartslag verwijderd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 540
Een zomerliefde, die warmt met de koude; tintelend verlangen naar wat luchtkastelen bouwden. Van hart naar longen trekt het bloed nieuw zuurstof aan. Vanuit de boezems klept het leven ook kamerrijk een nieuwe richting aan. Een omloop van bloed zo hartgrondig gestuwd; houdt een gevoel in leven dat nimmer luwt.…

Boom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 548
Rommelen in de marge heet mijn bestaan Ik weet het nodige maar doch vooral onnodig Waarom niet ontdoen van die veel te zware mantel, aangeschaft omdat koude leek Verkoop hem, zet hem in de etalage, te kijk voor de lichten van aard Zij zullen vinden wellicht een sprank mededogen, welk ze ontberen Een teveel aan last kan mij doen…

Besef van uw spiegelbeeld

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Uw spiegelbeeld vloeit in mijn reflectie die ik meedraag met een vlek in mijn schaduw de koude rilling als van de zonsverduistering. Die eclips geeft mij het besef wie u eigenlijk was zonder dat wij ooit de handen hebben geschud geeft deze kille bries het gevoel van zuivering.…

Aan de hand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
Je komt uit 'n ander land je bent gevlucht uit je eigen land Voor oorlog twist voor 't braken van schiettuig gevlucht aan de hand van je ouders op hun schouder in hun armen Je kon jezelf aan hen warmen door koude nachten kille morgen....…

Zelfreflexie

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
mensenmassa zag ik de pijn in je ogen van niet gehuilde tranen zag dat jij je eigen handen vasthield omdat er niemand was om ze te warmen die luisterde naar je verdriet jouw eenzaamheid te delen ik zag je mond glimlachen voelde dat je hart huilde en bang was voor de nieuwe nacht zoals alle andere alleen doorgebracht greep ik je koude…

weer zwaar weer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
dit land van sloten en dijken is in één ding kampioen oeverloos over het weer zeiken en dat in elk seizoen het is te heet of het is te koud echt tevreden zijn er weinig te veel wind of te benauwd bijna iedereen is chagrijnig nu komt er weer een zware storm zo is het ons gegeven we zijn hier niet in Benidorm en moeten er maar mee leven…

enige houtopstanden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
vooral op momenten die tussen wal en schip vallen en verdrinken in koud havenwater, meestal troebel zoals toegeschreven aan uren zonder vaste verblijfplaats maar ook aan alles wat tijdloos is en binnen kaders relevant koop nu een pond suiker nog gauw even voor de winkel sluit om dorst aan te lengen en later niet om zoete thee verlegen…
Iniduo16 april 2017Lees meer >

koolmees vetpot

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
wit de wereld toverend valt sneeuw gestaag over tuin en terras een dekbed vormend voor het raam achter glas de koude neerslag schuilend kijkt groen en geel gejast als bedelt hij de koolmees staand zijn kopje scheef kralen mij vragende oogjes waar toch is die vetpot die gisteren nog hier stond als later weer verdreven koning winter…

Ijsbloemvlinder

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
ik heb vandaag mijn eerste ijsbloemvlinder gezien als feniks de warmte ontstegen hij zat in lichtrood ontwaken op de grens tussen dood en nog iets van dit leven maken uit kristallen groeiden zijn vleugels schoksgewijs in het adembenemend koude verblijf door een opgaande zon kleurde ijs in het brekende licht tot een feeëriek gezicht…
wil melker26 februari 2018Lees meer >

Als escape

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
jij weet stromen lucht te laten dromen als een spelend orkest in de kleine bewegingen van je handen meng je warm en koud tot contrast dat jeugdig houdt preluderend en activerend tot een atmosferische flow met hotspots a gogo horizon verwijdend zal de impact zijn van het nieuwe heelal dat zal stromen naar overal waar dromen…
wil melker4 februari 2019Lees meer >

Als bescherming

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
zijn de kleine hint een zacht begeleiden het geluid dat niet is te vermijden in opmerkzaamheid er is nooit de discussie van eigenheid wij delen dit bestaan waar wij ook gaan zonder interventie kruip ik onder zachte vleugels als bescherming tegen angst en pijn dek me toe met je warme aanwezigheid als wereld tegendraads en koud…

Enveloppe

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
en het is de merel die mij met het begin van een klaaglied heel even al zingend troosten wil en laat mij dan alleen met mijn verdriet en toen werd het rondom mij kil en koud en doodstil…
catrinus22 april 2019Lees meer >

Scholen vis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
ik dreef op een zee van geschreven woorden de aflandige wind opende een blanco a-vieren strand daarboven de zon vol ludieke ideeën in zomerstand ik lachte om de creativiteit van koud watervrees na deze eb ben ik gaan springvloeden met gouden grepen uit het goede wij stormden buien voorbij in een extreem calamiteiten tij…
wil melker3 augustus 2019Lees meer >

Affectief gemis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
afstand markeert tussen warm bloed en kille stille zakelijkheid transparant maar nog altijd oorzaak nummer een van dodelijke kramp door affectief gemis bijna onder handbereik maar de groepen zijn hun leiders van vroeger kwijt het is de explosie uit jouw blik die in vuur en geluid aanslaat op ieders ik waar bloed warm mengt het koude…
wil melker15 september 2019Lees meer >

vormen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
hoe vormen zich passen in willekeur tot grillige hoekige fragiele fundamentele aforismen verlijdt het heden naar de bouwers van de eerste op maat gesneden steden zowaar is geen stad aan mij gelegen, ‘ k ben een stakker en schoof me buiten plicht en vreedzaam denken het cillicium wurgt me in een tot koud geregen aanhoudende greep…
elze29 september 2019Lees meer >

Vitamientje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
Mijn perzikje, mijn peertje Ik lust jou keer op keertje In jou zet ik mijn tanden graag Omdat ik jou enorm behaag Meloentje, mandarijntje Nee heus het is geen geintje: Ik lust je zuur, ik lust je zoet Je smaakt me altijd evengoed Mijn braampje, mijn banaantje Jij betert mijn bestaantje Ben jij op warm' of koude grond Het water loopt…

Vitamine-gewicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
Het vlakke strand voorland van het vlakke land met daartussen de duinen tientallen meters hoog ze houden ons droog doen onze dorst lessen, onze honger naar natuur met ‘t weer: onbewolkt, zon of bewolkt, koud en guur die elementen zijn als vitamines voor ons leven ik schrijf dit zittend op ’t strand wacht tot de zon daalt ver achter…

De biologische vijver

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
De visjes bleven in de koude vijver. De dichter bleef bij de hete kachel. Hij had warme, biologische soep, waarin al wat leeft ontstond, en droge kleren nodig!…

De laatste lentebloemen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 396
ik zag je de laatste lentebloemen plukken uit de zomerwei volle pluizenbollen blies je nog leeg in een lange ademtocht toch speelden er vleugjes nostalgie in de lach die je achterliet hoe koude wind de bloei vertraagde en er nog een schitterend palet van maakte waar veilig geborgen de knoppen voor de zomer zich klaar maakten…

Verdwaal in taal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Hij reed me naar zee Ik maak kleine passen op blote voeten Kleine passen in het koude zand, ik doe mijn best Ik ga niet liggen De tenen van mijn voeten komen mij tegemoet Naast zijn stappen We hebben dit vaker gedaan vroeger, niets aan de hand Altijd waaide de wind zout in mijn haren schuim in mijn woorden die verstoppertje spelen…
Zywa7 oktober 2021Lees meer >