6043 resultaten.
kliekjesdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
500 (tanka)
rondom de kookpot
vergaren hongerigen
zich zwaar vergapend
de lust naar zichzelf ontwijkt
opgelepelde waarden…
het spoor van de meeuw
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
620 het zwijgen van het strand
draagt een ander gezicht, vreemd
toegevouwen
alsof haar stilte is zwartgemaakt
op wimpers en wenkbrauwen
vele dagen lang
uren waarin het reizen
steeds kleiner werd door het twijfelend tasten
aan torenklokken
die zonder reliëf
de wijzers vastmaakten, noordwaarts
tegen voorbijgaande duinen
en het geraamte…
NODIGE ZWAKHEID
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.854 Gedenkens taaie kunst en wens ik niet te weten:
Ik hadd' er liever een te leren van vergeten.
Zou mij te voren staan al wat ik heb bezweet
In lijden of in vrees; het waar een pak van leed
Dat and're schouderen als mijne moesten dragen:
Zou ik ook al de vreugd van all' mijn blanke dagen
In ene spiegel zien: een sterker oog als 't mijn
Moest…
verandering
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
713 het is niet meer
ik haal je tevoorschijn
op een doordeweekse dag
dit moment wordt korter
niets is nog bezig, haastig of hongerig
zichzelf te blijven
ons begrijpen
verlegt zich, het zal ook vreemd blijven
jij die de bladeren scheurt, zo mogelijk
en opnieuw
het is daarom
dat ik niet meer glimlach, geen vogel geef
of lente
aan de…
leeg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
480 (tanka)
aaneengesloten
verlaten lege coupés
een eindstation
daarbuiten beeft in stilte
hun koude verslagenheid…
Witte zeilboot
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
644 Je had
me mee kunnen nemen
in de kleine dingen
van vlinders en bloemen
groeten en afscheid
zoete hoop en zilte tranen
op de witte zeilboot
de rivier volgend
weg van de onrust
naar het moederland
met de kasteeltuinen
waarin je opgroeide
had je mij kunnen
vertellen waarom
die grote gebeurtenissen
zonder gevolgen bleven
in de lethargie…
Stel?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
634 Stel dat ik over enkele jaren rijk genoeg ben
om met een privé-raket naar de maan te reizen,
zodat ik niet een rood-wit-blauw-vlag, maar
een gedicht van Slauerhoff, ik noem maar wat,
ga planten in een of andere rare uitstulping,
is dat dan nobeler dan mijn jarenlange, helse
geploeter met woorden op die a-poëtische aarde?
De NASA knikt heftig…
Later
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
719 “Ik ben uw vriendje niet meer."
"Nooit meer ?", weerklinkt een kinderstemmetje.
"Nee, nooit meer."
Het begint te waaien
terwijl ik luister naar het vrolijk spel
bij de buren. Daar geuren bloemen.
Grenzen keren. Niemand dringt binnen.
Naaldbomen, ooit zelf geplant, lopen
langs de jaren, dag aan dag.
Ik groet de vogels, wil even…
Voel me achttien...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
700 Ik voel me achttien, maar de grijze haren
verraden me, zodat eveneens grijze vrouwen
vluchtig met mij flirten, waar ik echt van
sta te kijken, omdat ik nog zo jeugdig doe
en vaak infantiel gedrag vertoon, ook om
die grijze muizen af te schrikken. Liever
flirt ik met jonge vrouwen, stevig in het
vel zittend, met rimpelloze bergen en een…
“aangenaam, mijn naam is Vic”
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
643 Opgewonden
de weg naar school was iedere dag een lange zucht
daar leerde ik het spel niet te spelen
om welk succes dan ook, te delen
het waren flarden van lucht
iedere morgen die lange weg
met letters van God onder mijn arm
enkel de zwaai van mijn vader en
de lach van mijn moeder voelde nog warm
dus ik stelde God de vraag
“zeg me wanneer…
Gemist ochtendlicht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
773 De hele wereld slaapt,
beseft zij terwijl zij gaapt.
Onder een stille, donkere deken
waarbij halogeen haar kleur doet verbleken
gaat zij door tot een bitter eind...
waarbij al wat ze nog moest doen,
tegen de ochtend, langzaam aan verdwijnt.
Eindelijk van taken verlicht
kijkend in het al weer verhelderende ochtendlicht
sluit zij nog even…
Mildheid?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 In de klimmende jaren moet
veel worden losgelaten in de
verwachting dat verlangen en
geluk, zorgeloos en duurzaam
zijn, een zonnig mild klimaat,
een omhelzing als warme deken, de
lauwerkrans voor elke ontdekking
Het voert langs de verzilting van
mentale aanslagen, die naar gelang
de ervaring duurt, vaker de
levenslang onbeantwoorde…
gevoed door de blaren
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
611 waarom zou ik je
nog tonen
waar de wind schuilt in huis
wanneer het bulderen
begint
het kind hokt in hoeken
tussen niet goed
en verkeerd
verdunt zich in woorden
en wat het bloed
met haar doet
het raam houdt de nacht vast
drijft de meeuwen
uit haar hoofd
ik was de maan en het galmen
van het water
terwijl het zeezout…
prooi
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
622 zij die geen dromen vangen
verstrikt in het web
van de werkelijkheid raken
waarheen
wanneer een spin nadert
een woordenskelet achterlaat
brandend in de keel van de nacht
zeg me
waarheen zij moeten
zij die nooit over blauwe luchten praten
maar vanuit de donkere schemering zoemen
met brekende schouders en de in flarden
hangende…
Bloedhekel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
624 pennen jennen en schrijven schuin over de schreef
vlijmen de dichtader maar niemand die geneest…
Navraag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 De jaknikker beaamt
zonder weten
stelt God verantwoordelijk
eigen schuld
de meest schizofrene waarheid.…
Vergeten doel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 Je vraagt de weg
krijgt een puzzel
zoekt het pad
vindt een doolhof
De deur is zoek
maar de sleutel
inmiddels gevonden
Terwijl het middel
heilig is verklaard
is er geen doel meer
Want wilde je nu
eigenlijk naar buiten
of toch naar je zelf…
ontilbaar
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
585 een nerf wikkelt zich
rond de avond
ik regen mij in het kussen;
bemost
het land waar ik zijn wil
en waar bomen betrouwbaar in mijn schrijven
staan
misschien heb ik een uur of meer
ook jij hebt het nodig
toch zwijg je uit het nest, het maakt je bang
ik nader het web, zo broos als
het woord zelf
een tak breekt de vergetelheid
van…
Gevangene
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
620 Je krast de dagen van je hechtenis in de muur
boven je harde bed
waar ratten je 's nachts gezelschap houden
je eet ze niet
ondanks de knagende honger
hun gekriebel is je houvast om je levenslange
vonnis vol te houden
soms hijs je jezelf omhoog aan de stalen spijlen
voor het kleine raam
om even naar een boomkruin te loeren waar vogels
in en…
Over het eigenlijke in ons en hoe dat te onderscheiden
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.726 Het ware-in-ons is dat wat onverloren
’t schokken en geweldig deinen doorstaat
waarmee ons weze-in-wording zich ontlaadt
van dinge’ in hem die hem niet toebehoren.
Gedachte’ en voelingen, daaruit geboren
vormen iets blijvends dat ons niet verlaat
en dat we als ons hart stil is, kunnen horen
als een klok die diep onder wat’ren slaat.
Gemak…
Arcanum
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 allengs dieper
de steken
vraag ik mij af
is er wel een wel
stroomt er bloed
door glazen aderen
tot barstens toe
tikt de klok overuren
put mijn krachten uit
het is mooi geweest
de kinderblues
het weten
een stenen tafel
sluit de geheime nis…
de zwaarte van een vlinder
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
459 dansende bloemen buigen licht
hun windlied naar de morgen, in eindeloze
pracht verschijnt de dag zo zuiver
als een kinderhart
als de zon langs zorgen wrijft
blijft een regenlied haar waarde zingen
over waar haar druppels gingen, toen
er nog geen treurlied was
in witte vleugels tekent zwart
het aderen van smart, rond alle mooie dingen…
Ondraaglijk
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
786 hoe een dag
deel wordt van een kinderboek
waarin zwarte pennenstreken
een vissenoog omzeilen
er dwarrelt iets
van droogte door het raam
en de geur van kaneel
hangt al dagen aan de lijn
het dobberen van de kleine kajak
legt het oeverloze bloot
van water dat blijft stromen
een boek eindigt waar het ooit begon
in de moederschoot…
horen
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
632 je keert je
meer en meer naar binnen
zegt hij
stiller dan de stilte die je onderdak geeft
rondom jezelf
ik kijk hem bevreemd aan
bemerkt hij het lawaai dan niet
de wind alom
en hoe ik alles hoor vallen
het blaadje, bedekt met bedrog
de rotsblokken op mijn naam, de assen van de zolder
waarvan ik het beeld verdrongen heb
dit…
Blokkade
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 woorden lijken gestolen
de zin ervan ontgaan
blijft maar malen als 'n molen
of er toch iets zal ontstaan
wolken zijn gebroken
is de zon weer in 't zicht
zijn de kelken weer ontloken
in dit vrolijke ochtendlicht…
Sluimerend ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 Het diepe ademen in
zo vele nachten, wat
naakt en ontspannen
in haar droom de mijne
onderzoekt, genezend
in een zucht en liefkoost
het avontuur van ziel,
en zaligheid, af te lezen
van haar rug tot aan het
voeteneinde en terug.
Ik voel me bevoorrecht,
angstwekkend kwetsbaar,
en wonderbaarlijk sterk
tegelijk , maar niet de
zwaartekracht…
Spelen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
529 Het spelletje dat je speelde
kende geen begin
en had nauwelijks een einde
het voelde voort uit tijd
en bestond uit ingewijden
soms in die droom
als de duisternis draaide
was je nog dat eenzaam kind
verslagen, onbemind
in de liedjes die je zong
voordat je in de leegte sprong.…
Gedesillusioneerd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
525 van papieren beloften
vouwde hij 'n vliegtuigje
stapte in en ontsnapte
aan de gevestigde orde
waar hij nog 'n appeltje
mee te schillen had
langzaam vervloog
haar hoop op een
goede afloop…
Shakespeare
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 Stomdronken wilde ik je ellenlange verzen
nog wel eens induiken, al werd ik er niet
vrolijker van en bedacht ik steeds dat jij
met een huwelijk als dekmantel stevig de
herenliefde bedreef met een rijke graaf.
Als toneelspeler was je een soort zwerver
en dief, niet bijster geliefd, maar je rooide
het om het duurste huis in Stratford te kopen…
Zij is het mysterie van de nacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
671 “ De liefde is als een speelbal van het verlangen “
In de ogen van een woeste vulkaan waar het hart dartelt,
spartelen emoties intens tot ontembare lava
De totale overgave schuilt in de holte van de maan
die in doodse stilte weet heeft van man versus vrouw
Hij kent haar verschijning als magnetisch volmaakt
en waar hij haar aanraakt verdwijnt…