Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

Verlatingsangst

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.452
dat ik niet naar jou verlangde Zijn op 1 hand wel te tellen Misschien is het zelfs minder En kan ik het geen dag zonder jou stellen Misschien is het gelogen Als ik niet naar jou verlang Dit gevoel dat maakt me hulpeloos, Afhankelijk en zelfs bang Stel dat jij iets anders wilt Iets anders zonder mij Kan ik nog functioneren Zonder jouw schaduw…
hookie28 juli 2010Lees meer >

Lees dit beeld

gedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.720
Wat zich in schaduwen wou loswoelen, bevrijden van de stam leidt een getemperd stilleven. Mei springt nog even in het oog, is op de dool in regenwolken. Lees de nacht: kleur drijft van schuimende seringen af, merels openen aders van zwart - Lees dit beeld als een hand, een lege hand die je voorspelt. Hoe het is. Hoe het was.…

Glimlach uit het avondland (5)

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 581
Zon verliest zijn kracht, niet omdat hij veroudert, schaduw rekt z’n tijd Als men tekens leest, hemellichamen zonder naam, met ingetogenheid. Vissende reiger overleven op beide benen, doet het ook met een. Ongeboren kind, bevrijd in het niemandsland,. bron van vruchtwater.…
pama27 oktober 2010Lees meer >

een gesprek

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.266
onwerkelijk hoe stilte het witte daglicht draagt alsof winter over haar heen groeit en wenst te horen dat woorden ongezegd blijven leven in zijn handschrift ik loop er heen, de bomen trager in het water, aan het einde van het onlangs gestorven huis het is vandaag, een dag zonder schaduwen alles lijkt anders van vorm * bloemengeur…

bronnen en barsten

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 636
geluid uit zoek onderdak om de ongelijkheid in mij tegen de grond te drukken of wens een vogel die ik van buiten kan leren en in mijn buik trekken tot het schrijven, aangetast door de tweestrijd, een landschap neerlegt in het diepe van de lucht en in de bronnen, binnen onderweg naar een warme plek waar het licht lacht om de schaduwen…

Zaagselsporen… (2)

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 809
“ Wie een kind door het duister stuurt staat in eigen schaduw “ G.B.Shaw Http:/www.Pamapoems.nl…
pama7 februari 2011Lees meer >

Als de dagen lengen

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 708
zo lang bevlekt geweest met uitgedroogd vocht weg uit de verdichte nacht; woud van een wederkerend en wezenloos gedrocht traag slinkt in eigen taal het vlies dat de dood bedekt terwijl vanuit de herinnering schuchter over het licht van morgen wordt verteld de geest is wederom met leegte opgerekt in deze alom verdeelde schaduw…

Schrander dier?

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 525
Verlaten dier, treedt uit je schaduuwen, wat zit je nog te mijmeren hier, er is brood, er zijn spelen, loop niet in dood in je levensspoor je lot achterna, je verlangen versleten tot schrander dier.…
pama29 maart 2011Lees meer >

Is niet meer

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
'Laat niet over je lopen' sarren de verwonde wolken Dwingen kleuren op aan het zeezieke meer etsen hun schaduw in de ondiepte Het licht dicht geen leed het scheurt en sleurt het blauw in smalle gele repen vurig en angstig naar het verdronken onderwaterhuis Tussen tijden en dijken gevangen rolt het water over mijn sokkel met branie…

laatste handen

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.311
je nam je schaduw en verdween tussen bladerloze bomen geduldig maar tevergeefs bleef ik wachten op nieuw groen maar het donker bleef stil toen de tijd het ook niet meer wist besloot ik op zoek naar andere kleuren nieuw licht te zagen het zwart aan jou te laten niettemin mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…

Bekende weg ..... Maar tóch...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Zoekend door lanen waar gewortelde schaduwen mij nastaren door half maanverlicht duister of paden waar geulen gaan vind ik noch mijzelf noch anderen die doelen vinden of kennen de weg waar we veilig zijn houden de onzekerheden vast waar wij zo dikwijls elkaar naar toe leiden om uiteindelijk te vinden het smalle pad dat naar huis leidt…

Woning

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Van de ochtenddauw tot in de stilte van de schemering heb ik mijn denken in bruikleen ik tast langs het draad waarlangs mensen elkaar negeren de lange schaduwen beschermen mij tegen de terloopse waarheid van het licht dat mij hier vindt terug klim ik op het podium waarop elke dag een deur is jaren snaren zijn waar hoon en hosanna…
Kees Keizer16 augustus 2011Lees meer >

Gevleugelde stilte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Het zwijgen staart onthutst naar koolzaad stilte vlak voor de kraag die genezijde afsluit van een ondoordringbare mist ik mis het doordringen tot de einder waar haar schaduw slaapt in een gemis aan korenbloemen en madeliefjes pluizende paardenbloemen en sporen van een trein brengen mij bij haar zonder lawaai en loopschoenen die rust…
Erna Muermans3 september 2011Lees meer >

een laatste zonnestraal

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 833
nog sprankelt licht over zee een rimpeling danst met nevel de wind al koel omhelst het water een trage golf spoelt over strand waar een eenzame voetstap verloren gaat meeuwen schreeuwen hartverscheurend, klapwieken breed over het water, waar de glinstering verstilt een laatste zonnestraal wordt schaduw de maan trekt een baan…
lijda6 september 2011Lees meer >

nine eleven

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 580
nu vijvers gevuld zijn met namen roepen hun geliefden dat de wereld weent torens blijven schaduw dragen maar het licht zal schoner zijn, aan elke kant in ieder raam en waar gezichten leven uit één naam kussen doden hun zelfbeeld, immer daar waar terreur de adem nam van velen eeuwig zingt herinneren uit kelen krachtig, door het samen…
switi lobi11 september 2011Lees meer >

Geschonken natuur

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Wat is een wereld zonder vogelzang waar geen vlinders vliegen geen bloemen geuren geen zonnestralen warmen bomen geen schaduw bieden waterstroom geen rust zonsopkomsten de kim kleuren.…

Blauwe zon

netgedicht
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 409
Ingetogen tonen vermagerd door de nacht schaduwen van brak licht drijven mee op het ritme van een onmerkbaar gevoel in de wachtkamer van leegte waar de drukte van de ochtend wacht. Een voorbijganger is onwetend immers gehuld in nachtelijk koel ’t gezicht verborgen in een waas van blauw een geboorte gloort als een zoom langs asgrauw.…
Iniduo24 september 2011Lees meer >

kolkenklank

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 677
k voel mezelf meestromen met de schaduw die rond mijn hart waart hoe hij klotst, onderweg, tegen een leger wordende horizon nimmer thuisgeraakt door de wreedheid van de wind, in de avond gebaard jij beweegt naar rotsvaste gestaltes, waarin mijn lichaam vervaagt; zich niet vertonen kan omdat verdriet om ziltig vertrouwen vraagt wij verliezen…

Glinsterspoor

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
Maanverlicht het smalle pad langs onderbelichte schaduwen die lijken te zwaaien of wenken misschien wel koelte toewuiven in de windstil verwarmde nacht Eindelijk glinstert het water zich steeds meer uitbreidend tot een spiegelende vlakte die uitnodigend welkom heet Op haar hoofd haar gewaad tussen lange zwarte haren koel verwelkomt tintelende…

middagje achtertuin

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 846
alleen wat schaduw tegen de hitte over een tuinstoel met een boek meer dan genoeg om zo’n lome zondagmiddag te verluieren onder de tafel bedelt een mus om de kruimels van een appelflap bijen zoemen nog gestaag boven uitgezomerde bloemen op het dak doezelt een honkvaste duif terwijl ik traag de ogen sluit en het boek haast ongemerkt…

mijn orkest

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 698
als ik moet gaan en eens moet ik gaan laat mij dan vergezellen met tonen van gezang die verhalen van liefde een cantate in Gloria als licht zuilen van geluk laat de stemmen klinken als ik moet gaan en eens moet ik gaan breng mij dan weg op klanken van muziek zij vertellen over schaduwen de vleugels van verdriet die het hart beroeren…
lijda13 oktober 2012Lees meer >

Sprookjesbossen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
Laat lichten dwalen over arme heidevelden, in schaduw van jeneverbes zonder dronkaards en helden. Op eigen erven van verpande levens in verhulling, op vreemde bodem van dromen zonder vervulling. Dennenaalden zonder zomer verlichten hier winterse noden waar graven de bezoeker dienen, niet de doden.…
Iniduo2 november 2012Lees meer >

ik was een kind

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
het is stil alsof bij iedere sneeuwvlok een nieuwe schaduw valt jij zit schuin tegenover mij het brengt een soort triestheid in de kamer we bewegen steeds dieper in de winter nauwelijks meer dan een ongecirkeld woord dat in de waanzin van de wind onbekende richtingen op vingers telt onophoudelijk, voorbij als suikerspinnenwolken waarin…

Alleen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 826
“Alleen” Langs het raam, door condens beslagen lopen figuren als vage schimmen achter hun schaduwen aan hersenspinsels vervaagd en vertraagd vanuit een troebel verleden waar het niet was wat het leek waar de waarheid geen werkelijkheid is en de dagen in twijfels aan je voorbij razen en de nachten in nevelen van…
"Bluewater"23 februari 2013Lees meer >

honderd jaar

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.673
jarig zijn zit niet meer in haar brein dat allang is ingehaald door het verleden honderd als een niet bekend getal in de tuin en in het nu is het genieten groot geluk met al die vage en toch lieve mensen om haar heen als de nectar uit de rode klaver is vergaard vindt ook de hommel in de schaduw van een boom haar rust…

Toen we nog regenboogden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Alles ging nog kleurrijk soepel toen we nog regenboogden boven schaduwen van alledag maar nu de zware regen ons landschap teistert zit jij veilig verscholen achter je onweerswolk laat toch je zon weer schijnen verwen mijn koude huid met je warme liefdesgloed zodat de kille winter toch langzaam zal verdwijnen kijk diep in mijn ogen…
oneliner20 maart 2013Lees meer >

Wandelmeditatie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Schaduwen van kleine blaad’ren spelen op straat. Ze sieren, kleuren de stenen, vullen het vlakke met diepte. Vrij fladdert een vlinder erdoor. Het riet, dat groeit en dat groeit, wuift wild en het ruist tussen vogelgetjilp en gefluit. De wind waait door m’n haar.…

Regen

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.174
Schaduwen van wie er gaat ingedoken over straat, kleren, hoofd en voetenhak weggeëffend, grauw en vlak als lei.   Tuin en schutting allebei, heesters, perken en jasmijnen opgetild in een verdwijnen en het uitgerafeld pad heeft ook zijn stil verlies gehad.…

En elke ademteug

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 675
Het is wanneer ik achterom kijk en een kind zie staan wiens uitgestrekte hand naast licht grijpt dat zich kwijnend aan de voeten hecht voor het als schaduw groeit ver boven frêle schouders lippen beven zie bij het proeven van de wind die zwijgend ijs legt rond een tere mond of het stille neerhurken in duister zonder…

Vooravond

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
vlakte lijken bomen berooid, op slag hun staketsels gerooid komt herinnering in de wurggreep van kaalheid geraakt althans het fundament van het ooit onmiskenbare in sluierbewolking, in stiltekramp ontaardt aarde in ontgronding morgen is het te laat gedaan er is nu geen tijd meer om foto’s te vergelen of oude wonden te helen laat staan de schaduw…
Iniduo2 oktober 2013Lees meer >