5051 resultaten.
Geen titel..
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.312 Je laat me dromen
dromen over mooie dingen
Je laat me over wolken lopen
en even geen zorgen hebben
Je stelt me gerust
op de juiste momenten
Gewoon, door even te kijken
en te laten merken dat het goed is
Dat ik niet bang hoef te zijn
en geen angsten hoef te hebben
Dan voel ik jou warmte
jou liefde om me heen
Even durf ik van het leven te…
Eén avond zonder pijn
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.577 Ze probeert haar angsten te verbranden,
maar ze verassen bitter
in haar diepste bergwanden.
Geboren werd ze veilig
in een avond zonder pijn.
Sterven zal ze in de nacht,
zonder iemand te zijn.…
Gevlochten verdriet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.174 Ik zie jou daar staan
met handen vol liefde
de angst om te geven
volkomen misplaatst
Jouw hart zonder muur
geraakt door mijn passie
laat liefde herleven
toont nakend jouw ziel
Golven van hartstocht
breken mijn gedachten
de sluizen gaan open
warmte keert het tij
Verborgen gevoel
geopend verlangen
verloren gewaand
gevlochten verdriet…
beet
netgedicht
2.8 met 30 stemmen
2.120 bij angst voor de kruispin
toch onverhoeds finaal
door zo'n beest gebeten
met opname uit zijn gifkanaal
subiet in de bloedbanen
van spontane schrik verlamd
te worden opgegeten
niks nog aan de hand
zolang men stoer verstout
de bestuurde organen
voor dood stilhoudt
ook voor een kleintje vervaard
hij neemt alleen waar
en eet je op…
een eigen weg
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
893 soms voel je zover weg
als ik je bij me draag
de woorden die ik zeg
blijken dan zo vaag
hoe kan geluk groeien
als pijn zo overheerst
wanneer kunnen rode
gladiolen bloeien
als angst jou beheerst
aanvaarden wie je bent
is jezelf kennen
vertrouwen op het goede
is je echtheid erkennen
laat maar gebeuren
wat hoort
de Geest doet…
Onbekende wateren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 Ik klamp mij vast aan rotsen
Golven volgen elkaar op
Zij zuigen en zij botsen
Overspoelen met getob
Ik kan voelen het gevaar
Achter mij en om mij heen
De angst dat ik beland, daar
In het kolkende geween
Het verdwijnt onder water
Mijn zicht, mijn vingers voelen
Nog steeds de stenen sater
Ik begin te verkoelen
Glad het enige houvast…
kom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.055 kom
kom met me mee
open je handen
steek ze naar mij uit
wees maar niet bang
het doet echt geen pijn
sluit anders je ogen
zodat je je angsten niet ziet
kom met me mee
naar een betere wereld
een wereld zonder pijn
dit leven heeft geen zin voor jou
het doet je alleen maar verdriet
kom alsjeblieft met me mee
wees maar niet bang
steek je…
Geen titel...
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.105 Je kroop via mijn hart
naar mijn hoofd
waar jij
mij kon besturen
Stilletjes door mijn
geweten sluipend
heb jij mij
Als een pop met touwtjes
sleurde jij mij mee
over bruggen en naar
mijn grote angst
Over het water liep ik
jij hield mijn touwtjes
van elastiek
als ik trok
trok jij mij terug
In de grot
vond ik een…
Stoere jongens & bleke meisjes...
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
768 meewarige blikken temidden van de stad
en de simpele angst om te verliezen
zonder dat we ooit van plan zijn
om opnieuw te gaan sterven
zou jij in mijn hoofd willen
terwijl ik sneller drink dan gisteren
om de verveling tegen te gaan
en strontzat onzin wil verkondigen
of blijf je eenzaam wachten
tot ik luidruchtig hoop dat je mij zal redden…
Ontwaken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.028 Daar lig je, met je lieve bruine gezicht
je kijkt…. je mist iets, je mist je licht
ik probeer je zachtjes aan te raken
wil je strelen over je natte wangen…
De angst van je droom speelt met je…
Je bent nog weg… je bent bang en…
kruipt bij me vandaan, weg, onder het laken
hulpeloos draai ik me weer op mijn rug
ik wil je troosten en zeggen dat…
Droom rivier jou
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
683 Soms is stilte metgezel
van eenvoudig dieper leven
vaak ben je daar, even hier
dansen we samen, dromen we
weg van mijn eenzaamheid
naar andere werelden
echtere mensen
werkelijkheid betaalt
slechts wetteloze angst
deze droom rivier jou
duurt voor mij het langst
wanneer ik mensen
achter traanmaskers
zie breinen
en mijn nachtangst…
De voortekenen
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.899 later keerde zij dan, maar zij was zo doordrenkt
door vijandige geuren en vreemde, geheimzinnige glansen,
dat hij zich door haar kussen verraden vond, en zich, gekrenkt
door de tederheid van haar machteloos en vermoeid erbarmen
langzaam uit de angst van haar tengere armen bevrijden moest.…
Halsketting?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
548 In beperkt gespreid zicht
loop ik door de grijze sluiters
van steeds weer opkomende
mist, zoek al eeuwen lang naar
de uitgang van een doolhof, van
het steeds maar zullen falen,
geschreven op de schakels van
de ketting van de angst, ik
breng ze naar mijn oor, beluister
hun verhalen, ze blijven zwijgen,
ofschoon zij het weten,leid…
Kind van klein
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
637 Kind van klein
groot van zorgen
mocht de hemel jou splijten
in waanzin of volkomenheid
dan toch geen controverse
die de liefde bedaart
tegen heel jouw zijn en het kwaad
waarvoor ik jou zal behoeden
klein van leven
voor de dood beducht
geen angst voor de nacht
die jou baarde
zorgen van groter
die kleiner lijken te wezen
wanneer de…
Laat me met rust...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.179 In een dag weg
Nu komen de jaren van pijn, onzekerheid en angst
Laat me nu met rust..
Hou op met schoppen
Zie nu eens je fout in
Laat me nu maar met rust..
Alleen maar bezig met geld
Zie dan in dat het voor hun is en niet voor mij
Laat mij met rust..
Laat me alleen nog maar met rust...…
Vroege winter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
879 Toen was de stilte voorgoed verstoord door de
onhoorbaar schreeuwende angst van het vergankelijke lichaam.
En als de aarde de kleuren heeft uitgedaan
om een bad te nemen in zwart en grijs
gaan de dagen een verbond aan met de nacht
en zal het een vroege winter zijn.…
vergissen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.179 Heb ik je nu al voorgoed verloren
je kent mijn angst niet en ook mijn pijn
wat jij ook over mij hebt mogen horen
maar waarom kunnen we niet samen zijn?
Verloren, ik kende je misschien nog niet
door je ogen zagen dan de dichte mist
dit bezorgd me daardoor ook wel verdriet
wie weet heb jij je in je gedachte vergist?…
Een broze engel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
425 Waar in de top van de geknotte wilg
angst een grauw aangezicht hangt
en verkoolde ogen die een zwaar
gemis vertonen,
sterft het hart aan betekenis...…
- De Klank van Drijven -
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
653 Lijk een geluksridder, gedoemd
voelde ik de oude verschrikkingen drijven
zag op gouden bergen twijfels rijzen
leeftijd en avontuur volbracht
beloofden echo’s van goud, afgunst
hoogsteigen zon maakt zeer ongelukkig,
weggestuurd, voelden tranen
zeldzame ontmoetingen van angst
op mijn wangen niet.…
Zus
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.843 Wat laat jou gedachten zweven
soms lang soms maar even
Wat laat jou ver weg van mij
die angst en woede tegenover mij
Waar ben jij mijn zus
Ik ken jou niet meer
Ik zie jou niet meer
ik spreek jou niet meer
Maar een enkele keer
Zie ik jou weer
Praten doe je amper
gevoelens zijn leeg
Zus wanneer ken ik jou weer
zoals vroeger.…
DE SPEELTUIN
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
745 Hier zijn veel kinderen duizelig
hebben rondtollende ogen
magen die zwellend duwen
angst voor wat snel beweegt
maar
spelen hardnekkig door
want de heersende lust
uitdaging te tarten
bij fijn én griezelig vermaak
dwingt tot koppig ondernemen
meer dan 't eigen ik vermag
op dit kleine stuk grond
geeft het grut
vitamine-zonnestralen
mest…
Naar Eddy van Vliet: Dood
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
586 Heb geen angst. Talm niet
voor mijn deur. Kom binnen.
Lees mijn boeken. In negen van de tien
kom je voor. Je bent geen onbekende
Houd mij niet voor de gek met mannen
waarvan niemand de namen durft te noemen.
Leg mij niet in een bed tussen kwijlende
gedachten die van geilheid niet weten wat ze zeggen.…
Nacht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
703 Met een handje gapende gaten
uit angsten tot vergaan
stanst hij tijd en ruimte
tot nieuw eendaags bestaan.
Niemand hoort het kraken
van de nieuwe stenen daken
of het spannen zelf
van het hemelgewelf.
Als de nieuwe wereld ontwaakt
in een droom van doorlopend leven
sluit de nacht zijn ogen
voor eeuwig, voor heel even.…
Sluimerend ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 Ik voel me bevoorrecht,
angstwekkend kwetsbaar,
en wonderbaarlijk sterk
tegelijk , maar niet de
zwaartekracht maar een
zwaarmoedigheid verhindert
het vrije vliegen dan wel
het sluimerend gevaar van
angst, ik hoop die vleugels
te verliezen, voordat ik
zal worden afgewezen.…
Muze van het heimweelied
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
656 gevoelens
drijven wolken wollig
op klanken van
melodieuze heimwee
kitsch verstaat de schoonheid
van twijfel
die jou is toevertrouwd
en naast elkaar verzameld
in ivoor en porselein
geldt de wet van herhalen
tijdens zielszware voetstappen
op een in inkt verlaten zolder
spreekt het papieren vliegtuig
over verlatingsangst en
angst…
Verloren schat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 De kleine jongen
die de schat opgroef
is van taaie vechter
gaandeweg verworden
tot eenzame weifelaar
die in lange nachten
worstelt met het leven
kleine stapjes
zijn veranderd
in hoge bergen
echo's weerkaatsen
van onzekerheid
alles gefixeerd
op angst en falen
iets lijkt onderweg geknakt
waardoor energie wegstroomt
als zand…
Haas
gedicht
2.5 met 25 stemmen
8.660 Ik had zoveel jeugd bij te benen,
angst stuwde op in mijn bloed,
kreeg snelheid, werd overmoed.
De wind hield zijn honden geketend.
Haas is een hartslag op lopers,
een springveer door hoepels van licht.
Ik liep. Ik zag niet de strik.…
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 vlees en bloed en bijna
de nacht en de woorden
alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen…
ALEXANDRE JOLLIEN (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Soms blijf ik middagen in bed
En houd dan op met te bestaan
Ik oefen me dan in vergaan
Beroof mezelf van leed en pret
Bemerk dat ik het redelijk red
Om los te laten lach en traan
Dat ik me er doorheen zal slaan
Wat u Dood ook aan zuurs voorzet
Door u met een been in het graf
De ziel met angsten vastgepind
Doet u de mensheid veel verdriet…
ik ben
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 maar niemand weet dat
soms zit ik op de fiets
op weg naar werk of de winkel
en afvraag mezelf
al dat verkeer om mij heen
gaan jullie ook
dezelfde kant op of
ben ik de enige die
vandaag een boodschap heeft
keer ik terug op schreden,
platgetreden fietspaden
schappen leeggekocht
keukenkasten gevuld
voorraad verraadt
mijn angst tekort…