Alle inzendingen over de zee

28806 resultaten.

Sorteren op:

Water

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
Dragen water naar de zee. Wat doen wijzen en wat narren? Wat doen levenskunstenaars? Ze houden van verandering. Drijven met het water mee.…

LAIS CXCVI

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
Het wordt een zee die niet wil ebben, strandt bevroren in een karst van de tijd, bevrijd van licht en zonder helderheid. Het staat vernietigd in haar zwarte vuur, het kent geen waar meer, wat of om welk uur, want niets vangt er nog als gebeuren aan. Haar voelen is moment van zulk een duur dat er millennia tot tel vergaan.…
Dirk Vekemans27 december 2020Lees meer >

Schuitje

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
Hoe die twee op de boot Hoe ik met die twee op de boot Hoe we samen in het schuitje zaten En hoe we daarna tussen vogelgefluit en geluid Hoe een zee geel om ons heen Hoe we langs 't strand in de stilte Geen kip en geen kraai en geen kwal Hoe we dan later weer in hetzelfde schuitje zaten…

Haiku's klimaat

hartenkreet
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.111
Stuurloos vaart Moeder Zee op zoek naar een veilige haven. De ijsbeer gelooft niet meer in ijskoud geluk. Ketting zaag - bomen vallen bij bosjes. Erosie - het asfalt verbreedt de natuur versmalt. Sinds de laatste klimaattop ijsbeert hij niet meer.…

Breng me terug

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
breng me terug naar de plek waar ik kon schuilen onder de vleugels van de tijd waar ik speelde met de figuren die de zee achterliet op het strand breng me terug naar de spelonken waar ik leerde hoe het was in het begin waar ik luisterde naar de uitgeholde stenen die hun verhaal vertelden breng me naar de plek waar alles ligt…

Oase

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Lik ik de Portugese zee van je olijfbruine huid. Val ik In een oase zonde einde. Waar tijd geen grenzen kent. Verdrinkend in jouw ogen plant je de zaden en oogsten wij later onze eeuwige liefde.…
Naomi20 maart 2025Lees meer >

tewaterlijn

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 230
er is heel veel verre stilte die niemand beluisteren kan buitendijks, in een zee van afstand er zijn muren die aanwezigheid weerkaatsen zoals een lege ruimte begrip bevat en uiterwaarden naar oevers neigen zodra de koelkast zich sluit dooft de binnenverlichting zo nemen we aan -ergens koeren duiven in stilte…

Aardbeiensmaak

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 270
Je werd wakker als een warme zee maar kromp al snel ineen tot een lichtdruppel in een donker opslagmagazijn Je wil graag een sterrenstelsel worden als je later groot bent steeds sneller rondzwieren met die spiraalarmen in een kosmische polka Als je voelende licht zo je eigen helderheid omfloerst vraag dan niet meer aan een doofstomme…

De stille zee

hartenkreet
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.004
De volle maan verblind mijn ogen Weerspiegeld in de stille zee De hemel heeft mij voorgelogen Ik zweef slechts met de golven mee Het einde staat reeds in de sterren Voorspeld door toekomst en het lot Ik zie de golven al van verre De wind huilt zacht, ik bid tot God Verloren lig ik op het strand Eenzaam, koud, alleen...…
Esther Frenay27 november 2004Lees meer >

vlinderen bij zee

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 934
voor vaandelvlucht te ontlopen, toen al zeker dat na Luns tijd voor verjaring was Inmiddels ginds intiem getrouwd met kind'ren noemt hij halszaak dat zijn contact niet verflauwt en de familie verhalend onderhoudt Zo deelt hij onder het vrije vlinderen dagelijks voor Zwitsers echt iets unieks mee zoals de zon die hier langzaam zakt in zee…

een nacht zonder zee

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.020
perspectief is een woord voor jou ongeschreven jij leeft het geluk van een ander wel mee jouw horizon ligt veel te ver voor dit leven het liefst verdrink je in een nacht zonder zee…
Piotr Linski30 december 2003Lees meer >

Geen stem

gedicht
3.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 14.226
waterval van de daken glijdend druipende steen met hun zoute tongen verwoest o geen stem onder het afdak geen oog en geen beeld en geen godheid buiten het raam wuivende takken en de echo van een licht over de grond kruipend nee een stroom wild rode robijn een wilde stroom en het daglicht dat opstijgt in de kuil van de zee…

De zomer van morgen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 699
mijn voeten stranden en verzanden in een zuigende zee ik wil met je mee in het dansen over golven springen in het schuimend wit zie je gezicht in de zomer van morgen je stralende blik zonder zorgen voel weer je huid in de warmte van zon smeer de gevaarlijke stralen eruit jij dook meteen in de koelte van water ik kwam maar…
wil melker14 januari 2007Lees meer >

Het vege lijf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
nog strek ik mijn armen bezwerend uit over de zee spreek de bulderende golven toe tot zij langzaam terugkrabbelen het is geen overwinning met ongekende kracht komen zij terug overspoelen de opgeworpen wal van zand mijn woorden gaan verloren vervliegen in de wind die aantrekt tot een storm ruggenspraak onmogelijk maakt ik…
wil melker3 januari 2012Lees meer >

Zomerkind

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
jij bent het zomerkind geboren uit een warme wind stralend door de zon gedoopt met het eerste ochtendrood nog beroer jij zachtjes flarden mist die snel vluchtig zijn geworden nadat zij van jou hoorden speelt met zee en kleine schaapjeswolken laat de stranden snel bevolken met vroege gasten van plezier vult lucht met geur laat vlinders…
wil melker3 augustus 2013Lees meer >

Duinen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 826
duinen Opgetrokken uit blank zand Gestreeld door zijn hand Waardoor hij mag struinen Waarheen de heuvel leidt Volledig in perfecte harmonie Met haar heuvelige evenknie Door deze tweeling verleid Handen als golven hoog De duinen intens overspoelend Elke zandkorrel liefkozend voelend Slechts duintoppen nog droog Aangetrokken door zijn zee…

Lucht is goud vandaag

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 657
zacht kleurt zon met leven uit de bron mijn nog lichte huid gewoon een plaatsje op het strand met zee en golven bij de hand geen overlast van een druk terras maar stilte puur natuur vanzelfsprekend wel een schermpje de wind is nog wat guur de scene inviteert tot spelen van het schelp en waterspel de stroming snel het zand…

Die kleine intieme oase

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
wij speelden met woorden schreven ze in het zand omdat niemand ze hoorden zo schiepen wij onze band maar het strand was helaas al geschapen liet zich slechts raken door water in zijn eeuwig corvee golven wisten de tekens overspoelden ze een voor een in een dierbaar herinneren aan ons eindeloos dagje zee later zijn wij terug gegaan…

Dromenland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Mijn open jas hield ik stevig vast alsof ik een vlieger was De wind nam mij mee Naar alle windstreken En ten slotte naar de zee Ik eindigde op het strand Voelde het zachte, mulle zand Kreeg een knipoog van de zon Die net aan haar ondergang begon Zag de lucht die nog even wilde stralen Eindelijk kon ik weer ademhalen Bleef even…

Draaikolk

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 417
Soms ben jij de draaikolk die ik moet ontwijken toch wil ik zwemmen in jouw zee of ik de ruimte daartoe krijg zal blijken vertrouw me en zwem maar met me mee Nee ik zal je niet gaan mijden daarvoor mag ik jou te zeer ooit komen er andere tijden en vindt de kolk z’n draai niet meer Tot dan blijft het een beetje lijden toch heeft het…
c. ale19 januari 2018Lees meer >

Grijsgroene spiegel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 381
zag onze beelden verblikken nog verblozen tussen de resten schuim van golven waarin wij verpoosden nog keek de zon over onze schouders mee in de grijsgroene spiegel van een onrustige zee pas later hield de wind zijn straf regime voor gezien gaf omslaand water wat kabbelend geklater de terugstroom van vloed speelde zand…
wil melker20 september 2021Lees meer >

Reddende vesten

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 483
je wees ik keek langs je blik over zee zag en profile in je gefocuste blik de schrik van het moment voelde spanning in je hand zag voeten bewegen in hun diepe indruk op het strand bij de afzet van leven in rood keerde het tij de noodhulp was al dichtbij flarden van stemmen in zwaaien uit reddende vesten nog bleven woorden…
wil melker9 oktober 2021Lees meer >

Het water van de Schelde

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
hemelgewelf rijkt ze verlangend naar een verre horizon Ze stroomt me tegemoet met haar wijsheid, haar kracht omhelst me Dankbaar dat ik bij haar mag vertoeven groet ik haar en ze rolt zachtjes tegen de dijken aan In sprakeloze stilte voor dit levende schilderij schenk ik mijn hart aan het water en als ik terugwandel naar het dorp neem ik de zee…
Magali2 september 2008Lees meer >

Arenzano

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Gestrand, over de delende bergen aanbeland Net niet aan zee, een te dunne strook strand. Golven rollen, dollen en duwen u meteen terug Geen sporen meer nadien op de hoge heuvelrug. Bevend liedjes zingen die het wijkende tij niet keren Luidkeels liedjes brullen die de vloed niet bedwingen.…

Kustdrukte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 344
naar de kust heel bewust om met hartelust de zee te zien en heel misschien vanavond rond 10 een gaatje vrij na een lange rij de dag voorbij toch op het strand beland aan de waterkant ben je zo weer kwijt het wachten al die tijd heb je geen spijt aan de kust komt er rust en levenslust als wij straks lopend gaan en nooit…

Liefste

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Ik zag in hen de zee, de zon, de sterren en de maan, nooit hebben zij gelogen. Voel regen als tranen vallen in het haar, de wereld huilt er is een cirkel gebroken. Want ik ben hier en jij nu daar, ’n mes diep in mijn hart gestoken. Vertwijfeld kijk ik nog eens naar boven, ook al kan ik er moeilijk in geloven.…
Pitsikato17 augustus 2022Lees meer >

Canada

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 566
Bijna goed Ca-na-da zeg nog maar eens Cad Nee, Ca-na-da Can aa da goed zo niet bang zijn hoor op de boot de zee is leuk hij schommelt kom even met je schoenen zo alweer dicht nog meer plassen gauw want de boot wacht niet drinken? straks ... in Canada…
trawant3 september 2015Lees meer >

op zee gedragen

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 525
De zee is een lange lijn die uithaalt naar de wereld van mensen het krult er onder boze deiningen van dingen die we niet kennen golven komen van andere planeten onder ons voeten over de kim en nog vele einders verder weg zoals ik met mijn linkerhand geen raad weet hoe die moet schrijven draag ik iedere kustlijn op mijn rechterpalm…

De rode zee

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
traag rookt het vreugdevuur zijn grijze chaos in de rode zee van de chinese rol het dauwt en waar je stapt plakt het restant van kleuren en illusie aan je schoenen vast de honden trekken in hun angst om weg te komen van deze voor mensen toch wat bizarre restanten uit hun dromen donker heeft oudjaar een barmhartig ogend gezicht…
wil melker1 januari 2019Lees meer >

Waar geluk de leegte draagt

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 809
Ik hoor de stilte van planeten, fluitende vogels in het avondrood De bruisende zee die opwaarts golft en die de hemel in mijn oren fluistert Het verlaten strand waarop mijn voeten als naaktmodellen in aquarel geschilderd zijn Laat mij nog even één moment verzinken in gedachteloze stilte waar…