8622 resultaten.
Tegenstrijdige illustratie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.720 Mijn drang voor erkenning illustreert mijn gevoel voor onzekerheid
De illustratie, een teken dat ik besta
Ondanks dat ik besta voel ik geen leven
Geen liefde en geen rust
Een hopeloze romanticus die alle vorm van liefde afweert
En vervolgens verder zoekt naar het ultieme medicijn
Een medicijn die me gevoelloos maakt
Ik heb veel ruimte nodig…
herft verzen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.650 Ze hebben mij hier heen gebracht.
Geblinddoekt en geboeid en spraken,
Jij zult de mooiste verzen maken.
nog deze nacht.
Het is niet waar, het is niet waar.
Mij schiet een enkel woord te binnen.
Herbeginnen.
Ik wil geen huis, geen maan
ik wil gestorven zijn en weer ontstaan.…
Metalen spiegel
gedicht
2.0 met 15 stemmen
23.750 Geen gezelschappelijk leven leidde ik. Ik groette mijn sibbe, buren.
Gaf mijn vrije tijd aan het Boek, uitgezonderd de uren uitverkoren
door me voor scherts met mijn kinders. Wat oude vrienden betreft, ik
miste hun por in de ribben niet om bonmots als Van je vrienden moet
je het hebben. Toen kwam ik bij de kroon op voor de goor belasterde
krijgsgevangengenomen…
je masker van as
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
738 je bleef staan
stopte met bewegen
ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur in de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar in
schuld en de schande
tranen kwamen
want liefde…
vrij van je eiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
832 je was bang
voor die oceaan
van vrijheid
golven van blijheid
overspoelen
je wedergeboorte
vrij van je eiland
je ankers
van schrik en pijn
zijn gesleten
niet vergeten
door het schuren
van liefde
vertrouwen in jou
weg van het eiland
dat veiligheid bood
je liefdevol
in zijn armen sloot
het gevoel gaf
te leven in een wereld
die…
aan wie
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
832 je gaf
je over
en aan mij
moest ik
je nemen
maakte dat
jou vrij
en mij
ik
aan wie…
Verschijnsel vrouw
hartenkreet
4.0 met 36 stemmen
3.188 Eigenlijk wil ik u alleen maar zeggen
dat er geen woord is dat u vatten kan
valt slechts in een sonnet uit te leggen
hoe u overkomt bij een verliefde man
Want echte wijsheid is hem niet beschoren
daar gebruikt hij zijn hersenen niet voor
maar voor het rekenen van een cargadoor
die zijn heil heeft gevonden en verloren
Dankzij u vond hij…
springen vóór het vliegen. voor D.R.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.179 transformatie van vlucht in landing
kranige confrontatie met de branding
vastberaden de vleugels ver uitgeslagen
geselende storm en soms de wind die jou wil dragen
onder die vluchtige, vermakelijke veren
woon jij die het springen niet kon leren
geen gefladder, springen en weer opstaan
vloog je alsof je niet anders had gedaan
onder die veelkleurige…
achtergrond
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.710 de ligbank willen zijn
het kussen onder het hoofd
zo langzaam bewegen
dat ik onzichtbaar word
voor het geluid van de regen
burengestommel, ingehouden
janken van een hond
iemand voorbij zien gaan
hij heeft zijn hand
begint de lucht te wegen
die uit licht schijnt te bestaan
terwijl ik lichter word
even blijf zweven…
Een schaduw van jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 doorbroken
de storm raast door je heen
je hart heeft eindelijk gesproken
muren vallen steen voor steen
je jeugd was lente maar zo stil
verward door kleur
dorst je de geuren niet te ruiken
genieten was voorzichtig en heel pril
je wilde liefde delen
ontsnappen uit het doolhof van je geest
gevoelens en gedachten laten helen
trouwde maar je eenzaamheid…
over licht en donker
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.348 mijn lach herbergt
de diepte van het zwart
verbloemt als het ware
de levenszijde van smart
mijn stem spreekt niet
van verloren eigenwaarde
immers hoe zijn de
verdorde wortels
van mijn bestaan
te begrijpen
wie is immers in staat
het eigen sterven te verstaan
of machteloos nieuw leven
te laten rijpen
ik grijp nog wel…
Hun stilte hoor ik nog
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
816 gezichten om me heen
handen die me raken
ze schreeuwen
ogen dwingen me
mezelf kleiner te gaan maken
ze kijken door me heen
ik kan ze niet meer voelen
alleen hun stilte hoor ik nog
warmte en mijn hart zijn weg
ik zie alleen die smoelen
handen hebben overal
hun vingers neer gezet
mijn haar op huid en genen
mijn dromen hebben ze bezet…
"Gevoel Van Leegte"
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.327 Hoe ontstond 't "gevoel van leegte"
dit "onbehaaglijk gemis van iets"?
Alles wat mijn hart begeerde
heb ik, maar het doet me niets.
Dingen vullen niet de kilte
die ik voel steeds in m'n hart.
Jaren voelde ik me schuldig,
héél ondankbaar en verward.
Nu, in het stralen van jouw ogen,
omringd door warmte, zó gemist,…
Later als de nachten koud zijn.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.125 ik heb nagedacht over later
als de ijspegels je gezicht
bevriezen en niet meer ontdooien
zal ik mijn vers voorlezen.
als een warme kaars met een gele gloed
zal ik één voor één de letters lezen.
ik zal bij je zitten tot de lichten doven
ik zal je verwarmen met mijn strelingen
alles voor je doen om je tranen te stelpen
en dan tevreden weten…
Alzheimer
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
2.992 Als de wereld
in schimmen verandert
en ik weet
niet waarom
de kaars dooft
mijn herinneringen
de dag die geen
verschil meer maakt
met de nacht
het leven
niet meer geleefd wordt
mijn gedachten
nooit meer
de mijne zijn
weet dan
dat ik
diep in mijn hart
jou niet
wil kwetsen
als de spiegel
zelf zijn eigen…
Tastend licht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.058 Gebogen in gebroken zicht
onachtzaam stoeiend
glanzend snoer
in traag ontwarren
dof vergleden
sterke jaren
lang voorbij
slechts oude mensen
wisten nog
het recht en stoer
leven doofde
zielloos
woeste stormen
nachten zwegen
uitgestrekt
door dromen toegedekt
het firmament voorbij
licht tast
te laat
in leeg…
eten
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.151 theedoek op tafel, melk in het glas
aardappelen afgegoten en de bonen van het gas
vla in het schaaltje, de vork naast het mes
vitrage half gesloten, net kwart over zes
dan boven het bord, onder het schemer van de lamp
schuif ik alles van mij af, vol afschuw van de damp…
Afgedankt?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
753 wat vuilig
Tussen schemer en dageraad
Beland op de koude straat
Verloren op de grond
Toen de hand, rimpelig van oud
In de koele ochtendlucht
Steunend, met een zucht
Het lappenpopje vond
Ogenschijnlijke vodden
Ooit een kind toebehoord
De kinderdroom wreed verstoord
Door regen en zon verweerd
Hij ontfermde zich ontroerd
In eenzaamheid…
Herfstbloemen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.008 Chrysanten
dan maar roestbruin
of sappige vruchten
wil ik
met jouw zachte liefde
op mijn wangen
staat geschreven
door dit leven
boze woorden
verre oorden
door het noodlot
niet vergeten
Chrysanten
dan maar okergeel
zoveel geweten
of zoete dromen
wil ik
met jouw zachte liefde
op mijn tenen
staat geschreven
door dit leven
vergeten…
Nachtwoud
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
705 Onze huid is gewild
bij papieren tijgers
hongerige weduwen
spelende kinderen
en masturberende ambtenaren
we zitten niet stil maar verdwalen
in het nachtwoud waar je steeds zegt
dat het regent in het nieuwe verhaal
achter gesloten lentegordijnen
waar ons hart ligt voor consumptie
en de maan schijnt met jaren van heimwee
in de binnenwereld…
alleen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.562 Ik weet dat je dit leest
en je afvraagt
wie dit schrijft;
ik weet dat je mooi bent
maar het misschien
niet beseft;
ik weet dat je
je alleen voelt
maar het toch niet bent;
wij zijn meer dan
alleen letters en tekens;
er schuilt verdriet
achter elk woord,
achter elke zin;
we zijn echt, we zijn mens,
we kunnen elkaar aanraken,
liefhebben…
Geen Titel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.104 geplet,
Door grote wielen overreden
In stukjes gescheurd
Weggerukt uit haar oude leven
Zit ze in een vreemd tehuis,
Te staren uit het raam
De minuten tikken weg
En het leven vliegt voorbij
De vroegere vrienden mompelen
Het zou je maar gebeuren
En kijken haar meelevend aan
Om daarna weer vrolijk verder te gaan
Maar zij blijft daar eenzaam…
Geef niet op
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.343 Een eenzaam meisje met pijn,
tegenover al die bitches
voelt ze zich maar klein.
Elke nacht loopt een traan over haar wang,
Ze is zo onzeker en zo bang.
Het enige wat ze denkt is negatief,
geen enkel ding wat ze overzich zelf denkt
is positief.…
Herfstoever
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
804 Aan de waterkant, zijn kromme benen
het riet nog zomers, de lucht wat zoet
weerspiegeling, wat ooit zijn leven was
eenden kwetterend, brutale snaters
motregen, een zuchtje wind
handenwrijvend, glimlach lijkend
wat dieper in de capuchon
wenkbrauwen ernstig in zicht
daar ligt de oude roeiboot
dat zijn de roeispanen
je kunt gaan varen…
mijn stervende hoop
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.301 intens zwart was de nacht
terwijl de maan achter de wolken riep
ga niet ga niet op weg
in je droom die verloren is
sinds gisteren aan de horizon
gezonken was in het zilt
het bed was koud
en de winter liet me weten
dat vluchten geen zin meer had
en zodra ik het verloor van de slaap
kwam ik terecht op de gletsjer
van vervlogen dromen
en…
Alleen
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.742 Het woord alleen is nooit alleen,
er staan altijd andere omheen.
Een mens alleen is ook nooit alleen,
altijd is er iets omheen.
Alleen de gedachte alleen is heel alleen,
nooit andere om zich heen.
Nooit iemand die het goed begrijpt
en die echt sprekend op hem lijkt
Niemand die alleen kent,
alleen kent zoals jij het kent.
Niemand die alleen…
De ontrafelde tuin
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.341 Durf je nu nog terug te gaan
Naar de ontrafelde tuin waar je jaloers
Was en de herfst heeft gestaan
Als een reclamebord van purper en velours?
Want je bent verloren en aan
Het leven doe je niet meer mee dat blij concours
Ach ik ben allang tevreden
Ik heb toch alles gedaan wat ik doen kon
Ik heb als eerste meegereden
In alle rondes onder de…
Op mijn retour
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.107 Nadat de laaste tram
verder vertrokken is,
ratelt de stroom nog
na op de geleiding en
het neon van de nacht,
veegt de koppen van
het plein weer schoon
omfloerst door een
nieuwe verleiding.
Ik weeg de kansen,
sta te wachten,gelaten
in de vernis van de stad,
de schijn van lichtsporen
in de geschiedenis
getrokken lichten, in de
rimpeling…
geen geluid meer
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.620 het gonzen in de malle uren
de weerklank van een wekker
een schepping zingt ons wakker
vandaag is vroeger gekomen
dan verwacht, de linde schudt
haar vocht tegen de ruiten, wij
verzoenen ons even tussen veren
de regen slaat een laatste groet
voor ons beiden en we bereiden
een ontbijt op kaal eiken, de
randen zijn verweerd, het blad
stamt…
ik spreek tot de vijver
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
1.492 ik hou de leuning vast
van de parkbrug
hij geeft mij
zijn roest
een eend zwemt en vraagt
om wat brood
hij klaagt
omdat ik niets heb
twee witte zwanen glijden
weg in late zon
zij zoeken
warmte
de lantaarn spreekt mij toe
in woorden van licht
maar verdomd
het helpt niks
Ik spreek tot de vijver
die rimpelloos luistert
mij zijn…