12116 resultaten.
Moeder en zoon: winter-ochtend-liefde....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.404 's Ochtends na het opstaan van mijn moeder
kruip ik graag nog even op haar plek
in een warm en stevig holletje
in dat hele grote ouder-bed
"Geniet nog maar even, lieve jongen"
zegt m'n moeder, kust me en slentert de slaapkamer uit
"het vriest hard, buiten is het bitter koud
binnen hebben we mooie ijsbloemen op elke ruit
Ik roep je…
Een droom uit het zuiden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.772 (Het lied van een zieltje dat wijsjes zong, tot het de liefde leerde.)
Daar was een rozentuintje,
Zo fris en morgen-jong,
De Meiwind roerde elk kruintje
En 't wufte bijtje zong.
De Meizon vleide een kleurtje
Om àl de roosjes heen,
Waar menig teder geurtje
Uit wolkte en stil verdween.
De kleur'ge vlindervluchtjes
Omrilden tak en…
WAT VERTEL JE ME NU
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.324 wat vertel je me nu
jouw kinderen hebben dat bekokstoofd
zou je ze niet iets aandoen
oh, dus je bent wel iets van plan
wat vertel je me nu
je golft en drinkt nog een stevige borrel
eigenlijk lacht het leven je toe
een goed pensioen en fijne vrienden
wat zijn jouw stappen in deze impasse?…
geflipt
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.396 kreeg ik vandaag
een compliment
en niet eens
van een vent
ze zei letterlijk tegen mij
wat zit jouw haar leuk ger
en dat terwijl ik zo
was geflipt
vanmorgen en dus
mijn eigen haar had geknipt
wel tien keer liep ik naar de schaar
en dacht ook steeds
daar gaat mijn haar
dit is iets dat komt nooit meer goed
als je dit zelf doet
maar tot…
Een dagje uit
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.632 Zo, eindlijk ben je kant en klaar,
Al had je 't niet gedacht.
Ga nu maar gauw naar Grootmoe heen,
Die zeker je al verwacht.
Dag, meisjes! Goed nu opgepast,
En maak maar heel veel pret.
Zeg, Anna, denk als oudste er om,
dat je op Marietje let.
En jij, mijn drukke Janneman,
Mijn kleine Spring-in-'t-veld,
Grootmoeder is al oud, dus vrind…
Hip hip hooray mate
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
725 Wie kaarsjes op een taart uitblaast down under
Wordt straks bestraft door de gezondheidsraad
Men blaat dat blazen de gezondheid schaadt
Niet blazen houdt de kinderen gezonder
‘Belachelijk’ meent menig viroloog
(De weerstand is alvast behoorlijk hoog)…
deeltocht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
995 boven het hart
stolt het bloed
de riem trekt een lijn
tot aan de lendenen
het kruis hangt in het azimut
vanaf hier is het in strepen
zwaar als lood
dat door de aderen trekt
de hartstocht
onder de voeten
het wortelt in kinderen
daarbuiten waait het
de einder verdeeld
oneindig in kruispunten
van jij en ik…
Akkoord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Aan het hart lachen van de sluier
Dagen van beschimmelde apologie
Ik heb een groot daar zit ik wel mee
Bleek gespeeld, werkelijk op de tast
Had ik het maar allemaal
Dat is natuurlijk niet zo
De legende in een kind
Klaar voor de wereld…
het vale veld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 In de armen van het zandpad rust
in het late middaglicht het vale veld
De bosrand breekt de zon in duizend
stralen
kleurend al naar rood
Vogels moegefloten en gezongen keren
huiswaarts naar hun bomen
De vader maant zijn kinderen: Kom
we gaan !…
Natascha Kampusch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 “Natascha voelde zich er vast wel thuis,
Per slot was zij er acht jaar kind aan huis.”…
Borreltijd
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.367 Hij had al
twee kinderen
twee minnaressen
twee miljoen
en
twee verslavingen
toen hij met een
schok besefte:
ik ben slecht
en ongelukkig.
Hij schonk zichzelf
een borrel in:
een derde was
op komst.
----------------------------------------------------------------
uit: Een dag niet gelachen is ook wel eens leuk, 2013…
Dochter en ik
gedicht
3.2 met 5 stemmen
6.651 Het kind is moeder van de vrouw.
Ik bloei, zei ze toen ik haar zeggen wou
dat leven bloeden is en niet te stelpen.
Ze klaterlachte, kon het ook niet helpen.
Of bloeden niet een beetje boeien is?
En dat ze snakte naar gemis,
geluk, gelul, gelal van jongens in de straat.
Ooilam op mijn schoot, wat werd ze groot.…
Blijven spelen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
661 deur
maakt bonte schetsen in oranje kleur
losgekoppeld van die domme sleur
ik kom terug in harmonie, ben niet meer ziek
maak fantasie en droom weer identiek
nieuw is het leven dat ik nu zie
vind mezelf een klein maar echt genie
denk niet langer aan verleden of toekomst
en verbeeld het nieuwe "nu "dat groeit
dan pas komt spel en kind-in-mij…
Spatjes lenteregen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 pak puntjes gras
om het groen te strelen
te voelen hoe het was
met kleine vingers spelen
die madeliefjes regen
als ketting weg te geven
wolken en wat zon
kleine spatjes lenteregen
dagen uit een hemels kinderleven…
rivier
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
733 de middag liegt
de zon bevriest de dag
gele bomen vol donkere vogels
ik loop langs de rivier
alle kinderen huilen troebele tranen
vandaag, die lange, lange dag
hier, langs de eindeloosheid
doorwaad ik hun levens
waar zijn de groene weiden vol wit leven
de gele koppen van paardenbloemen
die beloofd werden aan hen
waarom zwijgt de merel…
To My Unborn Child
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
735 Voor altijd zal ik aan je denken, met spijt en een traan,
Had je kunnen optillen, samen kijken naar de maan.
Je moet weten ik was te jong en te dom om te weten,
dat de keuze voor altijd aan me zou gaan vreten.
Zo nu en dan raak ik totaal overstuur,
denk ik maar een ding, draai hem terug,
dat klokje aan de muur.
Ik hou van je lieverd…
zwembadwater
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
742 vandaag ruik ik water
niet dat van een rivier
of het zoute van de zee
niet het frisse van een bergmeer
vandaag ruik ik zwembadwater
een opblaasbad vol kinderen
chloorvrij en vol spetterende bellen
ik koester een moment
ik verf de zwarte wolken
tot het smetteloze wit
zoals die schapen vroeger waren, dromend
achter in een steegje
kindervoeten…
SPLIJTING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 verloop snijdt telkens het mes
in verbintenissen die ooit
de naam liefde beschreef
omstrengeling verzwakt
in verlatenheid
tranen doordrenken
is het misschien de mammon
die bederf zaait
zodat armoe kan binden?
ik vraag het de allerhoogste
maar er blijft mij een antwoord
schuldig
of moet ik over een huwelijk
logischer denken
zo ook…
Wat is van waarde?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
710 O laat ons teder zijn, begripvol en bereid
om steeds weer nieuw te worden, te kijken
met de ogen van het kind, verwonderd en
verwachtend, zeker van het licht dat
soms verdwenen lijkt maar dat toch
telkens weer zijn kracht hervindt.…
Mijn jongske slaapt al zo lang
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.874 Mijn jonkske slaapt al zo lang
In stille kille hof;
Mijn stem van roepen is dof,
Mijn lippen verleerden hun zang.
's Nachts als ik slaap, slaat hij even
Zijn vakerige oogjes open,
Komt naar mij toegelopen
Om mij een kus te geven.
Vlijt zijn hoofdje naast mij,
Nestelt zich in mijn armen....
'k Mag hem koestren en warmen -
Mijn hart is…
Zoektocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
654 naakt is het toezien
in het tranendal van de steengroeve
waar van verre iets wuift
de rand te hoog de plek te diep
er is geen stem zodat spreken zwijgt
er bestaat geen gids voor oude planten
van afgesplitste loten met spruiten
grind van de groeve is teveel in beweging
zodat belopen te vroeg zou volgen…
De wereld van gisteren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
605 Niettemin streef ik naar verbetering,
een kleine aanpassing, een beetje kinderlijk gedrag,
je herinnert je hoe het toen was,
de dagen vlogen voorbij, het geluid betovert me nog,
hoewel er meestal niets aan te doen is.…
Uit mijn handen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
906 hoe kan ik van mijn lijf houden
of nu nog blij met je zijn
het waarom blijft onbeantwoord
want oh jij was ook nog zo klein
met alle liefde was jij welkom
toch nam de natuur 'n ander besluit
zo onwerkelijk dit dubbele afscheid
ik kan er nog steeds niet over uit…
De werkman
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.156 Kom, kind, de storm woelt ruw...
Kom, is mijn last, ach, groot!
Mijn kindren wachten u.…
SCHEIDEN DOET LIJDEN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.113 Noem het voortaan
'veranderende omgang met elkander'
daar profiteren
de kinderen van
de nieuwe geliefden
de families
de maatschappij
maar het meest natuurlijk
de oude geliefden.
Blijf vooral daarop alert
in maximaal open respect
naar jezelf en je omgevingen
in de wetenschap
dat veranderingen
van alle tijden zijn.…
TEERLINGEN WERPEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.284 na het ritueel
de plechtigheid
en het papiertje
kort zwart of lang wit?
of misschien liever
de verandering
in de Mentali tijd
dan kies ik helaas
voor nee
weer zo’n 'Echt'
naar de ratsmodee
dag in dag uit
teerlingen werpen
met tranen gooien
naar hun verwekkers
en hun nazaten
die achter blijven…
Wij hoorden 't laatste zuchtje glippen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.270 Wij hoorden 't laatste zuchtje glippen,
Het sterven was voor hem geen strijd.
‘God dank,’ ontgleed het onze lippen,
'Die hem voor doodsmart heeft bevrijd.’
En vriendenhanden beurden teder
Eerbiedig hem van Moeders schoot
En brachten 't lijkje in de andre kamer;
't Was ijdle voorzorg, die ze ons sloot.
Want wij, wij legden ons ter ruste…
Oh, op die fiets...
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
787 Een grote groep scholieren nowadays
Verplaatst zich als een dronkenman per rijwiel
Het is ternauwernood niveautje zijwiel
Voor rampspoed kent men een gegronde vrees
Maar ja, wie is er in dit tijdsgewricht
Nou nooit eens stuurloos of uit evenwicht?…
VADERWENS, DONORSCHAP EN VADERSCHAP!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.399 zaligheid, gelijk iedere rijder
Er is geen onderscheid meer:
een rijwieler is een rijwieler
een man is een man
een mens is een mens
een vader is een vader
een wens is een wens
En de gedachte en de wens versmelten tot een, de vader,
maar helaas veelal niet automatisch tot het vaderschap
dat zal veel moeders een zorg zijn: HET IS MIJN KIND…
Navelstreng
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 In China is men zo verdomd alleen…
Zelfs ouders zien hun koters nooit verschijnen
Waardoor die oudjes dreigen weg te kwijnen.
De overheid daar reageert meteen:
De staat verplicht u, samen met zoon Cheng
Tot het herstellen van de navelstreng.…