3975 resultaten.
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 leden tentoonspreidt
ergens raakt een voorspoedige dood de echo
die haar loodst en ik vlucht in mijn langste
adem - ooit
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan haar ziel, wat ik wil is
haar berijden haar nemen met al mijn zinnen
doch zij is het weke vlees dat in haar charme
mijn stalen diep geïnkte huid…
Inhaalslag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
503 maling veinzend
Span ik het dichtpaard voor de ploeg
Waarmee ik eerder vrees versloeg
Doorvors mijn ziel en eindig peinzend
Ik heb nog veel te veel te doen
Dingen waarmee ik te lang wachtte
Ik werp mijn laatste mantel af
Die van een opgelegd fatsoen
Ik speelde vaak met de gedachte
Ze terug te zien, Koren en Kaf
Nu kan het nog, in huid…
Bevangen (4)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 De pagina is omgedraaid
maar de leegte van het vel is voelbaar op mijn huid
terwijl jouw hartstocht fluorescerend getatoeëerd straalt.
Jouw vorm accentueert in de nacht
nu ik de eerste letter van jouw naam op papier schrijf
raken ochtendklanken met nevel in mijn ambiance verdwaald.…
Spaties?
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
446 Geschreven stilte op de huid
leidt tot het lot van ongebondenheid
zonder dat de ganzenveren breken
geslepen in hun vrije vlucht
van toegankelijkheid op de
grens van de werkelijkheid
en het lijdzaam schrijven genas
verbonden in gehechte levensplooien
sluimerde een onechtheid van het denken
met de gesluierde waarheid voor ogen
die…
In samen slapen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 ik volgde de
lijnen die langzaam
in je hand verschijnen
kende hun naam wist
waarvoor ze staan en toch
kon ik hun loop niet rijmen
voelde warme energie
onder je huid waar al
het zachte leven klopte
jouw reageren was
geen verweren maar een
zoeken naar totaal contact
ik wist dat jij er was
met heel je wezen en
kon mij zorgeloos…
Uitzicht/Impressie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.145 Voorjaar
ruikbaar,
hoorbaar
voelbaar
zachte wind
waait door je haar
speelt
"had je me maar"
met weerbarstige lokken
en kriebelt
je huid
Luidt het
de winter al
uit?…
Duur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
756 Maar ik besef wel dat ik niet de ambitie,
het lijf, de uitstraling, de gladde huid,
de D-cup, de lenigheid,
het inlevingsvermogen, het libido,
de troostende woorden,
de kunst om een zweepje te hanteren,
de zin om een dergelijk beroep te overwegen heb.
Ik blijf gewoon sparen, gedichtjes schrijven
schilderen en geen vreemde mannen.…
De zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 De zon brandend op mijn huid.
Turend in de verte naar het water,
waar zeilbootjes het bevaren.
Helaas de zomer is voorbij,
alles heb ik opgeborgen.
Daar mijn gevoel er nog is,
heb ik het plaatje vast gelegd
met een laag vernis.
Ik liet mijn borstel het water golven.…
Dag en nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 Ze leefde zich uit over de zee en het strand
Likte aan onze huid,
tot de zweetdruppels begonnen te kriebelen.
Dankbaar dat we haar
met open armen hebben ontvangen,
maakt zij nu plaats voor de mantel der stilte,
zodat de aardwezens goed uitgerust
haar morgen weer kunnen verwelkomen.…
Vleermuis
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.355 Toch, 's avonds weer, met klapperde huid,
dans ik de kringen van een duivelbanner,
ik dans de polka en de wals van Lanner,
Inktvlekken dans ik, heel een schoolschrift uit,-
En alles onder 't treurige gepiep
Dat hij verstaat die kleumend naast mij sliep.…
Je kat
gedicht
4.8 met 5 stemmen
7.607 Even streek
Je haar huid nog glad en hield toen verslagen op.…
Onveranderlijk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 de ontwakende zon
is er nog steeds
vonkt vurig in de lucht
ook het ritme van de vogels
bewoog met elkaar
vief als mijn diepe zucht
de haan kraait zijn kracht
kakelgeluiden van de hennen
steevast een morgenzandbad
warme regen druppelt
op mijn koude huid
en op het kinderkopjespad
lentebollen knikken
het lijkt alsof al die kleuren…
Zelf-loos gebied?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 De augustus-zon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter rollen paarse
schaduwen eindeloze lopers
voor ons uit, terwijl ik je spoor
nauwelijks volgen kan, wat over
het inzicht van de horizon reikt
geen woord over beide lippen,
alleen zichtbaar op de tere huid,
tinteling tot in het bot, plekje
ingeruimd in ons heelal, hemel
vol nectar…
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 naarmate de tijd vordert
kleurt het afscheid
zich steeds verder in
mijn gevoel dooft
voor al wat ik bemin,
het lijkt alsof de huid zich sluit
wijl een zucht zich weliswaar
vast in een herinnering neder vlijt
wordt wat mij nog rest
vaker door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk…
Mezelf vlooien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Ik kijk schuin opzij naar de bloemen
die ik vanochtend plukte in het bos
ze rekken zich uit in de warmte
van mijn slaapkamer
buiten ruist de regen
over het verkeer, de stad
gaat schuil achter de zachte wand
van de gordijnen
het licht van de wolken
schijnt ruim rondom
de kaarsen op de borden
op de grond naast mijn bed
mijn huid is glad…
In het oog (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 De vraag zakt door mijn huid
naar binnen en fluistert:
“Wat wil je?”
Naar het licht, vrij in de wind,
een sleutel zijn
opdat ik
weg
kan
en
zijn?
water en brood
is niet langer genoeg...…
Amanda Gorman
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
647 Zij kwam bij Oprah, zag en overwon
Zij kende the Deep South, het arme zuiden
Zij wist dat na Katrina klokken luidden
En dat zij wat zij in zich had ook kon
Had met gebaartalent een streepje voor
Met bet-overgrootouders uit Uganda
En een Ghanese oma uit Rwanda
Die 'We Shall Overcome' zong in het koor
School in haar fraaigetinte huid haar…
Zielen die vielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 zacht vlaagde
zonwarme wind
koesterend langs
onze huid en legde
zomers ontspannen uit
waar witte wolken
het blauw beperkten
zorgde schaduw voor
contrast dat heerlijk
verkoelend werkte
alleen in het
spel van onze
ogen vonkte de
spanning in fraaie met
emotie gevulde bogen
in een kleurrijk veld
vol opgeschoten
bloemen dansten…
Zolang liefde stroomt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Let niet op de klaprozen
let niet op mijn huid, mijn hoofd
zonder haar, okee, de oorringen
mag je zien, ze knipogen
naar het begeerlijke goud
dat jij alleen opgebonden kent
strak boven onversierde oren
Het wapperde alleen thuis
Ik heb lippenstift geprobeerd
en werd onoverwinnelijk
een robotvrouw vol energie
De pijn telt niet, ik leef…
Onmetelijk blauw
netgedicht
5.0 met 29 stemmen
465 ik zag je
spreken met
de regen op een
uitgesproken
miezer dag
zij spetterden
totaal onverwacht
hun letters in een
blanco plas die licht
naar buiten krulde
las met de
glinsters in de
druppels op je
huid alle teksten
weer voluit
in kleine stromen
begonnen dromen
te vloeien uit de
ervaringen van
de plenzende bui
je proefde…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 Het schemert, we wandelen weg
van de stelletjes die net als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jouw lichaam glanst
strak gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk…
Vedriet in een klein bootje.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
677 Een poortwachter in grauw gemoed
had eens te meer de klok geluid
een rinse rat deed zich tegoed
aan het bloed van onze tweede huid.
Jouw moeder bleef verjaren,
je kerfde diepe kringen in haar poreuze bast.
Ach, ik ken al jouw bezwaren
je stal haar gouden ringen maar droeg haar loden last.…
Vakantieparadijsje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 ik heb altijd
kleuren gedragen
die mij niet
flatteerden
ook wisselen
ging niet goed
wat wij ook
probeerden
blond en
met een lichte
huid ja daar
kwam je echt
niet mee vooruit
in licht pastel verdwijnt
de eigen kleur snel
als vuur in de hel
in mijn verschijnen
leek volmaakt
te verdwijnen
in kleine hinten
die goed bedoeld
toch…
KLOKKEN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 Het ruikt haar huid en voelt geluiden.
Het schrijft haar teder weg in de gedichten:
een hoogtepunt in een verstrikt heelal.
Het hoort de klokken van de stilte luiden.…
La lollo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 Francesca bollolollobrigida
Stond op haar schaetsen hemelsbreed te shinen
Van oor tot oor breed glimlachend te smilen
Als zij iets níet was, was het frígida
Ze toonde strak in 't pak
haar bolle billen
Haar haar verdween onder
een blauwe cap
Niet echt esthetisch, eerder
'n handicap
Doch niet voor iemand die
haar huid zou willen…
Jouw kring
netgedicht
1.0 met 455 stemmen
488 ik zag
je huid waarop
speels het
licht van de
zon danste
zij dook in de
donkere contrasten
van je gespierde lijf
dat jij met enige
trots liet zien in
het zelfbewuste
bloeien van je
fysieke pracht met
de aantrekkelijke
lach uit je nog
jeugdig gezicht
dat de heerlijke
harmonie omarmde
met intense warmte
zodat ik zacht
een kleine…
De illusie volmaakt
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
430 het zonlicht
schuurde ongenadig
langs een optisch
bijna volmaakte huid
zelfs het kleinste
kratertje wierp zijn
slagschaduw ver vooruit
het was alsof
de maan onder de
diepploeg was gegaan
en het oppervlak
alleen uit kaarsrechte
lijnen en scherpe
kruisingen bestond
daar waar erosie
de kleuren licht had
gehouden kon men
het beste…
Warm rood bloeiden
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
533 ik voelde hoe
mijn huid
verstrakte
zag de
naald flitsend
wegglijden in
alle kleuren
rood die
warm bloeiden
in de reflectie
van de licht
opvangende
kleuren die de juiste
bestanddelen in
het plasma hadden
en die dus
een nadere
beschouwing
nodig hadden
in deze scene
waar soepel
getrainde vingers
de rust van de klus
proffesioneel…
Voelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
949 Voelen doe je in je hart,
niet enkel met de huid.
Vreugde, zorgen en ook smart,
maken een stil geluid.
De stemming en ook het gemoed,
voelen wij mensen aan.
Subtiel is het, vaak onvermoed,
voor wie 't niet kan verstaan.
Een korte blik in 't voorbijgaan,
soms huilt dat in verdriet.…
Gelijkgestemden
netgedicht
3.4 met 44 stemmen
325 weer tochtte
de infofilm
warm tegen
mijn huid
het voelde als
inbreuk ondanks
het feit dat de
aankondiging
en het feit dat
wij ons konden
uitzetten om
later te updaten
vaak bleef ieder
stand=bye
de overheden
stimuleerden
wel de vinger
op de pols
want weten
is ook vaak
fouten voorkomen
die nadelig zijn
voor de hele
gemeenschap…