9250 resultaten.
Op de fiets
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
580 Het landschap
gaat aan je voorbij
als filmbeelden
de dijken, weiden
de dorpen, als vlekken
aan de Maas
waar het vee
rust of graast
het snelverkeer
niet raast.....
Nee, oh nee
'rij er wel zuutjes'…
Vergeten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
537 Er is een hoe een wat
Een omdat
Er is een hij
En een zij
En is een boven en beneden
In alle lagen
Er zijn de weken en de dagen
Er is rust en ruimte
Chaos en drukte
Er is wat komt en wat niet komt
Wat je gevraagd hebt of niet
Er is van alles
Te denken
Te voelen
Te weten
En toch wil het liefst vergeten
dat wat leven echt is…
Tussendagen
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
633 Dat de commercie nooit die rust verstoort!…
Lieve moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Rust zacht lieve moeder,
liefs, je zoon.
?…
Zeeuws sprookje
snelsonnet
3.9 met 17 stemmen
800 In het zuidwesten van ons fraaie landje
Omringd door stoere Zeeuwen en de zee
Stond eens een pas gekozen comité
gereed voor de ontvangst van slappe Jantje
Maar deze ligt in Gelderland te rusten
en denkt: ‘Wat moet ik op die vreemde kusten?’…
Excalibur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Nu is de strijd gestreden,
het oorlogsleed geleden;
tevreden rust het zwaard,
bewaard in een heilig meer: in Vrede!…
De alkoof
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 verkoelend
hangt
witte stilte
in de alkoof
doorschoten
met pril groen
rust het na een
verfrissend bad
zonder tocht
en kalkvlekken een
schitterende oase
door ieder gedragen
uit eerbied voor
het leven dat zo
ontzettend veel
heeft te geven…
ga mee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
455 ik was even in ruste
toen gefluister langs
de oren blies en zei
ga je mee
mee met mij
zomaar
vliegend vlieden
*
wonderbaarlijk
dat zij mij met
vergankelijkheid suste
ik wist niet
dat het mijn geest was
die zich zelve vaarwel kuste…
Jij binnen in mij
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
573 Jij
daar
binnen
in mij
Leer mij
te luisteren
en de rust
te vinden
in alle
onrust
Jij
daar binnen
in mij
Leer mij
het licht
te zien
en voelen
in al
het donker
Jij daar
binnen
in mij
Leer mij
door
mijn pijn
heen
Mij te
verbinden…
Afscheid van mijn lijf...
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.902 Vandaag neem ik afscheid
Mijn lijf is op
Niets maakt mij nog beter
Dag lieve zon
Jij mag elke dag schijnen
Niet meer voor mij
Maar voor al die mensen
In gezonde lijven
Mijn lichaam rust
Schijn maar zacht lieve zon...…
goudijs
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.004 wil
ontsnappend blauw gas
dan de gutsende ader
kolkend onder ons
goud in vulkaan
zwemmen en staan
middelpuntvliedende dons
blinkend goud kroontje
boven op je hoofd
ik had liefde en lusten
verdriet in ruste
door ijs verdoofd…
Winter
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
1.353 Grijze polder in de mist
je aanzicht licht beneveld
de landerijen zijn in rust
de oude boer die prevelt
De zwarte aarde, vette klei
zo uitgekleed en naakt
rust uit van drukke tijden
de oude boer die waakt
De natte sneeuw striemt op de dijk
de zwaluwen vertrokken
een ijskristal en warme thee
het worden dikke vlokken
Een kraakwitte polder…
go china by night
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 nog immer in stramme houding
aanschouw ik verbaasd deze wereld
door mij zo eenvoudig veroverd
alleen ’s nachts even uit de plooi
na die dagelijkse westerse hectiek
op de plaats rust in donker assen
niemand die het ziet…
Dood en Verderf
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
2.564 Mijn ogen staren door schemerluchten
Waarin ik soms vaag iets zie wat zwak beweegt
Men zegt, de Here neemt en de Here geeft
Met betraande ogen hoor ik jouw zuchten
Hoelang nog duurt dit wachten en waarop
Het zou voorbij en over moeten zijn
Rust, rust, zachte stilte en voorbij de pijn
Voor de morgen hoop ik dat alles stopt
Ik wil weer verder…
Avond
poëzie
4.2 met 25 stemmen
5.324 En ik weet niet, hoe thans dit hart, zo zwak,
dat al zó moe is, altijd luider slaat,
altijd maar luider, en niet rusten wil.
--------------------------------
uit: Verzen (1894)…
licht dat speelt in ogen
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
822 spiegels water
en je huid in kleur
gezondheid brengt
licht dat
lang naast
schaduw wil rusten
zich rekt naar een
plaats waar de zon
stil verdwijnt
als het donker
verschijnt
donker dat
morgen
weer licht wordt…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 Nu wil ik rusten
en met stille ogen zien
hoe de padden
uit het water kruipen.
Voor Lucian Blaga…
Het vergeetmenietelfje
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
634 Na vele jaren oponthoud rust zij in het kopergroen
Tussen het roze groen en blauw zonder kou
Zonder vergeetmenietjes te kuisen, zonder
Naar het frisse gras en mos er onder te verhuizen
Zonder rag of schimmels te verslinden hier bij de linden
Zonder tranen uit tuiten rust ze liggend zonder te fluiten
Als lafenis zonder weerbarstig…
EINDPUNT IN ZICHT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.420 Reeds met ’t eindpunt in zicht
ging jij ‘t laatste pad betreden
Je verlangde naar rust wellicht
in de eeuwigheid na het heden
Met de laatste adem om je lip
sloeg jij de laatste kadeweg in
In de verte naderde al ’t schip;
langer wachten, had geen zin
Met al de rust in je lieve hart
bezag jij mij een laatste maal
Op je uiterlijk niets…
Het licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 De zee rust niet
Dus laten wij nu rusten
Voorbereid op wat komen gaat
Of wat de kern is van hetgeen bestaat
Laten we rustig wachten
Tot de zee ons overspoelt!…
Geheime engel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 De vlinder boven je sappige billen
heb ik maar met rust gelaten, omdat
je anders misschien wel een dolk
tussen mijn ribben zou steken.
Hetzelfde gold voor de Chagall-imitatie
op je zeg maar behoorlijke bierbuik.
Vanzelfsprekend liet ik je schaamlippen
volstrekt met rust, want zo suïcidaal
ben ik nou ook weer niet.…
Les Baux en Provence
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.064 en stilte heerst
thans geen horden toeristen noch
luidruchtige landbouwmachines die
de aangename rust verstoren
de ingetogen schoonheid
van deze Zuid Franse streek
doet mijn hart sneller kloppen
zelfs in de winter, als
het regent dat het giet…
Texel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
693 Denkend aan Texel
zie ik de vuurtoren weer
met zijn felle lichtstraal
wel duizend keer
in de heldere maneschijn
met ontelbaar veel sterren
en reuze veel gein
zonder de rust te versperren
al zittend in de duinen
met overscherende meeuwen
de zon die ons doet bruinen
maar ook laat geeuwen
komen we langzaam tot rust
op het Noord-Hollandse…
Lachjes krulden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 dichtbij
klonk er paniek in
luid geschreeuwde bevelen
sloop chaos ijskoud voorbij
in opluchting haalde
ieder zacht adem
keerde de stemming terug
maar de rust was gedaan
hoogste tijd om naar huis te gaan…
Drenkeling
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
469 Nu je gevonden bent
mag je gaan rusten lieve
jongen.
Rust zacht....?…
Verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Maar rust is geen goede tolk voor ons,
om elkaars liefde te leren spreken.
Hoe kan rust dan mijn vriend zijn?
Ook al heb ik dit zo hard nodig.
Oud is onze gootsteen,
scherp zijn de bochten,
waarvan mijn tranen de weg volgen.
Koud is het water geworden,
dat jouw hand nu laat sijpelen.…
Fanny Blankers-Koen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 nam of bedaarde,
die elk bestaand record eenvoudig doodde
Toe, rust nu maar en weet dan, gij Spartaanse,
jou wacht na dat gerén op Moeder Aarde,
ambrosia, die wordt je aangeboden…
De seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 trage tijd
geen lange starre uren
in het zijlicht van de lage zon
We maken plannen in de herfst
we ruimen op in de lente
we rusten uit in de zomer
Complementair op het seizoen
voelen we dat we leven
Een gretig gevoel…
HEEM HONK HUIS THUIS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 aan de waterkant
Ik viel voor de oranjerode pannen
Een meeuw werd rijstvogel en stond garant
Voor rust en thuisgevoel en diep ontspannen
Inrichting; kleurrijk, kunst, een kast vol boeken
De Wajang doet weleens wat uit de doeken…
In pasteltinten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
322 Zal ik uw kunstwerken in pastel plaatsen,
uw mond zwijgzaam en in serene rust,
terwijl ik over de zachte kleuren een mistgordijn trek
en het penseel zich in mijn hand ontvouwt.
Uw slanke bovenlijf bedek ik met een blouse
die onafgebroken uit mijn penseel vloeit
en versluiert wat onder een laag verf rust.…