15538 resultaten.
Het meesterwerk.
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
748 Met half zichtbare blauwe vingers,
Bijna gevoelloos,
Valt het penseel na de laatste streek
In weken vuil.
Een verdubbelde hartslag
Voorspelt de grote toekomst.…
Abstract
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.240 Het wachtend groen
onder azuur
in nevelen gehuld
lijkt te verlangen
naar de rust
van maagdelijk wit
mysterie slaapt
in randen blauw
wind sluiert licht
waar ‘t groen
van lente tafelt
in kleurrijk evenwicht.
Geschreven bij een schilderij van Jo van Wiggen.
Zie voor de afbeelding onderstaande blog.…
In de bibliotheek met J
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.035 Ik wil je blauwe ogen
wegtrekken
van wat je weten wil.
Voel me.
een meisjeslichaam in je handen
geen papier,
geen theorie, geen wetenschap
nee vlees tussen je nagels
ik wil het o zo humanitaire
verdraaien tot een dier
Jij ordelijke hond
wordt dol
En vreet me.…
Zonsondergang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
669 Laagstaande zon bespeelt
het kleurende lover
die het laat glanzen met
haar diffuse gouden licht
Nog even, dan gaat ze onder
en trekken grijze wolken
het blauw van de hemel dicht
haar stralen nog nagloeiend
in roze en oranje tint
Een schouwspel dat nooit verveelt
als de dag zich met de nacht verbindt
Zonsondergang
het blijft bijzonder…
Zij dansten stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 het koor zong rood
zakte langzaam weg
het orkest speelde
de blauwe symfonie
hij dirigeerde
met vriendelijke lach
rechtlijnig de kleuren
in flarden muziek
het applaus
was dood hout
met koperen echo’s
stervend in groen
alleen het publiek
viel uit de toon
zij dansten stilte
in de coulissen van hun geest…
Nu zij bij de valput staat.
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.271 De blauwe bloem was een motief
voor een breekbaar kinderservies.
Tussen de dijken broeiden de stengels
op tollen van vlas, mini-indianendorp.
Zij schoot de klodde*) met de klakbuis*) af.
Olie en linnen liggen thuis in de kast.
----------------------
uit: 'Vallen', 2012.…
geloof en bergen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Waar verstop je dank en
zegening, vreugde bij het krimpen
van een ziekte zonder uitweg
beginnen, groen verzinnen
penseel maakt duizend tinten
blauw en geel in aquarel
geen gemoei meer wel gestoei
verhuizen, dromen en al
het goede laten komen
weelde, overvloed
onmogelijk is mogelijk
ik ben onmetelijk rijk…
Timbre
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 muisstil komen stemmen
de cirkel binnen geslopen
van de man en de vrouw
die chillen in zomerloomte
geen bod op hun bloed
niet op hun blauwe kont
signorita van de nacht,
seigneur van de morgenstond
timbre parlevinkt langs
drift en hart, het is als vier
mei acht uur in de avond,
alleen een merel zingt zacht…
De bloemen van gisteren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Wat over is is een bos herfstbloemen
in een blauwe emaillen pot
die vraagt naar heel veel water
en herinnering aan mij.…
zucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 begraaf me als dichter
maar niet als mens
de weg blijft open
met het blauw in de ogen en het
haar in de hens
in een koud en vochtig kamertje
kwam de leugen stand
kom je jezelf tegen
lang na de brand
geen bundel of roem
grootte tassen vol verhalen
noch een huis en poen
maar bevrijd van de poëtische zucht der doem…
Nog onbeschut
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
502 zie ze staan
onder de boom
nog onbeschut
onze lentedroom
het hoge blauw
strakt ijzig koud
maar roze ochtendlicht
kust al warm je gezicht
je lach ontwaakt
op het moment
dat ik vol liefde
jouw lippen raak
eindelijk voorjaar
in eerste kleur
en nieuwe geur
na de lange wintertijd…
Dooi
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
2.509 Oneindig blauw de wereld buiten,
met onweer dat diep van binnen woedt.
Helder zie ik door het tuinkamerraam
de onvrede die mijn roetzwarte geest voedt,
het glas dat mij afsnijdt van de lente:
buiten het voorjaar, binnen een strenge vorst,
met zicht op ontluikend groen de vraag
of de dooi ooit nog op mijn hart een aanval doet.…
Voor altijd ja
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
677 Dragende krachten die mij omwentelen
Giften mij toebedeeld
Ik neem jou aan
Wat ik jou geef komt uit mijn hart
Blauwe hemel doordrenkt van geluk
Terwijl de zon ons kust
Voor altijd ben jij de mijne
Net zoals die twee
Voortgekomen uit liefde
Anoha yeha-noha è ti mèjeje Ashani…
midzomertijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 nu vogels zwijgen,
en de zon zich uitstrekt, over
zand en zee
die eindeloos de wolken volgt,
langs blauwe waterkanten
ligt het binnenland gedrenkt in bloed
een dodelijk reces
de mensheid krijt, in wanhoopsmoed
en vol gebarend, langs de snaren
van respijt
voor altijd kwijt
voor altijd lichtloos
en voor altijd aan de grond
genageld…
doorzon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
422 waar het licht zich terugtrekt
in de schemer van dat koele woud
oud door tijd, maar jong
door nieuwe twijgen en het neigen
van haar eigen
kwetsbaarheid
het trillend gras vol blauwe klokjes sluipt
een wijle tot aan niets
dan duister, zondermeer vergeten
door de luister van dit uur
aan de kant een oude fiets,
een waterfles
en ramen…
OVER EN DOOR WOLKEN VAREN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
546 Ook het blauw
van lucht
wil je zien
aanraken
met vingertoppen
Je wilt je
bestuurder,regisseur
een God maken
schepping
aan je voeten
Je wilt het
schreeuwen
van de daken:
ruimte,'n ruimtereis
wil ik beleven
Want soms...
is aarde
zo vol
tonnetje vol
met voeten,lange tenen.…
Verlichte straat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 In de schaduw van haar silhouet
verdwaald in het blauwe uur
tolt mijn gedachte in herinnering
Mijn gevoel verlicht de straat
als een dansend vuurvliegje
gepakt door haar laatste streling.
Dierbaar met een vurige obsessie
deelt zij haar bezielde gemis
gekend in verontschuldiging.…
Een doorzichtige lach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
494 er golft water
speels en traag
onder eeuwig
spiegelend blauw
ik schep
met mijn hand
een doorzichtige
lach als innige band
die je pas ziet
in het verdromen
van beelden die
mee zijn gekomen
langzaam sijpel
ik weg zonder een
woord te hebben gezegd
in de scene van scheiden
ik kijk niet om
maar het nat van
mijn schaduw droogt…
sterven op zwart gruis
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
631 veel lichter als veder
dwarrelend in blauwe lucht
een losgekomen pluisje
geniet van zweven
speurt naar goede aarde
op zijn eenzame vlucht
door speelse wind
wat verder afgedreven...
strandt op rotsgrond
in de luwte
het voelt meteen,
dit is niet mijn thuis
beseft zijn lot,
maakt een kruis
mijn leven is sterven
op het zwarte gruis...!…
Voorbijganger
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
566 er ging een vrouw voorbij
een zoete walm uit verleden
ik was acht en zij dertig
haar ogen blauw en zacht
mijn moeder had mij gebracht
een oppas voor een middag
haar witte jurk danste
om haar smalle taille
verliefd was ik nog niet
maar ze rook zo lekker
ik zal haar nimmer zien
maar wel direct herkennen
verstopt in de reukcentra…
Bijna volmaakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
477 ik zag je komen
de schoonheid
van je dromen
gaf zelfs het stof
op de zomerse trein
wat zonnebloemgeel
in een blauw festijn
je trippelde
danste bravoure
van je jeugd in
een sprankelend
verschijnen door
het bijna volmaakt
uitlijnen van je lijf
jij gaf
met je lach
wereld aan alles
wat je zag en had
wij zijn gegaan
de rest van…
XXXIV - keltischge dans - 1887
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 het geluid vervoert
naar de jaren zeventig
van enige eeuw
hij vaart onderweg
als bedelaar naar ierland
verdrinkt in solway
lag in een zeeslag
gestorven tegen de zweden
met zijn blauwe bloed
der lahme von k?ln
koning van austracië
ergens in de pijp
en jaren twintig
uit charleston en lyon
moeten nog komen…
hitte in het holst van de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
595 Ik meen me te herinneren op een zelfde golflengte
veeleer
aan de andere kant
van d’aarde
ik trek mijn kleverige
haren weg mijn hand schrijft koelte
van blauw op wit
een beetje gaat rond
meest' is ongezegd
verborgen in het onbevroedde
onbeschrevenen
ik wuif het weg in de wereld
ongewenst
niet zonder invloed
het is in gang gezet
globaal…
Het overgangsland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
406 ik zag kou
in het licht kristal
van je ogen
je hand rijpte
witte vingers
gebogen in blauw
toch ademde je
de condenserende damp
van het overgangsland
ging een
bevroren leven
jouw dood voorbij
jij ontsnapte
door de lach aan
het eind van de tunnel
waar licht en
warmte in wake
op jou hebben gewacht…
inleg vinnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 ook ik zucht wanneer ik
jouw verlangen aanschouw
wijl het blauw van de hemel
de daglicht kleurt naar
de zijdeglans in je ogen
deze pasteltint is als een
wijde boog om de regen
gelegd en voorziet de
kamers van jouw hart
met de inleg vinnen
die het roerige water
morsten toen de tijd
nog waadde in de
kwetsbare delen op
weg naar het…
Dichtverlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Strooien mijn gedachten
langs helder blauwe lucht
of in sterrennachten
zenden naar licht der maan
laten vliegen over horizon
om daar in zonlicht verder te gaan.…
onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 als ik dan toch
onderweg ben
naar zachte zanden
woeste wateren
blauwe bergen
en dan toch beland
per ongeluk misschien
op een lome landweg
een donker dak of
een brakke boot
en als ik dan toch
weer op weg ben
naar sacrale stilte
verdronken verlangens
en vergeten verhalen
weet ik dan dat
ik in eindigheid
landen zal in bed…
De duivel heeft naar jou gevraagd.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 Ik gooide weer met pannen en schopte mijn wreven blauw,
toen gaf ik me gewonnen en trok de duivel aan mijn mouw.…
In groen gevatte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 jouw ogen
keken met
het helder blauw
van de eerste
lentedagen
die met
voorjaarsachtige
zachtheid vol
verbazing het zwart
van aarde vergeleken
met een
curieuze snelheid
had de metamorfose
van donker naar kleur
plaats gevonden
waarin pril wit en
in groen gevatte
bloemen en planten
nu al bewondering
oogstten van alle kanten…
In snel overbruggen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 het blond
en blauw
ogen vol
verwondering
in een lach
die trouw blijft
aan de
vriendelijkheid
van je gezicht
nog is het
handje zo
gepakt in
het snel over
bruggen
van veel jaren
de echte warme
gaan er niet
zomaar af
we hebben
jouw sporen
door laten
lopen naar
de vloedlijn
en zee met
witte golfjes
je voeten
laten groeten…