4804 resultaten.
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard
Voor hem die zij ooit had liefgehad
Die droom, een mozaiek van kleuren
Een wazig beeld…
woede vlaagt in rood
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.308 ontspannen lach je
in een droom die zachte
kleuren vlecht in beelden
die je handen maken
je zucht en blaast
wat lucht in glas
je vingers raken aan
wat toekomst was
een ster die barst
in grillig lijnenspel
je lach verdwijnt omdat
je met je tanden knarst
woede vlaagt in
rood achter je ogen
lippen krampen pijn
pastél heeft niet…
orakel
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
696 Hij orakelt, viert ‘n overwinningsfeest
Maakt zijn beelden, monumenten van goud
Als een tastbaar deel van zijn eigen geest…
Hartstocht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.129 Onlangs heb ik over liefde uitgewijd
Een gedicht afkomstig uit de oude doos
Beste beelden en emoties, tomeloos
En het kon nog langer worden uitgebreid
Eigenlijk probeerde ik nog veel te veel
In de korte regels van een blij sonnet
Bij elkaar te proppen, zinnen dichtbezet
En, geloof me, toch was elk woord essentieel
Wie kan zich beperken tot…
Twee gezichten
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
3.348 gezichten
met dezelfde ogen
Meer dan ik zelf wist
werd het verleden
nooit gesloten
Het heden wordt
aan die tijd geknoopt,
de stilte werd alleen
maar vergroot
Mijn ziel bezwijkt
door de macht in
zijn akelige blik
Ik verafschuw mijn
eigen reflectie
elk verlaten ogenblik
Iedere verweerde dag
laat de spiegel
dit vrezende beeld…
Scheur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.062 Voorbij die eindeloze dag
werden alle dagen nameloos
de verscheurde nachten slapeloos
en zie ik zoals ik nimmer zag
Het vergane beeld
van stap en stem en aangezicht
nooit meer door zon of maan belicht
de bloedende wond die nooit meer heelt
We zwerven doelloos door de uren
door een stil bevroren leven
oorverdovend haar stil verdriet…
Nooit meer
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.195 Verward door het goede in het kwade
ben ik vele nachten blijven vallen
in een gedempte angst
om de duisternis te verlaten
Benaderd door klappertandende dromen
heb ik mijn stijve voetafdrukken
nooit kunnen overdenken en
heb zovele nachten niet kunnen bewaken
Herinneringen spreken in beelden
en schreeuwen zinnen uit in dezelfde pijn
Waar…
Mozaïek
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
865 Naast de deur van de kerk op de Lammenschansweg
schopt een jongen een bal met de punt van zijn schoen
zoals jongens van elf dat op muren vaak doen
het geluid stuitert mee terwijl ik hem passeer
de kerk valt niet om, zelfs geen steen laat zij krenken
zo rotsvast torent zij boven dit voetbalspel
Waar de zon op de grond schitterde, op het beeld…
Solidifier of Impressionism
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
810 Zwart omrand en beeld versterkend
Groen als de druk op de onhaalbare
onaantastbare bodem van willekeurig
welke oceaan
Rood als een draad door de passie
en de haat op de spotters, spuiers
en ander kruipend addergebroed
Bruin als een streep door het golvende
leven van vervallen boerderijen en
verdroogde oogsten onder een genadeloze
zon…
voorbij de Romaanse poort
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.142 voorbij de Romaanse poort
uit ongelijke stenen gemetseld
heeft een muze die mij bekoort
zich op mijn schoot genesteld
ik ruik haar geurenpalet
dat mij doet zweven
door ongekende sferen
mij doordringt
met scheppende beelden
ook al blijft haar tastbare
nabijheid onverlet
het aardse wil ik niet onteren
ik zie in de glans
van haar blikken…
Wandeling langs een kwakende morgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 zenith raakte
terwijl op 't blote water
een zwaan haar
nek opdraaide
tot een witte vlek
kraaide ergens
een haan
pluizen buiken van
donzen kuikens
trippelden in trosjes
tussen groene bosjes gras
als was het een schouwspel
voor een snelle fietser
en op de steiger langs de vijver
stond een reiger onbeweeglijk
beeld…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik blijf ze dragen : vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
Dat het mag rusten voorbij de troost
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.005 de tijd verkleurt ons hart
heb je niet alles onder controle
langzaam breken beelden
gesproken woorden
vervagen meer en meer
is voorbij de laatste post
blijft het verleden zwijgen
als ik terug denk aan hoe jij was
het samen lachen, samen huilen
samen waren we sterk
vliegen dagen de tijd voorbij
blijft dit vooralsnog onvolledig
kon…
herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.054 de klimop in mijn tuin
vol bijen en vlinders
oktober
de dagen vliegen voorbij
gedachten
zit op de top van een duin
en kijk naar de beelden
die langzaam voorbijgaan
groeiende halmen
een vreemde stap in het donker
je ziet het niet
stapt blind over de duinen
nachtblind
we lachen
de zee achter de duinen
lichtjes schitteren op de golven…
Poep of Europa
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
766 wakken te slaan
Zwijgt de viskwekerij hier dood
dat het de helft scheelt in verjagen
van ijsvogels die vijvers belagen
Dan maken ze slim poep van brood
Ooit drong op congres te Parijs
één aan op uitroeiing van de soort
die had er al achthonderd vermoord
Of betalen we nu de prijs
oude bekenden van tien gulden biljetten
onbemind buiten beeld…
Jouw icoon is mijn kroniek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
638 langs het spoor
de klavers voeden met het bruin
van massa en bederf
nog juichen de reizigers
ze proberen de bielzen te tellen
van de evenwijdige spoor van wie
ze denken dat die hen komt vergezellen
zal het eind – het baken – de hemel wezen
of zal de dood slechts de stuiter zijn
in een volle zak met knikkers
neen, nooit zal ik
de beelden…
Foezelen.
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.448 Zo heerlijk langzaam straaielen
en samen lekker draaielen,
jouw beeld in mij verfraaielen,
zo lekker op jouw bank
Jij mag me best bestringelen
of direct heel hard verspringelen
misschien ga je me wel ontzwingelen
bij het schijnsel van de maan
En al wat me nu nog rest
ik zeg het je op het lest:
of het nu noord is, zuid of west,
Schat…
Bij een sterven..
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
813 Even, heel eventjes nog
schaart de krab zich onder
de levende zielen
een kleurig waterleven
spat parels in het niets
een laatste greep in angst
ze bloost paradijselijk groen
– boven het het oranje maal -
om de aandacht op afstand
het is triest en wrang
omkomen in een haven
zo bijna thuis te sterven
zilt water heelt het beeld
van…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 Grijs-witte lucht
die, in beeld van wolken,
langs de kale bomen trekt
en tot schrijven brengt.
Ranja met ijs
of cola met een harde twist,
als ambtenaartje wordt gedist;
al lavend zich weer opgefrist.
Daar in dat vellenbos.
Stronken nat,
bladerzooi,
zandstroom
en alles dat hij zeggen wilde.
De winter is al onderweg.…
De avond valt, de stilte keert...
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.032 De avond valt, de stilte keert,
de uren lijken trager,
de luiken dicht, de dromen nu nog ver,
maar 'k weet dat ook het diepste heimwee
ergens weer te vinden is; de beelden komen
weer tot leven, ze lokken en ze wenken
tot plots de ziel weer ziet: herkent
wat onder sneeuw en ijs verborgen lijkt.…
Geen twijfel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
875 Ik twijfel niet
aan de beelden
die op foto’s slechts gevangen
zijn door wallen onder ogen,
door kreukelkleding
waarin ik dagen sliep.
Maar ik wil na al die jaren,
nog altijd graag vergeten
hoe zeer ik was gebroken
toen jij me plots verliet.…
Rozenverscheidenheden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 De winter had zo nu een dan een vrolijk gezicht
van al vroeg in de herfst begonnen grondbewerking
bemesting en aanleg van het beschutte terrein
en ik beelden in mijn hoofd van een rosarium
van prachtige treur en stokrozen in bloei.…
HARD EN TOCH ZACHT
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.051 De hele dag maar èèn gedachte
ik wil er niet meer aan denken
maar dat beeld raak ik niet kwijt
het is een herhaling in zichzelf
een dubbeltelling
altijd naast elkaar
in volle harmonie
van vlees en bloed
mooi in hun pracht
hard en toch zacht
worden met liefde omkleed
gestreeld. geaaid
baby in verrukking
zuigt, trekt en smult
groei…
Zwijgzaam
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
591 Ik word zwijgzaam
door pijn en leed,
zwijgzaam ook om vreugde en geluk,
zwijgzaam in niet delen
van inzichten die rakelings het weten passeren,
beelden van het heden en het verleden.
Ik word zwijgzaam
om het wel of niet zien,
zwijgzaam om zoveel dingen misschien...…
Zaaien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
624 van het begaanbare
nog eenmaal vul ik mijn hoofd
met het jongste van de schemering
De schakeringen van de hemel
etsen markeringen in mijn hart
een schaduw verdrinkt in duisternis
de ongepolijste ijle waterdampen
hangen stil in stervend blauw
Het slapende water raakt het einde
van een verborgen ontknoping
schemerlicht wikkelt loom het beeld…
Culturele afgang
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
565 strijkorkest
dat binnenskamers hoge noten scoort
deelt bij node mee dat de curve
die twee lijnen tot cirkel musiceerde
het houvast aan de dagelijks patroon
zal moeten onderbreken
de dirigent wat klein van stuk
kan het maatwerk niet langer inzoomen
naar de behoefte van deze tijd
een culturele dood die zwijgt
in tegenspraak en levensloze beelden…
Eerste Woord
gedicht
3.5 met 15 stemmen
6.527 Je kon naar buiten
dan waren de woorden weg
maar hun beeld zweefde
nog in mijn hoofd.
Ik leerde dat de letters
van het woord vrij
konden fladderen
maar deze bleven samen.
Tot ik een naam
gaf aan bijna alle
dingen in de klas.…
het oog van de tijger
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
812 En
zo gaat het ook in de mensenwereld min of meer,
alleen dan over een langere tijd, zegt mijn sombere
wereldbeeld, dat amper nog gelooft in bijstelling
van dit beeld.…
Eindelijk bijna lente
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 En kinderen zien spelen die vliegers
oplaten en dan dat beeld vast te houden -gaat
vanzelf- om het later met vreugde weer op
te roepen en het daarbij behorende zonlicht.…
Een Paasbericht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
617 Door alle kieren breekt het licht
dat niet te stelpen is, het beitelt
beelden van verlangen, rust niet maar
werpt beloften voor zich uit
dat eens de dood voorgoed
zal overwonnen zijn. Het groen
dat nu nog teer en jong zich kleurt
wordt sterker, water stroomt
vanuit de tempel en zal allen laven.…