3338 resultaten.
Kraai (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.112 Jagend op jonge vogels
roof je een vreemd nest leeg
Mijn vingers worden milde kogels
waarmee ik je schenden wil
Je bent wreedaardig zoals je
een rafel van me scheurt
een door vliegen omzwermd kadaver
aan de rand van onze snelweg
Ik hurk in jouw nest
in een vork van twee takken
Hier heb ik mijn dorst gelest
Het blauwgroen ei waarop jij…
Hartstocht
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
3.873 Pupillen die verwijden
Handen die langs mijn borsten glijden
Je adem die van opwinding stokt
De rest van je lichaam dat mee rilt en schokt
Je vingers verkennen mijn geheime plekjes
Mijn tepels worden verwend met langzame lekjes
Mijn onderbroekje wordt stilaan door en door nat
Ik weet niet meer waar, hoe of wat
Je trekt mijn broekje naar…
Bij een boeket
gedicht
2.7 met 35 stemmen
12.287 Hun blikken doornen doen de vingers snikken
tot naar behoren op mijn werkstuk is geplengd.
Kunst als bedrog eist list - o grijze ogen
die, zelf zo vaak bedriegers, het bedrog
ontwend zijn en niet zien, wat ik hier heb herkend
in grijze rozen, kuis en decadent.
----------------------------
uit: 'Gillette', 1998.…
Op de tast
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
2.179 Vezel voor vezel heeft zij
Door haar vingers laten gaan
Pijnlijk bewust heeft zij
Dat schamele, lieve lijf
Met haar handen afgetast
Want dadelijk zouden
Ze leeg zijn.
Nog één keer was haar
Gezicht tegen het zijne
Een laatste kus
Op zijn wang
Nat van haar tranen
Hij heeft de voordeur open
En ook weer dicht gedaan.…
Tussenstop
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
4.608 Café met een uitgelezen naam
Na een tussenstop in utrecht
Zijn wij weer eventjes saam
Je bent geen steek veranderd
We kussen elkaar nat en zacht
Praten knuffelen en genieten
Ik voel hoe jij naar me smacht
We drinken samen Irish koffie
Slagroom zit op je mooie mond
De erotiek zit weer in de lucht
Hetgeen wat ons altijd al bond
Onze vingers…
Alleen jij Suzy...
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.438 Zet je vingers in de mijne en zie hoe God het licht voor ons laat schijnen.
Samen, jij en ik, kunnen wij de wereld aan.
Samen, jij en ik, kan niemand ons in de weg staan.
Ik kan dit niet alleen, ik moet jou hebben in mijn heden
Ik kan dit niet alleen, ik heb je nodig voor het vergeten van mijn verleden.…
Salem's flanken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 verlangen vangt hemels parfum
spraakloze taal strooit stilte naar binnen
spreekt luider dan orgel of daver van drum
zou ik vergeten, bergen van Sion
hoe vrede in brede almen zijn weiden uitspreidt
op Salem 's flanken waar banken staan in het licht
waar kabbel van kreken tot drinken verleidt
toch zal ik fluitend mijn oude luit uit
de vingers…
Genadeloos geplukt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.251 Glimlachend plukt zij de bloeiende dood en legt ze in haar schoot
terwijl haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen
in golvende vlagen donkerrood
Zijn afwijzing liet haar lijden en wist haar duistere kant te bevrijden
die slechts naar wraak lijkt te smachten en nauwelijks kan wachten
om ‘n giftige drank te bereiden
Als d’r vingers…
Sluit voor Begeerte uw graag gezicht
poëzie
3.7 met 11 stemmen
5.943 In paradijzen nestlen slangen;
De slangen hangen boven ’t hoofd,
Waar gouden en blozende appels hangen:
Dies wacht uw vingers, wacht uw hand,
Noch vat de Dood niet met uw tand!
---------------------------------------------
uit: JOSEPH IN EGYPTE (1e bedrijf)…
een neus die boog en krulde
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
629 beiden hebben we
gedachten geschetst
het werkelijke moet nog komen
een vervolg op dit virtuele
beeld met ongekende dromen
ogen waren transparant
ontmoetten lange vingers
aan een hand die popelt
creatief te zijn als spel in gein
maar ook zacht strelend over pijn
zag stilte en verlangen
in rode lippen hangen
een neus die boog…
Maanruiters
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
687 Bespelen ze met benen vingers,
de rookpotten van de mist,
het metaal van windgitaren,
gewist in de opkomst van het
ochtendgloren, zijn de dreigende
hoefslagen van de morgenklokken
van verre reeds te horen,
versterft de waan van het verleden
en worden stutten van de nieuwe
dag opnieuw geschoren.…
Geboorterecht op de waslijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
606 in haar schik
ze speelt wapperen met de wind
ze karwatst nog eens
haar haren en bindt
zichzelf aan de trap
met een achterstevoren gedachte
bij het ontwaren van het eeuwenoude gat
in de reeds lang verfoeide
'naar beneden komen' lange onderbroek
denkt ze weer aan die eerste nacht
ze ronselt nog wat kindergeld
met lange krommende vingers…
Herinnering fluistert
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.090 snikte, hij groette haar beleefd
Hij werd een kind van mijn jeugd
van verbazing vervuld over
een vlieg kruipend op een hand
een spin gevangen in mijn haar
In de winter werd hij mager
de huid trok zich strak wit om
verpeesde, verknoopte spieren heen
Hij zat uren stil naast de oven
wiegde dan eindeloos het hoofd
Soms wees hij nog met zijn vingers…
Zuster Lieve
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.983 De wereld ging hem uit
toen hij de uitkomst niet kon velen
en dus suste hij de schade
met een vinger op haar mond
Toe - zeg maar niets mijn liefste Lieve
zuster die hem wat kon schelen
en hij trok gehaast de deur dicht
met een sleepspoor op de grond
Het was gebeurd - niets aan te doen
wat zand erover - liefst kastelen
al wat overbleef was…
Is dat veel gezeid, werk eens een beetje mee.
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
734 Wellicht zijn je vingers olifanten, te slakachtig
net als sommige regels aangetrouwd of zebra’s zijn,
missen ze te snel bladerend een zegevierend gevoel
net die ene latere zonnestraal ‘t achterliggende doel.…
Kijken op mij neer
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.231 Lachende ogen kijken op mij neer
Een grote vinger in mijn hand
Ik geef geen verweer
Bloedband
Achter een ijzeren hek
Zie ik weer die pupillen
Aan oorlog een gebrek
Ik zou niet anders willen
Waar vind ik de route
Naar identiteit
De wenkbrauwen groeten
Zorgen bij de ogen kwijt
Vragen bij arbeidsethos
Discussie over maatschappij
De…
Trouwens
gedicht
2.5 met 22 stemmen
9.898 mijn vingers tegen licht gehouden
weten al van hun sterfelijkheid
straks liggen ze gevouwen
in mijn schoot - nog strelen ze
uw zachte huid, nog willen ze
om nieuw leven te planten
in dezelfde aarde wroeten
die hen verderop bedekken zal
het einde kent u wel uit uw
zorgvuldig weggestopte dromen
ik neem die trein en u blijft achter
op dat kolkende…
De schemering dempt
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
549 ik had zo, meen ik
willen inschepen onder een bladzijde
door de letters van je gedicht
hoe kan ik lieve woordjes vangen
aan dagzijde van onderdak op het kustgebied
in de schelp van je heupen
om mijn vingers rond je haven te sluiten
binnen gehoorafstand
ik wilde wat roepen 'binnen onze taal'
de zee klotst altijd voort in eindeloze deiningen…
Hoe kan je mij dit aandoen?
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
913 Want je hebt zoveel jongens al om je vinger gewonden en je hebt al een vriend.
En je weet dat ik het moeilijker heb ik vind dat je hem niet verdiend.
Maar ik blijf wel je beste vriendin daarvoor is de uitleg : een vriendschap van bijna 11 jaar gooi je niet zomaar weg.…
Onder een dak van vals licht
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
827 vreemde handen hem wegdragen
Nu kinderogen het daglicht schuwen,
nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam is
voor de man
die zijn eigen spiegelbeeld brak
en het glazen venijn als vriend raapte
om zijn pijn te doven tot aan het eind van zijn lijden
Zijn dochter’s wonden zag hij niet
Zij zal nu zijn fakkel moeten dragen
zonder haar vingers…
Aan Godse ginder?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 Ik zoek toegang door de deur van
nieuwe dromen, tevergeefs
want ik word niet aangenomen
waarna ik afdaal in spelonken
waar de zon en maan hun vingers
op hebben gelegd, stromen zilveren
vonken door het duister in geluidloos
licht van kindervleugels, illustraties
van gewichtloze gedichten, verschijnt
de kleur op de lippen van de zee…
Eigen grondgebied?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 ik tel het op de vingers de stuurloze
klok van de haat of liefde of zijn
deze in de tijd verjaard?
ze is de energiebron van mijn
verslaving bijeen vergaard, ik
leef in het verdict van wit en zwart.
En wat heb ik ontdekt? Het zoeken naar dat
resultaat is tot eigen grondgebied verklaard.…
Mike & Bianca
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
769 Gewoon een zandbak
waar twee kinderen spelen
van net acht jaar oud, en toch
alsof ze al jaren lief en leed delen
zij geeft eventjes die plastic schep
hij geeft eventjes dat emmertje zand
en allebei hopen ze stiekem op
eventjes een aanraking van elkaars hand
maar hun kansen op een aanraking
is als zand tussen hun vingers door gegleden
het…
Wat er overbleef
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 ben gehecht, geloof in feiten
en non-fictie,in een eigen dictie
met fictieve realiteit betaald
als dagelijkse waarheid onecht,
perforatie van ideeën gevonnist
tot de prullenbak, de loep stelt
elk detail in een breder
prisma vast, versnippert het
taalgevoel, dingt naar de gunsten
van de muze, gefilterd uit de
magere vingers…
ZWOEL EN KOLKEND
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
679 Zintuigen observeren nauwlettend alles wat leeft en heerst
Vingers tasten en proeven; dit resulteert in een magisch feest.
Na een kille en dode winter ontwaakt al wat ademt, de kille sleur doorbroken
Mijn bloed stroomt en kolkt, rode roos volledig ontloken.…
Het werkelijke licht?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 Dichten is liegen op een hoger plan,
van een heggenmus een zwaan maken
als deze onschuldige het lijden kan
om nonchalant de kosmos raken, nu nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
trekt daarmee een smetteloos laken
over de lappendeken van de laatste
zomerdag, achter deze spiegel staat
een droombeeld wat zich laat herkennen,
de hemel…
Als er geen licht meer door linnen dringt
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.610 Ik draaide
de ansicht om die als voorbeeld had gediend: Camping
Seeperle, Bodensee, en wist opeens dat ik liefst elk gedicht
met sinterklaasrijm wilde schrijven, inhoudelijk haast zonder
gewicht, in de hoop – ‘We kwamen er vaak, je tante en ik’
– dat er vanzelf iets in sloop en daar bleef waar geen vinger
achter te krijgen is, zoals ofschoon…
UW HANDEN
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.091 Uw palmen strelend langs mijn slapen dalen,
Uw vingers strenglen zich en ongestoord
Voel ik hun lief gebed een wens herhalen,
Die in mijn diepe vrede wordt verhoord.…
Bierdop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
732 Ik ben een met de vingers
samengeknepen bierdop,
een fijn staaltje van Rik Ringers
met een houten kop.
Ik ben het kunstgebit
van een flesje gerstenat,
mijn tanden glimmen megawit
en ik klepper als een krolse kat.
Duw me op en neer
en verzin er woorden bij,
je ziet gouden tanden telkens weer
en in mijn keelgat een akelei.…
Het novembermeisje
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
514 bestijgen
als wind zich
even rustig houdt
als vogels vergeefs
proberen de stilte
stuk te zingen
als verwachting hangt
tussen de stammen
dan, ja dan zou het kunnen zijn
dat het novembermeisje
zich laat zien
lichtvoetig danst ze
om haar eigen schaduw heen
grijpt het fonkelende licht
dat waaiert door haar rode haar
laat het door de vingers…