8651 resultaten.
Handreiking
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 ik sluit mijn ogen en wacht
tot kruimig geruis mij raakt
licht gaat sneller dan geluid,
ik vertrouw liever op de tast
en neig naar een handdruk
in luchtledig vlees en bloed
straks is het nog te laat
en heb je me nooit gezien
dan snijdt een witte striem
dwars door kalm hemelzoet…
December komt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Een regen zo dun
dat het haast
mist lijkt
Vallend blad, dat nog
even schommelend
rust op de wind
In zich het groen
van lente en zomer
de heldere kleuren
van de herfst
Het blad bedekt
de hongerige aarde
voor de vrieskoude komt
en de witte sneeuw
als watten katoen valt…
Laven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
483 jij telt de sproetjes op mijn wangen
ik kus de twinkeling in jouw gezicht
verstrengeld tussen witte lakens
laven we ons in het ochtendlicht
onze handen die liefdevol strelen
geen plek blijft ongekust
kronkelend van hartstocht
monden we uit in serene rust…
Minder rood in het roze
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
448 er is dit jaar
iets minder rood
in het roze
van mijn prunuslaan
het wit
zit meer naar boven
raakt aan het blauw
dicht tegen hemel aan
in zuiverheid
weer mooi geloken
door kou blijft
deze pracht lang staan
de zonovergoten
harten heb ik gemist
toch straalt het laantje
een feeëriek gezicht…
Men verplaatst zich
gedicht
3.0 met 5 stemmen
10.231 Nooit met eenzelfde zakdoek
mooi symmetrisch wuivend -
even wit, even droog.
Eén blijft er staan,
verwijdert zich.
Bij gebrek aan wie verliet
langzaam kleiner wordend.
-----------------------------
uit: 'Met flinke pas', 2003.…
Duizendschoon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 Zo mooi
als de witte wolken hoog in de hemel
zijn wij nu, vandaag
Met de gouden vlechten
aan elkaar verbonden
Vliegen wij samen
in een geurend veld vol met duizendschoon
Ik kijk diep
in je blauwe parels
en we beloven elkaar
eeuwige en onvoorwaardelijke liefde…
over het water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 nu buigt het gras
het ligt vermoeid ter aarde, geen
bloem die nog de kop
opsteekt
de uiterwaarde kruimelt droog en wit
verhitte stukken zand
aan land de frisse schaduw van
een mensenhand, gebouwen liggen stil
te bleken, in de harde middagzon
heb ik het stil bekeken…
Wil het ooit weer wat zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
859 Het is teveel:
De leegte van de bladeren in de winter
Het teveel aan sneeuw dat
onbeschreven de velden
en de wereld uitwist
tot niets
Daar kan ik tot komen; tot niets,
want niets van mijn verlangen
komt meer tot mij
Ik wijs de winter af; de dood;
de stilte, de leegte daarbij
Deze witte winter, dit blanco blad
ik zal haar moeten…
gesprek in de schemer
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
757 nu de tuin niet meer in het licht
drijft
en de winter aan lage schaduwen hangt
windstil
als wit papieren vogels
met gevouwen vleugels
voel ik het eindeloze gedicht
waarin mijn stem zacht en zachter wordt
de ogen geduldiger
rondom de sneeuw die valt
zorgvuldig door de stilte
beschreven…
Mijn schilderij is blond
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
632 ik heb vanmiddag
in streken
het voorjaar opgezet
nog niet
met groot penseel
en felle kleuren
maar het pril van
eerst verschijnen op het
lichte wit van sneeuw gelegd
zon wist met
zijn koesterende warmte
al wat diepte in te stralen
mijn schilderij is
blond van wind en zon
in lentes eerste levensverhalen…
Koude kussen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
476 Pluimende warmte
wolkt zich
naar buiten,
alwaar een bleke
zon, het opkomen
uitstelt
tot de vorst zich
krabben laat,
die zich vlijde
over gras en ramen,
waardoor de nacht
zich zoenen liet
en witte kussen
hun heimelijk
samen zijn verried.…
Ik zit in de kilte
gedicht
4.5 met 6 stemmen
4.919 Wit zijn de muren bedoeld, maar ze
breken; andere levens krioelen
erover, erdoorheen.
Op mijn schoot je marmeren lichaam.
Houd je ogen niet zo gesloten
wil ik je vragen, lach naar je moeder
sta op, wees wat lichter.
Nee.…
weemoed in nazomer
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
546 zoals mijn moeder
na een feest
haar tafelzilver en porselein
in dozen verpakte
tot een volgend festijn
ver weg in de tijd
ligt in het opgewaaide zand
aan het eind van de zomer
een stapel planken
een weemoedige tafel
dichtgeklapte parasol
lege fles witte wijn
daarachter ik..…
Wolkenverven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
525 Peinzend over de donkere kant van de maan
zag ik vrij plots het mogelijke alternatief
pakte verf en kwast en een hoge ladder
en begon mijn eigen hemel te scheppen
witte wolken naast diepblauw
de duistere kant bleek slechts
een schaduw van mezelf…
Space Oddity
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 aan zijden draden
verbonden met het
zoemende moederschip dat
zwoegend zuigt en piept
om jou kleine astronaut
te bewaren voor de aarde
zo stil ben je zo wit
zo ver buiten de wereld
kun je ons horen
zie je de blauwe aarde
dappere ruimtevaarder
kom nu alsjeblieft naar huis…
Sneeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Ons land zal bedekt worden,
door een witte laag sneeuw.
Waarschijnlijk wordt het een
prachtig….gezicht.
Neem de mooie momenten
in je op,
want we gaan langzaam,
de lente tegemoet.
Eigenlijk duurt het te lang,
eer de winter in retraite
gaat.
Foto Marjan Jacobi…
hemelpost
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
498 in goddelijk
licht dalen twee
witte duiven uit
de hemel neer
alles brengt me
uit mijn doen
op deze vreemde
stille morgen
geen duiven maar
nukkige Angry Birds
lijken hier bezorgers
van de hemelpost
kan ik je brief in
een dode taal en
op z'n kop lezen
hoor ik je misschien?…
Het beste paard van stal.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Met witte bles en donkere manen.
Niets kan zijn koninklijke uitstraling
doen tanen. In volle draf over hindernissen
niet te stuiten. In edelheid treedt de ware
aard naar buiten. In vol galop gaat het beste
paard van stal. Een volbloed moet glanzen bovenal.…
Schilderij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Witte vegen tegen een strakblauwe lucht
God schildert op deze zondagmiddag
een van zijn oude ontwerpen
steeds weer opnieuw
Een afgeleefde wuivende populier
danst gelijk een ijverige kwast tegen de hemelboog
Jonge eksters krassen van vreugde
Een levendiger schilderij zal er nimmer bestaan...…
opening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 over een zee
van daken
zeilt een
kwetterende
zwaluw
alleen dat
wat hij vorm
kan geven
brengt hij
naar buiten
achter de
loodzware
deur sterft het
verzwegen
verhaal
ik geef je
de sleutels
bewonder
onder de
witte dakrand
het nest van
de zwaluw
woordloos toont
hij je zijn huis
vol verhalen…
SPROOKJES BESTAAN NIET
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Zijn witte paard scheet mij onder de derrie.
Het was werkelijk een nachtmerrie!…
de vlucht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
493 als het grijze
maangruis aan je
kleeft als je in die
rulle bodem boort
een maanlanding
is hartstikke
moeilijk bijna niet
te doen overigens
vlieg over wit
pakijs en
blauw zeewater
terug
naar huis
doe alles nu
maar uit
de aarde trekt
je aan…
0 in het vakje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
438 achter elke dode
woont iemand die
niet tot leven komt
totdat een ander
de atlas pakt en
speurt naar de plek
in de woestijn waar
je lichaam lag
op een witte label
in het vakje leeftijd
staat 0 geschreven
achter elke dode
leeft een verhaal…
LAIS CCXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 In ’t git van het wit verhardt het gebrek
zich tot een kauwen op de lege bek:
niets wordt zo materie, materiaal.
Het maalt zich stuk voor haar, offreert zijn nek
en zij verzwijgt het in haar lichaamstaal.…
thuisreis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 woorden aan
hun begin nog
naakt geprevel
naamloos in een
wankele nacht
de maan beeft
en luistert
de dwalende
wind houdt
zijn adem in
woorden horen
de verte zoeken
het houvast
zweven als
witte vogels in
het vroege
ochtendlicht
naar de taal
waar ze
willen wonen…
Het recyclebare
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
452 nog langzaam
rollen de witte
golven papieren
huisvuil voor
ons uit maar
het lieflijk tafereel
kent een teveel
ook plastic
heeft zich daar
bij geschaard
de niet afbreekbare
soorten op aard
omdat zij niet
verteerd worden
het recyclebare
heeft zijn grondstoffen
behouden deelt mee in
het vertrouwen van de
mens om goed voedsel
te…
Op vleugels gedragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
625 hoog in de lucht
gaan staart en vleugels
als in vogelvlucht
in blauw en grijs
tussen witte wolken
naar een paradijs
jouw voetafdruk
op een eiland
van warm geluk
--
och kon ik even
steels daar zijn
die pracht meebeleven
--
zonlicht op je ogen
aarde in zicht
tijd voorbijgevlogen…
Boerenprotest
snelsonnet
3.3 met 6 stemmen
669 Wie Haags beleid doeltreffend aan wil pakken,
doet niet aan vlagvertoon met blauw-wit-rood.
Waar blijft de boer die echt zijn zaak promoot,
die in het openbaar zijn broek laat zakken?
Laat zien waar het om gaat, haal nu je gram
en toon met trots je boerenachterham.…
ka
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 het snikken is wit en onvermogend.
het snikken is het snikken van een Somalische
en het snikken duurt. oorlog is haar dode kind.
oorlog is duurzaam.
ka, zegt Chlebnikov,
is de samenkomst van bewegingskrachten
in een werkende cohesiebundel.
kol.
kamer.
kanker.
kasseien.
kramp.
kermen.
kadaver.
kapitaal.…
EEN VLUCHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 zie daar een vlucht duiven
van wel een stuk of tien
vredig vliegend langs
het hemelse gewelf
zo mooi ik wil ze koesteren aaien
en koop daarvoor een witte
buiten gekomen wappert zij
met haar stoffige vleugels
een hevige niesbui volgt
en toen toen ….
nog een vlucht en plots
waren het er elf…