5637 resultaten.
baaldag
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.306 hij gedraagt zich als
een roestige spijker
die eerst het hout verteert
waarin hij ooit geslagen werd
dan zelf in tweeën splijt, hij is
weggegooid vakmanschap dankzij
wat zure regen van elders
de glimlach is verdwenen
naar het land van ooit
hier regeert alweer nooit
regent het buiten buien
alsof er geen zon
alleen maar wolken
de laatste…
In een zucht
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.269 hoe kan ik je uitleggen
zelfs met ogen van vertrouwen
welke vorm ik geef aan mijn
onvatbare wolken
ik wil ze letter
na letter neerleggen
in een speelse lijn voor je tekenen
zelfs de kleuren verzamelen waarin
ze verbonden kunnen dansen
ik schrijf en schrijf
de vlinders op mijn huid
streel wind in zomerzinnen
dicht vergeten rozen dichter…
is dood het weer geboren kwijt
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
882 zon schijnt regenbogen
en de bui druppelt wat na
het hoosde maar de wind
zocht zijn verpozing in
wat vlagen en dan gaan
zon schijnt randjes
aan de grijze wolken
streept banen met zijn licht
ze geeft de dagen overzicht
doet op tijd de horizonnen dicht
zon schijnt haar verhaal
tekent voor het leven
als zij haar warmte heeft gegeven…
Ja, jij
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.578 deel de lucht met me
mijn kind
en de wolken
en de toppen van de bomen
want gisteren
zomaar
door een paar woorden
liet je mij de zomer zien
je weet dat ik voor jou
zou willen sterven
mijn kind
jij, die de zon voor me reikt
door de hoge vensters
van je jeugd
gaf mij met je wondermooie ogen
jouw wereld
jij, mijn kind zei :…
Zij, de lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
864 Wanneer de lente haar blad ontvouwt
een stralende zon plust en mint
de laatste wolk traag drijvend wint
vlinderlicht een nest wordt gebouwd
het toen sprookje nogmaals wordt verteld
grondig verscholen tussen bloeiende bermen
schone lucht de dagen wil beschermen
tegen oeverloos, ademloos geweld
dan is er ooit weer hoop op verschiet
in het…
het olster veer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 neemt zijn tijd onder
de hollandse wolken
van mauve en jan voerman
tussen bebloemde boorden
met daarachter trage koeien
wegdromend naar de einder
fluistert de zilveren ijssel
verslingert even het veer met
daarop slechts de onthaasten
bijna teder zet hij ze af
wacht rustig op de verre fietser
verlangend naar het onbekende
hij weet…
de ontmoeting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
840 Dansend springt de regen van de wolken
vol verwachting naar de ontmoeting met de aarde.
Als een pianist beroeren regendruppels
alles wat zij tegenkomen.
Als in een hemelse symfonie klinken
de regendruppels als zij op de straten
huppelen.
Uit vreugde over de ontmoeting tussen
hemel en aarde stromen zij toe.…
onmetelijk
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.115 laat me zijn
van ster tot ster
van zon naar maan
het strand in onze wereld
waar stilte ons omsluit
als eeuwige, zachte nevel
laat me zijn
van golf tot wolk
van zicht naar zee
de wind in het deinen
waar ik mijn ziel leg
in samenvloeiende lijnen
zo vrij en traag
in vol verlangen
het ritme vinden
laat me strelen
jouw duizend oceanen…
Bevolken anoniem de hemel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 ik zou haar ogen willen zien
de trekken kunnen onderscheiden
in het vallend blad
haar stem weer mogen horen
in het lied van opgetogen koren
als de wind iets harder bidt
mijn wolken zijn weer grijs
bevolken anoniem de hemel
ze maken niemand meer iets wijs
de wereld strakt zich
in een kouder onbehouwen
alleen mezelf kan ik nog vertrouwen…
Samen één
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
976 op een roze wolk
sinds het blije bericht
'n kindje in de maak
onbekend nog het gezicht
haar lichaam dat langzaam
een verandering ondergaat
verhalen die de ronde doen
doet zij af als bakerpraat
voelt ze hoe haar lichaam groeit
genietend van ieder moment
liefdevol wrijvend over
haar buik die ze als geen ander kent
koestert ze het leven…
kinderen
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
2.234 Ik, moeder
Strekte mijn armen uit
Een glimlach rond mijn mond
Een hart, dat klopte van geluk
Ogen die glinsterden als sterren
In de wolken vertoevend
Zwevend van gelukzaligheid
De harde werkelijkheid
Maakte van mijn glimlach
Een uitdrukkingsloos gezicht
Het hart klopte van ellende
De ogen werden verdoezeld
Door hete tranen
Kwam met beide…
wangenrood
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
801 jij door de ochtendwind
hoort hoe aarde
zingt doorheen
de stilte op
mijn huid
jij kijkt me aan
languit op je rug
wanneer mijn ogen
de dag in rennen
samen met de
lente, lachend naar
de vleugelslag van wolken
jij draagt mijn droom
naar zonlicht golven
zo teder
sprekend
oneindig blauw
en ik plooi
geef me over
broos en wordend…
achter de dagen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 alsof het raam steeds kleiner
wordt
en alle stemmen wegzinken
zoals de zee in mijn
woning
ik had nog bomen
geplant en duinen
meeuwen en een schreeuwerige
namiddag
maar mijn kamer werd zelden
door zon gedragen, noch door het meisje
dat de straat uitliep
ze zag me niet, las geen dagboek
op het lege plein of wolken…
Men verdraagt zich maar moeizaam
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.392 Als adem vergaan de wolken nergens stokkend,
mij benomen weliswaar maar prachtig.
Het scherp gestoken zolderraam,
als gat onovertroffen,
en het dagelijks bewegen;
men zal er maar tussen vermorzeld -
verontschuldigingen als wormen door de dag,
die daardoor vrucht zal dragen, zich zal slagen.…
adem mij de zee
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.030 ik zag
hoe jij speelde
en ik bleef geloven
jonge meeuwen en het licht
werden opgetild
tussen handen
en je mond, zo mooi
om te zien
-slaap maar, liefje-
ik wilde blijven
om alles te begrijpen
huilde en lachte
om blauwe gedichten
zoals ‘in morgen’
het woord werd wind en vogels
wisten wolken
-slaap maar, liefje-…
Mist gein
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
991 Er zit mist in mijn hoofd
De vangrail dwingt me
Hij vangt me niet op
Maar duwt me
Loodrecht de verkeerde kant op
De zon schijnt weer
Schijnt
Om vervolgens
De regen weer op te zuigen
En de wolken uit te spuwen
Wacht op een afslag
Het einde van de tunnel
Nadert niet
Als je stilstaat
Niet links
Niet rechts
Niet rechtdoor
Recht…
Kleine onderzoeker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
758 Vol bewondering onderzocht jij de tuin
Van vrouwenmantel tot cichorei
In jouw ogen een klein wonder
Geluidloos trekt een wolk voorbij
Serene stilte daalt op ons neer
Alles houdt zijn adem in
Kijkend met zijn grote ogen
Volgt hij nu een kleine spin
Van een afstand laat ik jou
Één worden met de natuur
Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…
Kling
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
840 Donkere wolken jagen de aarde beeft
Zwanen storten neder niets meer leeft
Stormen benemen oerbossen het leven
De natuur verziekt kon niet meer geven
Vuurhaarden verzengend ongeremd
Door niets belemmerd of getemd
Overspoeld door woeste golven
Zijn de continenten bedolven
Maagdelijk sluimert dan de brakke aarde
In eeuwen van rust en ongemoeid…
ik orakel labyrinthen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
695 ik orakel labyrinthen
spoorloos zonder hinten
spreek alleen met zon
en wolken om me heen
de hemel is gesloten
de ruimte is te groot
maar ik ben vastbesloten
een weg te vinden uit de dood
handen reikten
trokken terug omdat de hitte
te intens was om te leven
ze keerden mij de rug
nog zie ik je lach,
ogend naar de horizon
herinner…
Samensmelten
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.015 landweg versmelt
met de mengeling van blauw
wit en veelkleurig zwart
en in meedogenloze variaties
het verhaal wordt verteld
over het schijnbaar gewin
van het zo geschonden hart
Daar kiemen onzichtbaar
voor het verbogen licht
de trillenden handen
van verloren gezichten
bij iedere moeizame tred
verheldert het zicht
op versnipperde wolken…
Geen titel..
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.312 Je laat me dromen
dromen over mooie dingen
Je laat me over wolken lopen
en even geen zorgen hebben
Je stelt me gerust
op de juiste momenten
Gewoon, door even te kijken
en te laten merken dat het goed is
Dat ik niet bang hoef te zijn
en geen angsten hoef te hebben
Dan voel ik jou warmte
jou liefde om me heen
Even durf ik van het leven te…
Heimwee
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
965 Ik wil alle bergen
van de aarde beklimmen,
waar ik kan stilstaan bij
het bewegen van de zon
Ik wil de wereld
warm gaan bezingen,
waar de lucht roze is
en de wolken lichtpaars
Ik wil me met
de zeeën omringen,
waar de horizon een lijn is
tussen rust en vree
Ik wil mijn dagdromen
niet verdringen,
waar tranen zich mengen
met een…
Ongeluk
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.307 Wolken weerkaatsen de muziek.
Glanzende spaken als harpsnaren
draaien rond en rond tot bijna ziek.
Een vogel vliegt voorbij hoog in de lucht.
Weet direkt al de finale.
Maar kijkt vooruit en blijft de eerste van de vlucht.
De muziek is nu een flop
en het lachen is verstomd.
Geen van beiden staat meer op.…
Na de regen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
747 In het rood
een uitgesteld verlangen
de ondergaande zon
extreem in elke kleur
buigt in de laatste bui een boog
in purperen schemer wacht de nacht
de dag is weer volbracht
een volle maan
in 't midden van de boog gedacht
kleurt zich na 't wijken van de wolken zilver
wanneer het spectrum dooft
is een belofte neergeschreven
het…
Monoloog
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
771 vreemde droefheid
bouwt muren
rond woorden
en steeds vaker
ben ik de schaduw
van iedere dag
onder bomen
en wolken
dicht gewaaid
krom ik mijn handen
rond het eenzame lied
over druppeldiepe
stenen en
rauwe monden
schuurt het zand
de hese zinnen
van vogels die
ik niet herken maar
stroomafwaarts huilen
achter de schaduw…
De verleiding
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.933 De ochtend ligt hongerend op het veld
met de schrik van krijsende kraaien
wolken als opgeklopt draaien weg
Zuidwaarts koppig en eigenzinnig
een dwingende toon
Kom mee!!
Reis verder!!…
Fantasie in werkelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.720 hoe die zon langs me heen gaat
nu jij op dit pad bent gaan lopen
en jouw schaduw mij door dag één
ook in het avondlicht doet fascineren
hoe wolken troostend voortbewegen
voor mij wanneer ik al je vingers
bescheiden heb aangeraakt
en niet alleen dat
dat een kaars zo kan branden
terwijl de wind vaak heeft tegengewerkt
zelfs achter mijn…
Zomeravond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Nog even lonkt het zonneoog
door d’ uitgeplozen wolken.
Roze lippen dimmen
de koperen wimperstralen
in rosse wenkbrauwharen.
Nog even schiet het zonneoog
felle schichten
die doven in wolkenslierten
vol roze zalmen en flitsende Lichten.
Geruisloos glijdt het zonneoog
diep in d’aarde en dooft.…
Verboden dans
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
958 Als een verboden dans
springen spetters op land
De zomer lijdt
De regen ziet z'n kans
de herfst te vervroegen
Ik hoor zomer zwoegen
De wolken zingen brand
De zon verdwijnt…
Herfstkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 van goud gevallen blad
voor een verloren zomer
strooi jij spinnetjes uit
je blonde haar
en ieder afscheid
is er een voor altijd
onze liefde is een zwaluw
over de Sahara
en elke streling
is een herinnering
in een schaduw naar meer
en meer en meer
mijn lief
dan stort de waanzin zich
in een kolk van eenzaamheid
vol marmeren wolken…