3138 resultaten.
De stichter van het Noodlot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
683 rechte ruggen knakt
de staar die aan Uw ogen vreet
Ik ben het kapotte oorlogskind
het wondvocht dat blijft druipen
Ik ben het zijspoor in Uw denken
Zo heb ik U als mens verwacht
Zo hebt Gij mij als een God gedacht
Ik breek ijzer met ijzer
ontvlam vuur met vuur
Ik schenk U het gif der slangen
Ik ben de roestplek op Uw ziel
de gebroken…
Tonen zetten op je ranke lijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Mijn klodders raken je zachte huid je rilt en wuift, een decor van gebroken wit lijnt je lijf nog beter uit.
Strepen raken borsten, vlekken spatten op een warme dij.
En ik creëer als een voyeur volg je lijnen en uit mij ontspruit meer dan jij en ik samen zijn.
Een akker vol golvend graan.
Een schip vol specerijen.…
ZANDSCHIPPERS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.166 En waar zij komen
werpen hun armen
met klekkende schokken
het zand omhoog:
een vel om wat benen
een maag en wat darmen
een dof, gebroken en
hooploos oog.
In 't ruimpje
als een dodenkot
daar bukken zij samen
als regen giert,
een lampje schijnt er,
de lucht is er rot
en vocht is er veel
en afzichtlijk gediert.…
Verdriet om Boyke
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
844 Het besef van jouw plotse, eeuwige zwijgen
heeft ons hart gebroken.
Boyke toch...
Woede.
Verdriet en woede.…
Nieuwe warme armen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
792 Jouw voorganger had zijn armen gebroken:
want hij hield teveel van mij dan hij aankon.
Bovendien was de zon uit zijn verleden!
Nee, laat me vallen om me heen: jouw armen,
ter bescherming tegen kou en wind... waarin
het kind eindelijk thuiskomen mag.
Ach, éénmaal dansen met jou,
wild vrijen in de nacht...…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 voor
de winter kraakt
zachtheid van
zomaar vensters die flonkeren
in donkere straten
ik zie mensen fluisterend praten
binnen branden kaarsen
getemperd licht vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen jaar
geen tak gebroken…
Adembenemende reis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 't wilde weg en doodsnood
in diepe armoede
Nauwelijks of niet in staat
zijn kind te kunnen beschermen
Een krijs
door merg en been
Je zou maar
zo'n reiziger zijn
Daar, waar oorlog, macht
en onderdrukking
je levensreis bepaalt,
en levenslust steeds weer
door geweld om zeep geholpen
of door diepe angst
wordt ingehaald
Die je gebroken…
IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 bindt de wind ons warm witte lichaam
dat kronkelt oneindig tezamen
op vocht groene mossen rond dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd in geulen
van ons verhittend hart dat naschokt
door een zwoele zomer
hoe schoon kleurt het rode herfstblad
in al haar geschonken vormen
zij viel op de gebroken…
Een stukje sterven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
590 moeten eerst heel veel verliezen,
Voor dat we weten wat we echt verkiezen,
Op het moment dat we veel hebben verloren,
Op het moment dat je tot de bodem van de afgrond bent gedreven,
Op dat moment begint het echte leven,
Als je in wanhoop hebt geleefd kan het alleen maar beter,
We hebben allemaal wel eens ons hart gebroken…
Wanneer pappa mamma slaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
706 Botten gebroken, tanden kapot, maar mamma kan nog lopen dus we wachten gedwee tot hij in slaap valt in het midden van de nacht.
Dit is het moment. Dit is de kans. Niemand blijft, treuzelt of wacht.
Kinderbedtijd ruimschoots gepasseerd maar nog geen tijd om te rusten.
Topspeed op de vlucht voor het volgende verdriet.…
Een onzeker meisje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
721 Je bent zo geworden door je verleden en alles wat je hebt mee gemaakt
Te veel mensen hebben jou pijn en verdriet gedaan en misbruik van jou gemaakt
Je voelt je verraden en in de steek gelaten
Je hebt een goed hart maar een goed hart wordt vaak kapot gemaakt
In de zeik genomen in stukjes gebroken het wordt pijn gedaan
Vandaar dat je veilig achter…
Sprookje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Dit leven is een sprookje
Van goed
En te veel slecht
Van mooie zachte tonen
En van gebroken recht
Van huizenhoge golven
Onmetelijk verdriet
Ik voel me haast bedolven
In wat dit leven biedt
De wanhoop in Parijs
In Syrië de pijn
Dit hele wrange leven
Het hartverscheurend schrijn
De stemmen van zo velen
Zij, die vergeten zijn
De doden…
Kinderdroom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 paarse heide 't zout op lippen
Sloffend sporen achterlatend door 't mulle zand
Eensklaps een lied uit de wolken gewaar
Getoonzet door honger dichtbij 't strand
Nergens de kinderboerderij waarop ik staar
Zachtjes streelt moeder mijn hand
Met waterlanders biggelend langs mijn
Konen vraag ik mama naar de tovenaar
Moeders stem is gebroken…
Woordnomaden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
676 wordt weggezet, wankelen de benen
van de eeuwenoude schouders die ons dragen
vol verbeeldingskracht, spraken onze reisgenoten
op de grote en de kleine wegen, soms in 't open veld
blijvend op hun hoede, sterrenpracht bij nacht, tot het ochtend gloren
zonder rusten of verpozen is de poëzie tot steun
voor de mensen die vermoeid zijn of gebroken…
DIE BLINDE MUUR
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
521 droeve snik
voelde mannen tegen zich aan
en voorover vallen
niemand geeft nog een kik
ziet zielen zwevend uit lichamen
naar hun ‘thuisland’ gaan
nu voelt hij de namen
die ze in z’n stenen krassen
of een hartje doorboort met pijl
waar eens bloed lag in plassen
liggen nu restanten van jong geil
ik weet wat hier is gebeurd
menig hart gebroken…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 waar anderen wandelen
voor plezier en vertier
zoeken dak- en thuislozen
in de rust van de natuur
draagbare dagen
de stad te luid en te snel
te benauwd ook vaak
hun werk en huis verloren
vindend zij dwalend
schuil in de natuur
psychisch gebroken
verloren of vervreemd
vertoeven zij onbegrepen
in schaduw van het lover
een winkelwagentje…
de stille kracht van machteloosheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 blijft er over als woorden niets meer tellen
wanneer stemmen verdampen in de kille lucht
als leiders spelen met breekbaar vertrouwen
zoals kleuters achteloos hun speelgoed mollen
het is de stilte die het hardst schreeuwt
zich voegend tussen de regels van beloftes
een stilte vol met vragen zonder antwoord
broze toezeggingen die als glas gebroken…
Psychose
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
431 Ik ben niet gebroken.
Ik ben overspoeld.
Onder dit alles
probeert iemand
mij weer te vinden.
De werkelijkheid knippert.
Niet weg —
maar ook niet hier.
Alles is echt
en niets is van mij.…
Houden van
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
215 klinkt niet meer als dat lied
Toch wil ik dat zo graag
Die tijd was zo fijn
Ik voelde me zo veilig
En eindelijk weer klein
Er was iemand die voor mij zorgde
Iemand die om mij gaf
Er was eindelijk iemand die mij zag
Maar toen was het klaar
En was ik weer alleen
Maar deze keer veranderde mijn hart in steen
Mijn hart was gebroken…
zonder titel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
14 Pas 's nachts als ster terug te vinden
voor wie gebroken in de knop
de slaap niet goed meer vatten kan.
Wie heeft er nooit een vers gelezen
dat wel voor jou bedoeld moest wezen?
Voor jou allen? Je schrikt er van.
Chris de Valk…
ex loverboy
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.769 Lig stil en sta gebroken met ogen open naar de wereld te kijken
Hoe moet ik nou verder gaan? erover praten?of eeuwig zwijgen?…
Een inspecteur belt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
904 Op een gebroken tweesprong hangt iets onder een tak:
inspecteur van politie rookt zijn sigaret,
wijst mij het ongewisse met groots gemak
en ik volg zijn vonk zonder verzet.
‘Dit woud is Bermuda’s zwartste driehoek,
voor angstigen op een vlucht voor zichzelf.…
Meerdere liefdes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
469 Je zei: "Mijn liefde is te groot,
te wijd, te diep, te ongeremd."
Maar liefde die zich zo verspreidt,
verwaait als as in harde wind.
Je kwam thuis met een nieuwe naam,
een tweede schaduw aan je zij.
En wij, het huis, de tijd, de rust,
werden plots te krap voor mij.
De muren hoorden wat je fluisterde,
hoe je haar liefhad, mij nog steeds…
Uitgewezen
gedicht
4.4 met 94 stemmen
15.941 mens zonder hoop, dag zonder licht,
volk zonder recht, stem of gezicht,
gebroken van angst, gemarteld kapot,
wonden voor eeuwig, onbegrepen je lot.
zag ik een vogel, vrij in de lucht,
wist ik het zeker: ik vlucht!
zeven jaar hier, veertig jaar daar,
zeven jaar vrij, veertig in gevaar.…
Het noodlot
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.059 achter mij daalt het stof net neer
de omgeving valt me nu niet meer op
ik ben één met het landschap...verdord,
gebroken, maar niet zichtbaar van buiten.
mijn blaadjes zijn nog niet verwelkt
de toevoer van binnenuit tergt door elke zenuw.
ik zie het zwart naderen, een totale leegte
gebrekkig en verkleurd, onvermijdelijk helaas.…
Lieve schat
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.461 Je was me zo dierbaar ik verloor alles uit het oog
Die mooie momenten zo innig en vol van geluk
Een arm om me heen een kus op mijn voorhoofd
En nu zit ik hier gebroken en helemaal stuk
Zelfs je vriendschap voor mij is ver te zoeken
Ik had het zo anders en vooral beter verwacht
Maar wie weet zal je mij ooit weer eens ontmoeten
Ik zal je dan…
Metamorfose
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
6.634 Zwart zijn de toppen van m’n vingers
smart heeft maar 1 kleur: puur zwart
Niet troebelgrijs of gebroken donkergroen
dieper kan niet
Maar jij bent wit, jij bent helder
je bent groen als gras en
paars als purper
En ik ben zwart
ik ben een zilte zucht van weemoed
ik ben de zure regen
die je bevlekt voor je thuiskomt
En ik ben zwart…
Metamorfose
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
6.054 Zwart zijn de toppen van m’n vingers
smart heeft maar 1 kleur: puur zwart
Niet troebelgrijs of gebroken donkergroen
dieper kan niet
Maar jij bent wit, jij bent helder
je bent groen als gras en
paars als purper
En ik ben zwart
ik ben een zilte zucht van weemoed
ik ben de zure regen
die je bevlekt voor je thuiskomt
En ik ben zwart…
Bevlogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.175 Gebroken waren haar vleugels
maar vliegen, ja verdomme
vliegen wilde zij
opnieuw en opnieuw vloog
zij hoog boven de wolken
langs het dal van druppels
dat gekscherend golvend
leven genoemd werd
koppig in de wind leerde
zij haar beide vleugels
te spreiden als twee armen
zwevend over diepblauwe
meren en haar onstuimige
zee rustte…
oude linde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.237 jaarlijks moet hij onder het snoeimes
wilde scheuten wat bijgeknipt
hij houdt bloesem in de knop
lover weert zon die dramt
een pronkziek maar blakend kind
een spits blad als een schroef
laat de kiem tollen in wind
zijn vlees is wit
gebroken in bruin
als een oud gebit
schimmel heeft zijn ringen gewist
uit de holle stam groeit een…