Alle inzendingen over innerlijke groei

3936 resultaten.

Sorteren op:

Liefde

hartenkreet
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.437
Liefde moet niet lijken Maar moet steeds blijken Een lief of klein gebaar Raak die gevoelige snaar Liefde is niet te dwingen Maar moet je toezingen Ontmoeting vol van geluk Zaligmakend verrukkelijk Liefde zal steeds groeien Harten zullen opbloeien Vervlochten in samenzijn Twee zielen op een lijn Liefde verlangt openheid Praten huilen…
car21 november 2007Lees meer >

Zonder haar

hartenkreet
2.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.480
zonder haar ze mag dan in de schaduw staan als jij in de spotlights gloort maar besef je dan niet dat ZIJ de lamp is zodat een ander jou ziet en hoort niemand en niets kan zonder schaduw leven het leven wordt vanuit het licht gebouwd ZIJ is schaduw en licht gelijk ze volgt, gewoon omdat ze van je houdt uit haar stilte kon jij alsmaar groeien…
Wim Niesten20 januari 2008Lees meer >

Zomer

gedicht
4.3 met 75 stemmen aantal keer bekeken 8.279
Laat binnen de regen die bollen doet groeien en bloesems vernevelt - confetti pastel, voor doldronken bruiloft waar voorjaarstrouw zingt die duurt tot de zomer de lente verdringt.…

Opgedragen aan Jessica

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.861
Hij zal jouw liefde in een huwelijk zien bloeien en je kinderen op zien groeien. Hij zal altijd aanwezig zijn, al voel je je groot…al voel je je klein. Hij staat je niet meer aan je hand, maar vergeet niet dat hij je altijd zal zien…. vanaf een afstand!…

Goede Voornemens

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 952
Maak dat mijn liefde groeien mag. Ik neem me voor in het nieuwe jaar mens te worden, ontplooi mij Heer. Dat lukt me niet alléén God maar geef mij de kracht dan telkens weer. U nam zich voor om alle dagen te zorgen voor ons, de nacht voorbij. Voor heel uw schepping wil ik vragen. Ontfermt U en blijf ons dicht nabij!…
Cor van Vliet15 november 2008Lees meer >

TRANSCRIPTIE

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 895
ze stijgen op van m'n papier als motten onzeker zoekend groeien ze in kracht verdwijnen door het venster, zoemen zacht en springen in het diepe, bouwen vlotten ik blijf hier achter met alleen de botten hun vlees en bloed heeft mij al lang de wacht aangezegd, alles ligt nu in hun macht de sleutels zijn verstopt in smalle grotten ik heb verhalen…

Eiken

gedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.609
Eiken zijn de bomen van het dies irae; als de grond breekt zullen zij, over het land gezaaiden, toekijken met een oud, houten gezicht dat onbewogen blijft: te veel stormwind is in hun taaie takkenkroon verstard; zij zijn niet meer verstoord door groei, dat eeuwenoud tumult en in hun stilstand glanst niets op van minachting, van deernis…

Met de zon

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.220
Hoe het groeien naar de langste dag de dagen langer maakte. Het gedacht alleen al. De komst van de winter, een melancholische zucht alsof gisteren het gras groener was en een wolk, het overdadig kussen van de zomer, passioneelprille liefde.…

In de velden van Vlaanderen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.059
In de velden van Vlaanderen groeien nog altijd granaten van roest, rotten nog leden en lederen aanhangsels van soldaten. In de velden van Vlaanderen nog altijd een nadorst van dood, drank in de modder gebruikt, pijpen gerookt en over de longen de angst.…

Parabolen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Het moeten wonderbloemen zijn als veilige berm geplant langs steile paden van ravijnen of in uitzinnigheid te bloeden in de fata morgana van woestijnen, waaruit uitgestoken handen groeien en tranen en geluk over wangen vloeien om in een melancholisch verlangen te verzanden, beweegt het telkens als ik het betast, vult de schroom, om door…
pama19 juni 2009Lees meer >

Ikaros opnieuw

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 815
Het gaat sneeuwen de indrukken in het wit gemaakt vullen zich met vers en zacht vlokken kosmische deeltjes Geen weg terug hemel en aarde even blank Het grote verdwijnen kan gaan beginnen Er groeien vleugels zachtaardig met donzige veertjes uit de huid De zon geeft licht en is ver weg Aarde en warmte duwen hem omhoog De zee spint haar…

Klokgetik

poëzie
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.186
Maar groeien, Bloeien en allengs vergloeien, Eindlijk sterven, wat is schoner? Schoner dan als aardbewoner Brandende in het levensfeest Zulk een mens te zijn geweest, Zulk een lichaam, zulk een geest.…

Weer jarig zijn

netgedicht
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.773
Weer jarig zijn: de tijd verschalken alsof dat zomaar even kan: eens stilstaan bij wat werd geschonken, een mens weet er graag alles van: van liefde, tederheid en groeien, van toekomst, kinderen en gezang, och, zoveel mooie, goede dingen die je verheugen levenslang.…
Adeleyd25 augustus 2009Lees meer >

Als de stilte schraagt

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 652
terwijl mijn stof nog door een zware deken wordt toegedekt blijkt in de hemel een nieuwe maagd geboren; naïef nog en onbevlekt waar droefenis heerst blijken bloemen te groeien terwijl houten planken nog moeten worden gezaagd zie ik elders al leven bloeien zelden ervaar ik bij het sterven van de winter de lente zo vroegtijdig ontspruiten…

Passe-temps

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
ik keer de dagen die voor ons lagen en draai de uren terug naar 't heden verwijt gedachten die toen vergleden dat zij de wens van vader niet zagen in groei te weten van jonge jaren waar met het klimmen de knikkers telden als toegangsgelden voor boomhuthelden in zwarte handen bekroond met blaren het fikkie stoken alras vergeten zal vuur…
Hanny16 april 2010Lees meer >

Een dromend kind dat met de sterren speelt

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Een dromend kind dat met de sterren speelt, En lacht en reikt en tast met beide handen Naar ’t blauwe niet te vatten stromend beeld, Verschenen aan de weke hemellanden; Een stille dwaas die in zijn waan verbeeldt, Dat hij kan groeien naar de hoge wanden Van ’t eeuwig ruim en daar zal kunnen randen De wolken aan, waarmee de zonne speelt.…

Harmonie

gedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 13.642
Vaak ben je voor dat groeien zonder zin, En toch zo grondig, na de dag te moe. Een bloem geeft alles. Maar zij is al dood. Jij bent gespleten. Maar jou wacht het leven. Zo ben je vaak in niets een lotgenoot. Een wig lijkt tussen haar en jou gedreven. Zij wil zich haasten. Jij moet blijven duren. Jij waakt en fragmenteert.…
Gerrit Komrij10 september 2026Lees meer >

Een puntje in de tijd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Het leven uit een uur Een grote glijbaan En zwemmen in de zee Spannend, maar er kon niets gebeuren Want papa, die gaat mee Herinneringen en vergankelijkheid Vastgeklonken in een beeld Als jullie later groter groeien zullen de gevoelens bij de plaatjes zich verbergen in een mistgordijn Toch hoop ik, dat ook deze weken sterke schakels aan…

Adembenemend

netgedicht
4.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.414
Nog verholen in de uitgewaaierde schemering van het stroomgebied waar de woorden vloeien komen luchtbelletjes aan de oppervlakte, zoals schuim op een droge mond kan groeien. Al knetterend en flitsend laat de hemel een lichtspektakel boeien, tekenend de magie van dat ene woord dat stilte verbrak met aardedonkere stem en licht accent.…

Zefier

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
kleuren Golven rollen onafgebroken Langzaam maar zeker Dooft de haard Een groot bad, gevuld met zilt Overgeheveld en gereinigd van Oceaan naar Vaste grond d' Immense rots breekt en scheidt Vanaf 't plateau in heus één adem Spetters op de lens Hemels' dauw Schuim grenst de zee van het land Als mooi' ketting van de zeewering De groei…

Gemis

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.569
toen er 'n ongenode gast verscheen; de dood is het gemis van jou nog immens groot en behoor jij nog lang niet tot het verleden wel vraag ik me nog dagelijks af waarom jij nu al vertrekken moest het maakt me soms razend en zo woest voelt deze intense leegte als 'n straf we hadden samen nog zoveel dromen onze dierbare dochters op te zien groeien…
LadyLove26 december 2012Lees meer >

jaloezie

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.929
gingen zijn borsten groeien helmpje mijn helm vraag het mijn handpop helmpje mijn helm de dood ook mooi die slaat hen met graagte - wat heet - die slaat hen met zwaarte voor de spiegel in huzarenkostuum: wij zijn helemaal geen watjes wij laten ons niet pletten af en toe een hand naar het schaaltje pistachenootjes voor de spiegel…

Sporen van sprookjes

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
en grote cadeaus jij wilt het kleine verwondering over het fijne een wolk die aan de hemel zeilt krijgt een warme lach terwijl je ogen zich verblijden hand in hand zomaar lopen onder bomen open plekken ontdekken sporen van sprookjes op mos het weidse zicht genieten in scheiding met de hei nog staan er boompjes vrij maar zij groeien…
wil melker3 februari 2014Lees meer >

In mineur

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
In het bos groeien de vraagtekens gevoed door de geur van dode stenen waarop levende herinneringen staan gekrast de kleuren worden weggevoerd heersers van heden treden binnen - eens was deze stroom vloeibare liefde onderweg naar het raadsel van de taal waar alle dialecten samenvloeiden waar bij Babel die Liebe, the love en l'amour elkaar…
Kees Keizer4 augustus 2014Lees meer >

Zuivervriend

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 859
Ooit was de liefde bedoeld voor de lust maar tegenwoordig consumeert de mensheid anders massaal en met grootse gebaren beginnen ze oorlog met al zijn gevaren geen dichter zal na afloop nog naar zijn navel staren ooit was de lust bedoeld voor de liefde maar tegewoordig beredeneren we anders met de natuur naar de knoppen voor groei niet…
mobar8 februari 2015Lees meer >

BEESTACHTIG BOERS

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Het Lage Land had vreemde onderdanen Hoe droevig was hun troosteloze lot Geen kleren en verkleumd tot op het bot Dat vroeg gewoon om drinkende kompanen Een land, geplaagd door stormen en door regen Dat smeekt om vraatzucht, drank en lomp gedrag Wil je nog enigszins je staande houden Onwetendheid houdt omgangsvormen tegen Niets wees op groei…

De winter wacht weer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Kijk zo zal ik het zien: 'elk detail, elk element zal zichtbaar worden; en het besef te verkeren in een stille wereld zal in mij groeien; over hoe groot de schepping is en hoe klein je als mens bent Ik zal stappen in een wereld vol kristallen, heel voorzichtig; en ik ruik dan de geur van de winterpracht.…

Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 980
Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk, Te drijven tussen woeste vlammenzeeën; Zij groeien aan het ochtendfirmament. Liever dan wolk te zijn, werd ik een boom, Hij staat hoog op in het heet licht te kijken, Iedere gedachte is een blad.…

Hevig verlangen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 848
uitzonderlijk, zo fijn zo speciaal, wat zullen jullie gelukkig zijn Samen liefde voor de kleine samen leven met het kind samen er voor zijn samen als het problemen ondervindt Het is meer dan welkom het krijgt alle zorg, liefde en aandacht in goed en in slechte tijden omdat de komst zoveel vreugde bracht Nog 7 maanden in moeders schoot groeien…
Leidy13 april 2016Lees meer >

Zijn eeuwenoude dromen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
zuigt leem als ik land schoon van knoesten en dood hout het is mijn loon voor het vernietigen van stukjes leven en hun ecodroom wilde het uitgestrekte land onder mijn strakke hand tot grotere bloei zien komen maar ging respectloos om met wat al eonenlang bestond in de vruchtbare grond probeerde gras groener te maken maar het groeien…