Alle inzendingen over ter-apel

3973 resultaten.

Sorteren op:

Hemel

poëzie
3.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 5.097
De zon gaat op en daalt ter kimmen; 't Goud boeit niet eeuwig ziel en zin. De vorst, hoe hoog zijn roem mocht klimmen, Ziet eens zich door de dood begrimmen - Het Hemelrijk heeft luister in. Een zee vol stormen is het leven; Het einde is somber als 't begin.…

Ochtendceremonie

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.199
voordat de wekker de stilte verstoort drukt hij het off-knopje naar beneden slaat de dekens terug voeten betreden de kille vloer het ochtendlicht gloort nog niet wintertijd hult in schemerduister wat tastbaar is op weg naar het toilet met lege blaas trap af luikjes opengezet ter opfrissing even hoort hij gefluister van wind en dakgoot smeert…
Jan Blaauw25 november 2004Lees meer >

kringloop

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.563
zee ik zee ik water in de schelp aan mijn oor hangt alles in de lucht alles behalve ik de grote klucht ik zit vast in mijn tijdelijke gestalte ben ik gebouwd of gebaren geboren of geschapen dwaasheid in de vraag verstilt de vraag een lege schelp valt een moment lang dood tegen een warme kust en de echo ruist verder een erfzonde een olievlek teer…
rob flipse12 januari 2005Lees meer >

Aan tante Toos

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.314
Nog zie 'k uw tere treutelingen In 't glorend glut der sleutelringen O, tante Toos, uw klare klonen Laat immer ons de toetsen tonen Die gij ons gaaft in 't kleunend klis Van droefenis Tante!…
N. Wamelink17 januari 2005Lees meer >

DIE MISKYKMENSE ( Taal: AFRIKAANS )

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.908
Geen land ter wêreld spring hul vry, van gelykes tot die ongelykes. Wanneer julle deur jul spogbuurte ry dink tog ook aan hulle, julle, stink- rykes. Die probleem is vir ewig en altyd hier. Wanneer julle segefeeste vier, julle jul kisdrink aan mooiwyn en bitterbier, nooi ook die meerkatte, vir ‘n bietjie plesier.…

Verslaving (Deel 2)

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.282
diepe slaap van nog een uur Wederom wakker geworden maar nu met een prettig gevoel het is een standaard ochtendemotie de meeste mannen weten wat ik bedoel Ik kijk onder de dekens want zien is duidelijk geloven en constateer alweer het onderste is in mij naar boven Omgedraaid naar mijn partner in bed de armen ter…
Hephaestus18 oktober 2005Lees meer >

Anti-kennis

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 759
“Het aanbrengen van een scheiding tussen onze kennis en onze overtuigingen, tussen onze wetenschap en ons geloof, is een vaardigheid die we niet zouden moeten opofferen door deze twee componenten gewoonweg samen te voegen ter wille van een unificatie.” Heinz R.…

Wakker worden op een herfstochtend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 725
De schaduw van een gestalte, meneer Esdoorn zwiept als een dronkeman, onvast ter wortel lonkt naar de ruiten die mijn ramen zijn. Opengeschoven stukken doek geven mij terug wat ik nooit zou kunnen missen. Esdoorn is nuchter, leunt gelukzalig Op het leven van een boom in een trottoir.…

Elegie

gedicht
2.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.910
Het licht was vreemd; een tere groene schijn was in de hemel en stilte regeerde boven twee die aangenaam verdoofd waren, hun mededeling ver van hen gedragen en gelost - en een in wie het stormde als in een versomberd bos.…

De purpren avond

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.645
Geknield strekte ik mijn armen naar haar henen, 'k Omhelsde louter lucht - ik viel aan 't wenen: Haar blik was eindloos-teer, toen ze op mij staarde, 'k Gevoelde een kus op 't voorhoofd, - ze openbaarde: 'Een hoge liefde zal uw hart doordringen: Gij zult beminnen, zalig zijn en scheiden, Gescheiden zwerven, zwervend liefde zingen, En…
Jacques Perk21 november 2018Lees meer >

Waddenstrand

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.714
blauwe ogen peilen de ijskleurige diepte van gezandstraald, gouden waddenzand, Oerol klinken onbekende kreten, wulp, griet, zandloper, briljant schuivend en driftig pikkend in scherp geslepen korrels strand zilt klinkt de zouten wadstem, schuchter streelt de noordenwind de wuivende halmen, knipogend naar kleine pleviertjes, met hun tere…
Tjoke17 juni 2008Lees meer >

Kunt Gij nog wreder slaan!

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.171
Maar schrijf dan ook, ter keerzij mijner schuld, Dat ééns een menskind, zó diep in ellende, Zó ver verloren in een nacht van rouw, De maat zijns droeve Levens heeft vervuld, En schoon hij 't bitterst dezer wereld kende, Toch durfde leven en niet sterven wou!…

VONDELS LIER

poëzie
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.773
Ook van Lennep was een dichter, Ook Ter Haar zong menig lied. En vergeet dan Heije niet, Tel van Zeggelen niet lichter, Denk aan Potgieter en Thijm, Als gij spreekt van Hollands rijm! Neêrland is zo rijk als Crassus, Aan poëten, wel verstaan; Telkens komen nieuwe aan Op de Hollandse Parnassus.…

De mussen

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Waar jij zo klein, verbaasd keek naar de mussen Die brutaal landde op onze broodjes of onze koek En jij met je handen klappend naar ze sloeg jij bent groot en de mussen zijn uitgestorven ondertussen lopend langs de speeltuin waar alles hetzelfde is Alleen andere ouders en andere kinderen besef ik dat ik die tijd met jou zo mis Want niets ter…

Vijver

netgedicht
3.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.578
Daartussen, teer en teder stond trots een zwanebloem libellen streken neder verstrengeld in een zoen Insecten zongen zoemend hun vleugels schreven faam geen taal of teken noemend ontstond er toch een naam Nu wilde ik wat dichter bij het wonderlijk tafereel plots werd het licht veel lichter het geheim viel mij ten deel Alleen nog maar…

Veluwe

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 941
het loof geen kathedralen maar kerken met simpel geloof De wegen waggelen de dorpspleinen over en een melkbus markeert de rand van het pad ik wentel mij in de lijnen van het landschap en tover er paadjes en sporen die het land nooit bezat de zon zakt door het ven, kleurt de avond rood ik koester de wegen, ook al lopen ze dood Waar ook ter…

Als ik je vandaag tegen zou komen

hartenkreet
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.310
Als ik je vandaag tegen zou komen Zou ik alles laten gebeuren zoals in mijn dromen Tijd voor spreken zou er niet zijn Ik zou je meenemen naar een afgelegen industrieterrein Je kleren scheuren van je lijf Kijken of jij wacht op mij, stijf Je nemen daar ter plekke op dat moment Voor mij ben jij die ene verboden vent Als ik je vandaag…
Boompje19 juni 2004Lees meer >

de verte mist in wervelend zand

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.793
stippen op een kale vlakte de verte mist in wervelend zand wind kuift wit op vale zeeën jaagt hen op met straffe hand de hoofden zijn gebogen in eerbied voor natuurgeweld of ter bescherming van de ogen de storm heeft het niet verteld hij duwt het grijs in groene golven giert uithalend spetterend nat zag een wandelaar zeer verbolgen kijken…
wil melker26 december 2003Lees meer >

Samenzijn

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.699
In streling, streling, mild en teer is heling, geen pijn, geen verleden meer. Traag openen zich beloften, rood en rond; een vleug van weemoed beroert je mond. In jouw ogen welt het groot erbarmen, in jouw liefde wil ik schuilen, warmen. Delen wil ik lief en leed en vragen, voor jou wil ik zijn, jou wil ik dragen.…
Bart27 december 2003Lees meer >

Zo zong de bloem in de vaas

poëzie
3.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.897
Ik ben een bloem van 't veld Wie droeg mij mee ter stede Waar 'k nooit of nooit meer bidden zal Lijk ginder in het rustige dal Mijn simpele bloemgebeden. Ik sta hier in dees mooie vaas Zo triestig te verwelken Gij hebt mijn herte zeer gedaan. Ach mensen, zult gij nooit verstaan De taal van bloemenkelken.…
Alice Nahon13 februari 2004Lees meer >

Voor paarsblauwe avondlucht zie 'k uit mijn raam

poëzie
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.104
'T lijkt alles kraakfijn porselein, Zo teer - 'k durf nauw'lijks zien, bang dat 't zal breken.…

in de ban van de zwarte graal

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.256
er zijn zo van die momenten ik ken er meer dan een die mijn wortels doen vervagen in een reeds gestorven lente het zijn van die dagen van schrijnend onvervuld verlangen dagen van verloren licht mij splijtend in verwarrende lagen waar zwarte beelden ter mijner eer moeiteloos worden opgericht en ik haast radeloos mijn zielenlast weet…

Als, bij moe-tanend avond-lichten

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.043
En wij, die uwe gaven eten, wij rusten in uw blijde haard, en zien, ons leed bijna vergeten, uw hand die stil de kruimels gaêrt; en slapen in uw tere zorgen, en raden niet hoe, troost-gewijd, gij, voor u-zelf misschien verborgen, van lijde' een béetre liefde zijt.…

overleven was een naam in steen

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 706
de empathie met het verleden komt in je vingertoppen terug je weet de pijn die is geleden niet door generaties uit het heden ziet het bloed niet rood maar zwart als blijvend erfgoed geschiedenis geeft zich weer bloot in slagen die hier woeden paarden hollen koppen rollen zijn gespiest zijn op zwaarden brengen zo religie weer ter…

het gaat weer vlinderen

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.767
neem dat gevlinder bij de spijsvertering je bent er mooi klaar mee lieve hemel bewaar me let eens op de dames met teer gevoelsleven veel liefde te vergeven die krijten 't weer uit de eerste heeft er één tegen Allerzielen zie je de laatsten erg laat aan de rups gegaan geven doorgaans vrij baan aan de fluwelen dagpauwoog de vrouw…

ALIQUANTULUM

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 892
Geen wolkje boven zee ter grootte van een hand. Hij sprak, de stille in den lande, het brood een zegen. Heimelijk had hij lief tot aan de Doodsjordaan. De dichteres verschrompelt in haar toren aan de rivier. Wie schenkt nog vreugdeolie of speelt nog onder haar raam? Alles ronkt – de mensen de grasmaaier de ventilator.…

SONNET

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.696
gij zijt verschenen, Ik zie uw ogen in mijn ogen gaan; 'k Hoor in de wind, die langs mijn ruiten henen En door de schouwe klaagt, uw woorden aan, Zó vreeslijk droef en teer, dat 'k u zie staan, Met bukkend hoofd, om in mijn arm te wenen. -------------------------------------- uit: De Nieuwe Gids…

tegendraads

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 871
iedereen zijn plek wel kennen rood staat gelijk aan dood voor moord en zelf vermoord het volk verstond geen woord van goud en koorts ernaar en geel, geel is geheel geheid het meest heidens in de rij voor wij doch uniek enkel laconiek inwisselbaar zwart en bruin zijn anders hard en ruig, zo heel apart dat blank ertussen moet staan ter…

De hoge zon

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.180
Dalend tot waar zij zat, Heeft hij uit nevelsluier teer ontwonden Haar tengre lijf, van tranen en nachtdauw nat. En diep in 't bos, waar fijne doodverblonde Blâren bevloeren 't wildomstamde pad, Ruisen in dans hun lichtverliefde ronden, Zijn goudnaakt gloriënd om haar lijfs bleekmat.…

Eene seninghe van Sente Loysevele

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.224
nagelgaten eerbiedig Sint Eloois-evel geheten Tot ons gekomen via onzichtbare wormen al heerst nu het geloof in de inbreng door stafylococcen Puisten met etterende openingen die vierkant uit ons steken daarmee lijken op hoefnagels inhoudende curerende geesten die mits ongeteld ongekocht toch gekregen ons nog steeds bij die kwaal ter…