4280 resultaten.
zeven kleuren ei persvers
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
2.237 rennend over velden
over bruggen en rivieren
bij nacht tij en ontij
komend eens per jaar
slechts één zondag in april
verlaat hij het rechte pad
volgend boven gegeven wil
even haastig leven zat
zamelt eieren in een mand
bij de vogels van 't land
schalen in zeven kleuren
ovalen zullen vers geuren
tegen zessen de klus geklaard
malle haas…
Warme Regens
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.001 Ik schrijf jouw naam in Jade,
zie vage contouren van leven,
een verlaten huis, jouw laatste woorden
en de liefde die we deelden.
De moesson lijkt datgene uit te wissen
dat wat ons zo verbond.
De zachte en lome overgave
aan elkaar en de tijd.
Een laatste sonate
klinkt uit de achterkamer
als herinnering aan wat eens was.…
Het hoertje.
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.556 verkleumde ogen
vertekent een ooit mooi gezicht
zijn auto stopt, de prijs bepaalt
of ze aan dope komt of niet
er komt geen passie aan te pas
geen gevoelens, geen verdriet
afgewerkt wordt het hoertje afgezet
daar waar ze prostituerend stond
geen blik meer waardig dumpt hij haar
langs de stoep waar hij haar vond
de wind bezemt door verlaten…
Een gebroken hart
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.732 Waarom heb je me verlaten?
Wat moet ik nu doen..., moet ik je haten?
Honderden vragen in mijn hoofd zoeken naar antwoorden.
Gekraak in mijn hart, maar niemand die dat kan horen.
Tranen van pijn rollen langs mijn wang.
Je bent niet bij mij, die gedachte maakt me zo bang.
Jij was degene die me hoop en moed heeft gegeven.…
Succesvol
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.699 Zij voelden zich eenzaam en verlaten,
hij had het druk en niet in de gaten,
zijn kinderen zag hij soms bij het eten,
aandacht van hem konden ze wel vergeten.
De kinderen groeiden op, hij had geen weet,
ze wisten niet wat hun vader deed,
zij zorgden voor de kinderen alle dagen,
en hielp bij hun vragen.…
Succesvol
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.815 Zij voelden zich eenzaam en verlaten,
hij had het druk en niet in de gaten,
zijn kinderen zag hij soms bij het eten,
aandacht van hem konden ze wel vergeten.
De kinderen groeiden op, hij had geen weet,
ze wisten niet wat hun vader deed,
zij zorgden voor de kinderen alle dagen,
en hielp bij hun vragen.…
schoon schip
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
915 zij
dan met mijn zelfgekozen woorden
dus ruimde ze versleten trauma's op
en overboord ging ook de schaamte
relaties, kundig opgepoetst,verschoond
de opgeklopte bedverhalen
al oude schulden weggewreven
taboes als oude koeien weggekiept
jaloersigheid en nijd in het geniep
ook naar de afvalbak verwezen
ellende over ziekte, dood, verlatenheid…
Slechts een andere naam
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Is de concertzaal dicht
dan speel ik jouw sonaten
weet mij even toegelaten in
een afgewogen muzikaal evenwicht
waar de klanken zich gaan splitsen
in een nooit gespeelde noot
hoor ik jou weer aan, ontbloot
door verplichte akkoorden en
alle goed bedoelde woorden
voel ik mij weer verlaten.…
Eend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
817 Ze heeft je weer verlaten.
Maar op de koekast vind je
later een klein bericht
in haar hand gedicht:
'heb de ramen gedaan
ps de wc eend is op doei Ans'…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Diepte gesprek waarin stilte en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst, van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de mond
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor…
Eindhalte Gdomsk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
642 ijskoude wind roffelt op de luiken
van de laatste winkel, gesloten
voor alweer zeven dagen
een oude vrouw lijkt met het desolate
landschap te vervagen
sneeuw stuift in haar marmer gelaat
geen spoor van leven in de ogen
het harde geknars van de trein
die het einde van de wereld verlaat
laat haar koud, zij weet van sterven
Gdomsk verdwijnt…
De leesbaarheid van de winter
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.046 Ik wil zijn in het verlaten. De verbeelding
van warme wind. Tastbaar voor mij en de puurheid
van elke vlok
waarin zelfs de dood sterft.
In de tijd
en in het tomeloze volgen van het eigen lot.…
Is er meer tussen hemel en aarde?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
794 En kunnen we ons daarop verlaten?
De aarde bestaat, dat kunnen we zien
Maar de hemel, waar God woont niet
Daartussen ligt een heel groot gebied
Zullen we ooit meer weten, misschien?…
VERMOEID
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.621 Hij zag er vermoeid uit
ik wilde hem verlaten
zijn magere hand ging omhoog
ik wachtte
hij zei niets
lag achterover met zijn ogen gesloten
een tochtvlaag ging door de kamer
de kaarsen sputterden
schaduwen bewogen
er kwam duisternis over zijn gezicht
het licht brandde weer gestaag
ik zag zijn ogen, die me
nog helder uit hun diepe kassen…
GEMIS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
798 Helaas heb je mij verlaten, je hebt mij gedoogd,
omdat het zo logisch was dat ik je biologische moeder ben.
De deur staat altijd open, hóe je er ook voor staat!!!!!
Je bent altijd welkom met àl je problemen, het maakt mij niet uit......ik ben niet perfect, en dat zal ik ook nooit worden.…
OMDAT IK DODEN NU VERMIJD
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
569 fazanten fladderen weg
de zon tegemoet
verblind staar ik ze na
ik val, glijd uit
geweer gezekerd
klauter ik omhoog
nog net zie ik het hert
een prachtig dier
zijn vrijheid tegemoet
aarzelend ga ik weer op weg
een vos sluipt door het hoge gras
een slank bruinzwart dier
spiedend kijkt het rond
ik ben het gevaar
geweer geschouderd
verlaat…
bloesemkinderen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
729 oh aarde, laat mij wonen
in de duizend ramen
in de schoot van ieder zicht
laat stilte mij herkennen
wanneer ik loop naast kinderogen, donker
door verlatenheid
ik zal de spraak van het vergankelijke bewaren
maar geef hen de klanken van het licht
ook al weten zij niet
waar ze kijken moeten, waar de weg is
zonder schreien
het open…
als woorden niet meer van mezelf zijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
610 schipperen kan alleen
als twee kanten wal dragen, waar water botst
en verlegen lelies bloeien
langs het kroos verlaat de dag
de ongeboren zon
tussen het verwarde riet groeit de valse twijfel
of de karekiet wel houvast vindt
hij zingt er wel
maar toch
laat me roeien in mijn houten boot, ze draagt me goed
de riemen slijten slechts voorzichtig…
nieuwe start
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.629 sleutel is uit het contact getrokken
de motor is uit
een grote beslissing, maar een wijs besluit
de ronkende wolken zijn in rook op gegaan
de sleutel is vervangen
ik heb hem opnieuw in het contact gestopt
nieuwe energie bij geladen
dat het portier open laat slaan om een nieuwe weg in te gaan
zet hem even in de achteruit om het pad te verlaten…
Nu weet ik wat het allerdroevigst is
poëzie
2.9 met 13 stemmen
4.773 't Is niet de dood of scheiding, niet het kwaad,
Dat anderen ons aandoen, of 't gemis
Aan aardse liefde, niet, dat ons verlaat
En jeugd èn schoonheid, eer genoten is
Het zoet van 't leven, niet de dwaze daad
Die men beweent in rouw en droefenis;
't Is: als men leeft voor iets, dat niet bestaat
En nimmer heeft bestaan, en als men 't weet…
Parelmoer 2 (vervolg)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
629 van ons huis,
drong je helderheid in het diepste
van mijn bron, lispelend zacht
werden je ogen, waar vloeibaar
parelmoer aan ontsprong, verscheen
je even ten voeten uit, verwachting
ingelost te dromen van omzwervingen
die nog zullen komen, in de peilloze
schaduwen van je ogen, mij verzoenen
even bij je stil te staan, voor je me
verlaat…
PLEKJE
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
611 Zonder geweld
houdt hij hagedissen gevangen en vertelt
hun van zeker bestaan in het verlaten
halmenland. Kleine, blauwe spionnen
verbergen zich overal, maar staan overeind
en laten zich door niets verschrikken. Gentianen
laten zich niet gelden, kijken bezonnen
om zich heen.…
Uit de tijd
gedicht
3.4 met 21 stemmen
9.305 Verlaten straten komen samen, gaan uiteen
Op steeds dezelfde, stroevende punten.
Ik zit in mijn ijzer, lees de haltes, steeds
Dezelfde, door het raam dat wie weerkaatst.
Ik zoen de koude naam op de achterkant
Van mijn adres, verscheur de enige brief.
Het maanwit heeft weer niets verklaard.…
Zeefloos
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
797 Het is niet zozeer de verlatingsangst, maar
juist het verlaten worden op zich dat me
de strop omdoet. Als ze daarna ook nog
eens toenadering gaan zoeken, raakt
mijn zeef compleet verstopt.
Dat noemt men ook wel borderline.
Of simpelweg intens verdriet
om de gedoemde eenzaamheid.…
GEESTELIJKE HAIKU'S EN TANKA'S
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 Wie het Woord kennen,
mochten eens een klacht uiten
in ander daglicht:
"Mijn God, mijn God, waarom
heb ik U verlaten?"…
Halloween...
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
901 Kinderen verkleed als spoken, van deur tot deur,
vergezeld van lantaarn en klein mandje in de hand,
smekend om dat ene snoepje, blij in hun humeur,
verlaten ze gewillig weer mijn achterpand.…
Jij wortelde te diep
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
670 waar je ooit speels dartelde
richtingloos de horizon opzocht
is nu die vrijheidsdrang gestopt
door routineuze gangen
geen hart en
ogen vol verlangen meer
een kleine cirkel van gedachten
in een stilte die niet bij jou paste
wij hadden het
pas later in de gaten
toen wij niet meer konden praten
jij wortelde te diep
ik ga je nu verlaten…
Gods trouw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.196 Wij mogen biddend tot Hem gaan
Met onze zorgen en met ons verdriet
Hij luistert naar ons en verlaat ons niet
Hij wil ons steeds in liefde gadeslaan.
Wat een troost is dat in ons leven
Dat we nooit alleen hoeven te gaan
Maar dat God ons altijd bij zal staan
Hij wil ons met Zijn trouw omgeven.…
Langs de Friesestraatweg
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
769 vogelkoren
in ruisende bomen
wiegen op frisse tegenwind
klaprozen kleuren
het groen achter water
leliën drijven
uitbundig in bloei
het houten bankje
voor even verlaten
koeien begroeten
de vrouw met de hond
een tandje hoger
de plassen omzeilend
verheug ik me
op de koffie, de post
nog een klein eindje
de kat spitst zijn oren
genoeglijk…
TIJD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 In 't verlaten bos
klinkt nog vaag motorgegons,
tikkelt het lover
fijntjes als in de oertijd,
waar reine eenvoud heerste.
Wat eens een eik was,
ligt molm en plat, vol gaatjes,
begroeid met mos:
een heerlijk groot woonpaleis
voor het kleine kriebelvolk.…