6509 resultaten.
Lippen vertrekken
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
660 los dat haar
eindelijk los dat haar
het vlecht zich eigenharig
tussen de toetsen
handig vingers ontwijkend
die willen ontwarren
neuzen vrij
wroeten in regels
opengesperde vleugels
bespeuren oud schrift
geijkte normen
willen vernieuwen
een verse punt
prikt scherp inzicht
slijpt zachtheid
zonder verlies
en lippen…
Liefs uit Stockholm
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.159 Je armen houden mij gevangen,
ik kan alleen nog maar verlangen
om vrij te zijn met jou.…
Houd me
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
806 Ik stik, verslik me in jouw woorden
struikel over mijn tong in de herhaling
in mijn haast om je te kussen
en ik dans mijn lichaam naakt
- vrij me met je vingers, raak me
raak me aan en houd me
Was het eens een bed te ver
- waar wij bruggen sloegen met
meer lust dan liefde, nu is het bed te ver
zelfs mijn innerlijke stem verstomd
onder…
laat zestig winters
poëzie
3.1 met 23 stemmen
8.143 Hooft begroet zijn vriend Vos(sius) door woorden van Vondel te citeren:
'laat zestig winters vrij dat Vossenhoofd besneeuwen,
nog grijzer is het brein, dan 't grijze haar op 't hoofd,
dat brein draagt heugnis van meer dan vijftig eeuwen,
en al haar de wetenschap, in boeken afgesloofd,
Sandrart, beschans hem niet met boeken of met blaêren,…
Zoals jij bent (foto).
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 Je kijkt vrij onbevreesd de
kolkende massa in, en lacht.
je houdt van deze spanning.
Je hebt je handen uitgestrekt
nu ben je er dus niet meer,
maar dit was jij toch ook?
Dit was jij ten voeten uit,
vanuit gene zijde kijk je
mij aan, je lacht zoals bij
jou past, je lacht ons uit.-…
augustus, net voorbij de wind
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
827 zal je mij
nog herkennen op de dag
dat ik sterf
of de vlinders
vanuit mijn vrouw-zijn, teder en waanzinnig
aan alle zijden wit
en onze liefde
de verzen die wij lazen, licht zonder
schaduw
als zon op zwanen
een middag van oceanen
eentalig zacht
en vrij, zo stil, zo stiltevrij
in jou, zo hemels jou in jou
---------…
geluk zo dichtbij
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
552 voordat ik ontzield
me achter wit en blauw
schijnvleugelig beweeg
wees ik graag
vandaag en morgen
in mijn immer groene streek
met zicht op wei
restheuvels eroderend vrij
veldbloemen langs holle wegen
glinsterend blauwgroene beken
in ’t bos kabouter spelend
en zelfs ben ik
de speeltijd voorbij
er is altijd geluk zo dichtbij
je…
Stress
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.771 Hoeveel stress kan een mens verdragen
hoeveel diploma’s voor een baan
hoeveel antwoorden, hoeveel vragen
hoeveel kunnen de hersenen aan
Hoelang moet je studeren
hoe groot moet je gedachtegang zijn
om elke dag weer te leren
terwijl je hoofd barst van de pijn
Hoeveel tentamens moet je proberen
hoe weinig dagen ben je vrij
voordat een mens…
GELUK GAAT BOVENAL
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 Dit leven is de moeite waard
weer overdoen is heel normaal
de groei staat hier centraal
soms langzaam maar met duurzaamheid
ook het tegendeel komt voor
op de eeuwigheid is het geen probleem
geluk gaat bovenal
gevoel voert steeds de boventoon
de keuze is dus vrij
verantwoordelijk tot aan de dood
vanaf de moederschoot
voor iedere daad…
waar is mijn hartje?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 ik kijk naar de lachende maan
ik zie jou lach verschijnen
jij ben terug naar het zuiden gegaan
ik ben in het noorden gebleven
mijn wensen zijn met jou mee
want ik wens
dat jij gelukkig ben,
zoo gelukkig en mooi
als de vrije zee…
Verlegenheid.
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
963 Ik zal wachten op de dag dat ik eindelijk vrij praten mag...
Het monster is mijn metgezel, mijn wederhelft, mij alter-ego, mijn eigen ik...
Aanspreken op zijn gedrag, dat is wat ik vertik...
Mijn monster heet verlegenheid...
Eens, eens komt mijn tijd...…
Krakende tak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.152 (Vrij naar Herman Hesse)…
Herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 De nacht stoot haar adem uit over het land
een mistig verlangen hangt in de lucht
de horizon glinstert in zwevend zilver
de dag druppelt binnen op het gras
in v verbinden zich de wilde ganzen
het seizoen toont zich in de vlucht
op het pad dansen vrije blaad’ren
in de armen van de vroege bries
overtuigend geluk maakt zich meester
in…
Gestage tijdstroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
585 nemen mij mee
in hun stroom
zacht laat ik me drijven
tussen oeverloos lijden
en stroomversnellingen van feest
gestaag glijden de oevers
mij onttrekkend
aan het oog der vogels
die azen op mijn hart
langs water dat mijn brein ontwart
en aan het eind der stroom
beland in eindeloze zee
vermenigvuldigd met gelijken
dansen wij verheugd
vrij…
Uluru
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 ontdaan van kledij
ontdaan van huid
ontdaan van schuld
sta ik voor u
naakt
puur
mijn levenslicht stroom vrij uit
kwetsbaar
maar sterker dan verwacht
mijn sterrenstof
droom
verteerd al
heel het heelal
implodeert in mijn hoofd
explodeert in mijn licht
alles aanrakend
dwars door basalt
kom ik tot jou
wij vervagen
lossen op
verder…
Het hoogste goed
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 Vrijheid is het hoogste goed
Spreken zonder een blad voor de mond
Daarvoor hebben zovelen gebloed
Toen het zwaard de onderdrukking verslond
Zelf vind ik het vrij, vrijmoedig
Om te poneren
Zo koelbloedig
Dat wij niet mogen beweren
Dat er iets hogers is
Dan vrijheid
Dat is bepaald geen kattenpis
Of wanstaltigheid
Nee, het zou mooier…
Met venijnige vlagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 de duinen zijn geschoond
vruchtbare aarde vervangen
door zand van het strand
de wind heeft vrij spel
met venijnige vlagen
stuift alles dwars door de straten
het helmgras
krijgt geen greep
op de voet van de heuvels
het is traag in de strijd om bestaan
wat vroeger in eeuwen gevormd is
moet nu in één generatie gaan
de mens is geen…
Aldaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 tien pilaren
in 't midden vrij
een roterende uitgang
alle rust voor mij
een relaxed muziekje
'n stel dat flirt met elkaar
een moeder met haar baby
het gaat heel gemoedelijk aldaar
hyacint geurt op tafel
veroorzaakt wrijving in 't oog
buiten regent 't pijpenstelen
maar binnen zitten we heerlijk droog…
Vakantie
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.247 Op vakantie moet men zich ontspannen
de boog mag immers niet altijd gespannen
maar de ellende van thuis neem je ongewild in je koffer mee
ook al heb je een prachtig huisje aan zee
maar je bent gewend aan het doen alsof
en zo wordt vrije tijd toch nog net geen sof
maar het is niet anders dan thuis
alleen hoor je hier het zee geruis
je kijkt…
Het rag is verwaaid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
496 wij sponnen een web
ieder met eigen draden
kwamen in het kruis samen
met vlechten en hechten
beschermden wij onze plek
zij aan zij de wereld voorbij
leken vrij in doen en laten
maar wat wij maakten
bond ons te veel aan elkaar
wij waren geen jagers
maar voelden ons prooi
met het web als bewaker
het rag is verwaaid
de spinsels herinnering…
Heerlijkheid, O Mechelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 neen, mijn lichaam
niet bestand
en zwicht ik
onder maagdelijk en
omgeslagen kant
geklost
door eeuwen heen
laat mij je
lippen kussen
langs de Dijle
en sleep mij
dromend over ijle draden
van je lieflijk hart
dan pas wil ik meten
met verleden, heden
en vooruitzicht, vrij zijn
in geweten als ik verslingerd
en gelijk eendrachtig
vastgenageld…
na Parijs
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
556 ogenschijnlijk is er rust
in weergekeerd ademen, opgelucht
bevrijd en kwijt, door harde dagen
niet alleen een naam: zijn klank is nooit
vermoord
niet alleen het vrije woord is ruw verstoord
door zwaar geweld
het potlood tekent bloed en geldt
rond zwarte rouw
maar trouw aan alles dat waarachtig is
druipt de vernis
van valse preken…
au suivant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
681 mijn opvolger
in haar bed,
- waar ze bij voorkeur optreedt -
weet niet
hoe ze ook mij ooit
dankbaar fluisterend tegen mijn wang
vleiend vertelde
dat het onvoorstelbaar lekker was
hij beseft nog niet
dat hij reeds, op zijn beurt
de horens draagt:
de dumpingbrief is reeds geschreven
als hij onwetend
voor het laatste met haar vrijen mag…
Dicht bij mezelf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
479 vleugels gekregen
wilde het aardse
ontstijgen om elders
dicht bij mezelf te blijven
ver weg van de
heersende meerderheid
met hun democratisch gelijk
gelukkig kan ik ontkomen
aan hun dwingende macht
met mijn geesteskracht
waarin ik leef en lach
in de vrijheid van mijn
zelfgekozen dromen
geketend in bestaan
trek ik toch ieder vrij…
Wei des levens
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
826 geest als van zonden,
plots zak ik weg in een grond van klei,
Het leven was wat me vasthield,
De klei was mijn zonden vergeten,
De greep was sterk en zwaar,
De zonden die mij trokken hadden zich vastgebeten,
Zo ging het leven aan mij voorbij,
Nu ben ik alleen op het allergrootste land,
Nu kan ik eenzaam dralen door het leven,
Nu ben ik vrij…
De dood is hun metgezel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
591 Haat vergrijpt zich
als een kind van God
en doodt uit zijn naam
maar wie één mens doodt
heeft de gehele mensheid
gedood
de giftige slang kruipt
ook waar hij gaan kan
opzoek naar dezelfde intentie
de dood is metgezel
varen blind op onschuldige sporen
naar adelaars van dood metaal
die hun naam kunnen afspelen
als vrije vogels van…
Als Bloembol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ik ontpop mij tot kracht van dit zalige zijn,
geef me vrij, voor een ieder te zien.
Ja ik ben een bloem, in dit leven een Bol,
in mij ligt veel moois te wachten
en ik streef er naar, aan het eind van mijn leven
te zijn volgroeid, voor dat ik weer verdor.…
Een bewogen leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 jij hebt mij
je hand gegeven
ik heb strelend
de lijnen gelezen
van hoofdstukken
uit een bewogen leven
in langzaam
ontspannen opende jij
uit de schaduwen
kwamen ook de in
vele jaren verborgen
kleine littekens vrij
jij hebt een bijzonder
sterke overlevingskracht
die smart en pijn
te weinig ruimte gaf
maar nu in liefde deelt
omdat…
Hoopvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Laat de hoop,
in ons nu vrij..
-
Zacht,
zo zacht..
Als het duister,
vol met vlinders,
draag ik alles,
als gedacht..…
Zomer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
579 Zwoele zomerdagen
zinderende hitte drukt op mij
de mensen klagen
zwetend zij-aan-zij
het felle licht
de lucht van wolken vrij
de zon brandend in het gezicht
van de anderen en van mij
de tuinen met een overvloed aan bloemen
het gras wordt bruin
de droogte doet ontgroenen
de sproeier cirkelt in de tuin
wij zitten in de noen
de warmte…