3517 resultaten.
Ik ben. Jij ook?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
996 hier op een grasveld in de stad
tussen drollen
En ik luister naar het als een waterval bulderen
in de verte
Naar het als de donder donderen
langs de horizon
en ik bedenk mij:
"Het is donderdag vandaag"
Terwijl de auto's en de treinen,
bulderen en donderen
Terwijl ik lig, hier, op een grasveld
tussen drollen
Kijk ik naar de sterren…
vogels sterven langzaam uit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.056 de zwaluwen troepen samen voor de aftocht
trekken met hun verleden naar het zuiden
de vunzige lucht is drachtig van bange dagen
onweerswolken nopen ons te wachten
op de stille komst van nieuwe ijstijden
wij die zijn uiteengerukt door het lot
tellen in onze handen de schaarse sterren
en onze voornemens voor de komende week
we schreven brieven…
Eindeloos
poëzie
3.7 met 21 stemmen
4.403 Zie welk een huis ons
Verlangen gebouwd heeft:
Landen en zeeën
Plaveien zijn vloeren,
Zonlicht en maanschijn
Zoldren de kameren,
Achter de sterren
Wijken de tinnen -
Wij kunnen minnen
Eindeloos. . .…
Het zwijgen van de golven
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.868 Ik staar naar de sterren,
in uren en dagen.
Ik hoor de eeuwige echo
van de wonderlijke stilte,
in mijn hart gedragen.
Druppels water breken
op de vleugels van de wind.
Geruisloos strelen ze
mijn diepste luisteren,
waarin ik een bron
van tranen vind.…
het paradijs is nooit gevonden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
823 ik ben de schepping niet nabij
lach om jullie stormen
orkanen en de eeuwen averij
niet ik stuur meer de zeeën
dat doen jullie buiten mij
de aarde kraakt
in al haar voegen, jullie
zwoegen gaat aan mij voorbij
het tijdelijke leven is voor jou
vermenigvuldig je en gauw
zie de sterren, maak de maan
raak haar aan, overschrijd eens
het…
sterretjes zien
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.575 flikkerende sterren zie ik als ik mijn ogen sluit
wriemelende vlekken dansen alle kanten uit
priemende pijnen pesten mijn kloppende kop
stenen stapelen stevig zich daarbovenop
zoveel zware vrachten til ik met mij mee
van alles om mij heen zie ik er minstens twee
een wankelend evenwicht dwingt tot stoppen
mijn mankerende maag kan niets verkroppen…
Mijn allerliefste
hartenkreet
3.1 met 72 stemmen
12.198 werkelijkheid zijn
onze liefde is zuiver, puur en rein
hoe zou ze anders nog kunnen bestaan
was ze slechts een vertelsel van de maan
zou ons hart gevuld zijn met leegte en pijn
in onze nachtelijke gescheiden uren
door verdriet en vermoeidheid gaan
mijn sombere gedachten naar de maan
voordat ze ontaarden in hellevuren
voor onze liefde staan sterren…
Zet stil die klokken
gedicht
3.3 met 74 stemmen
50.739 Laat in de sterren kortsluiting ontstaan,
maak ook de zon onklaar. Begraaf de maan.
Giet leeg die oceaan en kap het woud:
niets deugt meer, nu hij niet meer van mij houdt.
Vertaling door Willem Wilmink
-------------------------------------------------------
uit: 'Vertel me de waarheid over liefde', 1995.…
De avond is gekomen
poëzie
3.7 met 3 stemmen
5.137 Toen is mijn zon gezonken
Voor goed en onverwacht,
De bleke sterren dronken
Het hemellicht en blonken
En bloeiden in de nacht.
Ik zag het vreemd gebeuren,
De handen in de schoot,
En even moest ik treuren,
Om 't sterven en verkleuren
Van 't gloeiend avondrood.…
Liefde
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
726 Het maakt de dag zo heel veel mooier
het geeft de mens
een stralende kleur
tekent sterren
in ogen
laat wangen blozen
voeten dansen
tenen krullen
liefde is juist
zo heel veel meer
het geeft aantrekkingskracht
aan bijen hommels en vlinders
zie ze dartelen in de wind
op zoek naar honing
lokkend de bloem
liefde zo alles omvattend…
Zeester
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 Ik hoor jou alsmaar roepen: Wij zijn
sterren in de zee! Maar jij bent het.
Tijdloze roeier in een oceaan van eenzaamheid,
walvis in Hollandse slootjes van bekrompenheid,
goede reus in een kwaadaardig poppenspel.…
Stel...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.100 Weg de sterren en de maan,
alsof zij nooit hebben bestaan.
Dromen zijn niet meer van belang
want straks de laatste zonsopgang.
Duisternis verliest haar macht,
stel, het wordt nooit meer nacht!
Stel, er is geen dag of nacht,
geen avond en geen 'slaap maar zacht'.
Geen gloren van de dageraad,
geen orde en geen regelmaat.…
- De taal van mijn ogen -
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
1.254 De taal van mijn ogen kan bij nacht
oplichten, met een blik de sterren strelen.
Blikken staan op mijn gezicht geschreven,
meegaand zijn mijn diepste gedachten,
mijn oren ze verstaan de informatie niet,
de woorden, die de kleuren van mijn ziel
in zo veel mogelijk kleine stukjes scheuren.…
Aubade
netgedicht
2.6 met 19 stemmen
1.502 Onze merel zingt in ‘t vroege uur van de dageraad,
zijn geluid van hoge tonen klimt boven het ruisen
van de wind in de bomen, maar zwijgt in de nacht,
opdat hij niet de sterren van het hemeldak blaast.…
Identificatie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
807 Vanuit een trage schoep
van lentewinden staan de
bomen slapend, gras groeit
in bewogen vlagen, passie
gloeit in kippenvel wat over
water rent tot aan een grens
waarin de oever zich herkent,
tekening van passie op de huid
met scherpe naalden van weleer
in duizend sterren, gekleurde
lampioenen waarin liefde hoort,
waarover helden…
verzuipen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.653 een flat
een hoog gebouw
de zon slaat hen gaande
het silhouet
in stilte beweeg je niet
de tranen zijn gevallen
o hand
vuil liefdesverdriet
ziet gij nooit
gevoelens zijn echt
gedichten dubbelzinnig uitgelegd
maar mischien wel te hoog gegrepen in de lucht
mischien is het simpel
de letters begrijpen
zoals het hart hard bloeden moet
sterren…
5 Mei
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
607 uitstraling op straat
bevrijd verenigd
alsmede de "Hollandse" vlag
wappert trots en fier
in de open lucht
(woorden schieten te kort
vreugde, droefheid
is gebrandschat aan leven en dood)
heldendaden
van vrouwen en mannen
bloed is vergoten gebroken
zij hebben hun leven gegeven
voor onze vrijheid
het lettert klanken
door hemelse sterren…
Toespraak tot het plafond
gedicht
4.3 met 36 stemmen
7.548 nuttig is zij het indirect - denk
bijv. aan lichaamshaar, blindedarm
staartbeentjes of in breder verband
het blijven voortbestaan van dichters -
misschien is het evolutionaire voordeel wel
dat het de dolfijn in staat stelt van tijd
tot tijd aan de oppervlakte te komen
boven het water uit te springen
en een blik te werpen op de blauwe
of sterren…
Avondje uit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 ik kringel rond ik leef wat rond
rond beelden, pleinen, ik zie hoe de
koude stenen liggen en de paar bomen
en alles verder, winkels, dagjesmensen,
en 's avonds de onbetrouwbaren die leven
en juichen en sprankelen van levenslust en
de sterren en de maan magisch aan het plafond
van deze wereld en ben verbijsterd door de schoon-
heid van alles…
Jij
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.240 Wanneer de sterren
in de ochtendstralen vervagen
en de schaduw van jouw lijf
in navolging van jou zelf
over onze muren gaat dwalen
aanschouw ik
je buik die onze kinderen heeft gedragen,
de rondingen van je heupen,
moederborsten die hen voeding gaven,
jouw warme liefde die alles toch
zo dragelijk kon maken.…
Wolkentrein
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.916 Beer de hemel wijst
een Melkweg om af te slaan
en kleur het boek van mettertijd
met parelmoer en sterrenkrijt
voor manen die haar nader staan
mijn koningin op beddensprei
Nog voor zij mijn gezicht verlaat
en langzaam buiten westen gaat
vertraagt vanachter rookgordijn
in koele nacht mijn wolkentrein
op sporen die er vonken slaan
als sterren…
vanuit het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
681 schaduw
ver ster water licht geen
richting recht ster ver
recht richting water ster
geen water langs licht richting
een licht schijnt op dit water
zilver glimt langs water in een schaduw
schaduw licht water lang
geen ster ver weg val
richting
recht richting
het schrift sterft
kus deze geest weg vooruit onderweg
pluk deze nacht de sterren…
Sterrenkind
poëzie
3.8 met 5 stemmen
5.279 En op een nacht is hij weer verdwenen;
Het dorp telde vele kindren minder,
Terwijl opeens veel meer sterren schenen.
Het was zeven jaar geleden. En weer winter.…
onze liefde voor de nacht
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
482 overdag is het overleven
in ons werk van negen tot vijf
we behoren tot de nacht omdat het leven dan lacht
in de koele avondlucht ademen we vrijer
we kunnen nauwelijks wachten
tot de schaduw van het duister het licht bedekt
onze dromen en verlangens schijnen uit te komen
onder een sterrenhemel waarin God zo dichtbij lijkt
die zelfde sterren…
Silhouetten
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.622 En ze voegen bij de sterren,
Aan de lucht geplaatst,
Nog een lichtje, dat van verre
Over 't water kaatst.…
twijfel
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
600 Net een zwarte hemel zonder sterren.
Bedachtzaam zijn
want tegenslag ligt op de loer.
Het kan ook vastberaden zijn
Zonder erg of pijn
Op uw strepen staan
en de zebra verslaan.
De boot brengt je misschien
naar een veilige haven
maar daar is waakzaamheid niet overbodig
Bedrog ligt op het droge.…
Ongestoord ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 Lente verpozing, opwindend
dichtbij, nog onbereikbaar,
zover haar sterren staan,
vaak niet met het blote oog
te zien, levend energie van
licht voorzien, waaruit ik de
dagelijkse portie adem haal.…
Aardverschuiving?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 Als ze danst, wordt
de werveling universeel,
ze bestrijkt met beide
voeten elk werelddeel
op de pendalen van de wind
bereikt ze de sterren
met haar zonnestralen,
ze draalt nimmer in
zinderende piourettes
op maat gemaakt voor
haar bloemetjes sandalen.…
Levend lichtspel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.306 De glans zo diep alsof de zon het schiep,
blinken voorspellende ogen, waarin de
wereld al op voorhand is gewogen, een
zuiverheid die over eigen sterren waakt.
De horizon heeft bij de wieg haar doel bereikt,
dooft de onrust en veenbrand onderhuids van
moeder aarde tot een kijkspel,carrousel van
toekomstbeelden op een kamerwand.…
Eens zal ik redevol zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.505 Eerbiedig deze die dan voor u staat,
Hij komt als gij uit d'atmosfeer, uit God,
Hij staat geschreven in die God, zoals
De grassen, velden, bloemen en de sterren.…