8675 resultaten.
De vlinder op haar lijf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 Haar ogen gluren nu naar buiten
om de kleur in beelden terug te zien
zij zocht haar gedachten in het doek
om de vlinder vrijheid te kunnen geven.…
Opgeruimd!!
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
748 .
---------------------
Toelichting:
Augustus 2005 reed ik met mijn camper uit Midden-Zweden terug naar Nederland. Voor op de weg springende reetjes en in de verte, die bijzondere 'ruimte'..dat uitzicht van en op Zweden.
Een opgeruimd geestelijk gevoel als gevolg van het spontaan opgekomen gedicht; "Opgeruimd"…
Vogelvlucht
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
2.827 Zouden de meeuwen
Met hun kleine oogjes
Al hebben geweten
Dat wij de boot genomen
Vakantie gevierd
Op de boot terug
Foto's genomen
Poster gemaakt
Op de deur geplakt
En telkens vele oogjes
Die kijken hoe wij naar binnen gaan
En weer naar buiten
Weten dat jij snel dood gaat…
afrekening met de tijd
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
724 de kamer binnensloop
om tussentijds te innen
ik weet dat je verloren hebt
sprak hij, als ik de keren tel
dat je het lopen liet
verlies genomen hebt
of teruggegaan naar af
zoals ik zie niet tot het uiterste
je best gedaan of opgekomen
bent voor wat je dierbaar was
ik vind je dus een loser
maar zie maar wat je nog met levenskunst
terug…
Gevaarlijke bekoring
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
494 Ik ben wie ik ben
dat wil ik nog zeggen
nu mijn vrienden zijn verdwenen
trek ik mij terug
in de gevaarlijke bekoring
van een emotieloze natuur
met een laatste peuk in mijn handen
toog ik mij naar de spiegel
om mijn ego te ontwaren
in diepere sobere kilte
ontvloeit mijn zaad
eenzaam uit mijn gedachten
in dit festijn van leegte
weet mijn…
Opspattend wit
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
als voor de scheiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
jij bent
voor mij de branding
ik duik alleen te diep
er is geen zachte landing
een bodem…
Verleden.
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.800 Waar eerst het verleden
een hoofdrol speelde
trok jij een streep
door het donker
het lijkt net of de dood
door jou werd verdreven
zomaar ergens tussen
tijd en ruimte
waar mijn gedachten
ook heengaan
ik verdwijn niet meer
op de golven van eenzaamheid
jouw ogen brachten mij terug
_in een stralende diepe rust_…
Steeds...
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.052 Door mijn hartje te volgen kwam ik bij jou,
ik vergat alleen iets mee terug te nemen.
Mijn gedachte is namelijk nog steeds bij jou.
Sidderen & beven en passioneel gedreven is
hoe ik zweef met jou in mijn leven!…
Stuur me de wind.
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.034 Ben jij gelukkig in het licht
nu je bent terug gegaan naar
de bron van ons bestaan
laat het me weten.
Stuur me de wind laat hem
zachtjes strelen mijn wang
dan ben ik niet meer bang
ik mis je nu al zo lang.…
Vage figuren
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.482 Helderheid die is verdwenen toch
zijn het nog beelden uit een verleden
ze willen terug komen in het heden.
Maar ze worden niet meer bereikt
het blijven gedachten vergezeld door
schimmen uit een vroegere tijd.…
Inge, ik mis je.
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
814 Het duurt
nu wel erg lang
en ik mis je
geen korte zinnen
en lieve woorden
geen doordachte
zinspelingen
naar de wind
naar de liefde
naar een kind
veel zeggen
in weinig woorden
Je laatste hier
was Bevallig
toen werd je ziek,
weer ziek
Ik hoop je snel
weer terug te zien
je Leeslinten te lezen
en weer van je te horen…
Geen nood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
484 de wind speelt in het zand
tot aan de kade van steen
het licht lacht gelig
in een schaduwloze lucht
mijn hoofd zit alweer vol
van ongenode gedachten
mijn hartslag stort zich
in de diepte van de zee
komt terug als een vochtige golfslag
met het aanstromende water
maar geen nood
mijn onrustige gemoed
volgt gewoon de weg
die het volgen…
De eerste beweging
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
843 Er is geen weg terug om te lopen
misschien als je vliegen kunt
of drijven op dikke lucht
Polsen worden naar de hemel geheven
handen in het verlengde van de onderarm
zijden kleedjes gehangen aan een drooglijn
De grote bal van rechts gevangen
vervolgens op dezelfde manier van links
zo leert men na de vingers op de pols
voorzichtig tegen wolken…
Taeke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
939 Aan de muur zijn rouwkaart,
drie jaar terug gestorven,
pas vijfenvijftig jaar.
Kennelijk een bijzonder mens,
want een vergaderruimte
met fragmenten uit zijn leven
geef je niet zomaar zijn naam
Vrolijk, met een ietwat bedrukte lach.
Het brengt hem, die ik niet ken, nader
Hij kijkt over mijn schouders mee
Naar mijn nuttige bezigheden.…
Taalkundige erfenis
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.478 Met het slechte nieuws van heden
Dat Driek van Wissen is overleden
Kijk ik terug op de tijd dat ik nog spoorde
En mij met een ochtendhumeur nogal eens stoorde
Aan het gedrag van velen, ongemanierdheid ten top
Denkend aan Driek van Wissen fleurde ik meestal snel weer op
Behalve vandaag, nu heerst hier droefenis
Met welgemeende dank voor de taalkundige…
telkens
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.691 liefde..is
voor mij alleen nog
maar een mooi woord
wat mij nu niet
meer bekoord
in al zijn aanwezigheid
waar is dat gebleven
al was het maar voor even
terug bij mij
in mijn leven
en geen verledentijd
het is bijna bizar
zonder te leven
wetend hoeveel ik heb te geven
komt dit ooit nog
op mijn pad
vraag ik mij af
telkens weer
dat warme…
voorbij de horizon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
618 afstand nemen dat wil zeggen
een stapje terug doen
om vervolgens tegen de zon in
de horizon waar te nemen
met half dichtgeknepen ogen
zie ik tussen mijn wimpers
door een bewogen lijn
die loopt van rechts
naar links en andersom...…
Een handvol donker
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
510 ik dacht
leek op
een klein probleem
waarvan ik er vele had
geschoven naar
een kamerhoek
die in het duister lag
verborgen voor
de ander die mij
als optimistisch zag
het is te zwaar
geworden voor
de schouders die ik heb
moet gaan delen
aan jou vragen
ook een stuk te dragen
zo wordt het
donkere licht de lach
weer terug…
Appelscha
gedicht
2.2 met 22 stemmen
14.134 Alle wegen
leiden immers terug naar Ankara.
Ik weet alvast: ik blijf alleen.
Als Fatima in Appelscha.
----------------------------------------------------------------
uit: 'Van verdriet kun je grappige hoedjes vouwen', 1986.…
jong en pril
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 doolhof van dwarrels
losse bladeren bruin
herfst wordt winter
in herinneringtuin
daar kijk ik terug
grasland vol bloemen
groen, rood en wit
teveel om te noemen
't is simpel prachtig
sandalen en blouse
voel weer de warmte
als in een roes
het mooiste is nu
m'n denken aan toen
vol van verwondering
over ons en de zoen…
Haar eigen blauwdruk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 je vijvert
in rimpelloze rust
kaatst hemel haar
eigen blauwdruk terug
waar beken jou
in oorsprong vullen
met jeugd en
speels onstuimig zijn
neem jij hen
in bescherming en
leidt ze door verwateren
naar eigen veiligheid
aan jouw boezem
is het heerlijk laven
voordat zij zich op weg
naar zee gaan wagen…
Stadsmilieu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Natuur komt terug.…
Het afscheid.
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.309 Maar lieve lief,
ik vond nog wat
oude woorden
van vele
jaren terug.
Want....
"Ja ik wil"
die Lelietjes
van Dalen,
zo weer voor
je halen
geweven in jouw
bruidsbouquet
mijn lieve lief
nog ruik ik het.…
De nacht is een spiegel
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
1.136 Laat mij niet
de laatste zijn
keer terug waar
ik verdwijn, luister
de wind fluistert,ik leef
waar een bloem verdrinkt
in het water dat ik geef
droomt het donker
de dingen licht
de nacht is een spiegel
zonder gezicht
een verloren verleden
vaarwel gekust
breek de dag als een
scherf in mijn hand
waar de zon op rust.…
Eenzaam en alleen....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.094 Want een weg terug
zie ik niet meer.....…
Dát
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
776 meer en meer
vind ik mezelf terug
wanneer je naar me kijkt
wij elkaar laten ontstaan
wachten op het ontdekken
van de tocht
alles golft
in het verlangen
naar het oor
van de rivier dat oevers
bemint
jij in mij ruist
als een echo van wiegende wenken
wind
en lotus
wanneer de zon ondergaat
dát zegt
in minder dan een armlengte…
Door vergoten rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
637 er zijn gedachten
die ik stoppen moet
zij graveren dood in mooi kristal
uit barst en scherf
zal niets herrijzen
door vergoten rood
die draad houdt mij
op aarde als ik
los kom uit mijn lijf
in verkennen van
de grenzen schreeuwt
de lokroep mij naar grijs
maar geleid door
de kristallen klank
volg ik mijn rode lijn
keer terug…
Breekt in duizend kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 de zon
schijnt in kristal
breekt in duizend kleuren
je ogen lichten op
een twinkeling glijdt
over je gezicht
lippen glanzen
en je lach
straalt warmte
woorden gaan
in lentevlucht
cirkelen naar mij terug
bloemen geuren
wiegen in de
sprankelende voorjaarslucht
kom maar zonnefee
neem in je verschijnen
de voorboden van zomer…
De brug
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
814 Ik,
Ik die weg wou,
En nooit meer terug wou,
Zie nu dat het zinloos is.
Het leven,
Dat moet je niet beëindigen,
Je moet het leven,
Maar op je eigen manier...…
Vervreemding
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
772 Vervreemding heeft iets
van verwildering
woeste, nachtelijke ademtocht
je hebt haar lief
maar slechts in gedachten
onveranderde momenten
en in de toekomst
waar nieuwe dromen slapen
komt ze terug
in die heimweejurk
verschijnt ze
als nieuwe vervreemding
op een dag na een nacht
neemt ze eenzaamheid mee
in een boodschappentas…