4375 resultaten.
het landschap dat jij voor mij had opgezocht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
645 ongezien
zoals het kind in die ene lichtvlek
dat blijft fluisteren en ongestoord rozen plukt
heb ik dan de oorsprong losgeweekt, de hele kleine woorden
die zoveel overeind hielden en die ik wilde houden
graveren
in de straten van mijn jeugd, vrij van huiver en zwarte richels
al waren die onbespreekbaar
en nergens hetzelfde, zonder zomer…
de zucht der krotten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 en weer voel ik die wind
waaiend uit vergeten landen
geen streling is het, of aangenaam
het is de zucht der krotten
en hun bewoners, de vechters
gezichtsverlies van een wereld
die een eeuwige winter baart
waar zomer slechts een aantal treft
en geld en het gewin der banken
of dat van de industrie en leiders
weer voel ik die adem van vragen…
Een windegroet
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
671 wuift jouw
breedgerande hoed
naar mij
als een knipoog
die vele tellen kent
ik zie gespreide vingers
een zomers vlaagje bedwingen
die ons beiden ook zwoel verwent
je gelaagde rokken
dansen om en om in het rond
een windegroet is daar aan gewend
het verraadt even
de ronding van je mond
*
daar is hij plots
je liefde
in…
Als heemlen blauw en heuvlen groen
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.330 Als heemlen blauw en heuvlen groen
en de aarde spruit uit pracht van bomen,
dan voel ik met zijn wilde zoen
de sterke zomer komen.
Dan staat mijn liefste voor de heg,
hoort blijde slag en tierelieren,
en al wat winters gooit ze weg
in lucht van eglantieren.
Om scherpe torens waait de wind,
vol hoog verlangen, wonder hopen.…
zomerfoto's
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 gerangschikt volgens tellingen
loopt
een jaargang vol vertier
licht en luchtig, in heuplange haren
vergaarden wangen haar lachende jeugd en
immer roze meisjesblos
in doorzondagen vol sjeu
fietste onze rugtas mee, geladen met
de joligheid van mooie zomers
op haar stalen ros hield ze het wel uit
hij steigerde niet maar liet
zijn trappers…
zon op, zon af
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
688 lang was de aarde plat
en draaide de zon, overuren
in de zomer waar de dageraad
overging in nachtelijk
buiten westen
ondergedompeld in de zee
zij verdween en dacht
ik schenk u de nacht
zodat ik u morgen weer
mag oplichten langs de grens
want, allicht ben ik uw wens
nog eenmaal steeg zij ter kimme
in vlammend betoog
maar omdat de mens…
Zomerhartstocht
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
760 waar het licht van de zon versterft,
waar de vlucht van de avondvogels
ijler, steeds maar ijler wordt
tot een zwart en grillig silhouet
dat danst met zachte pastel,
daarheen vlucht mijn zomer
vol van onvervulde dromen,
mijn lijf verstart, verstijft,
want verloren dooft elke lust,
doodt elk genot, elk verlangen
van het hart, mijn hart…
Ongrijpbare dwarrel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 jij glijdt door mijn vingers
ontglipt me steeds weer
wat ik ook probeer
bent de veer van een vogel
hoog in de lucht
ongrijpbare dwarrel in vrije vlucht
de lach van een kind
mijlenver hoorbaar
gedragen door zomerse wind
schijnt als de zon
onontkoombaar in schaduw
jouw licht is alom
jij bent de ziel in dit leven
de hemel op aarde…
Huis en tuin
gedicht
3.0 met 12 stemmen
11.569 Hoe dromerig denk ik de wei
zo'n eerste zomer zonder mij.
Het huis is leeg, de tuin in vol.
De paardenbloemen pluizen bol.
De vogels maken geen geluid.
Het gras groeit boven de rozen uit.
Heel voorzichtig gaan de bomen
liggen om in slaap te komen.
Uit hun rompen rijst een woud.
En het huis wordt niet herbouwd.…
Passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 geen valse schaamte
dek me toe, straks als we hebben
liefgehad….als de hartstocht
heeft plaatsgemaakt voor
serene rust
dek me toe met een deken
warm van liefde en passie
het geluk dat we samen
mogen delen is zo groot
we hebben nauwelijks woorden
nodig om het wereldkundig te
maken…de lente is ook dit
jaar getuige
net als de zomer…
Tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.612 haar hoofd
rust zacht op mijn herfst
droomt van een lange zomer
waar ik nog jaag,
ren langs het strand
en om een glimlach vraag,
zij om een reikende hand
de afstand lijkt steeds groter
het slapen dieper dan ooit
seizoenen nerven mijn vel
jonkheid verdwijnt,
mijn toekomst dooit
haar wang
verraadt verte
de ogen spiegelen
mijn hart…
lief,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
759 hoe blauwe ogen iriseren, lichtgebonden
rond het zwarte gat
dat missen heet
ik weet dat het goed met je gaat-
je huppelt blond rond bronnen vol jeugd
jouw vlechtjes vrolijk in cadans
de trance van nu
mijn tafel draagt ook roze tulpen
elk laat zien hoe mooi- je bent
ik hoop het
dat jouw tijd
ook zomers kent en winters
onder witte sneeuw…
februariblues
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 één, twee stappen sneeuw
de vorstlucht nijpend scherp verschraald
ik proef hem niet, de koude lippen slechts
geopend voor mijn adem
winterwrang betaalt een vlijmende illusie
gehandschoende dromen
weggestopt in wollen shawls
hun paisley als motief welluidend
warm
ik voel me arm
en rijk- gelijk mijn oude zomers
bloei maar weelde, in elke…
Diep aan de schrijftafel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Zo'n zomer
Meer dan zomaar een feest aan het kanaal
Koninklijke bloemen van de maand
Een schoonheid ontwaakt
Terwijl anderzijds de ongerepte wilde natuur nooit ver weg is
Waarom genoegen nemen met goed
Eeuwige kunst, algauw versteld van het ritme
De vurige verleidster
De verleiding is groot om je te laten meeslepen
Met elk hun eigen karakter…
Zomerhitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Zomerse loomheid wordt krols
in stilte na een verhitte overval
van oneindig geluk en z’n licht
plat legt in de schaduw van verval.
Bijen verbreden het raamwerk
van de korf, in een klap slaat het
dagboek dicht zonder dat de
zuivere honing werd verschoten.…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
Spelen met vlinders
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
508 die
hypnotiserende blik in je ogen
lacht zacht met een klokkend geluid
de melodie trekt aan
in de spannende akkoorden
van nog niet gezegde woorden
lichtjes neurie je
bij het sierlijke gaan van je handen
die spelen met vlinders
liefjes leg je ze neer
spreidt tere vleugels en opent
hun kleur in de ondergaande zon
we schemeren zomers…
Gevallen engel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 In het grensland van goudgeel
Maïs en bloeiende zomerbloemen
Waar het geen water
Maar mensen regende,
In een zomer die maar niet
Op gang wilde komen,
Komt het kind voorbijgelopen
Dat allang geen kind meer is,
Ogen stijf van angst,
Het magere lijf behangen
Met het dodelijkste wapentuig
Dat een mens maar verzinnen kan -
Er rest…
Dwalen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
671 kruipen
ik sla je huid opzij
en duik eronder
nee, ik doe je geen pijn
je merkt er niets van
niet in het begin althans
ik ga dwalen door je lichaam
verken eerst je onderbuik
waar ik vlinders zal ontwaken
in je lendenen het vuur
dat hoog opvlamt en zacht dooft
maar ik zorg dat het niet uit gaat
in je hoofd wandel ik
een lange hete zomer…
De uren van geluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 nog zomer ik
op vergeten rozenblaadjes
tel de wolken als
makke schaapjes aan mijn voet
voel je adem
als een zwoele wind
zie en profile de schaduw
van een zorgeloos kind
speel eindeloos
met vingers in het
ontdekken van je hand
de harde en ook zachte kant
je lach en ogen
hebben mij betoverd
meegenomen in
het oogsten van gevoel…
Exposeert zich
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 in lange dagen zomeren
danst zon het ballet zonder
schaduw op een zinderende einder
kleuren herfsten
in warme barokke volheid
op het grote meestersdoek
ijle tonen winteren
als kristallen rinkelen in
de felle kou van het hoge blauw
alleen lente is uniek
zij creëert het eerste pril en groen
exposeert zich in ons hele doen
zo zet…
vorst verlet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 vraagt zij zich af,
de molensteen van morgen
prijkt vandaag al op mijn graf
haar eenzaamheid voelt zwaar
nu najaar oppermachtig wordt
en de vuilstort van de zomer heel goed weet
wat er aan schort…
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 ik wandel door de herfst
alsof hij van mij is
een pad bezaaid met
verloren zielen van de zomer
een lage zon tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw
die ik zou kunnen zijn
een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt
als alles anders had geweest…
Opgeheven hand?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 diepste kern
van steenvruchten
vergroeid met tijdsbeelden
als harde pit te kraken,
ongenietbaar, verdicht
tot hij de ogen sluit
wordt hij uitgespuwd,
op het geopende land
om z’n overwoekering vrij te maken
ontstaan winterharde pijnbomen,
de ziel stijgen boven de kruinen uit,
iconen sluipen het gedroomde binnen,
van de lente, zomer…
Lied van de Betuwe....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 waarin we
-in een late zomer-
onze tanden
mogen zetten.…
Eén zwaluw kan me raken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
737 wel
dat ik in de lentenacht
naar ze op de uitkijk zal staan…
zien ze mijn vreugdetraan
wanneer ik hun vleugels hoor
de zachte slagen ruisend
door het morgenblauw…
mijn verlangen zo groot
reikt naar het leven
naar de kleine verenpracht
waar jij ook ooit zo van genoot
één zwaluw kan me raken
weet op een draadje
boven de wei
zomer…
Biosfeer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.902 .
---------------------------------
uit: 'Hoogste zomer', 2015.…
Schitterend vlamt het hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
437 ik heb de jaarringen bekeken
feilloos zijn de dunne lijnen
van zware stormen opgetekend
de bijna breuk
van ander dan natuurgeweld
heeft mij beschadigd maar niet geveld
in opgeschotenheid raakte ik
vanzelf mijn wilde takken kwijt
profileerde tot volwassen zijn
schitterend vlamt het hout
waar lange zomers bloeiden en
helaas mijn omvang…
O vruchten-lege schaal
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.016 o Vruchten-lege schaal, o flanken rijk aan reuken
die heel de zomer draagt maar niet verzaden zult:
nóg komt een kopp'ge bij uw nodende ijlte beuken
met hoornen hoofd en dom geduld.
Ik ben 't gekorven hout waaraan geen trossen hangen,
tot lucht verijld het hars dat uit de wonden droop.…
Dordrecht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.446 .
----------------------------
uit: 'Hoogste zomer', 2015.…