7174 resultaten.
suites voor annemieke XI
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 achter de drempel
wachten een ontstoken blaas
en aambeien -
een prille lente
tussen het verdroogde riet
zwemt de zwarte alg
misschien elektrisch
maar jij wilde toch fietsen
tot je jas wegvliegt
ik lig op wacht
in bed in verkrampte houding
mijn hand voor het licht
duiven en kraaien
stijgen loodrecht de hemel in
in de smalle steeg…
ik zie
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.370 ik zie
je zwarte ogen,
je schouders hangend gebogen,
ik zie,
terwijl je tot het uitersten bent gedreven,
voor even,
ben je in jezelf verborgen,
verbergend voor je vele zorgen,
ik zie,
je verloren gezicht,
je houding totaal uit balans,
ik zie,
hoe je stribbelt om evenwicht
en mijn verschoten kans
ik zie
wat ik had moeten voorkomen…
Gele bloemen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
1.360 Zie de bloemen op de heuvels
waar de zon de dag verliet
en nog met haar laatste kruintje
stiekem over maailand spiedt
Om daarna in zwart te glijden
van het diepe jammerdal
waar nieuwsgierig naar de morgen
zij de nacht verdromen zal
Zie de bloemen op de heuvels
waar de zon het stil verdriet
in een veld van gele bloemen
voor een fietser…
doelman Mostert keert het schot
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.690 in zijn dromen keert hij schoten
zoals destijds de laatste die hij tegenhield
de bruin vetleren bal met veter
pronkend op de schoorsteenmantel
de foto van vergankelijkheid
als herinnering in blessuretijd
wanneer de man in het zwart
de fluit naar zijn mond brengt
weten wij hoe laat het is…
Nizal, kind van dromen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
887 Bruine ogen
in donker gezicht
aanschouwen het licht
van verboden dagen
brengen gedachten
van mijlenver
voorbij de morgenster
waar horizon verdwijnt
jouw oude ziel
deelt mijn tijd
leven in vrijheid
het zwarte land
jij laat mij een leven zien
kleine Nizal
toont mij de zon
in verborgen dromen…
Slapend lichaam
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.261 Zienderogen gooi ik
nabij de
in zwart gerezen pluim,
de aarde,
en dicht ik desperaat
daarin tegen weer terug.
Opgesloten door
vlees en bloed,
vlecht mijn gedaante
tralies in haar materie.…
broos is het geluk
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.959 zij kruipen dicht bij elkaar
in een vertrouwd gebaar
liefelijk ligt het gazon
te genieten van de lage zon
hoog in de kale bomen
hangen nog de dromen
leeg en onbeschut
als zwarte nesten
maar wie goed luistert
hoort nog het gegons
als zij zich behaaglijk
naast elkander nestelen
steeds als hij zijn been gaat strekken
wil zij harder…
Winterimpressie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
936 koude windvlagen
witte,grijze,zwarte wolken
vliedden dooreen
voorbij
voorbij
de zee bruist, roept
haar eindeloze energie
het strand schoongespoeld
leeg
leeg
volle regenboog siert
de bewegingsvolle hemel
bijzondere kleuren
energie
energie
we genieten van dit hondenweer
dit natuurspel
laadt onze batterijen op
en meer
en meer…
bier vilt je
hartenkreet
2.6 met 22 stemmen
2.808 en als je er nog bij rookt
dan krijg je een knappe ouwe kop
alcohol holt uit van binnen
maar je hebt wel een plek
waar je jezelf neer zet
en je ogen kringen
een tafel, niet aangeraakt
emoties verdringen
geflest, verzaakt
ontkurkt, ontdopd, ontgoocheld
de zwarte nacht bracht mij thuis
en ik nam er nog eentje
morgen wacht de glasbak…
Leyl
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
3.592 Gehuld in Egyptisch kostuum
Cleopatra is haar naam
deze avond, deze nacht
laat zij zich helemaal gaan
zwarte lijnen
in een donker gezicht
gouden ogen
op de mensen gericht
muziek en menig drankje
laten stemming komen
dansen, swingen, heupen los
niets is haar te dol
haar hoofd slaat op hol
vervoert haar naar oosterse dromen…
Achter mijn rug om
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.032 Je kan praten
achter mijn rug om
omdat ik het dan niet hoor
Je kan lachen
om wat ik draag
achter mijn rug om
omdat ik het dan niet merk
Je kan me pijn doen
achter mijn rug om
omdat ik het dan niet voel
Je kan me kapot maken
achter mijn rug om
omdat je denkt dat ik het niet weet
Maar het zwarte schaap onder jullie
heeft jullie…
Passie troost
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.185 Het vuur brandt rood
afgestorven aardappelloof
rook slaat neer stinkend
wegwaaiend over de velden
In de rulle, zwarte aarde
ver van het harde aangelopen pad
zak jij weg en keert terug
bij de eerste kinderschreeuw
Naar het huis in de boomgaard
de katten en de honden
de bewegingen achter de gordijnen
lucht die trilt van een stem…
een gezonken wrak
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
729 Neergedaald naar de bodem
Gevangen achter tralies
Overspoeld door verlangen
Een gezonken wrak
Vastgeketend aan jou
Verdronken in de overvloed
Aan schijnbare minieme wonden
Enig lichamelijk gevoel
Verdwenen
Getransformeerd in een zwarte gloed
Waar enkel hoop
Een redder in nood kon zijn
Helaas werd hoop weggespoeld
Door reusachtige golven…
DIERENVRIENDJESPOLITIEK
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.099 Het was toch bij de wilde beesten af:
Die seks met koeien, kippen en konijnen,
Met zwarte zwanen, zebra's, wilde zwijnen,
Men krijgt hiervoor gelukkig voortaan straf.
En verder brengt zo'n wet ons iets véél leukers:
We zijn verlost van Haagse mierenneukers!…
Zwartwit
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.281 Verheven op de zwarte toetsen
raakt zij snel het vleugelspel. Bij
de aparte oppoetsbeurt heeft
zij het wit zelfs gladgewreven.
Als het oker later valt, heel
even door de voorjaarsramen,
gaat zij traag een Triste spelen.
Grijze en verstilde beelden zweven
door de avondkamer - ziek.…
Grimlachend
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.248 Zacht sluipt hij nader
weet dat hij niet welkom
is, maar vindt een warme
plek waar hij ongestoord
grimlachend kan vreten
al langere tijd broedt hij
tussen verschillende cellen
op een meedogenloze aanval
wetend dat hij, volgevreten,
een zwart gat achterlaat
het kwaad zal dan toch de
winnaar zijn van dit ongelijke
spel waar de knikkers…
Midzomernacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.034 glinsterende dauwdruppels
als edelstenen door
het weefsel van de nacht
de maan werpt zilverstrepen
op een zwevende spinragdraad
verstrekkende spiralen
glanzen zijdezacht
een lichtstraal raakt de nevellinten
tekent dansende kleuren
beschijnt zijn zwart gelaat
woorden in eeuwigheid
van stil herinneren
hij kan in gedachten
de wereldtop…
gesloten
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.982 dichter
van zwarte gaten
leemtes in hiaten
vulling
van speeksel en cement
metselaar
van torenhoge muren
om zich heen
vormt een burcht
voor het leven omgeven
door oceanen van
bloed
nimmer gevloeid
zweet
dat nooit uitbreekt
tranen
niet gelaten
dichter
laat de spelonken
van de ziel
ongemoeid
wanneer
het voegsel
van het…
Herfst sterft
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
919 Spektakel kleuren
impressionistisch
getooide afstotende
medusa bomen
Open de blik
fris het gezicht
zwart de stof krakend en
ruisend
bollend
afstotend
nodigt uit
lijdend
Groen loenst
vlijt
vloeit
overspoelt
gedachten
de waas van waar was ik
toen
Mijn alibi
polis toont
onderverzekert zijn
per gestrekte
kwaliteits besnijding…
Recht-tegen-over
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
653 Gesproken woorden zijn zo vaal
daar ze worden wel verdraaid
de kleur van woorden zwart op wit
is de waarde van oneindigheid.
Toch mis ik de blik in de ogen
wanneer geschreven woorden mij raken
dan hoor ik ze veel liever,
zodat je voor mij staat.…
beelden van mijn droom
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
763 ik boetseer in duister licht
de beelden van mijn droom
ze zijn op volmaaktheid gericht
terwijl ik ze met vreugde omzoom
mijn handen raken gejaagd
als ze zoeken naar de zwarte klei
die in gedachten wordt gelaagd
totdat ik het heb gemaakt gelijk zij
ik durf haar niet
de morgen te schenken
wellicht zie ik dan mijzelf
zal slechts de maan…
mens zonder vragen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 zon als maan
het andere licht
verzachtte mijn pijn
zwart uit gebroken
verleden werd wit
helend in heden
daglicht was
mat in kristal van
zuivere waarheid
wantrouwen vrat
aan mijn zicht sloeg
een gat in mijn leven
leefde de dagen
slagen die vielen
gaten in groei
verkleumde tot hoopje
mens zonder vragen
kind nooit in bloei…
Denemarken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
793 Daar aan de Deense kust
waar het geluid van water en boten
ons maande tot rust
keken de zwarte vogels op houten poten
naar ons eenvoudig geluk.
Geen lange romantische verhalen,
maar sprookjes van Andersen
waar nachtegalen en kikkers dwalen
en mensen elkaar 'morgen' wensen,
koe, varken, ezel en paard samen
lopen in de wei.…
Recht zo
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
916 Van jou en mij een foto
in zwart/wit omdat het beter
blijft dan onbetrouwbare kleur…
een lage hemel
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
686 vandaag gebeurde het
in één ogenblik
buiten op straat
lag huid
te sterven en jij zag opnieuw
haar stilstaand gezicht
vogels in zwart
vlogen door vlinders heen
en keerden weer
over wintervelden, uit het einde
geboren
niemand merkte het sneeuwen
op je vingertoppen of het zorgzame gebed
dat je achterliet
tussen de…
Zellef doen!
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
986 flieder, fladder, faldera
weg met die zwarte bril
daar word ik toch zo somber van
ik breek hem nu in twee
tiepie, tappie, tokolo
ik kijk door roze glazen
alles lijkt veel vrolijker
de dag krijgt opeens kleur
dikkie, dakkie, doremi
voortaan ga ik kiezen
voor groen, geel, goud of paars
dat doe ik lekker zellef…
Nooit meer dezelfde
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
798 De slag komt uit het niets naar voren
een mes dwingt mij,
ik weet mij verloren
Ruwe handen trekken,
naaktheid wordt onthuld
Dan dringt het diep in mij
vermoordt het wreed mijn onschuld
Het flonkeren der sterren zie ik met mij sterven
maanlicht dooft
zwart wordt mij de nacht
Door afgrijzen pijn angst
bezwijk ik dankbaar
Stinkend grauw…
De bestemming
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.347 Zo zelden voelen wij ons verbonden met ons lot,
en toch staat het hier zwart op wit.
Wij denken alles in eigen hand te hebben,
onze eigen keuzes te kunnen maken
maar we hebben het fout.
Anderen komen met hun mening, met adviezen.
Deze zouden ons kunnen beïnvloeden.
Maar doen ze dat ook?
Dat maakt niet uit.…
dertien was ze
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
764 winter stopte
sneeuwvlokken in haar mond
elke avond
opnieuw wanneer ze
ijzig dun
naar haar woorden liep
zonder te weten of tijd voltooid
was
in nestkoude
en in de vierde nachtwee
waaruit geen kind viel
of een arm, zonder verraad
aan vingers
Louise schreef de aarde zwart
en perste een wereld
uit haar lijf
trad haar koninkrijk…
Een punt er achter
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
957 ik zet een punt
zomaar
zwart van tint
het blijkt meer dan een stip
die is minder ruimte gegund
doch wordt vaker
in de verste verte bemind
zo toon ik enkel
soberheid
met een pen
en wordt dit teken
vaak als onbeduidend
beschouwd
maar ook getuigt
het van een einde
soms onverwacht
men had dan liever aan
een verwachtingsvolle…