8421 resultaten.
vernietigend beest
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 als alles
in 't honderd
dreigt te lopen
en je alleen nog
door leugens
de waarheid wil kopen,
kijk dan
diep in jezelf:
blik in je ziel
of puur in je geest.
vraag je daar af:
waarom werd ik nooit mens?
waarom wou ik mij
nooit voor de anderen veranderen?
waarom
blijf ik voor iedereen
dat woest,
vernietigend, wild beest?…
schemerzone van het bestaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.168 Je loop is vertraagd
Je rug gekromd
Je leven in het nu steeds meer vervaagd
Je bent niet meer die je was
Je ogen zijn als troebel glas
Langzaam verlies je de verbinding met de tijd
en verdwaal je in de schemerzone
van je bestaan
en drijf je steeds verder weg van jezelf en
van mij vandaan
Tranen vullen m'n ogen
Voor jou geen zonnestralen…
Mijn Ma
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.178 Gedachten en gevoelens in een eindeloze rij
spiegelland van jou voor altijd in mij
Soms vreemd, omdat je de dingen anders ziet
en “jou-zijn” dat wil ik “natuurlijk” niet
Een spiegel laat echter zien wie je bent
al is het soms of je jezelf niet herkent
De goede reflecties doeltreffend achterna
komen uit bij het evenbeeld van mijn Ma
Eerlijkheid…
Over levenshouding
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
809 Tussendoor,
Wees dan vooral jezelf hoor.
En komt dan het einde van je leven
Dan kun je het rustig overgeven.…
Nu
gedicht
4.7 met 7 stemmen
16.045 Aan bijna-niets, en aan voortdurend 4 dezelfde muren
en aan een belsignaal dat nooit weerklinkt,
aan twintig keer per dag door ramen naar de verte turen
en aan altijd jezelf met wie je 's avonds drinkt.…
Een briljante setting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 ooit heb jij jezelf bekeken
uit niets is gebleken
dat jij bijzonder bent
gewikt en gewogen
alle maten van boven
beneden oké
ik zag je op het pad
wist meteen hoe jij was
want je straalde
kaatste licht
in warme kleuren
als een edelsteen
gevat in een
briljante setting van
joviale jeugd en overmoed
jij bent mijn diamant
eindelijk…
Herfst
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
570 zonder ruisend fluisteren
ontkleed tot 't pure zijn
in klamme grond geankerd
hun ruwe bast verweerd
verzwijgen ze de winter
diep in zich gekeerd
bij 't lenten van de dagen
breekt het blad eruit
en golvend in de zomer
fluisteren ze honderduit
over alle boomgeheimen
die je alleen maar leert
na jaren maanden eenzaamheid
diep in jezelf…
De vogels van morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Met lipstick en haarkam jezelf
restaureren. In niets voorbij, de aarde
nog aarde, de zee onbeademd, het stof
mager uit je borsten schuddend, omarmend
de vogels van morgen.…
DAGEN..dag in, dag uit!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Er zijn van die dagen
die je belagen, verlagen
die je niet kan (ver)dragen
die je niet kan tillen
die vanzelf omvielen
Er zijn ook van die dagen
die je met vlagen, uitdagen
die je op vleugels doen dragen
die voelen als je zo ter wille
die je boven jezelf doen uittillen
Zo zijn dagen, dag in, dag uit
ze komen en gaan
ze zullen doorgaan…
Minder is meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 Je ogen hoeven niet zo
Hard te staan, ontspan
Die harde lijnen om
Je kaken - een knikje
Is genoeg, een hand is
Snel gegeven - meer hoeft niet;
't Is goed zo als je 't doet, zo,
Neem de ruimte voor jezelf
Die je nodig hebt, en laat hen
De ruimte om in te leven,
Tot dat het leven je kust -
Laat je meevoeren door de
Ragfijne pianomuziek…
Of ouder worden pijn doet?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.162 Dan ineens, is daar die mijlpaal
Kijk je met andere ogen naar jezelf
Maar bedenk een ding, want da's zeker
Er zijn er zat, die niet zover komen!
Dus wees blij met deze mijlpaal
Al plukken de fondsen je bijkans kaal!
Er zijn hordes mensen die dit niet halen
Dus lach, wees trots, je bent een gepensioneerde clown!…
In vlammend samenzijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
486 nog laait poëtisch vuur
en tatoeëert succes
in helder rood je ziel
jij geeft jezelf
kwetsbaar bloot
in vlammend samenzijn
maar wie voelt dadelijk
weer de pijn als stilte smeekt
om rust en even eenzaam zijn
omdat jij je sporen weer
moet vinden in het wad weg van
hectiek en bulderend gelach
niets is vergaan
want onder grijze as…
Herinnering
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.233 Maar door de tranen heen blijft liefde levend,
vind jij jezelf terug.
Herinnering. Alleen wie om kan kijken,
kan vooruit zien.
Wie tranen zaait, zal licht en toekomst oogsten.…
Jouw leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.278 Een ander kan je niet vertellen wat je moet doen
Ze kunnen je advies geven, ze kunnen hun mening geven,
Ze kunnen commentaar op je leven geven
Maar de beslissing moet jezelf nemen
De antwoorden die je zoekt die vind je alleen in je zelf
Een ander kan je daar niet mee helpen
Het is jouw leven niet het zijne
jij maakt je eigen beslissingen voor…
Kerstkaart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Wolken bestaan uit ijskristallen
echt veel ijs-glas en waterdruppels
in lucht die koud is, met daarin veel water
zeshoekig van vorm, aaneengeplakt; SNEEUW
In vele landschappen op kerstkaarten
ontelbare ijskristallen in overvloed
ZET NU DE AARDE OP 1
Geen sneeuw en ijs is geen leven
Veel wateroverlast; dat
dan NATUURlijk weer wel;
steun jezelf…
Een aangereikte hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 een jaar
vol transparantie
maar de laatste
scherven glas
braken zonder kleur
de ooit geroemde
schoonheid af
wij zijn gewond
kelen gesneden
uit naam van
religieuze beden
barbarisme vierde
hoogtij en terreur
kwam plotseling nabij
maar open ogen
vragen mededogen
een plaats om weer
te leven zonder angst
jezelf met hart en
ziel te…
Zelf bewust
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 Rond jezelf,
in het kloppen van de strengen,
in de hartslag van een ander,
zo verloren,
sterk verbonden,
meer en meer..
-
Het rafelt.
De eindjes vallen,
als een restje ster geflonker,
dooft het zachtjes in de nacht.
En toch,
de wereld lacht.
Ik ben gevallen, opgestaan.…
Hakken: in 't zand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
694 Soms moet je leren,
voor jezelf op te komen
da's niet egoistisch
dat is het leven.
Soms denk je: ligt het aan mij?
maar dat is volkomen verkeerd
wanneer een ander je vertrapt
is het woord 'vriendschap'
verkeerd geinterpreteerd.…
In mijn eentje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
638 Dus voel je jezelf alleen
denk je: 'k ben verlaten
't kan altijd erger
hou dat voor ogen- en in de gaten.…
Het unieke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ik geef jij neemt
de bloemen uit mijn hart
en vraag je maar niet af
waarom jouw eerste schrede
in mijn straatje past
of dat ik
de durf had om
het unieke in jou te
onderscheiden dat jij
je hele leven al bij je had
verborgen achter
de vele zorgen die
jij voor de ander had
waardoor er voor jezelf
te weinig aandacht was
samen hebben…
Afscheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.373 Hoe je er ook tegenop ziet
wat je er ook tegen wil doen
vaak komt er toch verdriet
een handdruk en een zoen
die zeggen dat je gaat
voor even of voor altijd
je 'thuis' verlaat
toch wel uit dankbaarheid
maar veelal met pijn in je hart
loop je weg van de gewenning
want je maakt voor jezelf een nieuwe start
als een soort erkenning
die…
Het ongrijpbare
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
591 gaan in
hun taxerende blik
ken mijn sterke
en zwakke punten
maar trek mij daar
niets van aan
haar stem
is hoog ondanks de
donkere intonatie in het
scherpen van contrasten
ik ben nooit
een optelsom geweest
van delen maar straal
intense vitaliteit uit
het ongrijpbare dat
uitlokt tot een lach
omdat niet weten waarom
jij jezelf…
post mortem
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
931 'uit niets ontziende angst
de hand aan jezelf geslagen
om een punt te zetten
achter het leven'
de dood is slechts
een punt achter het leven
dacht je wellicht
om dit relaas te verwoorden
ben ik midden in de nacht
uit bed geslopen om de waanzin
van duisternis te ontvluchten
heb ik het licht ontstoken
om op te schrijven
wat jij hebt…
Een juweel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
450 jij hebt
het talent
om kleine lieve
dingen van jezelf
onbewust op een
beeldschone manier
te etaleren
zonder op
de voorgrond
te treden
blinkt er ineens
een juweel
met schoonheid
door hemelse zegen
jouw bewegen
de oogopslag
of warme lach
het onuitgesproken
woord dat
duidelijk mimisch
aandacht pakt
het zijn details
die je…
Een onvoorziene nacht?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
381 Verlaten dier, treedt
uit een donkere schaduw,
wat ligt je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij jezelf achterna,
je verlangen in te dammen
tot schrander dier, wat doe
je nog hier, het is om even
hoe je mag heten, of
hoe ik je kan strelen,
om alle dromen met
je te delen, de zwakheid
van je…
dankbaar
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 ze zeggen wel eens
je weet pas wie je kent
als je jezelf niet bent
zij die je dragen
die zonder oordeel vragen
zo lang als nodig is
geen verwachtingen
alles mag er zijn
al voel je je soms klein
het maakt geen verschil
ze kennen jou, en weten
dat jij het ook zo niet wil
je mag in al je momenten
onvoorwaardelijk ontvangen
zonder…
Placebo's
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
610 Het is gezond,
om jezelf te relativeren.
Het wordt lachwekkend,
om te leren overdrijven.
Het werkt ontspannend,
om angst op te wekken,
die je gisteren voelde.
Dezelfde angst te voelen,
terwijl je vrolijk bent.…
Van de Regen in ...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 ooit eindigen we van
die gezamenlijke krachtige
bui regen
in die eenzame alleenstaande
kleine onbeduidende
drup
dat kun je niet voorkomen
dat hou je echt
niet tegen
maak je daarover toch niet druk
bedenk voor jezelf even
regen brengt meestal zegen
weet ook al ben je
klein alleen en bang -
voor de harde uitgedroogde aarde…
Afscheid
gedicht
2.8 met 18 stemmen
8.982 Soms moet je jezelf naar de
waterkant begeleiden. Tijd
voor een stevig gesprek.
Laten we een uitroepteken
plaatsen, een puntkomma
schrijven maar geen punt
zetten want die doet de deur
dicht. Laten we ons naar de
loopplank begeven. Jij gaat aan
boord terwijl ik mijn zakdoek
pak of net andersom.…
Geen tranen
netgedicht
3.9 met 355 stemmen
572 wind opspattend
water tegen een
troosteloze muur
weg is de zomerse
scene met een
zonovergoten hangplek
vol schaarse kledij
daar was toen
geen corona in al
zijn varianten met
contactbeperkingen bij
ze hebben het hart
uit het vrijen gehaald
van de anderhalve meter
een dodelijk vaccin gemaakt
alleen nog online kun
je even jezelf…