3520 resultaten.
Weersverwachting
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 Geen morgen is zo heerlijk om te ontwaken
Dan bij ochtendgloed van zachte lentezon
Bij geluid dat duizend vogelkelen maken
Moment dat je weet dat nieuwe tijd begon
Een nieuwe dag en nieuw leven een nieuw begin
En stralende zon lacht ons lokkend te gemoed
Zo’n beloftevolle dag krijgt ieder uur weer zin
Een dag door warm stralend lentelicht begroet…
Lenteknoppen.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
962 De knoppen zwellen in den zoelen nacht.
O! morgen, morgen zullen ze opengaan!
De twijgen trillen en de stille laan
Is diep ontroerd, als een die zwijgt en wacht.
Op 't zwarte water zwemt een enkle zwaan.
Heel in de verte zwijmt een vogelklacht
En op het mos zijgt door de takken zacht
Het zilverlicht der pasontloken maan.
Ik voel…
De lente - ik sta midden in haar -
poëzie
3.9 met 11 stemmen
2.014 De lente - ik sta midden in haar -
o daar komt ze daar daar
daar vliegt ze op mij aan, ze zoent me,
ze zoent me, ze zoent me en ze noemt me
haar zoete ademen, woord voor woord;
o en daar vliegt ze voort
de honnege fladderende lente,
daar naar de verte, daar naar de horizonnerige tenten,
de zilveren, zilvervoetige, zilverhandige lente…
Druilende Dag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.139 Binnenvaartscheepjes met zwart-glanz'ge rompen
Liggen te domm'len langs de kade-lijn
In regenschemering, als donk're klompen,
Die kinderlijk getuigd met lompen zijn.
Een vlagje rook, van diep ultramarijn-
Blauw, dat de vochtbezwaarde nevels dompen
Waar 't even wappert, wimpelt uit het stompe
Vierkanten houten schoorsteenpijpje; een klein…
Dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 De boerderij is mijn bestaan, al zit er weinig verf op de deuren.
Ik hoef er niet weg en niemand komt.
Ik werk op het land tot ik met uitgeput en bezweet lijf ga zitten.
Daarna sluit ik de luiken.
’s Nachts luister ik naar het ronken van de schepen op de rivier.
Als ik het bed niet warm krijg draai ik een fles open.
Als de vlinders komen…
Lente-morgen
gedicht
4.0 met 6 stemmen
5.193 Zij hield de spiegel en bewoog toen even
het hoofd in zacht gewiegel, want gedachten
die haar lippen tot een glimlach samenbrachten
waren uitgevlogen... En een beven
van verwachting had haar hart zo zeer bevangen
dat zij nauwelijks scheen te leven anders
dan een licht-bewogen, vroeg-ontloken
voorjaarsbloem.…
Geachte cliënte, het is lente...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Uitbundige zonnestralen
daarvan kan ik vandaag
verhalen.
Zon, kietelend in mijn nek
Koeien in de wei, lodderig
kijkend vanachter het hek.
Schittering op het water,
eendengesnater
Dit moet toch echt wel
voorjaar zijn.
Vol belofte voor wat ons
staat te wachten:
oorstrelend vogelgezang, zoemen…
Lenteprikkels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 Voorjaar drijft mij tot het schrijven ener sonnet
loflied over zonnestralen te bazuinen
over vlakke land en vanaf blanke duinen
reeds des morgens door vogelkoren in gezet
liederen beschreven in poëtische woorden
zoals het in het brein des dichters leeft
hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft
dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden…
Een zomerend boek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Op het terrasniveau
slaat het boek
de hand aan zichzelf:
“écriture automatique”,
niet eensluidend te lezen.
De zwoele bries verwaait
de verloste letters;
sommige op drift geslagen,
het stuifmeel achterna;
andere voorgoed verzonken.
Het boek waait de zomer lof toe
Het baadt in een gloed,
een zomerend boek.…
Echoot in het water
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 ongrijpbaar was
de lach waarin ik het
eerste sprankje lente zag
een glinstering in oogcontact
de groet die kaatst
in spiegels van de ruiten
die buiten door het
eerste prille groen van
bomen raast de takken af
en dan op straat
licht echoot in het water
van de wallekant waar
ook de zon zich
glinsterend laat zien in de
nog wat…
Mijn lente
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
659 De lente is in mijn
tuin losgebarsten
Tegen de avondlucht
luisteren vanaf vandaag
de merel de lijster en wie
al die andere gevederde vrienden
ook maar mogen wezen
dit wonderbaarlijk mooie feest
op met hun onovertroffen klanken
hun met avances doordrenkt geluid
Mijn boek blijft ongelezen
Als een nachtkaars
luister ik al die uitgevoerde…
Globaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Zittend in mijn zetel
die ik poëtisch "trein" noem
of "vliegtuig" of "bron van dromen"
kijk ik op de kruinen van bomen,
net globes met bergen en zeeën ...
werelden, bol van kleur.
Buiten ritselen blaren:
de herfst tikt bladen
vol met herinneringen
voor in het archief
van mijn geheugen.
De regen bestempelt ze
met "geklasseerd"
en slingert…
Explosief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 De Tuin met 't punk-groenharig gras
Staat explosief t'ontluiken
Ze barst uit 't geurig struikgewas
Met kleur'ge bloesempruiken
De Lente zingt: nu is 't mijn beurt
Ik kan niet langer wachten
'k Wil dat jij Zon de Aarde kleurt
Met universe krachten
De vogels hebben 't aangevoeld
Zijn laaiend opgetogen
De grond herleeft; wordt omgewoeld…
Zomerweide.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
793 De blanke koeien waden 't weigras door,
Uit hoge hemel daar een wolkbank ligt
Straalt trillende op koe-ruggen zomerlicht,
't Gras ripplend krijgt een esmerauden gloor.
Warm vlakt de vaart daar 't groene riet langs spicht,
Golf deint en spoelt, trekt zijn geglinsterd spoor
Stoomboot in stroom en stuurt de schomling door
Die 't riet doet…
Onthulling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Alles nog in knop
tijd kruipt verder
als klimop
onmeetbaar
en dan
op het juiste moment
is onthulling
van de lente daar…
Wilgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Ons zullen ze
-in het Hollands landschap-
niet over 't hoofd zien
Wij, boompjes-op-lijn
met onze ragebol
of ruige knoet
Als 't moet
worden we 's winters geknot
onze stam niet aangeraakt
Noch met
geen botte bijl
geen scherpe zaag
Het is niet
langer de vraag....
of wij knotwilgen zijn.…
Scheppingsgeluid
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
514 het gras
zingt groener
waar bloemen
kleuren orkestreren
in blauwe tonen
spant lucht
ruimte voor het
immens scheppingsgeluid
nog is de harmonie
onbestemd in
de veelheid van
gespeelde partituren
maar er is altijd
de dirigent die het
fenomeen lente kent en
naar een grootse finale brengt…
lentejazz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 bij de eerste warmte geurt het bos zanderig en zoet
zijn ontdooide kleuren in het palet dun aangezet
er schuilt een thuiskomst in dit fluwelen bruidsbed
van pas losgelaten oogweelde en dromerige gloed
dan ziet iemand een zwaluw bij volle maan
en lijkt ‘t alsof de zon nooit is ondergegaan…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Haar schoonheid sprankelt
in bloesem
en ontluikend groen…
Zielsgenot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
576 welkom frisse
groene blaadjes
fleurig wapperend
in de
zeewind/april
warme zonnewarmte
schaars geklede
vrolijke kinderen
mensen deze
maand doet
wat het
wil
snuif de
kostbare zeelucht
wandelend over
het zand
blote voeten/
voetjes zomersproetjes
bruine toetjes
veelkleurige zonnehoedjes
LENTEGROETJES…
Kom, lieve mei.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
876 Kom lieve lente, tover
de bomen weder groen,
dan kan ik, onder 't lover,
een wandelingske doen.
Laat weer aan 't beekje groeien
de kleine violet,
ik zie zo geerne bloeien
wat zedig is en net.
't Is waar, de winterdagen
verschaffen ook plezier,
men kan door 't ijs dan jagen
in tomeloze zwier.
Maar de arme mensen strijden
zo…
Sacre du Printemps
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 - een lenteoffer -
De zon bleef weg en klaterde
van tijd tot tijd wat lentelicht
zo door een wolkenholleken
voor lieveckyn en elckerlyc
op 't verse groen en sprankelings
op gele boterblommekens.
Een ganzendriehoek in de lucht
en uit het schuchtre bomenbos
lacht een ekster in zijn vlucht.
Een jongen blaast zijn zeepsoppijp…
Herfst in Destelbergen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
470 Gekruisigd door snelwegen
toont Destelbergen
zijn stigma’s:
open plekken voor weemoed.
De (g)orgelende wind,
orakelt onverstaanbaar,
de luiken ratelen.
De blaren die getuigen,
druipen af, stoetsgewijs.…
Lente euforie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Ieder jaar overvalt me weer
die euforie
als de lente haar loper uitrolt
En ze schittert met het
mooiste kleurenpalet
in perfecte harmonie…
Volop zon bij maxima
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Celsius en Fahrenheit,
geketend in een tombola,
voerden onderling een strijd
om subnormale minima.
Vorst hield aan in kille nachten
waar het lange wachten smachten
naar de glimlach van een zachte
lente werd, de bron van krachten...
...luchten waar geen wolken rijzen,
stralend in de ochtenddauw
de gouden glans op zonnewijzers:
Helios…
EEN LIEDJE VOOR HANSJE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
862 Hij is in 't midden van de mei
Geboren en een dichter zei:
Dit is een kind dat zingen zal,
Dat de mensen 't horen óveral;
0, wat een zeldzaam mei-geval:
Hij is in 't midden van de mei
Geboren.
Hij mag een lelijk mosje zijn
Wie horen wil naar liedjes fijn,
Die zoekt de mooiste vogel niet:
Van de lelijkste vogel is 't mooiste lied…
Meizang
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.535 Daar komt de blijde lente weer,
Met jong en jeugdig kruid!
Geen ruwe vorst, geen koude meer
De nachtegaal reeds fluit.
De zonne schijnt, het beekje vliet,
De bloemen komen uit,
Het windje wiegelt in het riet
Met aangenaam geluid.
Een aangenaam en zoet geluid
Door gans de velde zwiert;
De leeuwrik spreidt zijn vlerkjes uit
En stijgt en…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
759 Als mollen tuinen
lekker om gaan wroeten
en wij voor hun hopen
en het struikelen erover
uitkijken moeten
Als wollige wolken
onbezorgd
langs de hemel scheren
en geschoren schapen
met hun korte kapsel
hemels hooghartig
gaan lopen flaneren
dan zal menig
warrige lentedromer
wakker worden
want dan is hij
in aantocht
de langverwachte…
Doel van de lente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Langzaam ontspruiten knoppen aan bomen
bladeren en bloesems zo beloftevol komen
lente tooien in kronen met een roze krans
bezems in winterwind vegen lucht tot glans
gevuld met zielzuchten volzinnige beloftes
waar wolken verklaren in loze geloftes
een lied klinkt klatert het klimt hoger dan hoog
tot een meeslepend meanderend melodisch betoog…
naarmate een zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 voortijdig gaat het langste uur
aan de evenaar voorbij
dit ogenblik rijmt niet op zelden
daarvoor komen we dagen tekort
binnen ligt het daglicht tegen het venster
verkleurt een zon achter glas, blijft
de straat gesloten op het heetst van de dag
we moeten nog een ware toedracht ontrafelen
laat iemand de einder ontwaren die
jeugdige jaren…