Alle inzendingen over opgaan in de natuur

31782 resultaten.

Sorteren op:

In alle onschuld

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
wij hebben de handen gekust haar voeten gewassen ons geweten gesust een dag per jaar geven wij terug van wat in pijn is gekomen de andere dagen hebben wij als kind in alle onschuld genomen een natuurlijk gegeven maar de realiteit geeft vaak een andere kijk op dat samen leven…

Perspectiefloos

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
natuurlijk draagt het leven stenen aan voor ons bestaan maar wie zegt dat ik bouwen moet zij stapelen zich vanzelf om mij heen geven steun en goede moed hun beperkingen gaan echter snel benauwen perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen ben dus rigoureus gaan ruimen de ballast heb ik weggedaan transparant is nu de kern van mijn bestaan…

Emily Dickinson

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
hoe poëtisch mag ik zijn -zwartwit zware poorten open waardoor ik -kleuren zie godsnaam omturn in de natuur waarin grootsheid ligt verscholen zie dat Dickinson glimachend wenkt dat zij er ook zo overdacht en waarom ik haar citeerde in een vorm waar ik evenzo mijn eigen vrede vond…

Het grillige rood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
wilde de glans van het marmer schrapen in een poging het dieper te raken volgde het grillige rood in zijn geaderd patroon voelde hoe het zich warmde aan mijn handen van weerstand ontbloot volgde haar strijd tegen natuur en verleden in sprietig verloop heb toen haar pijnen met schoonheid gewreven de tijd verstillend gepolijst…
wil melker5 oktober 2012Lees meer >

Groen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
Ik zag haar groene mantelpakje hangen in de kast zag haar bijpassende schoenen met natuurlijk een klein hakje dat was haar hele leven geen foto, dat wilde ze nooit ik voelde me toch wat berooid alleen met wat kleding die ze had gedragen we hebben haar niet uitgestrooid ik mag niet klagen zou ik ook nooit doen ik heb haar urn in de…

Dromen je ogen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
het is je gezicht dat van de tijd niets wil weten natuurlijk heeft het leven zijn lijnen op je huid geschreven maar zij verhalen je positieve kijk op vandaag en morgen de diepte van zorgen heeft geen vat op je bestaan gekregen nog altijd lacht het ondeugend vitale aanstekelijk graag dromen je ogen aan wie jij je liefde zal…

Queeste

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
Ik sla mijn vleugels uit en zweef over zonnestralen op zoek naar 'n glimp van toevalligheden dansend in schoonheid die de natuur ons aanreikt toch ontbreekt die ene glimlach dat liefdevolle gebaar van open armen zo uit het niets nog altijd zwerf ik rond en zal niet rusten voordat ik die blik weer gevonden heb om je uit…
LadyLove18 september 2014Lees meer >

Vol spiegelend sentiment

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 683
het decor waarin wij spelen is van glas transparant als kristal maar ook het ondoorzichtige mat in lichteffecten breken we met tradities nemen eruditie op de hak natuurlijk moet het volkstheater zijn vol spiegelend sentiment met als finale een tikkeltje agressie van een keiharde hand zodat alles in de glasbak belandt…
wil melker12 november 2014Lees meer >

Anders

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 604
Anders De wereld zonder overzicht Een gebrek aan logica Onduidelijkheid heerst Vreemden babbelen Vrienden lachen Geliefde delen Normaal Anders Chaos in waarnemen Verwarring in voelen Vermoeiend om te zijn Mensen doen De natuur is De wereld draait Normaal Anders Voor altijd Diep van binnen Anders…
Angels Choice29 november 2015Lees meer >

In hazenslaap versteend...

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
Ze lagen niet alleen 'bij nachte' Ze wachten niet alleen het Nieuwe Jaar Ze trekken met hun kudde schapen waar gras in pol of spriet welig groeit Dichtbije natuur en einder boeit voor herders ogen Met eigen ogen zag ik ze in een gevel in hazenslaap versteend.…

In kort bestek: de spaaractie bij Albert Heijn

snelsonnet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 811
Natuurlijk moest en zou ik zegels sparen, wel elf mille was ik kwijt aan grutterswaren. Nu grijnst die set hier in de keukenla. Een smak geld voor dat allemansbestek. Hoe kreeg die kruidenier mij toch zo gek? P.S. Bloedlinke koksmessen heb ik gemeden: ik voel me door AH genoeg gesneden –…

Het verre ongewis

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 471
zijn vleugel was niet gebroken er waren wat pennen vervlogen op een fenomenale vlucht zijn plots verschijnen uit het verre ongewis de formidabel diepe duik een schitterend gezicht er was geen keus voor de vis die hij als prooi verkozen had samen kwamen ze boven hij triomfeerde in dit spel van de natuur zij was op de verkeerde plaats…

Licht in duisternis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Herfst en winter sluiten een verstild verbond Het late licht te weren uit de dag Het duister ruim baan te schenken Hoge bomen worden volslanke silhouetten versperren het pad dat ik ga Het zijn van natuur de ongeschreven wetten Wie mag het jonge licht ontsteken in het nieuwe jaar?…

Gedichtendag

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Nationale gedichtendag niet dat het moet; het mag je maakt een versje, liefst met plezier bij mij zorgt dit wel voor vertier regel voor regel, woord voor woord dat is een beetje hoe het hoort Natuurlijk is iets specifieks leuk al kan dit ook, zonder 'kreuk' voor een nieuwe, volgende rijm zal het geschrevene weer anders zijn maar voor nu,…
Marieke.31 januari 2019Lees meer >

Lichte golven

netgedicht
4.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 397
ik zie je staan op de rand van water en zand een speelse wind blondeert in lichte golven je haar je lach ruist blauw met opspattend schuim dat wit vervliegt in het warme diep van het duin je blik straalt al een lente ontluikende zon jij bent natuur met niet meer dan een niemendalletje om…

Ouderliefde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Een prachtig moment in de natuur om gewoon te mogen koesteren.…

HOE KLEIN IS DE MENS NU

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
Het water komt gulzig, uitgehongerd huizen, land, levende wezens alles verorberend ineengeslagen vechtende handen wanhopig barricades opwerpend hoe klein is de mens nu het verhaal van een oude geschiedenis schrijft verwoed een volgend hoofdstuk opnieuw laat de natuur zich de les niet lezen…

Vaccineren

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
Of moeten we leren minder te consumeren minder te begeren de bio industrie af te zweren minder winsten uit te keren aan wellustiger heren Gelijkwaardigheid te waarderen en de natuur te eren. Laten we daarvoor demonstreren…
Cor12 november 2021Lees meer >

Nieuwe haiku's 7

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Moeder natuur zegt: zonder vaderland kan ik niet leven. Het gras flirt met meibloempjes ook in april of juni. De zuidenwind neemt fijn Sahara zand mee niet tegen op te wassen. Mensen en dieren hebben een ander soort vlees gewicht in de schaal. De zee schudt haar buik maar krijgt het plastic er niet uit.…

Echo's

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Als de tijd het lichaam in gaat halen en natuur nadrukkelijk het omhulsel roept, dan zullen tijd en stoffelijkheid hun oren spitsen en naar hun eigen echo luisteren.…
Cees Sleven10 oktober 2024Lees meer >

geografisch onbegrip

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 630
(voor K.Schippers in herinnering) we kunnen gerust stellen dat de schilder Vermeer nooit in Cadaqués was evenmin dat Breitner ooit in Kiruna is geweest van Gris weet ik niets maar dit terzijde natuurlijk is alle inspiratie goed voor de schilder om van de dichter nog maar te zwijgen...…

Mallemolen

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 199
Het zou de wereld verkeerd veranderen: hogere kosten een lager rendement en het systeem blijft als er niet genoeg mensen voorbij meedoen of niet meedoen leven met minder en dus meer natuurlijke menselijkheid zonder stok achter de deur om samen te leven buiten de mallemolen…
Zywa16 mei 2026Lees meer >

Catwalk

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 146
Het misstaat hem niet, die broek met wijd uitgevallen rollende knopen het laat enigszins de breedte op beide heupen iets vloeiender verlopen, flatterend en voorzichtig flatuleus misschien, hoewel hij dit natuurlijk kon zien, zelfs de blinde vlek van de mug achter zijn rug. ze laten je wel lopen!…

oproep

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 916
Ik doel op die langzaam vorderende klus Het vernietigen van de natuur Hele stammen verdwenen in stilte dat is geen schoon zaakje dus en wij zullen hen allen volgen op den duur.…
sabine27 september 2002Lees meer >

Leliëngetreur

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Afgesloten keert ze haar rug, terug naar eenzamer lucht, de natuur, de lelies en ik worden meegezogen in haar verdwaasde vlucht.…

lente groet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
het zingen van vogels in de morgen het is elke keer een wonder hoe de natuur zijn gang gaat, belofte van een nieuw begin.…

Ontreddering

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 548
daarin worden hun zekerheden voorzichtig uit het perspectief gehaald waarin zij als vaste waarden al jaren werden aanbaden van een redenatie volgen zijn zij niet gediend omdat deze de fundamenten van onze wereld ondergraaft en ons slechts chaos en ontreddering laat het testen van de mensheid is al lang geleden begonnen daar waar de natuur…
wil melker28 februari 2019Lees meer >

De volheid van leven in kinderhanden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
Ook natuurlijk leven is altijd tijdelijk, niet enkel één richting van gaan, ook op vele andere bestaan hen als opgroeiende kroost daarop durven wijzen. Ook de natuur als Godsbewijs mag dienstbaar dienen. Vanuit denken en die oneindige ruimte mee creëren om als meer dan alleen compost te fungeren.…

Herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
In de natuur, in een bos of park zonder gehark laten we los In een meer zwemmen zwanen zo smetteloos, statig als dame en heer Een paadje kronkelt als draadje tussen dicht en bebost met aan het einde een gaatje van licht.…
Ralameimaar16 oktober 2019Lees meer >