3262 resultaten.
Ik, als een beminnelijke
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
241 ik heb geleerd dat vreugde komt en gaat
en ben mij er van bewust dat de werkelijkheid
in zijn doen en laten per saldo mij bestiert
en de waarheid laat zien, zo die bestaat
immers zij kent vele miskende kanten
nog sterker, het lijkt op een lot dat je begeleidt
..…
Het tribunaal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
174 overtreding
bezit
buitenspel
balbezit als oudste eigendomsrecht
De scheidsrechter spreekt
zonder een woord
op papier te zetten
zijn fluit volstaat als bewijs
Rood valt als een vonnis,
ik probeer de bal te volgen
van speler naar speler
maar raak haar telkens kwijt,
pas wanneer zij achter
de mannen uitrolt zie
ik haar werkelijk…
Een leven - Een zoektocht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
122 korte metten
met zonden
die zich vermomden
daar waar ze verschenen
als argeloze concepten;
de onschuld zelve
Probeerde me te verzetten
om besmetten
te beletten
Een oprecht gevecht
met veronderstellingen
eindigend in onder andere
foutmeldingen
Ik liet me verrassen,
maar bleef
in het duister tasten
over de waarheid
en de werkelijkheid…
Gewone plataan in zomergroei
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
332 Als de wind je takken zacht
laat bewegen, voel ik hoe mijn adem zich
verbindt met je ritme, alsof je mij leert dat schoonheid
vaak ontstaat in het gewone dat zich pas toont als we werkelijk kijken.…
Vlucht van overpeinzing
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
278 Men probeert de chaos met grote koppen te duiden,
alsof een uitroepteken de harde werkelijkheid verklaart.
Maar wie tussen de vette, zwarte regels door durft te lezen,
ziet dat de storm vaak in de inktpot van de maker begint.
Het lot hoeft niet nog eens extra spectaculair bewezen,
wanneer de dag in alle stilte al zijn eigen offers vindt.…
De Maan droeg haar huid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 vreemde nacht
waar alles sliep en niets op haar
had gewacht
de hemel sprak in een omgekeerde
taal
de wind vertaalde ieder woord in
een verhaal
een blauwe vlinder streek neer op
haar hoofd
en noemde haar een naam die
niemand had geloofd
in haar ogen zwommen vissen door
de tijd
hun vinnen droegen tekens van een
vroegere werkelijkheid…
Het eerste gouden blad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
48 gouden gevallen
blad
dat ooit zo vanzelfsprekend voor
haar lag
ze wilde het terug zoals
het was
de oorsprong van een stil gewas
ze liet zich dolend leiden om haar
tuin
dwaalde rond, en bleef staan
Deze tuin scheen echter nergens heen te gaan,
in haar wens liep iedereen met haar
mee
niemand wist, zocht, of
keek
wat zij werkelijk…
Naamloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
882 antwoord op mijn klachten
lig ik vaak eenzaam te huilen in donkere nachten
waarom kan ik geen enkel mens meer vertrouwen
is er nog wel iemand die echt van mij wil houden
Alleen God in de hemel is nog mijn enige vriend
waaraan heb ik al deze droeve ellende verdiend
waarom doet Hij mij dit grote verdriet aan
ik twijfel soms, zou Hij wel werkelijk…
Geloof
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.392 Geeft de mens voor het zijn een zin,
Met een gevoel dat niemand ooit werkelijk bedot.
Zal Hij antwoorden op eenieders vragen?
Dat ligt verborgen achter van doodgaan de grens.
Hierin gewoon geloven kan niet anders dan behagen,
Voorziet van binnenuit de nodige kennis aan elk mens.…
confrontatie
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.352 In een stralend grijs gebied,
overlapt werkelijkheid fantasie.
In een centrifuge om haar middelpunt,
kijk ik verschrikt naar de zon.
Misselijkheid en ademnood,
ik houd het voor gezien.
Het tempo stijgt,
ook de zon verdwijnt.
Haar oogleden zakken,
als wolken voor de zon.
Haar euforische krachten,
tillen me troostend van de grond.…
Soldaten marcheren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 Blind en doof voor hoe er werkelijk is geleden,
zij zitten er, ver .. heel ver weg .., niet mee.
Soldaten marcheren langs hen onbekende grenzen,
"Bevel is bevel", dat wordt hen hard meegegeven.
Ze laten een kil spoor na van bloed en van dood;
kinderen nog, eindeloos ver van haard en huis.…
INBREKER
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.143 Zachtjes sloop ik door het huis
en hoorde er een plotselinge gil
Ik dacht oei, ‘t is hier niet pluis
en dus was ik eventjes muisstil
Stilletjes bukte ik bij de bank
en ik gluurde toen de kamer in
Wat ik zag was werkelijk slank:
een griezelig, langpotige spin
Zachtjes maar niet stil genoeg
probeerde ik het nachtslot vlug
toen opeens de…
Moment voor onszelf
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 Als je dus werkelijk bij ons mee wil tellen,
ook al draag je nog zo'n exotisch kloffie;
echt meedoen laat ik je het meteen vertellen:
zucht dan met ons: "wat een lekker bakkie koffie".…
Ecce homo
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
837 Geen brood, geen wijn, geen woord
niets vermag meer om werkelijk
tot hen door te dringen,
want zo kort voor het ochtendgloren,
zo kort voor het kraaien van de haan,
zo kort voor het sterven van een mens,
denkt iedere verrader alleen nog
aan zijn grootste zonde.…
modern leven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
830 Pas bij het nedervlijen hoort
men dan het hart werkelijk
razen en steken gedachten
weer als muggen in het hoofd.
Pas dan, en veel te laat, voelt
men de wond die open bleef...…
moedertje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.123 Je was zuinig voor jezelf, nooit op je zelf
Nieuwe kleding vond je niet nodig
En werkelijk alles werd door jou hergebruikt
We konden geweldig met je lachen,
maar toch had je ook geheimen
Je verdriet wilde je niet delen en troost kon je niet ontvangen
“We vulden elkaar aan, daarom deden we alles samen
Het is zwaar zonder Bennie,
Want ik…
Laatste inzending
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
848 (voor Herman de Coninck)
Je schreef me ooit voor de grap dat ik als die prijs
er zou bestaan zeer zeker de Prijs voor de Meeste en
Langdurigste Inzendingen zou krijgen, maar dat je tot
je grote spijt (was dat werkelijk?) wederom mijn
gedichten niet kon opnemen in het NWT, d.w.z. de
concurrentie was alweer sterker.…
Eindelijk, ik zit
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
601 Het boek van Schrijver Marinus Knoope heeft als titel: ‘De creatiespiraal, natuurlijke weg van wens naar werkelijkheid’.…
De dageraad
netgedicht
4.6 met 30 stemmen
578 Woorden
een vluchtig spel van werkelijkheid, illusie,
verbeelding, interpretatie, gesproken intonatie.
De gevoeligheid van de harp
bij elke snaaraanraking,
glasheldere klank
de pure zuiverheid van kristal.…
- Ijssculptuur als jeugdherinnering -
netgedicht
4.1 met 44 stemmen
656 Als binnenkant heel ongerijpt vanwege kou,
wist niemand wat broze jeugd eigenlijk
meest idyllisch werkelijk betekenen zou?
Tentoonstelling zoekt,
vindt het ijs gebroken door het wintervuur.
Volwassenen altijd op zoek naar jeugdidealen..
Ijssculptuur als ongeduldige herinnering...aan kinderjaren.…
- Native spirit -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
770 Wijsheid zweeft hoog,
strijd van zijn roots afgeschilderd
gruwelijke werkelijkheid als echo
om de eenzame prairie te vinden
moeder aarde slaat 's avonds
op haar geestentrommel
de dodendans ligt in haar handen,
terwijl de houten panfluit ontwaakt
en de wolken vooraan drijft,
krachtigt native spirit indianenlanden.…
De ondergaande zon
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
502 Zwaarmoedig, met niets anders
om over te dichten
dan de ondergaande zon
begaf ik mij gedeeltelijk ontkleed
naar de oevers van een meer
enkele kilometers buiten een stad gelegen
bij het stille water aangekomen
zag ik werkelijk de ondergaande zon
en ook dat hij langzaam onderging
waar ik zo naar verlangd had
met de intensiviteit van mijn…
Analyse
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
878 Pornopaleizen storten voorgoed ineen, wat
er in nesten wordt gedroomd weet geeneen
en dat is maar goed ook, laat mysterie mysterie
blijven, want God is werkelijk niet van steen!
God is in ieder mens, slechts dwaze mist doet
het zicht vervagen, maar God is in iedereen!…
Ik moest mij ontkleden
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
851 met de dood
Dus moest ik hem zijn gang laten gaan en
weende terwijl ik mij maar de ogen sloot
Ik moest mij ontkleden, zei ze in tranen
want hij eiste mij naakt zodat hij genoot
Geloof mij, ik ben door de hel gegaan en
denk soms, ach had hij mij maar gedood
_________________________________________
Geen fictie, maar de harde werkelijkheid…
Ons voederhuisje.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
928 Ik kan zo uren zitten turen naar dat fladderend gedoe
hoe zij scharrelen in het huisje en vliegen af en aan,
of al pikkend aan de nootjes of aan de vetbol hangen
geboeid blijf ik kijken, word het werkelijk nooit moe.…
Bierkoning
netgedicht
2.3 met 34 stemmen
4.680 Je zei laatst dat ik
niet aan je vriendin mocht komen, een pop
die werkelijk aantrekkelijk is. 'De verleiding
is groot!', zei ik. 'Ze is zo lekker rustig!',
zei jij levenswijs. We deelden de roes van
het ultieme Walhalla. Ik eer jou als koning
van het bier, terwijl jij mij eert als de
koning van de poëzie.…
Consumptielocaties
hartenkreet
0.7 met 6 stemmen
980 vergissing versierde
in de Vogezen leegde ik tonnen bier en in Tiberias
vermengde ik dat met straffe wijn, terwijl een knappe
jodin mijn dronkenschap op aangename wijze ontnuchterde
in Istanbul deelde ik de raki met een Australische
zigeunerin, terwijl ik ondertussen duizenden Turkse
jongedames schaakte op mijn zeeroversschip,
maar haar in werkelijkheid…
MASKER VAN DE DAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
913 Pas ’s avonds legde zij haar masker af
pas als zij in ‘t dromen vluchten mocht
Geheel haar bestaan ervoer zij als straf
daar ze eeuwig tegen ’t eenzaam vocht
Pas wanneer niemand ‘t meer kon zien
vertelde de spiegel wie ze werkelijk was
Een bedroefd meisje, van haast veertien
en dus niet dit leukste meisje uit de klas
Pas wanneer ‘t donker…
Dag zonder woord ( 19 mei 2013 )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.344 Wat gebeurde, gebeurt zonder zich werkelijk
te voltrekken. Ik wist zonder het al te weten.
Wie was jij die zich verschool in de mist?
Wie was ik, blijvend levend in jouw beleving?
Ik stond daar, waar ik altijd blijf staan: met jou.
Er was een tijd van samen zwemmen, wandelen en fietsen.
Mark, het blijft voortduren!…
De dichtkunst als Stilte - dief
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
782 een streling,
met knokkels van een zachte hand
Mijn ogen dwalen af
naar het teken aan de wand
binnenskamers lijkt het veilig
maar de schijn sluipt in geniepigheid
Open het luik naar een nieuwe morgen
in dit kakofonische niemandsland
Verbrand de lading aan prullaria,
de ijdelheid die niet wijken wil
Ooit zongen en stoeiden wij de werkelijkheid…