Netgedichten

netgedicht (nr. 89.633):

Ik, als een beminnelijke

ik zoek tederheid zonder woorden
enkel het gevoel dat er iemand voor me is
iemand die mij ziet zoals ik ben
een mens met diverse kanten
soms binnen mijn “Zijn” met zijn dualismen
doch van het grootste belang is, dat ik mezelf ken
.
De weg doorheen het bestaan
is vaak als een concours hippique
je stoot je al bij een eerste balk
of die welke hoog ligt, en voelt als uniek
maar vervolgens is het een laatste dwarsligger
die het verlangen in de lucht laat gaan
.
ik heb geleerd dat vreugde komt en gaat
er ben er mij van bewust dat de werkelijkheid
in zijn doen en laten per saldo mij bestiert
en de waarheid laat zien, zo die bestaat
immers zij kent vele miskende kanten
nog sterker, het lijkt op een lot die je begeleidt
..
het komt er op aan, bevriend te raken met jezelf
en het zachte rondom opvangen en herinneren
de stenen op je weg moet jezelf dragen
en leren het geheel in je hart te beminnen
soms doorheen onwillige aanwezige lagen