5051 resultaten.
terug naar
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.778 op reis
met de zon in mijn rug
naar een leven terug
in de tijd
ontmoet ik weer
de verdrongen geesten
van feesten op de weg
achtergelaten
alles wat ik heb
uit angst
te worden verlaten
maar liefde
duurt het langst
je roept
ik voel je lach stralen
op mijn rug
ik draai me om
en keer terug
knijp mijn ogen dicht
en voel de zon
de zon…
binnenland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
769 muren
van de wereld
en durf amper op te kijken
naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar
spiegelt aan mij
voor het oor van herkomst
verwant
met het stilste raadsel, ter verklaring
van mijn uit het lijf getrokken ziel
ontsluit duizend ogen
verhelder water met zonlicht
draai heuvels om
of de duinen
herlees mijn angsten…
De dood van de oude dame
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.007 kijk ik het leven aan, de dood van de oude
dame is slechts een wond die sluit
haar gezicht lijkt vertrapt maar is slechts
een bladzijde uit een oud geschrift, geen
doctorale betekenissen of een afdruk
van de grijns die haar heeft verstikt
de dood maakt hindernissen en
spreekt van binnen uit
bemoeienissen die streelden
gaven haar angst…
Zilveren tranen
netgedicht
4.5 met 53 stemmen
1.763 Jij kon zoveel
geheimen bewaren
achter de glimlach
verborgen verdriet
ogen staren,
de spiegel van morgen
herbergt een schaduw
die niemand nog ziet
uit liefde voor leven
werd angst geboren
niets meer te geven
hoop ging verloren
toen jij als vogel,
moegevlogen, zoekend
naar die bron van licht
in grijze mist verdween...…
Obsessie voor Van Gogh
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
678 waarvan
het beleven voelt als werkelijkheid -
verzeil ik in dimensies waarin tijd
en afstand door verbeelding geslecht
mij inleef in Vincent zijn strijd -
arriveer in Arles waar ik hem de
hand reik maar zoals elke keer in
een gevaarlijke tremor steken blijf -
mij weg denk uit de waanzin maar
blijf hangen in tremor en in angst…
Schizofrene zwaan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.391 Ik koester geen romantische gevoelens
tegenover het bestaan van de zwaan
het zwanenmeer was in mijn jeugd
spiegelmeer van angst en doodsverlangen
mijn vader was een schizofrene zigeuner
die langs de oevers liep om verzameld hout
mijn moeder continu in perkament
blies kleine veertjes van zijn schaduw
er vielen soms dauwdruppels
van mijn…
schaamte (1)
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
574 gaan"
zo sprak de schrijver
en het laat me niet meer los
één poging is meteen een daad
wanneer ik afdaal in het donker
van nalatigheden die nu toch
het daglicht moeten zien
over hoe ik toen verborgen wilde houden
dat ik de kille waarheid van de dood
niet onder ogen komen kon
en dus maar niets van me liet horen
mijn lafheid en de angst…
Blindpraat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
601 zon mazelt
lichtflitsend door het gebladerte
kreunend door de bovenwind
leunend op jeugdige muziek
zwoel gekruide lucht
trillende neusvleugels
verdwazing alom
synoniem aan de geur
zweet parelt
in het schemerlicht
jij niet schuldig
aan mijn belgedrag
vlijt de hoorn
tussen je dijen
klaarkomend
op het spreekgedeelte
mij de gehoorde angst…
Wolkenveld
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
554 horizonnen
niet minder armoedig dan ik
met mijn sombere heimweeblos
open ik geen lentewegen
knip ik geen lintjes
van de volmondige maan
en in de vragen blijf ik wonen
zonder antwoord of postzegel
voor de onzichtbare brief
die ik je nooit heb gezonden
wolkenveld, ik neem mijn handen
uit droeve zachtheid van jouw wattenzee
en neem uit angst…
één met de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 denkend loop ik luisterend
naar de zachte wind
onverwacht bewogen door
een sprankelend springend hert
in vlucht voor waargenomen onheil
ik kijk hem na
verrast en ook nog gissend
naar de reden van zijn angst
en van zijn bliksemsnelle sprong voorruit
en van de dreiging in zijn blik
die worstelt met een koele denk
alsof zijn weg gepland
zijn…
Dromende waarheid
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.075 toch blijven ze staan
Jij niet
Jij gaat waar
Het bekende onbekend is
Waar thuis ligt
Is waar de vlinders vliegen
Waar de golven hoog zijn
En waar jij onderaan staat
Kijkend
Voelend dat je er een deel van uitmaakt
Ook al lijk je nog zo klein
Door de ogen van de zon
Aan de neerkomende hemel
In je dromen
Vervuld van meer dromen
En meer angsten…
Hoe dan, hoe?
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
913 Maar hoe bepaal ik nu, het bestaan,
het woord, mijn gemoed, mijn angsten
en vraag ik om hulp, terwijl ik adem,
in en uit en leef?
Hoe?…
Stilte na de storm
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
686 spiegel
rode lippenstift, oorbellen ernaast
spoor van vers bloed en tranen
vergeten uit te wissen in alle haast
omver gelopen stoelen, horen als
verlamd de akelige stilte aan
zo snel mogelijk weg van hier
is er de laatste ogenblik gedacht
verlaten ruimte, ongezien geweld
reflectie van vernietigende woede
- maar -
slechts de geur van angst…
Een vrouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.314 ze was een meisje
het kind
waar lang op werd gewacht
verwend
ze was een echtgenote
werd moeder
man stierf veel te jong
verloren
ze was een weduwe
wilde veiligheid
vond een man en zijn gezin
geborgen
ze was een moeder
ontzegde liefde
zichzelf misschien het meest
alleen
ze was een vrouw
verzweeg
verdriet en angst en drank
eenzaam…
bloed en stem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
424 jouw stonde een boekwerk vol
zweet en ontlastende maar zwaar
bevochten delen nagelden de scherpe
regen als ijsfonteinen op ieders huid
in mijn sterven zal ik jou van
alle angst bevrijden en zal er glorie
zijn op alle fronten waar de aarde
wordt gedragen door moerassen
van bloed en stem…
Zelfvertrouwen per milligram
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
887 Ogen star van angst
Trillend de ogen
Die niet durven kijken
Gillette-mesje gevaarlijk
Vastgeklemd in zijn
Rechterhand schuift hij
Het witte goud naar
De spiegelrand waarna
Al gauw de lepel volgt
Die in de kilte van het
Moment de warmte
Van een mager vlammetje
Vangt en poeder oplost
Tot medicijn - en na
Het shot zelfvertrouwen…
het geluid van tijd (1)
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
533 zie de tijd, liefste
en wat kan worden
laten we niet tellen, de schaduw
en de angsten of de nerven van een verdorde boom
ik ben een vogel in jouw handen
meervoudig en nabijer
dan ooit
zie de tijd
alsof we wonen in de haven
waar schepen voortgetrokken worden
door lange draden van lente
alles gaat voorbij
maar lief, laten we langs de zeeweg…
Het monster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
562 Hij voedt zich met spanning, lust en angst.
De dagen worden korter en de nachten duren het langst.
Het is donker, kil en leeg, ik voel me alleen met dit monster in en om mij heen.
Ik heb al vele monsters verslagen, bergen beklommen..grote gevaren.
Maar dit monster gunt je geen rust, nee..geen ogenblik..…
Veertje van de vrede
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Terwijl de wind
Met verwoestende
Kracht om zich
Heen grijpt
En al het zijnde
De angst van zijn
Leven aanjaagt
Zie ik midden in
Die orkaan dat kleine
Veertje liggen, gewoon
Op de grond in het gras -
En met geen mogelijkheid
Is zij van haar stuk
Te brengen, terwijl de
Storm over haar raast
Brengt de zwaarste
Stormvlaag…
hard van twijfel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 het strekken van mijn vrije hand
in de wirwar van emoties raakt
geen snoep of het hoepelen van een kind, het raakt
de smaak van angst die belegen in het boeket
van onbegrepen tijd zich verzet
tegen de hulpeloze geest
het ervaren van erkenning ontvreemdt
het lot van oorsprong, waar is de wijze
in mijn andere hand gebleven nu ik dwaal…
Léman
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.283 Op zondagmiddag, aan de kade van een glasgroen, Zwitsers meer:
het zonlicht als een vijl, de wandelaars spits en schitterend en dui-
ven, imbeciel, altijd verdwaald in kluwens, maar te lui voor angst. Er
dalen trapjes naar het water, lichaam drinkend van zichzelf. Een
kind staat in damp gekleed.…
Voelbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Dat is de route tegen mijn angst.
Mijn onbehouwen filter je voor lief
Samen springend door natte straten.
Gewandeld langs vochtige muren.
Regen waar we voor schuil gingen.
In eeuwigheid kan dit eeuwig duren.
Ik voel jouw lichaam en geest.
Mijn dagen glinsteren in de nacht.
Als een parel in de stille oceaan.…
Verzoening?
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
543 Angst waarin de deur van een
veilige ruimte niet openslaat
wordt de liefde begrensd
door de smeulende twijfel,
een geur die het heilig vuur
blust in de verlokkende wind
en alleen de as van rossig licht
in het verlangen achterlaat.…
Blowtjes en wat pep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 ik ben door
wolken wiet gelopen
onzichtbaar voor de jongelui
een roze zon
spon met liefde en een bui
talloze regenbogen
maar hun ogen waren
van het feest verdwenen
doelloos zwervend zonder benen
ik las de trips
van hun gezicht
toen de angsten kwamen
onbegrepen in bestaan
niet wetend hoe nu verder
met de toekomst om te gaan…
Wekker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 kruisvaarders
oostwaarts de onschuldig lucht de rust ontnemen -
dan voel ik
dat onder het zomergras de herfst wordt gewekt
het dode hout zich op vallen voorbereidt
watervolk beeft en bidt
en scheepswrakken oude herinneringen ophalen
dat het loof van de bomen
weldra van kleur verschiet
de milde baren zich bekwamen
in schuimkloppen en angst…
Gevallen engel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 In het grensland van goudgeel
Maïs en bloeiende zomerbloemen
Waar het geen water
Maar mensen regende,
In een zomer die maar niet
Op gang wilde komen,
Komt het kind voorbijgelopen
Dat allang geen kind meer is,
Ogen stijf van angst,
Het magere lijf behangen
Met het dodelijkste wapentuig
Dat een mens maar verzinnen kan -
Er rest…
gebroken hart
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.159 Ik voel pijn, verdriet en haat
Weer iemand die mij van binnen raakt
Ik had jou mijn hart gegeven
Maar niet om hem weer te breken
Ik had hem al in angst gegeven
Jou de macht over mijn hart gegeven
In de hoop dat jij de laatste was in mijn leven
Maar toch heb jij gekozen om mijn hart te breken
Terwijl ik in het begin jou een duidelijke keuze had…
Ongevraagd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
543 Angst regeert als wortel van ons kwaad.
Poëzie lezen en gedichten schrijven.
Zo geven dichters hun leven zin.
Waarom hier? Waarom nu?
Onverwacht leveren we later ons leven in.…
(kanker 12) Caya
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
447 ze draagt zijn glimlach op haar vingers
elke top strekt uit tot waar haar schittering beweegt
door haar haren strijkt hij zacht zijn liefdeswensen
en bij nacht verbergt haar hart zich
in het zijne
uit haar ogen veegt ze angst,
ze laat twijfel snel verdwijnen
voorzichtig leg ook ik mijn moederziel
in weggeveegde zorg
ach
haar mooie meisjes-zijn…
Doden die leven !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
608 Doden doden angst en beven.
Doden die doodsangst koesteren,
LEVEN !…