Alle inzendingen over bomen

7667 resultaten.

Sorteren op:

Tsjechië

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
mijn hoofd is vol van alles wat ik zag vooral de mirabellen zie ik in bomen langs de weg dorpjes in aardetinten tussen lieflijke heuvels pas als ik stop bij een kerk zie ik verval, het moeizaam leven verborgen geschiedenis wordt veelal verzwegen een toon van mineur zweeft over de Moldau bij een verlaten klooster .…

Met eenzijdig wit

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
winter heeft vleugels gekregen sneeuw jacht driftend langs herens wegen tekent bomen en struiken met eenzijdig wit spookachtig zonder gezicht nog stuiven duinen naar onbegaanbaar raken dorpen geïsoleerd snel zal de mens de sneeuw weer gaan ruimen in overleving zijn kleinheid geleerd…
wil melker11 december 2012Lees meer >

Een klein mensje

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 844
een handje knijpt zachtjes rond mijn vingers zo beeldig is ze glimlachjesschenkend vol van dromen schaduwschimpend lijzig springerig langs de bomen haar voetjes bungelen over de rand van het bankje op het spelende bedachte ritme van dwalende liedjes een klein mensje dat onbevangen geeft deelt van de liefde zoals die…

Voetafdruk van mijn jeugd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
PASTORIETUIN Kastanjes in volle Bloei die het leven Vieren in het Vriendelijke ochtendlicht Geur van nu te ruiken In de voetafdruk van toen Van mij als vijfjarig kind Dat aan het begin Van zijn mensenleven Dezelfde bomen meemaakte Met takken die als Slingerplanten dienden om De pastoriegracht over Te steken - en die samen…

koud versterven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
nu de herfst zijn intrek neemt in huid, mijn haar en langgerekte adem… * op het laatste moment kwam er nog de glans van ganzentrek hoog en ver gevleugeld onder licht verschafte het een vergezicht dat water overwon de zon vertelde van haar kracht reeds tanend, tussen winterkou ze kleurde roder op een boom en blad haar avondbad…
switi lobi28 september 2013Lees meer >

Hoe ze struikelt

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
hoe ze struikelt over de schaduw van de maan oude sporen zuchten in de takken van de bomen het bruidskleed van de nacht stilletjes bloedt in de dageraad van nooit gezegd ik raap verkrampte woorden op ruik de geur van kwetsbaar en alleen draag het meisje in de binnenzak van mijn schoot veilig en geborgen mag ze scheurletsels huilen…

Wortels

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Voor Omke Boom van machtige statuur, Wortels die zo diep in de Bodem verankerd waren, Reus die leefde van alle moois Om zich heen hier op dit Prachtige land, ons mooie Westerkwartier - Neergehaald door een Vroege najaarsstorm die Zich onverwacht liet gelden, Maar zijn schoonheid blijft, Laat voorgoed zijn sporen achter…

Bergen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
Hier hangen geur en kleur nog altijd onder bomen die als een ereboog staan aan de Eeuwigelaan. Kunstzinnig volk was hierlangs bij elkaar gekomen. Een nieuwe stroming was ontstaan. Men zag het prachtig licht, een sprekend vergezicht en liet zijn werken na, beelden, literatuur.…

Ondersteboven

gedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.425
de bomen bezemden, wild geworden, met hun wintertakken de wolken weg en even leek het of de hemel keukenzeil geworden was of een ijsvloer: de wereld stond op zijn kop hier voelde ik me om de een of andere reden nu eens buitengewoon prettig bij --------------------------------------- uit: 'De bril van Chabot', 2008.…

De lach van het paradijs

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
je kabbelt water van de beek door een uitgesleten bocht kleurt onverwacht de kleine bosanemoon die ik al zo lang zocht tekent met vocht beschouwende gezichten op de basten van bomen wuift met groen van zompige varens die het met weinig licht moeten doen met ontzag zie ik jouw spel van alledag in de lach van het paradijs…

Ons vader

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
ik weet nog waar het was zo ongeveer, een plek van bomen, schaduwen, het bos en de onvindbare auto het was aan vertrouwde hand op weg naar een verleden voorbij de bocht, de splitsing van wat komen zou, ver weg leek onze tijd zo onbeweeglijk als druppels van het ogenblik - nu de hemel in de avond valt ben ik net zo oud als jij toen…
Iniduo26 juni 2015Lees meer >

zingend hart

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
de bladeren aan de bomen zuchten onder de vochtige warmte de wind nam een vrije dag in de kalmte van de wegebbende hitte wordt gewacht op de zeepbel in de zinderende lucht de met mos begroeide muren de niet geplukte vruchten in de boomgaard troost van dat wat was de vallende sterren in de maanloze nacht voor wie luistert de magie…
J.Bakx16 juli 2015Lees meer >

zwijgen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
ik ruik het zure zweet van oom Antoon de weeïge lucht van de rozenstruik ik voel het duizelend verdriet onder de ruisende bomen de bevende angst achter het masker van de lach ik hoor bijen zoemen onmachtig wonen we op uiteengescheurde planeten foto's zwijgen in zwart-wit…
J.Bakx28 september 2015Lees meer >

Luipaard

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.565
Een windvlaag trekt door de bomen. De luipaard geeuwt, rekt zich. De apen lachen angstig. Het ondier vertakt zich. ---------------------------------------- uit: Hersenmutor. Gedichten 1990-2005…

terugslag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
in de binnentuinen van de herfst trekken vogels terug naar huis, hun vleugels ruisen zachte wind onder te trage bomen herfsttijloos en oude bladeren herijken het gevoel de waterloop van alledag mag namen hebben en een lach die zoemt rond oude wonden, want de toegezonden tijd vermijdt geen zorgeloze grappen…
switi lobi13 november 2015Lees meer >

Fotonen klonen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
De boom ontdaan van blad strekt de magere takken uit hemelwaarts omhoog, veelarmig tot rust gekomen in de nacht een kleed van sterren aan Jij wil niet horen van een maan gevangen in de kale, schurende vlakken alleen maar omdat jijzelf beweegt verdwijnt, verschijnt, verdunt verdicht op elk niveau van bestaan…

Gelijk een vis

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
zwem je stroomopwaarts zorgvuldig in het ontwijken van obstakels als 't even kan neem je de kleur aan van die kwaliteit is je op 't lijf geschreven leun je lenig als je bent met alle winden mee maar jij, geen vis noch een kameleon noch een blad aan de boom die jou dreigt te verliezen in het gouden ochtendlicht…
LadyLove1 januari 2016Lees meer >

Witvlokkig

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 620
er dwarrelt sneeuw op winterschone bomen naakt wacht de vroege lente onder een vernuftig sprei innig pluizig omarmt het wit het onbeschutte een gloed van liefde twinkelt koddig op vogelveertjes rondborstige klanken treffen de stilte hoop wikkelt zich om uitlopende twijgen smetteloos alles zo wonderbaar nu niets dan…
Hilly Nicolay15 februari 2016Lees meer >

De dag dat ik verhoutte

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
de nerven van dit lijf laten geen sap meer door, de levensstroom stagneert, de wortels in de gortdroge grond tasten wanhopig naar water, maar vinden ze niet meer - geen sloot, geen put, geen wel meer in de buurt, alles is droog, droger dan droog, armen en benen verworden tot dode bomen, zijn helemaal van hout, voorgoed opgedroogd…

dan het nu

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
wolken drijven vechtend, om hun kleur vanuit de grijsheid op te tillen hier op deze aarde bloeit nog wel een bloem de bomen schatten waarde in en rusten in de grond de volksmond noemt de herfst het hart voelt koude winters in de splinters van wat oude tijd en spijt verwoordt wat ooit tot nooit gezegend is…
switi lobi23 oktober 2016Lees meer >

Avondvaart

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 784
Lucht luidt de avond in daglicht maakt zich uit de voeten Wind zucht door de kruin van bomen er geldt niet langer: 'n heilig moeten van het dagelijks werk de uren als klokslagen al geteld Dimt het licht we strekken onze ledematen buigen niet langer voor baas noch geld.…

Grote principes

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Hoogmoedige bomen zijn van hun grote principes genezen en fluisteren nog slechts hun strijdliederen in wintersereniteit. Alsof in deze troosteloze ravage levensvaardigheden hen onbekend zijn en ze krampachtig wortelen in de onzekerheid van het leven.…

hemelhuis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
opnieuw, in een poging niet te betreden planten we bodemloos onze dunne bomen te voet, langs de randen van vrije vlucht op zoek naar de wortels van verlangen om ons af te zonderen van het heden de kaalheid van onze vlakte te omzomen tevens voor wankele schreden beducht altijd tussen gedachtemuren gevangen…
Iniduo30 juli 2017Lees meer >

XIV -naar buiten - (1903 - 1907)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Een bevende dauw zweeft in mistige schaduwen wiekend heen en weer De schone wereld nog eenmaal op z'n schoonst Als ik ga scheiden In het verweyen - Indrukken optekenen van onderzeekoeien Wind door de bomen Van de nymphen golven vocht in de grotten Schone in haar sonnet ze komt van een ver eiland onbereikbaar -…

Mensen zeggen

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.308
mensen zeggen: als jij geen vlees eet kun je net zo goed geen vis eten kun je net zo goed geen planten eten kun je net zo goed niet in een stoel gaan zitten en zo is het: het is wreed om in een stoel te gaan zitten die niet in jou kan gaan zitten ------------------------------------- uit: 'De boom valt op mij', 2017.…

stillen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
blijf liggen murmelt de regen vandaag geen leeuwerik die zich op grote hoogte met een lied laat horen daal af naar je diepste slaap waar geen sterrennacht is rust nu maar onder dunne stille bomen vertrouw de duisternis waar het licht niet langer vecht voor levenslucht slaap nu maar stilt de regen…
J.Bakx12 januari 2019Lees meer >

ERG

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
het kiezen kan erg zijn het moeten kiezen is zeker erg meestal niet zo fijn soms gewoon niet te doen haar wereld viel in duigen na het gebeuren van toen nooit zullen die boom en ik nog naar elkaar gaan wuiven niemand had nog erg niemand die wist dat ik voor mijn kind de laatste maal moest kiezen haar eikenhouten kist…

Oktober

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 863
Nu is weer een ander duren in de plooien van een tijd met vroege schemeruren en dakloze bomen in hun houterige pose ben ik weer gevangen in een vreemd verdriet om dat achterlaten van wie of wat ooit kwam of ging in vreemde traagheid sluit ik ramen en deuren de avond kijkt me aan met koolzwarte ogen ik moet met het donker de herfst weer…
mia bemong1 oktober 2020Lees meer >

Denkverslaving

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Wie geen bomen meer kan zien, temidden van de bossen, is denkverslaafd. Wie alleen nog wolken ziet, terwijl de zon daarachter, altijd volop schijnt. Wie alleen nog kijken kan, maar bijna niets meer ziet. Wie nog van alles horen kan, maar niet meer luistert.…

Als een vogel zo vrij

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
Er hangt bloesem in de bomen. Er loopt een haasje vrolijk rond. 'ik wil hier nooit meer weg' komt er uit mijn mond.…