6136 resultaten.
In Rome
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Ik kende mijn wijk
de straten naar alles
dat ik kende
maar al die straten
gingen nergens heen
leerde ik, en ik ging
weg over grotere straten
de wijde wereld in
naar andere wijken
en ook die straten
gingen nergens heen
leerde ik, behalve dan
fijn weer naar huis
daarom zit ik tegenwoordig stil
thuis in mijn Rome, en
de een na…
de kracht van autisme (2)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 ik hou mezelf
stil als een muis
rust doet mij goed
in het grote huis
dat toch de wereld
voor mij steeds is
mij hindert het leven
in een grote menigte
bij het winkelen ook
als het geluid daarvan
als nooit stoppend
altijd overal stormt
al zou ik het willen
ik weet gewoon niet
hoe haar te stoppen
ook begrijp ik niet
waar wat mij verschrikt…
Meeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Witte vogel
boven zee
uit Ameland
een andere werkelijkheid
in helder eiland licht
proeven van de zilte lucht
zoek naar vis
boven golven
waar leven is
kom naar huis
avond valt
duister donkert
hoog op vleugels
van de wind
in gedachten
ben ik dat kind
in jouw verhalen
eenzaam om te verdwalen
stoere vogel van de zee
wanneer…
portret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 het huis is groter dan mijn
schedeldak
de vloeren piepen en kraken,
alles lijkt aangeraakt
schemer daalt op de tast in
het trappenhuis
stof dempt hier de stemmen,
de tijd lijkt geel en ijlt na in
rammelende,
zware houten spiegelkasten
met geraas dat smoort in
late doofheid
er hangt nog etenslucht
boven de afgeruimde tafel…
Abracadabar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Ik kom je nog een keer proeven
in het geroezemoes van de avond
aan de Abracadabar, het ruikt er
niet zoals toen, maar zoals jij
boven alles uit bloesemde
zo zingen de zinnen rond
die zich in mij vlijen
tot wij twee straks overblijven
en samen naar huis gaan
Ogen, lippen, borst en buik
tranen om stoere zelfspot
ik leg alles in de schaal…
In nabeeld
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
506 zij had
lichtjes in
haar ogen die
nooit leken te doven
in nabeeld
gloeiden en ons
mateloos boeiden
omdat zij ze had
nog hoorde
je deuren
en de treden
van de grote trap
je dacht dat zij
beneden was
ging in controle
zachtjes kijken
maar er gaf
niemand thuis
in dit huis dat
toch zo eigen was
weer boven
zat zij voor…
De Djinn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ons grote lichaam heeft geen gezicht
niemand ziet dat wij het zijn
het is kerosine
de Djinn die ons alles brengt
met een onzichtbaar spoor
van vernieling
voetafdrukken die plattrapten
indeukten en verzuurden
allemaal voor ons
Ik verschans me in mijn huis
vol oude spullen, gerepareerd
met liefde die geen dierenleed eet
Dag vogels,…
vinex
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 er staat een thuiskomst op de agenda
daarna een evaluatie van de dag
onder het gewicht van onzinbanen
‘s avonds hoeven we het huis niet te poetsen
na zonsondergang is de toegang verboden
ramen en deuren gesloten, de slimme
thermostaat regelt het klimaat, Tesla aan de
steenkoolstroom, carrière aan de
competentieplanning, wintersport geboekt…
Vergane Glorie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 Verlaten tussen onkruid en struikgewas,
staat wat eens een huis was.
Een dak vol gaten,
de ramen zonder glas.
Eens woonden hier mensen.
Leefden hun leven,
met al hun dromen en wensen.
Nu rest verweerde steen
en rottend hout.
De kachel brandt niet meer,
het voelt hier koud.
De neergaande zon,
kleurt de lucht in alle tinten rood.…
Een nieuwe oase?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
514 het was die tijd die vrede wilde
maar niet kreeg, dat het huis de
luiken sloot, dat zonlicht zweeg
medicijn om het licht te zoeken
om de liefdesvrucht te plukken
groeiend onder mensenvoeten
om de woestijn te laten bloeien
om elkaar in een nieuwe
oase te mogen ontmoeten?…
Green on red
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Blauwe verlangens
verf de zon aan de hemel
groen gras rond het huis
groener dan bij de buurman
een wolk schuift voor de zon.
Koppel-teken
Liefde trekt sporen
mijn hart timmert aan de weg
zaagsel van weemoed.
Red haiku
Blote klaprozen
dansen in de zomernacht
traag en onstuimig.…
Oude sleutels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Ik heb doosjes (eerste kwaliteit)
met spijkers, een jampot vol
sleutels van onbekende deuren
en een berg koffers bewaard
vonderwerpen uit mama's huis
geheim geworden herinneringen
als onbeschreven museumstukken
schraal op een schap in de schuur
door mij weggezet om later ooit
mijn verleden mee te openen
als de tijd stil gaat staan, en…
Wondertjes
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
470 verbazing
en ontzag in
je verraste ogen
jij kent de
onwaarschijnlijke
wondertjes die
samenhangen
met een warme
ontvangst van jouw blik
waar actie en
reactie voorspelbaar
is gaat veel van het
mirakel verloren
in de altijd aanwezige
sceptische mist
juist als het
gewone ontdaan
wordt van de huis…
K versus K.7
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
960 ik wel met droogte
mijn lijdend lijf ingaan
ze heeft geen woorden nodig
't afsnijden van de tijd
't besef dat een terugkeer
misschien onmogelijk is
ik draag het zand van de nacht
naar het afscheid, het wanhopig zwijgen
volgepakt met knars en kanker
zal ik een briefje achterlaten
dat we morgen, samen als één,
lezen in ons eenzaam huis…
LAIS CCXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 Het zag haar dolen in het huis dat huilt.
Het vrat zich door de tijd heen als een worm.
Lust is wanhoop waarin angst zich verschuilt.
Het schone heeft zich met zichzelf vervuild.
Alle wegen lopen dood in Rome.
De mensen zijn doden die nog dromen.
Een wolk scheurt weg, de straal verbindt het oog
met waar het was, waar het nog moet komen.…
Wat men niet mist, was er nooit!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
489 Wanneer er geen beleg in huis ligt, is er niets op brood
dan draait de koelkast dus voor niets?
Als er geen zuurstof meer is, ik niet ademen kan
heeft mijn laatste tel geslagen!
Iets missen wat je nooit had is iets kwijt zijn
wat je nimmer bezat!
Iets kwijt zijn wat je nooit bezat is iets missen:
wat je nooit in je bezit had!…
Stil in hem
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 Er lag die bril, op de donkere tafel, in de stille kamer,
in het stille huis.
Er was dat gezicht, dat staarde in het schemer
en het zag de woestenij.…
vervolg automaniak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
453 de journalist
riep als
uitroep Jezus
deze genoemd
geeft hem
liefdevol een
omhelzing heilige
kus
het slachtoffer
voor de
tvomroepbaas werkend
gaf een
heel begrijpend
angstige kreet
DAT voor
het veilig
uitdragen Gods
huis wat
een leed
de dader
gebruikt deze
zegswijze bij
de rechter
alszijnde om
zijn duivelse
gedrag te…
Zijn wij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Met de kennis die ze vergaren,
bouwen ze hun omgeving op,
in een huis dat stevig staat.
De zelfbouwer als centrum.
Zelfverzekerd.
Vertwijfeld.
Middenin.
Een zelfbouwer is een mens,
die zichzelf heeft afgebroken.
Die als een zelfgeworden ui,
de wijsgeleerde rokken,
zelf heeft afgedaan.
Maskers afgezet.…
Zoekend EGO
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 Waar staat ons huis ?
Waar wonen onze Goden ?
Waar wonen onze angsten?
Waar voelt zich ons ego thuis?…
Eenzame man
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 beeld Maria
nooit geweten dat hij de moed op kon geven
omdat hij zich niet gewaardeerd voelde
door zijn omgeving aan verandering onderhevig
nooit kunnen vermoeden dat hij de hand
aan zichzelf sloeg diep in de duisternood
omdat er niemand anders was, niemandsland
zijn handen aan zijn kruis, manhaftig kruis
eenzame man alleen in een onbewoond huis…
Helemaal weg van elkaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
394 .....Ik hier, jij daar
.....Weg van elkaar
.....Onze liefde een bed
.....vol gemis
Onderweg naar huis
wee van verlangen
naar hele dagen
met ons gezin
.....Ik hier, jij daar
.....Weg van elkaar
.....Onze liefde een bed
.....vol gemis
Wilde, wilde paarden
kunnen ons niet scheiden
Wilde, wilde paarden
zullen we berijden
.....Ik…
Lente..
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 Het riekt naar lente in het land
Daar in de boom bij ons plantsoen
Schemert het allerprilste groen
Ik ben al wat verbrand
Het hoort toch dat ik nu geniet
Die hemelsblauwe schone lucht
De meeuwen in hun felle vlucht
Het is beperkt krediet
Een flinterdunne laag geluk
Die in een flits aan flarden scheurt
Van huis en haard en lief gesleurd…
Hondekop en Muizeneus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
458 crisis, een conflict, een zetel minder
Maar pas een functie elders wordt te veel
Van Maliebaan vertrok de laatste trein
De Hondekop, de Muizeneus, Kameel
Naar Baarn en Hilversum, jolijt en gein
Bestemming is bereikt, maar zonder hinder
Geen nietsnut is een uitvreter teveel
Wie roert de rimpels en de uitenhage
Van Catshuis, Hofvijver en Huis…
Besmuikt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 ze lachte
besmuikt zei
zou jij weleens
willen biljarten
met een golf- hole
als huis om zonder
een keer hole inn one
thuis te zijn
ze was niet
sportief haar
motoriek een
samenrapen van
bewegen met in
de genen een
structureel tekort aan
souplesse en élégance
ook in het taalgevoel
bleven ezelsbruggetjes
voor plastisch gebruik…
HARE KONINKLIJKE HOOGHEID DE PRINSES VAN ORANJE: AMALIA KIEST VOOR UNIVERSITEIT AMSTERDAM.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
697 Op Huis ten Bosch
spelen ze graag
een spelletje
vooral met handgebaren
en gekke bekke
Klinkt als
wordt er geroepen
PTSS
mij zo verwant
maar het is
PPLE
en de stad is?
schreeuwt de 18 jarige!
LEIDEN
roep de Koning.
Fout
schreeuwt Amalia
AMSTERDAM.…
Schepper Set
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Je naam veranderen
na een schandaal, het werkt
met de tijd
Kaïn kon alles
hij maakte gereedschap
kweekte bonen en grassen
met eetbare zaden en
van leem bouwde hij een huis
Hij schiep wat hij bedacht
maar wie wil het nu nog weten?…
Streel de huid van mijn ziel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Kom je, ik wil vandaag
weer naar je kijken
met je lachen
en naar je luisteren
Kom, loop rond
in mijn huis, laat me
naar je kijken, de stap opzij
de spanning van jouw billen
en jouw lippen
die me zullen kussen
jouw handen die alles mogen
doen waarnaar ik verlang
Ik zal je niet overvragen
je hoeft je niet te binden
niet voor langer…
Er is, er zijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
599 een krimpende nacht
de lokroep naar de weg, het opgeheven handje
een wandeling in allenigheid met zacht vertraagde stap
het inhalen van mezelf en het negeren van de regels
de geur van vers brood, er is niemand die ik ken
er is niets wat nog moet in deze plotse regenbui
hier stap ik in een plas op de harde blauwe weg
en ginds staat mijn huis…
In kolenzwart
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
373 waar ogen
in kolenzwart
wittige stilte
schitteren
wolkt de
condens van
je warme lach
zijn vrolijkheid
over de pas
gevallen sneeuw
die straks het
fundament
zal zijn van het
nog te bouwen
sneeuwen huis
nog herinneren
wij ons het dwarrelend
wit van de lange winter
de ijskoude handen
en het bevroren haar
weer zullen wij
getuige…