3400 resultaten.
Survivor
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
384 Is het een bonvivant die je
verrast
Een zwerver monarchvlinder
een monegask
Een vagebond madrileen een moscoviet
Een bedevaartganger die jouw liefde ziet
Of een zomerzigeuner die je
toelacht
Een fiddelaar die jou geheel onverwacht
Een concert geeft als zwerfsteen
Romein Milanees
Survivor uit rots muzikaal
Vianees…
Patrones
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
495 Wie is die dichter(es)
Die fraaie poëtes
Beschermvrouwe prinses
Der dichters patrones?
Zij leidt de dichterschaar
Van 't Vaderland, voorwaar
En Vlaanderland, nietwaar
'k Heb medelij met haar
Want één ding zit me dwars
Als Neêrlands dichteres
Had lichtgewicht miss Lieke
Te weinig in haar mars
Zij is meer dan een 'zes'
Maar ging…
wording
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 je bent een
levende kustlijn
in wording
een landschap
waarin je kunt
verdwijnen
weggeblazen
onder zand
achter watermuren
een rode
slagader op de
wegenkaart
aanjager van
onvoorspelbare
vuren
je wijst
de afwijzing
zijn grens
je bent
een verhaal
in wording…
Mislukte mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Al armpjes, beentjes, een buik
De navel een hongerend strekken
Ogen gesloten, eeuwig
Ronddrijvend in het tijdloze
Verdikte water van behoud
De flikkerende buizen, duimel
Een blinkende vloer vol waterspoel
Alles één pennestreek weg van de chaos
Een in het halflicht vertekend oog
Dat door anders brekend glas
Je duister impertinent aankijkt…
september
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
511 De bomen groeien niet meer
tot aan de hemel, ze zijn moe
de herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van de aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt een einde aan zomerse…
Aan R. te Lelydorp
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
509 Een Lelydorpgoeroe
Is der dagen zat
Hij slaapt en hij snurkt
En hij krabt als een kat
Hij miauwt en hij wauwelt
En stinkt uit z'n bek
Hij is niet slechts doof
Maar ook nog eens blind
Hij raaskalt en kwaakhalst
En stuntelt en prutselt
En stoorvogelt ongevraagd
Andermans vers
Hij noemt zich rala
Maar zegt dan "noem mei maar
Stupide…
Zero
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Een zekere Philos de Tweede
Had mijn vers Nine Eleven verzwolgen
Hij stuitte daarbij op zinsneden
En raakte daarover verbolgen
Vond het 'vreselijk', maar gaf geen reden
Waarom, vroeg ik, maakt gij bezwaar
Tegen kop van het thema en staart
Van een dichtwerk uit mijn repertoire
Dat hier vijf jaar is gepubliceerd
Het staat, serieus, op de…
in iedereen woont……
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 in iedereen wonen
woorden die blijven
niet zomaar verdwijnen
in de zoete nacht
woorden die oplichten
vlammen die met
vuur verdedigen
in iedereen wonen
woorden die blijven
in iedereen woont
een wens…
Chapeau!
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
673 - wie de schoen past
heeft maar 'n half woord nodig -
Jambo jambo jambo,
chapeau chapeau!!!
Ik hoed mij voor het plebs,
jan met de pet
Ik ben van huis uit paleontoloog
Maar speel sinds een paar jaar een jamboloog
Als figurant in een klassiek
ballet
Dus groet ik u hier allen zeer - chapeau!
Voor het canaille neem ik nooit mijn hoed…
OP DE JEUGD
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
524 ----------------------------------
ja, dans maar door de straten
op naar het vuurwerk,
op eeltloze voetjes
van roze hoop
je appt, dus je leeft:
je accu is nog boordevol
geef een - Like - aan het leven,
voordat je niet meer terug
kunt gaan
je hebt nog zoveel tijd te verspillen
aan lange omwegen:
er is geen gedachte van haast
en…
Chapeautje leggen, niemand zeggen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 Bij tijd en wijle is een - hopelijk niet mis te verstane - waarschuwing op zijn plaats voor diegenen die zich niet wensen in te leven in anderen en doorlopend onophoudelijk stuitend asociaal gedrag vertonen, door zich als botte eigenheimers te bewegen in een zelf ontworpen stelsel van gangen en wegen dat zij als de normaalste zaak van de wereld beschouwen…
Voor de opperzangmeester
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Wie kent het grote reislied dat niet
Als de ijdele hymnes van de malaroneslikkers
Onledig de wankele verte bezingt maar het zelf
Dat altijd doorwandeld, omlopen, betreden
Moet worden om - toch vaak vermeden
weer vast te stellen wat er zelf aan is
Het zelf is eindelozer dan de sterrenwinden
Het vat zich samen op het puntje van de tong…
Zijn geluk gevonden
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.373 De realiteit is achtergebleven
raakt verder weg van hem
nu hij door de straten zwerft
omringd door metgezellen
die lanen en het plein verlichten,
kerft hij in een sprookjesboom
zijn geluk met haar initialen
voor zijn ogen ontvouwt zich
het wonder van de verbeelding
het is niet allemaal krom of recht
maar voor hem wel levensecht.…
glans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
456 hij bereikte de diepste
bodem in de jungle
in alles wat het einde
in zich draagt
kiemt een nieuw begin
de stille maan was
getuige van de glans
van zijn ziel…
lopend
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
496 veel lijkt nog hetzelfde
de bomen van mijn bos zijn
leergierig als voorheen
hoeveel stappen noem je ver weg
hoeveel dichter kun je bij
eigen woorden zijn
passen kun je meten
afstand ook
maar afwezigheid niet
deze winter wordt het koud
te koud om te lopen, zonder een
moment om bij stil te staan
niet in het voorbijgaan
ook niet na…
uitwonend
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
461 een woord rolt uit het stenen huis
bezint zich, ontvouwt roerselen
tikt zachtjes de muur nog even aan
om ergens een plaats te vinden
te nestelen in buitenwereld
in haarvaten van geheugen, om
door een taalnacht te bladeren
dit een tijdje vol te houden
en dan de slaap te vatten…
Levend verleden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
556 Het is lang geleden dat ik
wat woorden ontving van haar
niet dat zij mij toebehoorde
Ze was verbonden en toch ongebonden
aan de mens naar wie ik enkel nog zie
als ik in het verleden staar, zij waarvan
ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar
Zij, het fiere meisje van lang geleden
was ik zeker niet vergeten
doch sommigen leven ergens ver…
INTROSPECTIE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
546 toen ik heel even
van een afstandje
naar mezelf keek
er slechts
teleurstelling
ontgoocheling
verlatenheid en
een zeker falen
bleek
en de vraag rees
zoals bij zo velen
wat ging er mis of juist goed toen
en hoe zou je dat nu anders doen
helaas het is gelopen
zoals het nu eenmaal is
ooit verkeerd begonnen
wordt er veelal
niets meer…
de eenvoud in onze jeugd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 in de winter van mijn jeugd
stonden de bloemen op het raam
als kunstwerken van de natuur
maar, het moet gezegd
voor dat inzicht kende ik nog geen naam
het was wennen deze week met vorst
en het schrappen van de voorruit niet meer gewend
dan ook nog de verwarmingstand laag in huis
even had de oude zwarte kolenkachel zich tussen
mijn gedachten…
Odebode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
406 Wie is van hout, zingt flierefluit tapuit
IJs op de ramen, komt allen tezamen
't Is weer advent, ja nu sijt wellecome
Tiereliert een merel als
flapuit
Chromatisch fladderende laddertonen
Niets verbloemend der nature bloeme
Zingen atonale lijsterbessen
Verstilde polyritmische
patronen
Een krolse kat die rijmt
in hoge bomen
En struikelt…
grensvlak
netgedicht
3.1 met 42 stemmen
483 vandaag draagt de spiegel zijn muur
vooruitgeschoven als naderend front
naar weidsheid in aanliggend gebied
sprakeloos tot in uithoeken en gaten
de ruimte waarin we ons begeven lijkt
oogluikend op een paal boven water
we zijn onze tijd in een geleend lichaam
het huis van oneindige fantasie
nooit ver te zoeken en altijd bedrieglijk
dichtbij…
een deken van donker
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
474 verder dan vandaag lijkt
deze ochtend niet op die van gisteren
vooruitlopend op de volle ruimte
die nodig is om twijfel in toom te houden
later zal iemand begrijpen wat nu
onbeschreven als een rolmaat ligt opgerold
de dag prijzend in het holst van de avond
zo kenmerkend viel het duister niet eerder in
laten we nog een stukje lopen…
continuïteit
netgedicht
4.9 met 61 stemmen
893 wat nog ontbreekt is een toekomst
van onbesproken gedrag
alsof niemand het er ooit over heeft gehad;
dat verleden voldoorleefde
zonder trendbreuk, verankerd in rots,
in gesteente van fluwelen bergen
de vraag waar gedachten blijven
als we het denken verleerd zijn
het kennisnemen, zich onthouden van
het voortijdig nalaten
en dit alles…
Denkertje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 In de rij bij de Lidl
Mag ik voor?
Heb maar twee bier
Mij goed hoor, maar vraag
het ook aan de vier
die achter me staan
Verbaasd kijkt hij me aan…
Nooit meer onbezonnen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
564 Er is geen noodzakelijk verband
tussen de eenzaamheid van nu
en de eenzaamheid van vroeger.
Je probeert de dagen te begrijpen
tussen wat doorgaans gewoon was
en tegenwoordig gebruikelijk geworden.
De ultieme bezinning is niet ver weg
ligt achter ieder boek te slapen
je voelt de affiniteit van de vereniging.
Aangetrokken door het groepsgevoel…
Le temps discontinu
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
447 Zo bijzonder als hier
de zoveelste variatie
op zijn favoriete
uitgekauwde thema (de 'Tijd')
wordt geëtaleerd
zijn de 'feiten'
die hier als 'waarheden'
worden gepresenteerd
nou ook weer niet
Vanwaar, zo vraag ik jullie,
zijn adepten, vanwaar deze
stilzwijgende slaafse
admiratie voor jullie goeroe?
Is hij een door iedereen…
Nooit meer lui
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 Je haalt alles uit jouw mogelijkheden
riskeert veel met jouw onmiskenbare talent
nooit meer lui, hoor ik je zeggen
en je schrijft opnieuw een enerverend gedicht
de blauwe maandag is een maand geworden
de zon en de maan hebben een gezicht
nooit zullen woorden muren worden
je zoekt contact met een herkenbaar gedicht.…
Vandaag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 ik trek de angst met huid en haar uit het hart
ik blaas het as van mijn schouders
vandaag verandert alles
vandaag geen lege handen
elke kus zal ik verzilveren
aanrakingen worden goud
alles wat wankelt valt de goede kant op
angst heeft hier niets te zoeken
vandaag…
raaskal
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
448 wat we tot nu toe weten
over het koesteren van illusies
van gedachten in weefselpracht
achteloos achtergelaten, zo lijkt het
waar blijft watervlugge zachtheid
ingebed als toenadering
in empathisch gesteente
functiezonering, ontwikkelingsvisie
voor wie oud wil worden
wil komen en gaan
net als de zon…
Deze nacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 Deze nacht voeren stromingen mij naar open zee,
ik zie hoe Atlas de hemel op zijn schouders draagt,
hoor hoe lange armen muziek naar bergen en ravijnen leiden,
deze nacht zweef ik met Apollo boven het landschap zonder tijden
lig ik geketend in mijn windstille denkraam,
weet ik dat alleen vogels de taal van Aeolus verstaan,
glijdt Ariadne’s…