3205 resultaten.
een kek , blauw brilletje
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
905 naar de Chinese vaas,
met de nu onscherpe rode en gouden figuren,
mijn ogen dwalen onzeker door de kamer,
het gemis aan scherpte doet me verdriet,
vooral wanneer de wind uit het noorden
blaast, met zijn scherpe, heldere kleuren:
dat zie ik niet meer met deze ogen,
terwijl ik niet eens blind geworden ben
die felle, polaire kleuren zijn verdwenen…
Jij bent mijn grootste verlies
hartenkreet
3.8 met 32 stemmen
2.576 het meteen, je was alziend
Je hebt ooit gezegd
Respect verdien je door te geven
Maar het respect wat jij hebt verdiend
Kan ik je niet in één enkel leven geven
Elkaar loslaten
We wisten het allebei
Ik heb het nog niet kunnen doen
Daarmee is de pijn van het verlies niet voorbij
Nog steeds verwerk ik de pijn
Die is gebleven toen jij verdween…
sprookje
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
2.697 wie kent er niet het sprookje van het meisje dat verdween
toen de klok twaalf keer sloeg.
de prins bleef achter heel alleen.
ik moet er niet aan denken dat jij hetzelfde zou doen
en mij hier zou achterlaten met alleen een glazen schoen.
je voelt dat ik nerveus word
maar heel lief stel jij me gerust.…
Zij aan zij
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.840 De voetsporen zijn verdwenen
en waar is jouw zachte hand?
Ik zie ons lopen, langs de zee...
We konden de wereld samen aan,
maar nu ben jij niet met mij mee
en moet het maar alleen voortaan.
Koud van binnen m'n benen stijf op de grond,
de tranen die over mijn wangen gloeien,
Mijn hart doet pijn, en lijkt verwond.…
Pascaline
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.796 Pascaline, waarom ben je verdwenen
wat heb ik gedaan dat ik dit verdien
zo'n leegte in mijn hart
in ruil voor liefde vanaf de start.
Pascaline, wat heb ik toch gedaan
dat je me eenzaam achterliet
met al die eenzame liefde
die ik altijd voor je heb gevoeld.…
Spookhuis.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.663 komt eraan
ik ren weg de straat op
mijn hart klopt in galop
ik durf niet om te kijken
niet van mijn pad te wijken
iets achter mij begint te rijzen
steeds luider gaat het krijsen
een schaduw van een reuze dier
briesend als een dolle stier
ik begin te zweven door de lucht
weet niet meer waar ik voor vlucht
mijn angst is weer verdwenen…
De astma aanval.
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
2.297 Maar het lijkt of alle zuurstof is verdwenen.
De angst slaat toe,
mijn omgeving raakt in paniek
waardoor het enkel erger word.
Na inhalatie, word ik wat rustiger.
Krijg voor mijn gevoel
na uren wat meer lucht.
Dan is het eindelijk voorbij,
ik dacht dat ik het niet zou redden.
Het wordt weer ochtend,
ik ben uitgeput.…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Een witte zwaan
geleewiekt vleugellam
zoekt altoos in de verte
nog wiekslag van haar maatje
dat in de mist verdween.
Het nest reeds lang verlaten,
temidden van bevroren water
wacht na einderloze vrieskou
toch nieuwe lente op.…
Vroege Lentes
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.168 kind er had beleefd
met paardenbloemen die verweven
haar dat gaven wat ze wilde
zoals zij ooit was geweest
gelijk het korenveld dat geel zag
toen haar ogen open gingen
Alleen op dagen dat ze somberde
dan neuriede zij zacht
op halve tonen in het zwart
die er het wit hadden verdreven
met een stem die - dichtgeknepen
in een stille gang verdween…
Ballade van het hoofd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
579 bowlingbal
Spring grommend op de bal af
om het ding aan flarden te slaan
maar ik herinner mij geen bal
ik was klaar voor ‘n halsmisdaad
dat signaal kwam duidelijk aan
Kreeg ‘n tweede kans door ‘n kind
dat niemand kent, niemand zag
haar weer, ze maakte mij attent-
op ‘t gevaar, en verdween…
Overwinnaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.366 Hij genoot
van hun glimmende lichamen en eindelijk
was de herinnering aan zijn geschriften verdwenen.
Hij keek naar de Kongo als naar een beminde
in de late avond, zijn linkerhand gleed door
het water en hij verfriste zijn gelaat.…
Gebleven hemeling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Hij verdween in de
kleuren om hem heen, hij zwom tussen
de siervissen in de vrije oceaan.
Dit zuidelijke hart, dat snel en
intens sloeg, als de roffel van
een inheemse medicijnman, die weet
hoe te louteren, hoe te leven. Hij
verdronk in zonnige kunstschatten.…
Mond vol
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
535 Ook de helft van de romp is verdwenen en
met m'n mond vol, weet ik niet wat ik moet doen.
Ik kan dit gemalen vlees niet uitspugen, ik kan het niet
inslikken. Ik lees: Dictator dreigt met bloedbad.
Dictator laat een bad met bloed vullen
en ze hollen heen en weer met emmers bloed.…
Manhattan
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.384 vooruit
tot waar de wind mij was gebleven
Tot waar de wind mij was gebleven
met vaganten van de stad
leek alles anders - aangedaan
het was een jaar of wat geleden
leek wat overbleef in vrijheid
nimmer meer vanzelfsprekend
leek de skyline afgemat
en door onwetendheid getekend
Leken zusters van de nacht
in slechts één nacht voorgoed verdwenen…
Steekje Los
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.726 vertrouwde naaimachine
Ze ging bedreven heen en weer
die Geraldine van der Veer
ze naaide alles aan elkaar
wat zij kon vinden
of het nu kant was of fluweel
een hermelijn - niets was teveel
ze wist er alles
met een kruissteek te verbinden
Tot Geraldine op een dag
de koningsmantel niet meer zag
die op haar stoel lag
en op slag nu leek verdwenen…
Sinds de Hemel werd gesloten
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
2.693 de mensen
die zijn wintertuin bekleedden
vol met glinsterende paarden
die hun glans hadden verkregen
van de draaimolens die draaiden
als een spinnewiel bij nacht
voorbij een toverlint van lichtjes
in de sneeuwgeworden regen
Dichterbij was nu de hemel
zoveel dichter dan hij dacht
voor alle tovenaars van licht
die uit zijn duisternis verdwenen…
Afreizen naar Hiernamaals
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
762 zelfs de dood laat de schijn van de hoop voortleven
het is naakt verblijven in de hel zonder vuur
de lucht van aardse oliebollen
kleefden aan wolken van
wegdrijvende hersenpannen
een stinkende draak glimlachte en zei
er is geen weg terug
alle lantaarnpalen zwijgen
bovendien: het is uw tijd
dit is eeuwigheid riep hij nog
maar verdween…
Wreed buitengegooid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 Na twee weken met jou in een
liefdesroes en grote plannen
voor onze toekomst, ik was je
ecodorp, je leermeester, alles
waar je naar verlangde in je
leven, nooit beminde een vrouw
mij vuriger en meer dan jou,
ik zag niet hoe het tij meer
en meer keerde in jou, hoe je
mij overheersing verweet en
dat je eigenheid verdween, al
deed je heel…
zwart-wit
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.201 ik kijk naar de wereld
ik zie zwart-wit
kleuren zijn verdwenen
het leven is eruit
de mensen zijn zwart
jij bent wit
je valt niet op voor een ander
hoe je het ook probeert
je lijnen zet ik neer
maar wat ik ook probeer
je blijft een waas
je ogen zijn gesloten
dimensie loos
levenloos
maar toch vol diepgang
zo zijn je ogen
ik kijk…
Als Sneeuwwitje
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.926 panorama van zijn oog
te groot zo ver hij had gekeken
hoe een erwt tot bonenstaak
voorbij de maan reeds was gerezen
nee, hij kon er niet in klimmen
viel in duizeling beneden
Hij verslikte zich er in
zoals de wolf in Roodkapje
als Klein Duimpje in zijn kruimels
als Sneeuwwitje in een appel
Hij verslikte zich er in
totdat hij zelf was verdwenen…
BIJNA NACHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 moeilijk zijn
door
een hoofd waarin allerlei slagwerk speelt
armen en benen vol dikke zware stroop
dansende naaldjes over heel de huid
kinderlijke gedachten van eens helpen
wazige monsters sluipen loerend - afwachtend
tussen de zwarte wanden en het bed
veilig wegduiken hoofd diep onder de dekens
of met strenge ogen dat gevaar bestrijden
verdwenen…
FAUSTUS
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.174 En hij verdween. De man keek op.
Had hij zijn spiegel toegesproken?
Maar met verjongde hartenklop
is hij toen weer in 't Werk gedoken.…
toen je niet meer ademde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
624 tot leven
in allerijl naar het ziekenhuis
maar onderweg verliet je ons alweer
de werkelijkheid hield op te bestaan
wanhoop en hoop, ze lagen zo dichtbij
opluchting en panische angst, nog veel nader bijeen
je was er weer, je viel weg, je was er weer, je liet ons alleen…
gelukkig, de ziekenwagen reed je tegemoet,
anders was je voorgoed verdwenen…
Als de Zeemeeuw
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
2.364 zochten met het zout
Daar waar de zee geen zee meer was
maar ons iets anders zou beloven
Met de zon op stillend water
witte zeilen in het blauw
Ik bouwde ons een luchtkasteel
waar wij in zand ons voortbewogen
En ik strooide regenbogen
die ik plukken zou voor jou
Zag hoe de vogels die er gingen
als een stip steeds verder vlogen
Eens verdwenen…
Niet voor het zeggen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.141 En iedereen lacht en is tevreden
Want het kon dus wel, smeden van een band
Spontaniteit, is lang geleden
Maar eindelijk is er geluk aan onze kant
Vergeten zijn de mindere jaren
Verdwenen zijn de on sportiviteit
Weg zijn de irritaties
Wat overblijft is een toffe meid
Die iedereen zou moeten hebben!…
Vakantie-ontmoeting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 De macht is verdwenen, de voornaamheid blijft.
Nog steeds kijkt het slot beschermend neer op Balduinstein
en verspreidt de sfeer van een onschuldig Fabelheim.
Het carillon eert Mozart: een klingeling die minzaam zingt.
In stilte valt een blaadje
op het vlakke water van de Lahn.…
Sjofar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
735 Verzengde in de vloed van wat onverhoopt
Categorisch ergens klopte van geen kant
Lede ogen zagen de stad aangerand
En zette een systematisch kwellen
Zich geweldadig aan het koppensnellen
Van God's lotbeschoren lammeren
Die door de ramshoorn jammerden
Kon geen wit doek voor het bloeden
Met zijn ironie nog iets verhoeden
Nu is verdwenen…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 De zomer is weer verdwenen,
een nieuw seizoen verschenen.
De gure herfst is aan gekomen,
men ziet het aan de vele bomen.
Bladeren dwarrelen over de grond,
de wind speelt er mee in het rond.
De bladeren aan de takken verkleuren
dat is iedere herfst hetzelfde gebeuren.…
Meisje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 We zwaaiden maar door, zelfs toen ze ver weg
verdween en de goden ons beiden zalfden.…
weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
868 ander, je was uitgedoofd
toen ging je er slecht mee om, nog steeds zal je dat doen
de andere wang vind je immers mooier en gepast
rechts mag ik al lang niet meer kussen
omdat jij mij links wil laten zien
tranen van gisteren, vandaag en voor eeuwig
nu nog heb je heel wat verzwegen
toen is nu terug vandaag geworden
en morgen is voor goed verdwenen…