5637 resultaten.
Pasen voor iedereen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 de oude winter uit het huis gejaagd
de tafel, een wolk katoen.…
Het volmaakt later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 zij wiegen zon
waaien warmte in
alle kleuren rondom
een stukje paradijs
in twee daagse reis
niet ver van het ijs
onder dezelfde lucht
dromen ook zij
het volmaakt later
zien wolken
als golven water
in blauw hoge zee
nemen
in samen bestaan
verbinden mee
hun cirkel is
in het groene beginnen
ook rond van binnen
wil melker…
gedachteloos bijna
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 het huis heeft
geen deur en
één klein raam
papa is groter
dan het huis
zijn hoofd reikt
tot de wolken
boven het dak
wapperen zijn
lange handen
het zwarte pad
een rechte lijn
tussen zijn
schoenen van
huis naar schuur
schuur naar huis
AqAq in spiegelbeeld
heb ik je geschreven
getekend sta je
op de muur
de nagels…
Transporteurs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 De wolken brengen kilte in de avond,
moeder worden is niet vanzelfsprekend,
zijn vrouwen transportwagens geworden.
Wat werd bewaard
ook vandaag als herinnering opgespeld
tellen alle dagen als medailles.
Al is het een comfortabele dag
ik treed niet binnen,
laat deze voorbijgaan.…
Het vlammend zwaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 ik heb haar
op de gouden rand
zien staan van
een lichtende wolk
met donkere kant
omgord met een
stralend koord
het vlammend zwaard
geheven in de laatste
dagen van ons leven
zij oordeelt niet
maar klieft waar goed
en kwaad verbonden zijn
in pijn heelt zeer om
weer naar rein te schonen
ooit zal er weer
een nieuw bestaan
zijn bezieling…
Zonnewarmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte
de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt
weet misschien alleen de zon, in zonnig denken
zonnewarmte koestert zacht de levenshuid
een verkoelende wolk komt als een bruid
om de schaduw stilletjes te wenken
want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach
geluksgevoel verovert dagelijks…
Paradijselijk gebaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
454 waar snelheid
wolken vlakten
hoorde ik handen
klappen in applaus
voor vorm en compositie
toeschouwers
vingen licht in
wisseling van
beweging en kleur
op hun gezicht
zij beoordeelden
op grond van
visuele en gevoelsmatige
factoren een
choreografische impressie
waarbij sterk
subjectieve indicaties
mee deelden in
een positieve…
binnenin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 langs het water van de rivier
voor de zeedijk blazen hoge
schoorstenen triomfantelijk
grijze wolken uit
de laatste dorpelingen overleden
de klinkerpaden verdwenen
een praatbankje bleef leeg
op het verlaten kerkhof
in de verte zien we boerderijen
met dichtgetimmerde luiken
een kudde pony's en
wat knotwilgen
de mensen hadden geen…
Schitterende blauwdruk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 je lacht nog
steeds goudblond
de hele zomer ben
jij de schitterende
blauwdruk geweest
van mijn zon
in de eerste
stralen legde jij
iedere morgen
de matrix neer
voor haar schijnen
maar ook verdwijnen
in het subtiele
samenspel van
wolken wind en regen
kwam ik jou altijd
tegen aan het
weids firmament
de uren die wij
samen waren…
Appelblauw
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
502 wanneer de hemel en de wolken
als beddenlaken lonken
en ook het stille wiegen van de wind
je in verleiding laten komen
kunnen appelblauw en ook zeegroen
de kleuren in je dromen zijn
je ogen loom en zo vermoeid
jouw wereld draait op volle toeren
de nacht komt zalig, is mysterieus
met rust en tijd als heerlijkheid
de appel terug groen,…
Een vonkje poëzie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 vanachter mijn raam
zie ik de takken treurig in de grijze wolken
hangen
de wind zingt een
droevig lied dat mijn peinzen drijft naar wat
woordloos bleef
het raadsel dat me tekent
in de
zwijgende stilte
die het zingen niet verhinderen
in het betoverend gouden licht
dat me heilig is
een vonkje poëzie
in het gewoel…
Toe
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 neem mij mee
naar ver van hier
neem mij mee
terug naar daar waar
ik de tred herken
vogels weer hoor fluisteren
bloemen zachtjes dansen
in het schijnsel van de maan
wolken tikkertje spelen
huizen weer kleur krijgen
zand mijn voeten
liefdevol omhelst
daar waar ik gekust word
door de wind
toe neem mij mee
en hou me vast
een leven…
het is de hare
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 hoe haar landschap kleurt
in een valwind waar schaduwen
worden weggehoond en wolken
geletterd de toekomst herschrijven
in de muze die alle facetten
van mijn reuze raderen kent en
kloksgewijs mijn wijzers richt
wanneer ze als gebogen fruit
de appelhof die mijn gaard
bevlekt ontdoet van valse
overtuigingen met een gloed
van een getuigde…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 de stekeblinde tamme
onderaardse vis
de oefeningen
in geduld
het liefste tempo
van de langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in…
Lieve lust
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 ik zag in
regenbogen
jouw stukjes
energie hun
kleuren stralen
zij lieten zich
niet verwaaien
door de buiige
wind en donker
jagende wolken
in ontlading
zorgde bliksem
voor vuurwerk op
grote hoogte zonder
donder te gedogen
ogen schitterden
een lieve lust
terwijl je handen
met zon halfronde
banen klaarden
waar bogen
soms…
Hooi parfumde
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
438 zij bergde
als plattelandse
de wolken voorbij
verschoof met
de wind het
uitzicht naar vrij
runde in blauw
de zeven mijlen
door stralende kou
wist van de sloten
met het duiken
als ultieme stunt
waar zomers
hooi parfumde
warmde mest
de stallen werden
zo slagers hun
speklap gegund
is zij de boerin
met de stadse blik
die het…
bloedmaan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
553 in het rood van de maan
zie je wolken schuilen...
in de stilte van de nacht
hoor je wolven huilen...…
Green on red
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Blauwe verlangens
verf de zon aan de hemel
groen gras rond het huis
groener dan bij de buurman
een wolk schuift voor de zon.
Koppel-teken
Liefde trekt sporen
mijn hart timmert aan de weg
zaagsel van weemoed.
Red haiku
Blote klaprozen
dansen in de zomernacht
traag en onstuimig.…
Wynedaham
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Dollard
maalstroom van
eb en vloed
vergeten
door de wind
de wiede leegte
maar waarachtig
op Hoofdweg 89
Nieuw Beerta
1830 ongeveer
toch weer
een wierde
opgegraven
stenen fundamenten
beenderen staven
dat er een kerkhof was
een sarcofaag
het blijft vaag
dorp is verloren
ergens hier
of Stoksterhorn
in de wind
vergeten
onder de wolken…
Teil teil teil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 onder een blauwe lucht
wolken als verre
herinneringen
Tweede Boerendiep 20
bij Musselkanaal
duur opgeknapte
woonboerderij
met een verhaal
van bijzondere dingen
want hooiopper erbij
daarvan
de wanden allemaal
behangen
met zinken teilen
in soorten en maten
zoals mijn ouders vroeger
er één bezaten
om in de tijd van toen
mijn broertje…
Metgezellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Geen pad, wel een afgrond
Koude wind, dreigende wolken
Het is onherbergzaam hier
Schuin voor mij knisperen
zwarte bladeren open
Recht uit de grond
Er groeien uilen uit
ze blazen zichzelf op
bedachtzaam zoals ze zijn
Alsof ze zouden kunnen vliegen
staan ze dicht op de rand
mij te weren van een misstap
Achter mij hoor ik ze
verschrompelen…
LAIS CCXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 Een wolk scheurt weg, de straal verbindt het oog
met waar het was, waar het nog moet komen.
Zijn tranen tonen het haar regenboog.…
Winterochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Ik loop naar buiten en zie meteen
dat ik besta: mijn adem is een wolk.
De deur van de schuur snurkt nog
en mijn fiets heeft geen zin om mee
te gaan. Het wil sleept een beetje
en de ketting hoest, maar het moet.
School bestaat ook in de winter als
het guurt en de de dag lekker uitslaapt
onder een deken van nacht en mist.…
Alles op z’n plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Dromerig zie ik uit over groene landerijen
door ochtenddauw bezaaid met parelen
omzoomd door bos in blauwe nevel
overgoten met stralen zonnegoud
en als luchtkastelen zweven witte wolken
door azuren blauw diepe herfsthemel
frisse herfstwind waait over velden
zacht huilend om de zomer
maar in vochtig bos vullen de bladeren
dit seizoen nog…
Ochtend
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 De ochtend lag naast me in bed
toen de zon klom naar het hemelfront
plots kwam er een dichter langs
die stak me veren in mijn kont
ik zei: ik wil die veren niet
schrijf slechts voor mijn plezier
hij zei: dat doet me veel verdriet
want je bent echt een lekker dier
de ochtend kroop naast me uit bed
toen de wolken voor de zon verschenen
de…
Kosmonaut
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
794 Vandaag heb ik gewroet in wolken en in velden
Matroesjka, het zal lukken, ik word één van je helden
al is mijn Russisch pover, ik ben een kosmonaut,
wiens landing zal mislukken in jouw Siberisch achterwoud.
Nu ben ik een Etrusk die naar jouw warme billen haakt
en alles met je doet wat nacht en dag en nevel schaadt.…
Turbulentie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Ik kijk toe, doe een greep
uit de feiten, herschik de buit
tot lichaamseigen en de wereld
constructies van fragmenten
werkelijkheid en mijzelf, de waarheid
van mijn bestaan, mijn wie ik ben:
turbulente wolken
in mijn slaap
en roekeloze piloten
van medicinale stofjes
die met mij spelen
me heen en weer gooien
door de hel
die ze kneden…
Schrijf me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 verbonden zijn, maar weet niet hoe
mijn chaos in vriendschap te vangen
ik doe mijn best
er is geen geheim
er zijn geen verboden
gedachten, ik zie je graag
omarm je als het kan
onder de bloesembomen
maar wacht alsjeblieft
tot ik beter ben, nou ja, goed
genoeg om me niet te schamen
en van de zoemende lente te genieten
zonder dreigende wolken…
waterwetten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 zee van verstomde stemmen
hortende adem van sleuren
deinen en neerhalen
van zeenmans graven
brulboei van toevloed
en terugloop
drager van watergrijze
wolken het blauw het
groen en de mist
zee van verraderlijke
stroming van stille
schitter en schaduw
koele waarnemer
aanjager van stormen
zonneklare beuker
zee opstandig…
Genieten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
583 Lopend en al zingend
Laat ik mijn gedachtes buiten rusten
Ik zie de bomen, zo groot als zij zijn
Ik zie de wolken zwevend
als wollen dekens
Mijn hart klopt door mijn lichaam
Maar de rust in mij laat hem weten dat het goed is
Om alles te herpakken
De lucht is koud maar mijn lichaam warmt op
Door het lopen
probeer ik weer te genieten
En ik…