7480 resultaten.
Jij zong de zomer
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
690 aan de rand van
een opgedroogde vijver
golfde het beminnen als
zacht kabbelend water
om me heen
van woorden onderweg
die jij verplaatste
van je handen naar
de zachte zucht die
ik zo stil luisterend
naar me toe dichtte
jij fluisterde de zon
en zachte zoenen
in rood en wit en
zomers blauw
naar mijn slenterend
hart en schouderliefde…
zomerslaap in vijfkwartsmaat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.060 in geen tijd staan de muren blank
"hulp is niet meer dan een droom"
ik hou van je
en van al de kleuren die je me beloofde,
dit gele seizoen maakt alles zoveel
gladder, laten we dit niet vergeten :
het is steeds water waarvan het geluid
ons verder draagt en dat alles schraagt
wat wankel was en zwijgend standhield
hou je sterk ook in…
TUSSEN DE TWEE *
poëzie
3.5 met 14 stemmen
4.800 Die binnen
de bergen
te wonen
verkiest,
des morgens,
zijn deel in
de zonne
verliest.
Des avonds,
nog eer hij
zijn bedde
bezoekt,
te vroeg is
de zonne ‘m
bedekt en
bedoekt.
Die boven
de bergen
wilt huizen,
en kan
de wind niet
verdragen,
en ‘t ruisen
dervan.
Het zomert
er late…
Eentje
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
3.786 Buiten vriest het
waait het
maar in mij in mijn buik
in mijn hoofd
is het lente zomer, een vlinderpretpark
allemaal door jou
het allergekste
ik ben hetzelfde in jou
in jouw buik in jouw hoofd
twee mensen in elkaar
op kilometers afstand
wij zijn ons er eentje…
Citroen, citroen!
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
919 Hier is de zon!
Sprankelend razende
watervallen,
rollende zomerballen,
langs druipende
wanden van geel.
De zon is een
zoete citroen,
zoen, zoen!
Onbedwingbaar druppelt
het licht
in gretige monden.
Het is een sappige dag.…
Zondagnacht
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.023 nachtegaal zingt
groen minnend dansend,
wolken duisteren maan dromend
de weg terug zonder aarzeling
begonnen,
stille sterren
en alle daargelaten zaken van het hart
voel ik zo langzaam, vallen in de nacht,
van wuivende gebaren, en jij daar in de verte
weet van mijn dromen,
buigt in stilte naar het zand
dat wij ooit, zeldzaam, in de zomer…
Jij
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.284 Het pad dat jij verlicht
is mooier dan alles anders
de warmte die jij mij geeft
zal ik nooit vergeten
De eerste aanraking
waardoor ik weet
dat jij weer hier bent
en weer blijft
Die allerlaatste dagen
waar de wanhoop wint
en de hoop verdwijnt
de kou die ik weer voel
Wanneer jouw licht wordt opgeslokt
en koning winter weer regeert…
Het donker van de klokken
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
636 je zomert
nog in blonde lok
tussen donkere haren
die levens vergaarden
vingers tikken
wespen weg uit een
blijde lach en alledag
waarin je alles gaf
stappen zijn wat traag
de rug niet helemaal gaaf
maar in je geest is nog
geen spoortje herfst geweest
zomer door in
blonde lokken
vergeet het donker van
de klokken in een nieuw begin…
gaan we naar de knoppen
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
790 we dromen
steeds weer nieuwe
blaadjes aan de bomen
takken die ontspruiten
bloemen die zo heerlijk
ruiken in het lente Zijn
ik ben het zat
ik wil pijn en liefde
van echt zomeren
weer hitte voelen
in mijn botten en al
gaan we naar de
knoppen het virtuele
hebben we gehad
wil je voelen en lachen
om je gekke smoelen
als ik…
Zoenvaste streken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
664 in schuine banen
schijnt de middagzon
door de jaloezieën
jouw luie lijf
ligt loom gestrekt
op mijn versleten canapé
-perfect gearceerd-
met houtskool
veeg ik plagerig
wat grijze strepen
in je ravenzwarte haar
waar het zonlicht je raakt
verzacht ik je met sepia
in warme voorjaarstinten
zo meng ik zomer en jou
met langzame halen…
Zomerbui in Sotogrande
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
835 Slank en op hoge poten
schrijdt regen door
lichtgroene lanen.
Boomtoppen wuiven
als luifels
langzaam open en dicht,
terwijl plassen beneden
schaduwspelen
met pokdalig licht.…
Zomernacht
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.668 Stilaan wordt het donker,
vingers wijzen jouw hemel aan
Dichterbij vormen briketten
glinsteringen van ons bestaan
De barbeque dooft, mijn schat
laten we toch slapen gaan...…
Zomergroetsels van de prairie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
829 Het is juni en de prairie
krijgt een uitgeschoten baard
Schapen schoppen in zijn rimpels scheppen
hier en daar een plukje kaal
zoals een herder zonder vee
Schept en onderschept een stille mars
naar en tot op de bodem van het
slinksslingerende meanderriet
als een kruisvaarder naar een
leeggeroofd Jeruzalem
Hij wacht en verwacht wolkenlang…
BOVEN HET MAAIVELD
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
800 wind gemaand
Lang heb ik me in verlorenheid gewaand
In Niemandsland, in duizendjarig dolen
De losse vlinders, onderweg gestolen
Maakten dat ik getemd leek en meegaand
Me in het maaiveld bukte, bang, betraand
Woede en trots en macht en moed verholen
Slaand met een vangnet, zonder resultaat
Tot op de dag dat ik fier en verlost
Terwijl de zomer…
bloeit in koolzaads zon
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
952 nog zijn de heuvels rond
zacht en glooiend in het geel
dat bloeit in koolzaads zon
maar aan de flanken is de rots nog heel
jouw trots en onverzettelijkheid
in steen al generaties vastgelegd
je hebt het mij gezegd en laten blijken
nee onze liefde kent geen lijken
wij zien de bergen hoog
hun kammen scherp en scheidend
in eerlijkheid kiest…
Jij fluistert
gedicht
3.6 met 7 stemmen
12.736 pianopalm
wat afgevlakt en afgezwakt door
gipswit omzwachtelde liefdes
die woorden die
Jij fluistert
zijn slechts hevig korte snikken
bloeien vrijelijk in de lente op de achtergrond
van de horizon aan elk regeleinde
stotteren ze vloeiend
en in uitgestreken vlagen
de laatste druppels rijpe
symfonie uit
hun kansloos gesneuvelde polsen
De zomer…
ZOMERGOD
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.504 Het dorp, het veld, de vruchten,
Bezield, bezonnestraald,
Op landen en op luchten
De zomer zegepraalt!
IJlt tegen, blijde scharen,
De goudgelokte vorst,
Met bloemen in uw haren,
Met bloemen op uw borst.
IJlt tegen,
Hem tegen,
Met zang en groet,
Die weelde brengt en zegen
En liefde in 't jong gemoed.…
brak jij de golven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
630 het land was alleen
tot jij verscheen
je kleurde de zomer
in lach en was zoals
ik dat in dromen zag
je ogen spraken licht
in groen en blauw
de zee was er voor jou
en in wit schuim brak jij
de golven voor de rotsen
ik zag zon in een
leven dat opnieuw begon
je geurde naar een
onbekende bloem in een
nog niet begonnen…
De rode daken
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.136 Als eens zijn moeders schoot
is hem het huis vertrouwd
waar hij zijn dromen bouwt
tot aan de deur.
Over de drempel
ruikt hij een andere geur,
treft hem intens de kleur
van tuin en weg.
Nog even is de straat
van het gehucht
voldoende voor
zijn jonge zucht
naar avontuur.
Vlug kent hij de geluiden
van elk uur.
Achter de 'gelagen'
zal…
loomheid laat de klokken slaan
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
537 vliegen spelen ongestoord
landen en bewegen
warmte is ongehoord
geel vraagt snel om regen
het rechtgekante polderland
de zomer trillend in de verte
loomheid laat de klokken slaan
het zware werken is gedaan
ik koester zachte schemer
als stilte in mijn hand
een vogel kaatst een zonnestraal
terwijl het donker langzaam valt…
en doe de tijd voorzichtig uit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
618 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
ik kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
breken de golven veel te snel
we dromen…
was koud aan onze voeten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
574 tijd klaart laat
een heldere zomerzon
ik was verstrikt in
jouw gedachten
voelde in wat je verwachtte
en speelde mee
het was ons strand
ik nam je hand
gooide je met zand
de zee was koud
aan onze voeten
in eerst begroeten
mijn spel kwam snel
ten einde toen
ik je kuste we samen
rustten en ik je
in mijn armen nam en
jij in…
Zonnest(r)eek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.507 Oh zonnescherm, oh zonnescherm
wat zijn je strepen koen
ik zag je bij de buren staan
met een plastieken jasje aan
oh zonnescherm, oh zonnescherm
ik gloeide langzaam groen
oh zonnescherm, oh zonnescherm
wensend dat ik jou had
- omdat die hete ploert gemeen
me constant in mijn bakkes scheen-
oh zonnescherm, oh zonnescherm
heb ik jou snel…
ploert de koperen dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 waarom kies ik
koelte als de zon
brandt op mijn huid
ik wil het bruine beest
dat eerst in wit weer
rood wordt als mijn thuis
maar feller ploert
de koperen dood, nog even en
mijn cellen hebben het begeven
daarom verdwijn ik af en toe
ben haar hitte zat en moe
duik de koele schaduw in
die zalig meekomt als jij schijnt…
K.O.
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.356 Een wolkenvuist
beukt de horizon
bloedrood
de avond valt
op het canvas
van de zee en
in Arnemuiden
slaat de klok
nèt te laat.…
HOOGZOMER
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.207 De slaap ontwijkt in deze lichte tijden.
De schemering verdiept tot donkerblauw,
En vóór dit zwart wordt, komt het morgengrauw
Reeds als een rook de hemel overglijden.
Klopt ’t bloed zo zwaar door onze ontruste rust?
Zijn het de maaiers die hun zeisen haren*?
Valt er een schaduw binnen van de blâren?
Is dit een droom? Spoken hier dood en lust…
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 prikkeldraad en paaltjes
beesten in het gras
bonte koeien mompelen
windend van het gas
vogels fluiten duikend
schooierig gebekt
scheren nesten zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke…
gerotzooi in verschoten bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
625 grof gemaaid
gebonden
grasse rollen
stapelen groen
strandtenten
en oliegeuren
gerotzooi in
verschoten bloot
een vette zoen
de goot
trillend asfalt
dampt van hitte
zweet vergeurt
in warme wind
de koele rust
van donker binnen
kabbelt door in
passieloze zinnen
de wereld plat
geen lust
weer te beginnen
het eindeloos zijn…
borsten bruinen tepels donker
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
680 springen over golven
hete voeten van het strand
spetters koelen de verbranding
schonen ook het plakkend zand
borsten bruinen tepels donker
lokkend naar de zon gericht
warmte zindert langs de duinen
zeewind koestert het verhit gezicht
mensen staan te juichen
de branding is het zomerfeest
zij zijn winnaars in het schuim
voor even weer…
naakt alledaags
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
698 strand
onbegaanbare rulheid
handenvol zand
naakt alledaags
in wit het zonlicht
oneervol trotserend
gestrand in patat
braadlucht verwaaiend
broodje knars tussen tanden
of,
in branding
slissen en dollen
rollen en tollen
verschuimen en
schreeuwen de
golven plezier
kinderen duiken
springen en zingen
het lied van de
trekkende…