6828 resultaten.
DROMEN VANGEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 Ga maar slapen kleintje
Droom maar zacht
Wees niet bang
Hier in het donker
Vannacht hou ik voor jou de wacht
Laat je dromen tot je komen
Laat je wereld zachter zijn
Beleef het mooie
Warm en teder
Zonder angsten
Zonder pijn
Ga maar slapen kleintje
Ga maar slapen
Droom maar zacht
Dat is genoeg
Pieker niet
Van wat gaat komen
Daarvoor is…
'S AVONDS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.021 Dan bersten de donkere erinringen open
als hagelwolken, op mij;
dan loop ik zo haastig mooglijk schuilen
in de herberg daar naastbij.…
opa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
782 het regent weer
en ik vraag me af
wanneer en op welk moment
een paar woorden en zinnen
poezie worden zo opeens
een blik uit het raam
er is niet eens veel
te zien een paar moeders
met wat kinderen die
alleen maar voor die moeders
bestaan, maar dan zie jij ze
onder een donkere hemel en
alle zorgen van de opa
die weet wat er fout…
Open raam
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
491 als ik 's nachts niet slapen kan
probeer ik mijn geest te doden
duizend schapen, duizend stemmen
de geluiden van de verdwenen dag
is het steeds dezelfde mug of
komt stilte met honderden tegelijk
in de verte hoor ik kikkers kwaken en
in het donker zijn alle uitlaten kapot
duizend engelen, duizend demonen
's ochtends ken ik er niet één…
Waar ben je?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.047 Ik zie geen sterren
Enkel een donkere zomerlucht…
Goed volk hier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 zij wisten de
deur op een kier
maar het goed volk hier
had in geen jaren geklonken
het werd te vroeg donker
gestommel beneden
gekraak van de trap
de deurknop bewoog
maar gaf geen entree
aan wie er ook was
verschrikt in stilte
keken zij elkaar aan
onbeweeglijk lieten zij
de minuten gaan in
hun angstig verblijven
de gast was verdwenen…
Sneeuweenzaam
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
951 wie omarmt de donkere stilte?
vertel me over witte winters
de warmte in de kamers
van het huis. begraaf me
in de kleuren van de liefde
die ik zomaar kreeg
van jou, mooi rood omstrikt.…
Stukjes vrede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
949 de bommen
zijn bijna op
het wapentuig
is moegestreden
tussen grijs
en groen ontluiken
in donkere dagen
de stukjes vrede
toch produceren
fabrieken weer hun
dodelijke waar nieuwe
afzetmarkten zijn al klaar
de koude oorlog
wordt weer opgestookt
militaire budgetten
gaan ijlings omhoog
alleen onder de
opgetrokken aanslagrook
van…
Eervol verbannen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
517 Een nacht
zo donker van substantie
dat ze oproept
tot medeplichtigheid
zich te bezinnen
in een astronomische stilte.
Zelfs de maan
slikt haar verzilvering in
en laat zich
eervol verbannen.…
Het juiste moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
6.130 Drijven de sterren als schuim op de golven
van een donkere zee? Zijn wij gekomen
juist op het moment dat wij vluchtende
sterrenstelsels nog kunnen zien?…
Kameleontisch van kleur
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 ik zie gedachten
rafelen in wit
oplossen in het
warme licht van zon
sommige donkeren
pakken zich samen
om in een dreigend
gebeuren te ontladen
daartussen dansen
anonieme woorden
op wind zonder keuze
kameleontisch van kleur
nog onbepaald
is hun voorkeur voor
het spinsel van beelden
onder regie van humeur
ik draai me om
lach tegen…
weg
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
543 beschermen
maar kon dat toen niet
nu ben je ver weg, ergens
waar ik niet bij kan zijn
altijd als ik dan droom
pak ik jou op tijd vast
maar ik ben je kwijt
op een dag zal ik zijn
waar jij nu alleen bent
en zul je niet meer lijden
want jij bent de persoon
waar ik van leerde en
je dankbaar voor ben
dat zal niet verdwijnen
want ik viel in het donker…
Het tweede gezicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik wist de
donkere kant
van het bestaan
kwam pas
uit de schaduw
van licht vandaan
kreeg in
herkennen het
tweede gezicht
weet door wie
het meeste kwaad
wordt gesticht
onder deze zon
is het eerste
bloed gevloeid
geboeid door
afgunst en macht
is de mens verkracht
in ontkoppeling
van gelijkheid is hij
zijn medemens kwijt…
Het flamboyante
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 soms zag ik
je hand wat vaags
wegwuiven in een
bijna achteloos gebaar
waar je ook ging
nooit hing er
iets van schaduw
rond je verschijnen
ogen en lach
waren alles in contact
dat hart en ziel
volledig presenteerden
de donkere kant
van de balans was
nauwelijks zichtbaar
in transparante openheid
pas de stilte van
ontspanning…
Twee werelden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
447 ik weet dat
als zij lacht
iemand aan de
rand van haar
bewustzijn
op haar wacht
een vage zwaai
waar donker
even lichter kleurt
lucht bewegelijk
naar het pril
van lente geurt
ambivalentie
maakt haar
blik onzekerder
in de keuze van
de stap vooruit
of een zwaai terug
ze is blijven staan
op het randje
van twee werelden
met lichte…
Zonsopgang
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
522 want bij het krieken van de dag,
in het laatste donker van de nacht,
verschijnt een rood oranje pracht,
die grijze wolken laat verdwijnen... als bij toverkracht!…
Knielen voor Het kerstkind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
620 De decemberkou drijft mensen naar binnen
in een gezellige huiskamer met feeërieke kerstsfeer
vinden familie en vrienden elkaar in vrede weer
tijd om over lief en leed van een jaar te bezinnen
nog vele schaapjes die verdwaald zijn zonder herder
moeten op een donkere weg in eenzaamheid verder
plaatst een verdwaalde in uw hart en in uw midden…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar ik in kan gaan,
jouw stille ruis vol dichterlijke luister.…
Claustrofobisch angstbeeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 De nacht is duister en diep
En spaarzaam schijnen lantarens
In de mistige natte steeg
Waar ik diep in mijn kraag verscholen
Over ’t glanzend nat plaveisel ga
Troosteloos staren donker ramen
Als koolzwarte niets ziende ogen
Gevat in gevels als kale doodskoppen
Mij angstwekkend luguber aan
En ik heb geen wens dan deze
Doodse stad zo snel mogelijk…
Vergeten bomen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
470 ik heb nog met
ze gesproken vergeten
bomen die mijn
geweten ooit wortels
hebben gegeven
bladeren die
voor mij ruizelden
op warme zomerwind
waar zon in donker
loof bleef steken
en wij door
heerlijke picknicks
de tijd vergaten
ik dromen vond die
volop tegen spraken
waarin muziek met
veel tonige refreinen klonk
nu is het landschap…
De vissen vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De grote zee
schuimt onstuimig
De schepen worstelen
zich er doorheen, duiken
steeds weer op uit de golven
op weg naar de haven
die het wilde water temt
De vissen vliegen
uit de handen van de schippers
snel aan wal, tot hoge stapels
onder de bruinrode hemel
van de ondergaande zon
en de schepen veren op
Aan de donkere horizon
droomt…
De vallende wind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 ooit heb ik
het donker
in je ogen
zien bliksemen
opkomende
tranen die
van kwaadheid
vervloeien
een losbarstende
bui waarbij
woorden in staccato
hun gif hagelen
in afwachting
van de vallende
wind heb ik mij
omgedraaid
ben weggegaan
om jou even de tijd
te geven woede af te
reageren met regen
in een opklarend
ogenblik…
In tijden van oorlog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
474 voor Andriy en Alina
In de donkere kamer het bed waarin
nevelige dromen je verzwelgen
Je smalle bovenlijf ontbloot
ontdaan van het haastig losgeknipte gevechtstuniek
In de schaduw een gehavend lichaam
je terneergeslagen blik die niets dan het niets ontmoet
In tijden van oorlog moet gesneuveld worden
lichaam en ziel uit elkaar gedreven…
LAIS CCLXXXIII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 Donkere tranen parelen gevaar
en schaduw glijdt dreigend af van haar huid.
Het git wordt wit, de kleuren breken uit,
hun weelde laait op lippen, vlammenzucht.
Handen doorwoelen een witte wolkenlucht,
de lijven wentelen van zij op zij.
De zang komt los, het schrille is berucht.
Het spreekt zich uit en alles is voorbij.…
BIDDEN VOOR HET KERSTKIND
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
685 De decemberkou drijft mensen naar binnen
in een gezellige huiskamer met feeërieke kerstsfeer
vinden familie en vrienden elkaar in vrede weer
tijd om over lief en leed van een jaar te bezinnen
nog vele schaapjes die verdwaald zijn zonder herder
moeten op een donkere weg in eenzaamheid verder
plaatst een verdwaalde in uw hart en in uw midden…
Wolken in een waterplas
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
605 De jaren gingen tellen
uit het donker rezen barrages
iconen van vijandigheid.
Op bittere grond beland
achter zwaktes verschanst
in onthechting thuisgeraakt.
Zou het kunnen?
het leven langzaam
achterwaarts begrijpen
Alleen maar zwijgend
kijken naar drijvende wolken
in een waterplas?…
Alchemie Haiku
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
728 Isis, Osiris
Na lange tijd gevonden
Helende magie
We helen elkaar
Zoals de goden deden
Wat stuk was, wordt heel
Donker wordt weer licht
Tranen kristalliseren
Puur goud alchemie
Veilig en vertrouwd
Magnetisch en verwarmend
Zon die de Maan kust
Maanlicht, Zonneschijn
Onoverwonnen krachten
Jij, mij, wij, samen…
Woordenhoning
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
693 terwijl de tijd verstrijkt
speelt het zoete leven
theater zonder winstoogmerk
met armoede en stilte
na een flinke regenbui
openbaart zich fragiel de zon
de dag breekt eindelijk open
heldere lichtvlekken dansen
met schaduwen door de wind
ik lees steeds nieuwe gedichten
op zoek naar eigen woordenhoning
tussen ontbladerde bomen
onder donkere…
Het Licht in Jou
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 Ook als het donker om je slaat,
blijf in jezelf geloven.
Je stappen mogen wankel zijn,
je pad vol bocht en krommen.
Toch leidt het jou naar zonneschijn,
waar dromen samenkomen.
Dus draag dat licht, zo puur en vrij,
door storm en door gebaren.
Het mooiste dat jij geven kan,
is simpelweg: jezelf bewaren.…
Vlakbij de hemel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
190 teer en zacht
ruizelen de duizend
bladeren hun herfstige
kleuren weg van het
donkere laatste
zomerse groen
dat al droog klinkt
in het ijle gewieg
van de hoogste top
vlakbij de hemel
waar noten
en tonen vaak voor
het symfonisch
samengaan nog
uitgebreid dromen
en de wind zijn
kunsten laat
dirigeren met kleur
en ritmiek in de…