7923 resultaten.
Tot in detail
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
432 jij had
altijd al iets
met schoonheid
en exquis
je bewegen
was als immer
buitengewoon
gracieus
verfijnd tot
in detail en
harmonie
met het heelal
waar volmaaktheid
danste en jij
met voeten lachte
op iedere pas
waarbij jouw
blik de kleuren
van je partners
begeleiding lazen
en wij samen
parelend de
dansvloer van
hemel…
waar stilte fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
naar het onvergetelijke leven
voorbij de grens van het geluid
vormen gedachten de beelden
van de mensen en de emoties
die mij de dagen kleur geven
zo bront in mij de herinnering
een brug naar de eeuwigheid
die wat mij gisteren betekende
aan de…
schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
584 jaargetijde
maakte onze lippen een beetje losser
hij schreef: het is gemakkelijk aan het begin
van de zomer vrolijk te zijn
we schilderden vergezichten die
steeds weider werden
en toen en toen
was de zomer voorbij
nazomerschaduwen dansten over
de omgewoelde donkere aarde
we schilderden de gedempte avonden
met cyaan rode kleuren…
de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Toortsen lichten de laan
naar het toernooi
opgewonden jonkvrouwen bekennen
kleur, van willige schildknapen
priemt de lans.
Dan begint het grote gapen
en ga ik weer alleen slapen.…
niemand die het weet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
546 met zachte handen
het maanlicht dragen
naar de wilde tuin
van al het aardse
enkel stil worden
ademend doorstaan
terug in de tijd
valt het verre licht
op vulkanisch as
een gekleurd geheim
met zachte handen
het maanlicht brengen
in schommelend licht
de kleur van kersen
in stralend duister
van de wilde tuin…
Verstilde portretten
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
789 Je hebt de verbijstering
zichtbaar gemaakt
in verstilde portretten
waar het parklandschap
haar zwijgen raakt
als een bedelaar
je hebt de stilte
een kleur gegeven
die van het verdriet
sprekende pasteltinten
met verdwaalde ogen
boven een dubbele mond
je hebt de ontzetting
een stemgeluid laten tonen
voor verstilde portretten…
In mijn waarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
215 Ik kan wel in mooie kleren
op schoot gaan bij een man
met blauwe ogen, en champagne
drinken in de kleur van zijn huid
zonder iets voor hem te voelen
maar mij bevalt het
op een verlaten terras
in mijn eigen waarheid
van een verlaten terras
te zitten, hopend
dat er niemand denkt
gezellig, dat terras
laten we daar maar berm-
bloemenlimonade…
De geur van liefde
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
1.879 De geur van liefde
Onberispelijk zoet
Als een suikerspin
Prachtige roze gloed
Een strelend gevoel
Zacht en vederlicht
Wonderschone lach
Versiert mijn gezicht
Vlinders van fluweel
Kleuren mijn droom
Zo teder en kwetsbaar
Als duizendschoon…
Lopend op wolken
Begin ik te zweven
Stralend nieuw begin
Doet liefde herleven…
beeldhouwde je lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
820 ik sloeg op rotsen
herkende vormen
in het ruwe steen
ik zette je apart
beeldhouwde je lijnen
zocht aders naar je hart
in het aandachtvol polijsten
kwamen toch onverwacht
jouw warme kleuren bovendrijven
jij liet je in de kern raken
ontdooide zacht in tijd, bevrijd kun
je nu eindelijk mijn liefde smaken…
Wonderland
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.417 Aan de oever,
in het lied van dageraad.
3
Geluk groeit in het woord
van zwijgen, stilte in kleuren
op het doek van toekomstdromen.
Nu is het tijd om haar
te begroeten.…
je huist in pluizen wol
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.002 je huist
in pluizen wol
het uitzicht stoffig
en je hoofd is overvol
de zachte draden
haken niet van binnen
laten zich niet spinnen
en tot garen klaren
je wilt weven
het leven in patroon
vorm en kleuren naar
het dagelijks gebeuren
het pluizen maakt je dol
de rode draad is al versleten
dagen zijn aan het vertragen
omdat de uren…
Zelfmedelijden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.036 tussen vrienden toch alleen
gevoel van einde na begin
bliksem wil er niet omheen
tegen beter weten in
gevoelens worden spiegelbeeld
koud vervangt blij warm
nieuw litteken toebedeeld
aan de ziel onder mijn arm
even vlinders, bonzend hart
kleuren warmer dan normaal
weer terug naar wit en zwart
en tweedimensionaal…
Herfstsonate
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
743 Wuivend in de milde herfstzon
schitteren de vele kleuren
als op een schilderspalet
strak tekenen de nerven zich af
de wind speelt krijgertje met de blaadjes die zich
als een vliegend tapijt
aaneen gesmeed voortbewegen
opgejaagd en weer uiteengerukt
om met een laatste buiteling
zacht dwarrelend neer te komen
op de zwarte aarde die hen wacht…
Leugens
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.712 Leugens vinden geen rust,
tranen worden gesmoord
Moede ogen en dode woorden
sterven duizendmaal
tussen sussende stiltes
Mijn ziel is al gestorven,
leeg is mijn lichaam,
kleuren worden uit mijn stem gestolen
Zuurstof wordt uit mijn adem geperst,
ik stik in een onbedaarlijk huilen,
ik sterf duizenden dagen
Er is geen waarheid,
alleen…
Kaarslicht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.572 de schaduw op de muur
bekent geen kleur geen woord
de wenskaart is vervlakt tot
een soort geometrische figuur
die uit haar lijnen beeft bij
elke flakkering van licht
de hoeken (telkens anders
uur na uur) tasten de warmte
af van het bericht
spelen tenslotte open kaart
en kringelen het duister in
met op mijn netvlies jouw gezicht…
Lege hemel (wanneer verschijnt de ster?)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
851 Jij mijn lege hemel
eens straalde in
de vele van je sferen
een evenaar aan kleuren ….
Jij mijn lege hemel,
nu zijn er alleen nog
puntjepuntjes
aan een verdwijnhorizon…
je schaduw maakt me bleek
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.059 je hebt mijn groen
mijn bloem zal bloeien
in jouw blik
waarom die schrik
als andere ogen de
kleuren ook graag mogen
je schaduw maakt
mij bleek, je warmte
laat mij in de steek
alleen het licht
op mijn gezicht
zal me doen spreken
ik ben je ent
je wortels
hebben mij herkend
kom laat me in
je kroon de wereld zien
ik lees je…
Sterven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
2.224 Kleuren van een schoonheid
ongekend en fel
glijden langs ons geestesoog
verdwijnen in de verte
Waar een wazige horizon
hun inhoud doet vervagen
achter waaiers van licht
die het diffuse laten stralen
Zo gaan wij op weg
als we de stof verlaten
verdreven uit de dichtheid
zwevend langs heldere paden…
Kruidkunde
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.925 Opgeschoten plantenpracht,
soms stekelig venijn,
groen waar je kleur verwacht,
de zon, hun hele zijn.
Verwarrend, denk je dan,
dat zoiets toch bestaat,
ik nochtans geen tuinman,
heb hierbij geen baat.…
Een roze tint
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.932 Drijvend op woeste golven
van vurige passie en verlangen
mijn gevoelens worden bedolven
en mijn hart is erdoor gevangen
Wandelend op gouden paden
mijn ogen worden erdoor verblind
alles wordt nu met liefde overladen
het leven is omvangen met een roze tint
Zwevend op prachtige wolken
met de kleuren van heldere lelies
deze ervaring is niet…
ik steel het rood
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.593 ik steel het rood
van zachte lippen
breek de kleuren
in je blik
je haar
verwaait nu
was voor je komen
zo keurig opgeschikt
je geeft
wat nooit genomen is
het was er wel
je voelde het gemis
we rapen scherven
uit ons leven in een
vol liefde samenzijn
de pijn is terug verwezen
we lijmen niet
en winteren maar door
daar is de nu…
de lelie kleurt paars...
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.132 waar fluisterende wind
hun kreten draagt
het eeuwige lied
der gevallen tranen
siert de lelie
hun laatste blazoen
in haar kleuren wit
het strijdtoneel
aanvoelt de nacht
die ijskoude rilling
waar doden herleven
diep
in ons hart
verloren zij samen
hun laatste gevecht
de lelie gesloten
zij kleurt paars…
Als in den beginne.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
6.842 kleuren schitterden op paletten.
de wereld ging in mij te keer.
Er was geen onder en geen boven,
geen zinnen, taal noch teken,
geen hemel noch een hel.
alles was verschoven
Net als in den beginne,
toen alles woest en ledig was.
men nog moest verzinnen
welk woord bij welke dingen past.…
Motief op reis
gedicht
2.3 met 21 stemmen
21.845 Omweef nu, hand, met wand,
met warme kleur en klank,
die wandelende tak.
-------------------------------------------------
uit: 'Een vlieg met gouden vleugels', 1997.…
parel
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
551 buiten kijk je meer dan levensgroot
naar binnenhof en ridderzaal
denk je in de verte misschien wel delft
waar je kleuren en mysterie zacht gloeien
tegen de duistere achtergrond van je tijd
waar de onschuld van je jeugd
vecht tegen ontluikende gevoelens
een eeuwige parel schittert in den haag
springlevend in stille tijdloze schemer…
Polijstte zacht oneffenheden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
732 laag voor laag
de ondergrond
bleef traag
wilde niet witten
schuurde
tot het bot
polijstte zacht
oneffenheden
toch donkert
het verleden
breekt wit door
alle kwetsbaarheden
ik heb je
nerf ontdekt
en schaaf het
oude hout snel weg
je vlamt in weer
geboren worden
jouw kleur zal ieder
nu opnieuw bekoren…
Spijt?!
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
3.961 Ik zie je ogen die me zeggen
hoeveel spijt je ervan hebt
ik zie je handen die gebaren
dat je zelf nu bent genept
betrapt en schuldig bevonden
door je eigen rechter
ik zie je ogen en weet niet meer
in hoeverre ik boos op je moet zijn
je spijt is overduidelijk
je kleur bevestigt dat nog eens
schaamrood kleurt je wangen
en nog zegt een stemmetje…
Herfstzegen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
2.895 In vromend zoet gebeuren
verheimlijken de kleuren,
vergroeien grond en gracht.
En alle zoen is zacht:
een vrede ver en heinde;
de zomer voelt zijn einde,
en de avond raakt de nacht.
--------------------------------
uit: Uit de diepten (1911)…
schaduwen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
504 de ondergang van ‘t licht
verlengt de schaduwen
van de sombere sparren
projectie in zwart en grijs
bevroren en verstijfd blad
de avond in kille kleuren
de nacht lijkt zonder einde
in grauwdoodse nevelflarden
berusting in ‘t onvermijdelijke
er is elke dag een wonder
als ’t opkomend licht ontwaakt
de schaduwen korter worden…
Woorden
poëzie
3.7 met 19 stemmen
2.950 Zij hebben zich stil volgezogen
Met geur en kleur, contour en klank
En zijn als vogels opgevlogen
En rusten op het vers als bank
En heffen zich ten langen leste
Met licht geworden vleugelslag
En vliegen naar harts verre nesten
En slapen tot een nieuwe dag.…