35704 resultaten.
wintergast
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
723 je komt en gaat
bijt woorden de lucht in
en ik hoor kraaien
krassen
zwart de vleugels
op het ochtendbrood
terwijl de wind
de wolken doet beven
ook de tijd is dood
mijn ogen ooit blauw
en jij zoekt roem
steeds kouder en meer
ik had gedroomd vannacht
de vogels weg
in de ondergang
van het slapen gaan
geïnkt waren je veren…
glazen ogen
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
838 jouw adem
al jaren weggezonken
maakt de zomer, de bloemen koud
want niets dan schaduw
roept het vluchten, de zware druppels
losgelaten
weg van ogen, de oude woorden
lichaamloos, dwars door wind
voorgoed verlaten, het kind in armen
de stilte, ver en lusteloos
jij geeft niet meer of nooit geweten
het praten huiswaarts
dichterbij…
Als twijfel gaten vreet
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
963 Als twijfel gaten vreet
in de opgelaten luchtballon
van het toekomstperspectief
is de nacht alleen en lang
met een vol hoofd
in een koud lijf
Verandering is altijd te ver weg
vaak bij de ander meestal te bang
’t Gaat om de stap, de eerste stap
om toekomst bereikbaar te maken
dan is de koers pas weer vooruit
het doel dichterbij dan eerder…
Ook tijd kan rijpen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.076 Neem me niet kwalijk sprak hij
maanden heb ik gezwegen
de laatste zoete druppels uitgeperst
mijn bloed smaakt bedroeft
Op de geschilferde schaal
ligt vers fruit geplukt van
bomen waar vogels nestelen
waar ik met gekruiste armen
kan rusten tegen het schors
en dorst zich laat lessen
Laat me spreken te lang
heb ik mezelf verzwegen.…
Angst.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
962 Nooit heb ik gedacht
aan de dood,
zo ver en zo onwezenlijk.
Maar nu het einde
haast geweven is
aan de tijd die ging
en ik hier sta
met lege handen,
met grijzend haar
en zonder het beminnen
van toen het jeugdig zong
in eindeloze weiden.…
Teder mogen leven
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
1.226 Een glimlach, ook al weet je
dat er veel hards is, ongenadig
het leven soms je drukt
en dat de tederheid dan ver te zoeken is.
Een glimlach, ook al zie je
dat mensen rennen voor de macht
en voor het geld, zoals Jeroen Bosch
ons ook vandaag liet zien.…
Watervleugels
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.558 Als een tovenaar van brandend licht
valt zijn mantel van behagen
zachtjes, als een zeemeermin
die golfjes opstuwt met haar vin
om mij te helpen mijn gezicht
over de zoute zee te dragen
Waar ik blijven zal de volle dagen
volle dagen ver van land
denkend aan wat stond geschreven
vleugels heb je maar voor even
en dat bleek toen woeste kragen…
vliegend
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.642 Vliegend ver weg,
boven land,
boven zee,
Ondergedompeld in mijn dromen,
In elk hoekje van mijn geest,
waar ik overdag nooit zou komen.
Staand op de hoogste bergen
Wat anders teveel van me zou vergen.
Zwevend in gedachten
om zo al mijn angsten te verzachten.
Al mijn twijfels negerend,
de rust in me regerend.…
doeleinden
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.099 de doeleinden waarnaar ik streef
liggen plotsklaps verduiveld ver weg
omdat ik alléén nog leef
tussen geluk en graf
en dichter mij begeef bij de hemel
en steeds verder van de aarde
en wanhopig verlang
naar een zwoele tedere mond
en alles wat serieus was werd spel
in een tijdverdrijf van oneindig groot
en bleekjes werd het leven
aan de…
Lieve Cathy
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
980 Want liever heb ik u nabij
als kwelgeest die mijn heil beproeft
in zoete blinde razernij,
dan dat u hier niet meer vertoeft
en ergens zo ver weg van mij
aan gene zijde mij bedroeft.…
Kleurt de ballen vroom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.632 jij kerststalt mij
in winterse herinnering
ik ezel warme adem over stro
jij hoedt in
nachtelijke weide de
schaapjes op het eigen droog
op het verschieten van
de ster kan je niet wachten
de koningen zijn nog te ver
zingt dennenboom
en kleurt de ballen vroom
voor bethlehemse nachten
ik sneeuw nog steeds
kou heeft mij al jaren…
spelbreker
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
1.564 de dood is een spelbreker
die vreet aan zekerheden
niemand die er raad mee weet
zelfs de wetenschap niet
zwijgend vergeet men
en schuift het ver van ons bedje
maar als het komt brengt
het een onmenselijke scheiding
maar het stelt mij wel een vraag
is dit het einde of niet
want als de dood het einde zou zijn
zou mijn sterven het karakter…
Waarom maar één gedichtendag
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
732 de muze laat zich zelden dwingen
inspiratie komt en gaat
wispelturig als verliefdheid
het overkomt je vroeg of laat
ga je het ietwat forceren
dan zit je dikwijls fout
verzen moeten je verwarmen
het verplichte laat ons koud
daarom mogen alle dagen
van mij gedichtendagen zijn
en wil het vrije vers niet vlotten
dan dicht ik gewoon in rijm…
De morgen komt.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.429 De morgen komt ,de morgen komt
zo waardig in zijn volle waardigheid
komende als een heilige in zijn heiligdom
en vers achterblijft een donkere nacht.…
uur negen
gedicht
3.0 met 11 stemmen
6.788 nee, wij zijn niet gauw content, nee
maar dit gaat echt te ver
dit is geen bezoek meer, veeleer een invasie
een klopjacht op een verslapte spier
die hier al wekenlang bloot ligt
te kloppen en krimpt wanneer er op koude tegels
wordt gedanst door zogenaamde derden
tijd dat jullie opkrassen, kortom
dat jullie je plaats kennen
in de kelders van…
in beweging van het leven
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.153 het ademt
wanneer winter
de bomen aftast
zoals jij de dagen
op glazen kalenders
langzaam geboren
en verder dragend, ver
weg
van kaartranden
met eenzelfde oceaan
die binnen in golven
en verklaarde waterwoningen
de lucht recht hangen
het ademt, jij ademt
in blauwe kruinen
en zelfs op een uitgewiste dag
als deze…
Passie troost
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.185 Het vuur brandt rood
afgestorven aardappelloof
rook slaat neer stinkend
wegwaaiend over de velden
In de rulle, zwarte aarde
ver van het harde aangelopen pad
zak jij weg en keert terug
bij de eerste kinderschreeuw
Naar het huis in de boomgaard
de katten en de honden
de bewegingen achter de gordijnen
lucht die trilt van een stem…
Waar wij in 't donker zaten
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.862 wij in ’t donker zaten
waar jij in stilte rookte
en ik in stilte dacht
daar waar de avond de geluiden
van de binnentuin verwaaide
daar ontvouwde zich voor jou de hemel
toen de wolkjes van
je gezicht wegdraaiden
daar was het waar je
met glinsterende ogen
aan mij zei
oneindig zacht
misschien is die ster mijn moeder
die van heel ver…
MORGENDAUW
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.452 Over de stenen van de bergbeek
loopt Hiawatha met Morgendauw
Ze passen op niet uit te glijden
In hun blote voeten bijt de kou
Hiawatha heeft twee staarten
en een rechte veer
Hij is parmantig en veel slimmer
dan de sterke beer
Morgendauw
haar ogen als amandelen
glanzen donker en groot
Haar gladde haar
gaaf als een hazelnoot
beweegt niet…
zaligheid
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
884 en ik ver weg kan zien
heb ik niet te willen
als een draaiend wiel
met zoemende tonen
en zilverglanzende spaken
ga ik door het heelal
zonder van mijn plaats te geraken
begeleid door schone klanken
van een engelen partituur
raakt dit het wonderlijke leven
aan zijn zuivere flanken
een rilling van gelukzaligheid
in de eeuwigheid van…
VLEUGELS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.163 Wijnberg)
Iemand verzamelt veren.
Iemand veert op
na lang nadenken.
Wat mogelijk is
vliegt hoog over in geordende vlucht.
Omzichtig toon ik een gevonden vleugel.…
Een zeemeeuw vloog
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
763 onverwacht in mij
vond ik jou
en luchten vol licht
ik wil de dag achterna
dichtbij de kust
zomaar wat dromen
over geluk
het wordt later
ver van de stad
en op het strand
vegen witte wolken
de stilte bij elkaar
golven groeten
ook een kind
met een zoen
in haar wijde haar
net op dat moment
verdwijnt het zicht
en ik besef
dat…
Loslaten (Eerste sneeuw)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Misschien laat het zich vermoeden,
Nu het zover is, verse sneeuw,
Vage sporen van bestaan.
Niets hoeft te worden uitgesproken;
Het ligt daar zoals het ligt, wit in
De wereld, nog stil van gedachten.
Valt hier iets te verzwijgen? Dit leest
Zich als een boek, wist letters in
Een oogwenk uit.…
weemoedig vergezicht
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
779 in een aflopende zomer
heb ik naar een plek gezocht
waar het geluk nog wilde blijven
negeerde ik de oprukkende herfst
die zich aan mij openbaarde
in een explosie van weemoed
heb ik mijn ogen gesloten
voor het snel verkleurend blad
aan de vermoeide bomen
me vastgeklampt aan de te bleke zon
die al van ver moest komen...…
Voorrede
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
743 en tegenover het bezongen leven
ligt de doodse stilte op het gras
in het eeuwenoude treurlied
dat door buien van neerslachtigheid
wordt geschreven, ver voor de tijd
en in de diepte van willen vergeten
ik huiver om het kerend verlangen
wanneer de avond, moe gewaakt,
zich wentelt in het niet meer zijn
het zielenzwijgen zondig vindt
wanneer…
Herfstoever
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
804 het riet nog zomers, de lucht wat zoet
weerspiegeling, wat ooit zijn leven was
eenden kwetterend, brutale snaters
motregen, een zuchtje wind
handenwrijvend, glimlach lijkend
wat dieper in de capuchon
wenkbrauwen ernstig in zicht
daar ligt de oude roeiboot
dat zijn de roeispanen
je kunt gaan varen
het eiland winter is niet meer ver…
Vergeten Oorlog
hartenkreet
1.6 met 10 stemmen
1.100 Hier ver weg van Darfur
Vieren we kerstfeest, toch?
Er is van alles genoeg.
Vandaag maar geen beelden
van Sudan, nu even niet!
We vergeten ze!…
pijnlijk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.423 ander jaar
bij alle groei in de persoonlijke harmonie
geen uitnodiging voor een reunie
het lijkt toch over met mijn acuut gevaar
toen al was ik in mijn aanwezigheid
overal echt hoogst tijdelijk
hoe vaak word ik op de mailing list
misschien niet pijnlijk gemist
het is om nu van te verzuren
met mijn drang tot mobiliteit
liep ik de tijd te ver…
Vol bewondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
667 met geoefende vingers
schrijf je levende letters op gevoel
die tussen zon en maan zwieren
bij het maartse lentelicht
gouden zonnestralen vallen
op vers wuivend zacht groengras
deze waarneembare realiteit
geeft nieuwe levenskracht
rijpt tot ontplooiing
gedurende het groeiseizoen
raak je vol bewondering geïnspireerd
door de pracht van…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.026 Vederlichte vlinder in de nacht
Wit verlicht door het donkere pad
Gefladder voor de maan op zijn wenken
De vederlichte trilgeuren
Aanlokkelijk tot in den treuren zullen schenken
Met veren voelsprieten
Zuigend nectar tot de morgenstond
Die nacht van stuifmeel schietend genieten
Vruchtbaar en bloesemrijk toen de omgekeerde dagenraad ontstond…