4766 resultaten.
laat me een paasmens worden....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 laat me een paasmens worden:
lichtende vlam,
verwarmend vuur,
verzoenende kus.
laat me een paasmens worden:
verfrissend groen.
opbeurende lentezon,
lavende regen.
laat me een paasmens worden:
die uitdraagt dat leven sterker is dan de dood,
dat geen verdriet honderd jaar blijft duren,
dat optimisme bron is van energie.…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Een vuur dat steeds doofde,
het vluchten te ver, geen zicht?
Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?
Waar het was zijn geen namen.
Is er een woord tussen golf en de branding?
Een zin vlak voordat de wind het zand raakt?
Er verandert iets, wezenlijk niets.
Lief, dat het zoeken kwam vragen.…
gooi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
780 praten
alsof wij
zijn vergaan
wegen slijten dit evenwicht
waarachtig vlucht de zwaan
zich een weg
sneller als het licht
de negen blijft nooit
een negen in de tornado
elf af op afstand
blijven
vuurvogel rijm nog een gedicht
waar wind fel langs wangen jaagt
de vrijheid tilt geen gewicht
niemand heeft het ooit nagevraagd
blus dit vuur…
Niburu.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
918 spinnend aan het wiel der tijden
wentelend in het dradenspel
lijnen met verzilverde zijden
flonkerend in een hemelse hel
draaiend in planeten banen
spugend met het draken vuur
centrum van je eigen manen
leegte kent geen levensduur
vlammend aan de aardse hemel
brenger van het nieuwe licht
schreeuwend in het hels gewemel
onweer donder…
Venus.
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
655 op een liefdeswolk laat ik mij drijven
tussen de gouden stralen van de zon
je glinsterende draden omzeilen
die de liefde uit jouw haren ontspon
je naakte lichaam verleiden
in het fluisteren van de maan
mijn schroom laten verglijden
in de bron van mijn bestaan
ik wil met je blijven draaien
om de planeet met jouw naam
het hete vuur zal…
Een vloeiend gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 in de zachte vlammen
van het vuur licht plotseling
een andere wereld op
het rustieke knetteren
heeft plaats gemaakt voor
een vreemd kwetteren
kleuren spelen landschap
van een onbekende signatuur
vormen beelden uit de oer natuur
er danst beweging
in het vloeiend gaan
een verplaatsen zonder staan
massa lijkt van geen belang
de wereld…
Blauwe bloes.
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.876 jij platina blonde poes
met je licht blauwe bloes
welke ik graag wil ontknopen
om mijn vuur op te stoken
je speelt met mijn zinnen
die willen beminnen
zet hormonen in bedrijf
in mijn onvervulde lijf
uitpuilende blauwe bloes
mijn wellust zoekt een smoes
mijn twijfel zoekt te lang
maakt mijn geweten bang
ik loop snel het steegje door…
kortademig
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
739 je mag me naar de hel sturen
mijn ogen vullen met vuur
me murw slaan
tussen de anderen
die nog ademhalen
in hun dood
hoe gemakkelijk zal het gaan
omdat ik het lieven nooit leefde
het leven niet liefde
liefhebben nooit leerde
het kind dat iedere dag
bewoog op lege bladzijden
nooit dichter bij een aai of een plekje
in de zon
gewoon…
Op het zuiden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.139 in eerste instantie dacht ik dat ze
temperament hadden, dat vuur en passie
er vanaf zou spatten
zolang ze er zijn heb ik het niet kunnen
ontdekken alhoewel hun kleur genoeg
zegt
misschien zou de zon een reden kunnen
zijn omdat ze aan de schaduwkant op het
oosten wonen, zie ze iedere dag treurend
hangen
nu hebben ze geruild met andere…
Toefluistering
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
3.807 Het Generalife fluistert mij woorden toe:
kijk naar de blauwe lucht, voel mijn warmte,
stap naar het opvlammende vuur,
2000 kilometer overbrugd in één diepe zucht.…
overbodige annonce
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
803 stem gezocht
om voor te dragen
tijdens de theatervoorstelling
van het leven
zij moet allerlei vormen
kunnen aannemen;
zoals een glimlach
of het stilliggend licht
op een heuvel
zwijgen als een blad
dat tijdens de herfst ademloos
ten onder is gegaan
koorddansen op de rug van een rivier
en een enkele keer overleven
tussen vlam en vuur…
Vulkanisme
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 .
-------------------------------------------------
Het borrelt en het bruist vaak in mijn hoofd,
Want in het ‘episch centrum’ van een dichter
Is het vaak negen op de schaal van Richter,
Poëtisch vuur, dat nooit bij dichters dooft.
Ik waarschuw vóór ik uitbarst iedereen:
“Wim Overweg…”, en dáár vlucht men al heen.…
Verslavende verslavingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 De rokerige rook kringen kringelen om mijn vinger
zodra de sigaret het vurige vuur heeft kunnen vinden
De inhalerende inhalen laten verlangende longen zingen
van vieze viezigheid die 't binnenste binnen komt dringen
Verterend teer maakt de ontspoorde sporen verdachter
de ruwe ruwheid maakt het meest verzachtende zachter
Verslavende verslavingen…
Water
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.363 ik draag boten over zee
ik golf ik schuim ik spat
vissen jaag ik door mij heen
zwemmers laat ik binnen
regendruppels springen op
spetters rimpels kringen
ik knaag gaten in een rots
vuur houdt mij niet tegen
dampig ben ik zacht en nat
of hard als ijs zwart en glad
ik schiet als hagel val als sneeuw
ik kabbel klots en klater
ik…
eelt op je ziel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 je krijgt eelt op je ziel
als verdriet gewenning wordt
door leren hoe je pijn bekort
want vaker ondervonden
ben je minder te verwonden
omdat litteken een pantser wordt
je krijgt eelt op je ziel
als je vol vuur je verweert
maar een ongelijke strijd je leert
dat je nooit zult overwinnen
en langzaamaan van binnen
een kille kou je vlam verteert…
Oceaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
500 De eindeloze horizon in vuur en vlam.
Dat uniek gevoel bewaakt mijn fundamentele dam.
De smaak van kokos.
Herinnerd aan het gezang van de nachtegaal.
Wanneer de dag maalt hebben we elkaar altijd nog digitaal.
Oceaan blauw.
Al zwevend tussen kale planeten in het heelal.
Voel ik bevrijd in een hangmat als de zoete inval.…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Het licht
vlamt over de heide en zet ze haast in vuur.
Er is het diep geheim dat alles doordringt
met openheid en dat gespannen reikt
naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.…
Koorts
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 Toen moeizaam de ochtend kwam
verkilde gestoomd nachtelijk zweet
huiverend, rillend ijskleed,
dat het gloeien overnam
het glazen geluk beademd
waarachter het bleke doodslicht
wacht op ratels van een klaaggedicht
denken in rood geremd
opnieuw ontbrandt het vuur
getooid in duistere waas
tollend hoofd naarmate het late uur
blauwe diva’…
Hanen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 Neergestreken in
herfstgevlochten schijnsel
waar onder en boven
een achterhaald bestaan leiden
de zwierige zuidenwind
ongekende luchtstreken meevoert
en de vale zon tinten tovert
de IJssel meandert langs
zware en ijle dijken
het grijze water graast oeverloos
wil het vuur beteugelen
op frêle vleugels aangebracht
een uithijgende ranke…
Een nieuwe toekomst.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Het vuur zal weer in haar branden.
Haar lot ligt in haar handen...
Eens komt weer die tijd dat het
geluk niet op kan.
De strijd zal zijn gestreden en
de pijn hoort tot het verleden.
Een nieuwe toekomst ligt aan haar
voeten.
Alles wat ze doet en laat, er zal
niets, nee niemand zijn die haar
nog schaadt.…
Oneindig verlangen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
768 jouw naaktheid, jouw overgave, jouw goddelijke mannelijkheid,
een oneindig verhaal,
eeuwigdurend, lijdend, smachtend, gevangen,
verlos me,
bemin mij tot ik niet meer weet
wie ik ooit was
voordat jij
mij wakker kuste, donkere prins
op een gebroken paard, verguisde jager
met een hart bezwaard,
bevrijd me, neem me mee
naar jouw vuur…
God
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 We dachten
aan God
toen schreven
we het op als
God dacht aan ons
vergeten waren we
dat wij eerst
aan God dachten
en God niet aan ons
al zo lang geleden eigenlijk
voor het goddelijke schrift
zaten we rond vuren tegen de kou
toen al hadden we het over die dingen
terwijl de leeuwen rondwaarden
en wij in een grot onder de sterren…
Maneschijn Blauw
netgedicht
4.9 met 69 stemmen
584 Hoor de nacht vervalt
tot één enkel ogenblik
van passie en verlangen
uit hetzelfde vuur
dat brandde in dit donker uur
tot vervelens toe.
En de jonge aankomende dames
zich, schaars gekleed, begevend
naar het midden van de cirkel
dat zich liet hullen in het zilver
satijnen lied van de zonnewende.…
scheurtjes en barstjes doen breken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 spanning in de lucht, overprikkeld
net een ijsje, maar dan gespikkeld
als de schimmelvlekjes op m ‘n brood
gezonde spanning, enthousiasme is groot
pretzenuwen waarin ik ben verwikkeld
heb ondenkbaar veel energie ter beschikking
want er zit onweer in de lucht, storm
ik proef het vuur van de wrevel
er is wrijving, frictie tussen warm en koud…
Wringen in bochten van onrecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 Hoe vurig is de wens
gekend, erkend, herkend te zijn
wanneer je door het vuur gegaan
de ander hebt gered.
Dat kan toch niemand zijn ontgaan,
heeft dan in ‘t heetste van ‘t gevecht
niemand naar jou gekeken?
Getekend zoek je naar een teken
dat je slechts even denkt te zien,
je wilt, je hebt toch echt het recht.…
Omspekt gehaktrolletje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 Spettert en soms spattert het omspekte
gehaktrolletje even boven vuur en vlam.
Voor carnivoren een keuze naar behoren;
die verantwoordelijk past in de schijf
van vijf. Die de aromatische smaakzin
en eetlust nimmer zal verstoren na een
kortdurend bakpan verblijf.…
Verzoendag
gedicht
4.0 met 12 stemmen
5.486 Gij zijt losgehaakt
van het papier, dat u gebonden hield
aan lettertekens, die tesamen stonden
om wat zij wisselend van u bevonden;
spel door zichzelve ritselend bezield
tot zoveel vuur, dat er geen vezel blijft
tussen wat is en wat er over schrijft.…
verbannen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
571 je hart
hij lag op de verkeerde plek
een ander huis een andere stek
mijn wereld kleurde helemaal zwart
dit kon ik bijna niet geloven
mijn toekomstdromen gingen stuk
geen sprake meer van dat geluk
is er nog wel een god hierboven
ik was verbannen uit je hart
nooit gedacht dat ik zo zou lijden
het heeft geen zin hier nog te blijven
het vuur…
Een volmaakt samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 het was de man
met de donkere ogen
waar jij voor viel
hij sprak en zong
over liefde en geloven
raakte jou tot diep in je ziel
zijn innemende lach
nam je mee naar
verre bossen en golvende zee
in zijn verhalen
kon je verdwalen maar
zonder enige angst ging je mee
bij het vlammende vuur
speelde hij zacht het warm
verlangen van het…
Nieuwsgierig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
599 Nieuwsgierig
zijn we
naar tweebenige wezens
we hebben er immers
twee meer
Deze keer
komt ie
op twee wielen
een koddig gezicht
die benen op pedalen
Daarover
gaan zoveel verhalen
ze heten fietsen
en ze hebben een bel
op het stuur
Lui of vol vuur
wordt het vehikel
.....voortbewogen
door 'n stel benen
Ik hinnik:
'waar gaat…